Ο Γιάννης Βάλλιος μάς συστήθηκε με τη συλλογή του «Θραύμαστα χρόνου» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ιωλκός. «Η προτίμησή μου παραμένει η ελληνική ποίηση λόγω της επαφής και του θαυμασμού που έχω στην εκφραστικότητα και τον πλούτο της γλώσσας μας», σημειώνει μεταξύ άλλων.
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας ποιητής; Τι το καινούργιο φέρνει;
Στην περίπτωσή μου η γραφή είναι το καταφύγιο της καθημερινότητας. Είναι ο χώρος που φιλοξενεί την αποτύπωση σκέψεων και συναισθημάτων ιδιαίτερα για τον σύγχρονο τρόπο ζωής που κρύβει φόβους, ανησυχίες αλλά και μια οπτική αισιοδοξίας για τις προκλήσεις που επέρχονται. Με τον τρόπο αυτό ρίχνουμε μια ματιά στην ψηφιακή εποχή που ζούμε κοιτώντας ταυτόχρονα νοσταλγικά το παρελθόν που ζήσαμε.
Η γλώσσα πλαισιώνει την δυνατότητα της επικοινωνίας και έκφρασής μας. Με αυτήν οι ιδέες γίνονται λέξεις που στοιχίζονται σε νοηματικά σύνολα.
Με ποιους στίχους από τη Συλλογή σας θα τη συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτήν;
«Την αρχή την ανυπομονούσα
Και το τέλος το απευχόμουν.
Το ενδιάμεσο θα είχε ενδιαφέρον
αν δεν έδινα σημασία στον σκοπό.
Ο τελευταίος φάρος στο ταξίδι
που σε κάνει να ξεχνάς
τον πλούτο του ταξιδιού
και σε παροτρύνει
να αναζητάς το φως.
Καθώς πλησιάζεις, όμως,
υπάρχει κίνδυνος να σε τυφλώσει,
να σε πληγώσει και να σε πλανέψει
ξεχνώντας την διαδρομή.
Εκ των υστέρων, βέβαια, εύκολος ο απολογισμός.
Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»;
Η γλώσσα πλαισιώνει την δυνατότητα της επικοινωνίας και έκφρασής μας. Με αυτήν οι ιδέες γίνονται λέξεις που στοιχίζονται σε νοηματικά σύνολα φιλοδοξώντας να συσχετισθούν με τις απόψεις και τα βιώματα του αναγνώστη ή να του θέσουν εκ νέου ερωτήματα που θα αναζητούν την προσωπική του απάντηση.
Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;
Η μεταφρασμένη ποίηση έχει τον περιορισμό της υποκειμενικής ερμηνείας του μεταφραστή. Έτσι υπάρχει περίπτωση σε αποσπάσματα του ποιήματος να μην αποδίδεται πιστά το γλωσσικό υπόβαθρο του ποιητή. Η προτίμησή μου παραμένει η ελληνική ποίηση τόσο λόγω της επαφής και του θαυμασμού που έχω στην εκφραστικότητα και τον πλούτο της γλώσσας μας, όσο και εξαιτίας την εγγύτητας των συναισθημάτων και των βιωμάτων μου με τους Έλληνες δημιουργούς.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.– το ποιητικό σας έργο;
Σίγουρα οι τέχνες και ιδιαίτερα η μουσική σύνθεση με την οποία ασχολούμαι παράλληλα αποτελούν το χωνευτήρι συναισθημάτων και πηγή έμπνευσης. Και στην συνέχεια μετουσιώνονται σε σκέψεις που δίνουν ώθηση στην γραφή. Οι εικόνες και οι μελωδίες είναι μέρος του βιωματικού μας κύκλου που προσπαθεί να εκφραστεί στο χαρτί.
