Αλεξάνδρα Γρηγορίου: «Ένα ταξίδι αυτογνωσίας μιας σύγχρονης γυναίκας»

Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;

Πρόκειται για ένα ταξίδι αυτογνωσίας μιας σύγχρονης γυναίκας που αποφασίζει να αντιμετωπίσει ένα θέμα μερικής στειρότητας που γνωρίζει ότι υπάρχει αλλά δεν έβρισκε τα ψυχικά αποθέματα να το ανασύρει απ’ το βάθος της ψυχής της. Η αιτία για να το αποφασίσει δίνεται απ’ τα συναισθήματα που ανακαλύπτει απ’ τη σχέση της με έναν μικρότερό της άνδρα που τής ξυπνά μητρικά ένστικτα. Η απαραίτητη σιγουριά και η ασφάλεια όμως είναι η μεγάλη έκπληξη αφού η πηγή τους ήταν εκεί δίπλα της…

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;

Καταρχάς κανείς δεν είναι ίδιος με κάποιον άλλον, πιστεύω απόλυτα στη μοναδικότητα κάθε ατόμου, άρα και κάθε συγγραφέα. Καθένας μας λοιπόν έχει κάτι καινούργιο να πει, σε κάθε βιβλίο που θα γράψει για να μοιραστεί συναισθήματα, συμπεράσματα, θεωρήσεις. Η φράση «ακόμη ένας συγγραφέας», λοιπόν, θα μπορούσε ν’ αντικατασταθεί απ’ τη φράση «ωωω, ΑΚΟΜΗ ένας συγγραφέας!».

Καινούργιο στις μέρες μας, με τόσα βιβλία παλιά και καινούργια; Δε ξέρω αν υπάρχει. Εκείνο που ξέρω ότι κομίζω είναι η βιωματική έκφραση καταστάσεων με τις οποίες μπορούν να ταυτιστούν πολλές σύγχρονες γυναίκες και να φανούν εξαιρετικά χρήσιμες σε σύγχρονους άνδρες-συντρόφους όλων των ηλικιών. Ειδικά το θέμα τής διαχείρισης τής μερικής στειρότητας το αντιμετωπίζουν όλο και περισσότεροι γύρω μας και θεωρώ τύχη το ότι μέσα απ’ την προσωπική μου εμπειρία μπορώ να μοιραστώ και να βοηθήσω, γιατί όχι, με τα όσα έχω συμπεράνει και πέρασα.

Εκείνο που ξέρω ότι κομίζω είναι η βιωματική έκφραση καταστάσεων με τις οποίες μπορούν να ταυτιστούν πολλές σύγχρονες γυναίκες και να φανούν εξαιρετικά χρήσιμες σε σύγχρονους άνδρες-συντρόφους όλων των ηλικιών.

Πιστεύω ότι στη φαντασία μπορεί να συναντηθούν δύο συγγραφείς και ν’ αποδώσουν παρόμοια φανταστικά γεγονότα, με τον τρόπο περιγραφής απλώς να διαφέρει. Τα σενάρια της πραγματικότητας όμως είναι εξαιρετικά δύσκολο έως αδύνατον να ταυτιστούν έστω και σε παράλληλες ζωές ανθρώπων αφού κάθε άνθρωπος είναι μοναδικός και ζει μοναδικά τη ζωή και τις σχέσεις με τους άλλους μοναδικούς ανθρώπους που συναντά και πορεύεται. Συνδυάζοντας λοιπόν τα παραπάνω, θεωρώ ότι φέρνω κάτι διαφορετικό και πάντως σίγουρα μοναδικό.

Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι».

Με την εμπειρία μου ως αναγνώστης αλλά και λόγω του ότι έχω ευτυχήσει να συζητήσω με πολλούς συγγραφείς, έχω καταλήξει ότι το ταλέντο να μπορεί να εκφραστεί κάποιος, για να αναδειχθεί, χρειάζεται εμπειρία ζωής και αυτογνωσία που έτσι κι αλλιώς είναι ένα αέναο ταξίδι. Υπάρχει λοιπόν μέσα μου το υλικό απ’ όσα έχω ζήσει, έχω μάθει, έχω διαπιστώσει, έχω ανακαλύψει, έχω μεταβολίσει και ενώ συνεχίζω να τα βιώνω όλα αυτά, θεώρησα, ένιωσα, αποφάσισα, ότι ήρθε η στιγμή να ξεκινήσω να τα μοιράζομαι, ευχόμενη να ταυτιστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι αναγνώστες με τα βιβλία μου.

Νιώθω ότι υπάρχει μέσα μου πολύ υλικό που περιμένει να εκφραστεί και να μετουσιωθεί. Πρόκειται λοιπόν για ένα εργαστήρι που τώρα ξεκινά και το σχέδιο είναι να συνεχίσει να παράγει όσο οι αναγνώστες θα το ζητούν.

Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες ­–κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;

Καθετί που υπάρχει γύρω μου έχει κάποιου τύπου επίδραση πάνω μου. Για τη μουσική, όμως, έχω την ίδια γνώμη που έχω για την αγάπη και την αλήθεια. Είναι μία με πολλά διαφορετικά είδη. Κάποια απ’ τα είδη της μουσικής που λατρεύω, είναι απ’ αυτά που θεωρώ απ’ τα μεγαλύτερα επιτεύγματα του ανθρώπου στον πλανήτη, εις το διηνεκές. Είναι πολλές οι στιγμές μέσα στη μέρα που η μουσική είναι αυτή που με προκαλεί να νιώσω, να θυμηθώ, να ηρεμήσω, να συγκινηθώ. Σίγουρα με επηρεάζει η σχέση μου με τη μουσική.

Εκείνο όμως που σίγουρα μ’ επηρεάζει, είναι «η ματιά του σκηνοθέτη», όπως συνηθίζω να λέω, αφού πολύ συχνά παρακολουθώ τη ζωή μου γύρω όπως ένας σκηνοθέτης που ετοιμάζεται να γυρίσει ταινία. Αυτή η θεώρηση μ’ έχει βοηθήσει πολλές φορές, ειδικά σε δύσκολες καταστάσεις και χωρίς να το καταλάβω, έπαψα ν’ αντιστέκομαι πλέον στην τάση μου αυτή.

Θα ήθελα μέσα απ’ τα βιβλία μου να δίνεται το έναυσμα για δημόσια συζήτηση για τα ζητήματα που πραγματεύομαι...

Πιστεύω ότι έχουμε τόσα πολλά μέσα μας που είναι απαραίτητο να μας χαρίσει η φύση, ο Θεός, ό,τι πιστεύει καθείς ότι συμμετείχε στη δημιουργία μας ως ανθρώπινο είδος, πολλά εργαλεία έκφρασης ώστε να μπορούμε να ισορροπούμε. Είναι λοιπόν λογικό να επηρεαζόμαστε απ’ τα εργαλεία έκφρασης που έχουμε εμείς και οι άλλοι στη διάθεσή μας.

Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;

Άκουγα κι εγώ ότι θα πρέπει να μάθω στην απόρριψη, να τη συνηθίσω και να οπλιστώ με πολλή υπομονή κι επιμονή για να ευτυχήσω ν’ ασχοληθεί κάποιος με ένα χειρόγραφό μου. Περίμενα λοιπόν να νιώσω έτοιμη να ολοκληρώσω αυτό που έγραφα και με δεδομένο ότι είμαι και υπομονετική και επίμονη, να ξεκινήσω το ταξίδι προς την έκδοση. Φαίνεται όμως ότι ήταν τόσο σωστό το timing στην περίπτωσή μου που μόλις δύο εβδομάδες απ’ την αποστολή κάποιων χειρόγραφων σε διάφορους εκδοτικούς οίκους και μόλις λίγες μέρες απ’ την αποστολή στις εκδόσεις ΑΡΜΟΣ, έλαβα το πολυπόθητο email που με ειδοποιούσε για τηλεσυνάντηση για την έκδοση του βιβλίου μου.

Μάλλον συντονιστήκαμε όλοι και ήμασταν έτοιμοι για το Μυστικό της Μελίνας. Αυτό που μένει είναι τώρα είναι να ευτυχήσουμε να συντονιστούν και οι αναγνώστες που εύχομαι, ελπίζω και προσδοκώ να ταυτιστούν με τους ήρωες του βιβλίου μου.

Κλείνοντας, αν μου επιτρέπετε, θα ήθελα να εκφράσω μια επιθυμία και βαθιά ευχή μου που είναι και στόχος μου ως συγγραφέας. Θα ήθελα μέσα απ’ τα βιβλία μου να δίνεται το έναυσμα για δημόσια συζήτηση για τα ζητήματα που πραγματεύομαι, οδηγώντας ανθρώπους που ενδεχομένως δεν έχουν βρει τρόπους, σε λύσεις ή σε δρόμους που θα μπορούσαν να αποτελούν τον ευτυχή προορισμό ενός αδιεξόδου.