50 συγγραφείς, από τη νεότερη και την πολύ νεότερη γενιά, έγραψαν για την bookpress.gr «Μια αλλόκοτη καλοκαιρινή ιστορία». Σήμερα, ο Νίκος Αδάμ Βουδούρης.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
ΤΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΜΟΥ ΧΕΡΙ
Η κόρη της γυναίκας μου έφερε σήμερα το αγόρι της. Είναι ο πρώτος που μας γνωρίζεις, της είπε η γυναίκα μου, ας είναι το τυχερό σου! Η κόρη, που έχει ίδια φωνή με τη μάνα, διαμαρτυρήθηκε: Εεε, αρκετά! Εγώ ευχήθηκα: Να είναι καλά το κορίτσι μας. Η γυναίκα μου ψέλλισε: Πώς μου αρέσει που λες το κορίτσι μας.
Το αγόρι ερχόταν συχνά. Επισκεύασα το δώμα. Αυτό που η μακαρίτισσα η μάνα μου το έλεγε πλυσταριό. Να έχει το κορίτσι μας δικό του χώρο, να φέρνει τον σπίνο, να μην μας έχουνε μες στα πόδια τους, είπα. Η γυναίκα μου με αγκάλιασε. Σπίνος! Συγκατένευσε, εξήντα κιλά είναι το έρημο. Του ρίχνω ένα κεφάλι, συμπλήρωσα.
Εγκαταστάθηκαν στο πλυσταριό, το έλεγαν στούντιο. Ένα πρωί έδωσα στον σπίνο λεφτά να αγοράσουνε ψυγείο. Καλοκαίρι έχουμε, να δροσίζεστε, είπα, και του έκλεισα το μάτι. Ευχαριστώ, μουρμούρησε. Καλή καρδιά, μπρο, απάντησα. Ένα μεσημέρι τρώγαμε όλοι μαζί, εγώ έλεγα και ξαναέλεγα τον σπίνο μπρο και του γέμιζα το ποτήρι, γελούσαμε. Τότε το ανακοίνωσα: Θα πιάσεις δουλειά στο ταξί. Ο οδηγός της πρωινής βάρδιας φεύγει. Θέλω άνθρωπο εμπιστοσύνης.
Ο σπίνος φρόντιζε το αμάξι, μπήκε στα application, taxi beat. Ψέκαζε με αρωματικό καθίσματα και καντράν, για το τσιγάρο σου, μου είπε, κι ένα βράδυ που είχαμε αράξει στην ταράτσα, μου πρότεινε να μπω κι εγώ στα application, να δουλεύω με ξενοδοχεία. Χμ, έκανα, έβγαλα το πουκάμισό μου, έδειξα το κατάμαυρο, μέχρι τα μισά του μπράτσου, αριστερό μου χέρι. Ο σπίνος περιεργαζόταν έκπληκτος την αντίθεση. Κάτασπρος κορμός, κατάμαυρο το ένα χέρι. Δεν πας για μπάνιο; ρώτησε. Είμαι ταρίφας, οδηγώ με το δεξί, πίνω τσιγάρο με το αριστερό. Ψαρεύω πελάτες στους δρόμους. Χαζομάρες, είπε η γυναίκα μου, μάζεψε το πουκάμισο! Την τράβηξα στο γυμνό μου στέρνο, την τύλιξα με το αριστερό μου χέρι, το μαύρο, και της έχωσα γλωσσόφιλο. Τινάχτηκε. Θα μας πνίξεις, φώναξε.
Η κόρη της γυναίκας μου γέλασε. Εκτός απ’ τη φωνή είχε και το γέλιο της μάνας της. Σκούντησε τον σπίνο και κατόπιν, κοιτάζοντας προς τον ουρανό, αναρωτήθηκε: Θα μας; Γιατί θα μας;
Λίγα λόγια για τον συγγραφέα
Ο Νίκος Αδάµ Βουδούρης γεννήθηκε στο Γλυκορρίζι Μεσσηνίας. Σπούδασε αρχιτεκτονική στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Από τις Εκδόσεις Πατάκη έχουν κυκλοφορήσει τα βιβλία του Ο βυθός είναι δίπλα (διηγήµατα· 2008), Καϊάφας (µυθιστόρηµα· 2016), Πολλών ετών αγόρι (διηγήματα· 2024).
