Μια αλλόκοτη καλοκαιρινή ιστορία: «Τηλεγράφημα 95» του Κυριάκου Χαρίτου

ΤΗΛΕΓΡΑΦΗΜΑ 95

Διάβασε για αυτόν σε ένα περιοδικό. Πήρε το βιβλίο του στην έκθεση. Ζήτησε διεύθυνση από τον εκδότη. Άρχισε να του γράφει. Δεκαοκτώ χρονών. Νόμιζε πως ήταν ο Ρεμπώ. Ο συγγραφέας τον κάλεσε στο νησί. Μάζεψε λεφτά και είπε ψέματα πως πάει διακοπές με την Ντίνα. Καλοκαίρι. Μπήκε σε πλοίο νυχτερινό. Ένα αγόρι στο κατάστρωμα κρύωνε. Του έδωσε το φούτερ του. Πότισε τ' άρωμά του. Έπιασαν λιμάνι. Πήρε λεωφορείο. Μετά ταξί. Έφτασε στο χωριό. Έρημο. Έρημο στ' αλήθεια, όχι λογοτεχνία. Καλωσήρθες. Του έφτιαξε ένα ντάκο. Πρώτη φορά έτρωγε ντάκο. Δυο εργάτες έχτιζαν πιο κει ένα σπίτι. Πάμε να κάνεις ένα ντουζ. Εδώ πιο πάνω. Στο σπίτι ενός φίλου. Πήγανε. Ξάπλωσε να ξεκουραστείς. Που; Εδώ πλάι μου. Οι εργάτες πιο μακριά τώρα. Άπλωσε το χέρι του παντού. Σταμάτα. Γιατί; Γιατί δεν σε ξέρω. Πώς θα με μάθεις; Σταμάτα. Ευτυχώς σταμάτησε. Κοιμήσου εδώ εγώ κατεβαίνω στο σπίτι. Δεν κοιμήθηκε. Περίμενε παγωμένος. Κατέβηκε απόγευμα. Οι οικοδόμοι σχόλασαν. Εγώ θα φύγω. Που θα πας; Με φίλους στην πόλη. Εσύ μείνε εδώ. Αύριο θα γυρίσω. Έρχονται τον παίρνουν. Τον αφήνει μόνο. Κοιτάζει που φεύγουν. Δεκαοκτώ χρονών. Έρημο το χωριό. Αρχίζει να φοβάται. Να αγριεύει. Πέφτει κι ο ήλιος. Βγαίνει στον δρόμο. Από τον φόβο τραγουδάει. Δυνατά στην ερημιά. Ψυχή. Παίρνει την κατηφόρα. Ξελαρυγγιάζεται φορτωμένος έναν σάκο με ρούχα δέκα ημερών. Μυρίζει το φούτερ για κουράγιο. Ξαφνικά ένα αμάξι. Δυο ξένοι. Κατεβαίνουν χωριό. Δεν χωράει. Μπαίνει σχεδόν κάτω από τις βαλίτσες τους. Τον αφήνουν. Προλαβαίνει το τελευταίο λεωφορείο. Φτάνει νύχτα. Σέρνεται στο λιμάνι. Ψάχνει παρέα. Φοβάται. Δεκαοκτώ χρονών. Βρίσκει ένα νταλικέρη. Πιάνει κουβέντα. Μιλάνε. Μιλάνε. Ο νταλικέρης πάει για ύπνο. Δεν μπορεί να τον μαζέψει. Συνειδητοποιεί πως έχει ταυτότητα. Χρήματα. Νοικιάζει ένα δωμάτιο. Δεν κοιμάται. Φοβάται μη χάσει το πλοίο. Πέντε το πρωί τινάζεται και φεύγει. Τριάντα χρόνια μετά. Θυμάται το άρθρο. Θυμάται το χωριό. Το πιάτο του ντάκου. Το σπίτι του φίλου. Τις φωνές των εργατών. Την πετσέτα στο ντουζ. Το αμάξι να φεύγει. Τον ήχο της ερημιάς. Το τραγούδι που τραγουδούσε. Τα πρόσωπα των ξένων. Τα χέρια του νταλικέρη. Το κρεβάτι του ξενοδοχείου. Τη μουσική του μπαρ από κάτω. Το όνομα του αγοριού δεν το θυμάται. Θυμάται όμως τη μυρωδιά στο φούτερ.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Κυριάκος Χαρίτος γεννήθηκε στη Χαλκίδα και μεγάλωσε στην Αυστραλία. Σπούδασε στην Αθήνα και στην Αγγλία. Έχει γράψει εφτά παιδικά βιβλία και δύο έργα πεζογραφίας. Το 2022, τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Παιδικού Λογοτεχνικού Βιβλίου, και το Βραβείο λογοτεχνικού βιβλίου για παιδιά του περιοδικού «Ο Αναγνώστης». Το 2024 κυκλοφόρησε Το μεταξένιο που εκδόθηκε στα Ιταλικά ενώ πρόκειται να κυκλοφορήσει σε Νότια Κορέα, Εσθονία και Ινδία. Το 2007 βραβεύτηκε για το σενάριο της ταινίας Εν θερμώ στο Διεθνές Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους Δράμας. Το 2022 κυκλοφόρησε το πεζό του έργο Μικρή εγκυκλοπαίδεια του θανάτου (εκδ. Στερέωμα) ενώ το 2025 το Γράμματα στην Παναγία (εκδ. Πατάκη). Το 2025 ανέβηκε το θεατρικό του έργο «Θήβα Μοναξιά» στο Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου σε σκηνοθεσία Όλιας Λαζαρίδου.