Μια αλλόκοτη καλοκαιρινή ιστορία: «Λουπαραθαλάσσια» του Αχιλλέα ΙΙΙ

ΛΟΥΠΑΡΑΘΑΛΑΣΣΙΑ

Δυο ηλικιωμένοι άνδρες κάθονται στα μετόπισθεν μιας παραλίας.

— Θυμάσαι που ερχόμασταν εδώ, πριν από πενηντακάτι χρόνια;

— Πέρασε μισός αιώνας… Δεν βάζω το χέρι μου στη φωτιά για το τι έφαγα χθες, αλλά ναι, αυτό το θυμάμαι.

— Και θυμάσαι ότι υπήρχαν πάντα δυο παππούδια καθισμένα πίσω στα βράχια, που μας κοιτάζαν να χαζολογάμε στα ρηχά κι όλο κάτι μουρμούραγαν.

— Οι δυο γέροι! Ποτέ δεν ακούσαμε τι έλεγαν, όμως πολύ γελάγαμε μαζί τους.

— Ε, λοιπόν, μόλις κατάλαβα ότι εκείνοι οι δυο γέροι στα βράχια ήμασταν εμείς.

— Εννοείς ότι είμαστε πια σαν εκείνους.

— Όχι, εννοώ ότι οι γέροι που βλέπαμε τότε ήμασταν εσύ και εγώ, όπως είμαστε τώρα· οτι αυτή τη στιγμή συμβαίνει και το τότε και το τώρα.

— Θες να πεις ότι αυτοί εκεί οι πιτσιρικάδες…

— Ακριβώς, είμαστε και πάλι εμείς, αλλά νέοι. Εσύ είσαι ο δεξιά με το τσουλούφι, εγώ ο αριστερά.

— Δεν καλοβλέπω πρόσωπα, αλλά σαν να ‘χεις δίκιο! Πώς γίνεται;

— Θα έχουμε παγιδευτεί σε κάποια χωροχρονική αλλοίωση. Για αυτό και δεν θυμάσαι τι έφαγες χθες. Δεν υπάρχει χθες. Το σημείο που σκάει το κύμα αποτελεί το όριο ανάμεσα στο παρελθόν και το μέλλον. Υπάρχουμε αποκλειστικά, ως νέοι και ως γέροι, ζώντας αέναα αυτή τη μοναδική σκηνή στην παραλία.

Ξαφνικά, ο νεαρός στ’ αριστερά γύρισε και κοίταξε προς τα πίσω. Ο ένας από τους δυο γέροντες του χαμογελούσε με έναν τόσο παράξενο τρόπο, ώστε ήθελε να συνεχίσει να τον κοιτάζει. Τότε η προσοχή του αποσπάστηκε από μια νεαρή μελαχρινή που τον προσπέρασε. Η ομορφιά της τον έκανε να αναστενάξει, ταυτόχρονα με τον έναν από τους δυο γέρους στο πίσω μέρος της παραλίας, ο οποίος επίσης ακολουθούσε με το βλέμμα την πορεία της κοπέλας. Οι δυο αναστεναγμοί εξατμίστηκαν πάνω από την καυτή άμμο. Έπειτα ο νέος βούτηξε με φόρα στο νερό, ενώ ο ηλικιωμένος, κοιτάζοντάς τον, σαν να δροσίστηκε λιγάκι.

Λίγα λόγια για τον συγγραφέα

Ο Αχιλλέας ΙΙΙ γεννήθηκε στην Καβάλα, στη Θεσσαλονίκη και στην Αθήνα το 1979, το 1998 και το 2002, αντίστοιχα. Το πιο πρόσφατο βιβλίο του, με τίτλο Απέξω, κυκλοφόρησε το 2026 από τις Εκδόσεις Ίκαρος, ενώ έχουν προηγηθεί ένα Κομπλεξικό (2016) και τρεις ακόμη συλλογές διηγημάτων – Παραχαράκτης (2019, Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας), Δεσμοφύλακας (2022) και Τέλος Πάντων (2024).