Μικρά σε έκταση βιβλία ελληνικής και μεταφρασμένης λογοτεχνίας, διαβάζονται όσο διαρκεί ένας καφές. Διηγήματα που κυκλοφορούν αυτοτελώς, νουβέλες και πολύ σύντομα μυθιστορήματα για τις διακοπές του Πάσχα και για κάθε στιγμή που έχουμε ανάγκη από μια μικρή αλλά δυνατή δόση καλής λογοτεχνίας.

Επιλογή /παρουσίαση: Σόλωνας Παπαγεωργίου

«Ήταν μεσημέρι παραμονής Χριστουγέννων. Παιδάκια τριγύριζαν στο κέντρο λέγοντας τα κάλαντα, άνδρες και γυναίκες μπαινόβγαιναν στα καταστήματα, και του Τρύφωνα του έμενε να δώσει τα τελευταία κλειδιά της ημέρας σε μια ντόπια γυναίκα που είχε κλείσει διαμονή για μια μόνο βραδιά...»

Του Αχιλλέα ΙΙΙ

«Γιατί άνθρωποι που έχουν ήδη στο σπίτι τους έναν μεγάλο (ή και τεράστιο) αριθμό βιβλίων τα οποία δεν έχουν προλάβει να διαβάσουν συνεχίζουν να αγοράζουν κι άλλα;» Ο Αχιλλέας ΙΙΙ έχει τουλάχιστον 27 απαντήσεις που δύσκολα αμφισβητούνται.

Γράφει ο Αχιλλέας ΙΙΙ

«Δεν νομίζεις ότι ήρθε η ώρα να προχωρήσεις στο επόμενο βήμα και να γράψεις ένα μυθιστόρημα;»

Γράφει ο Αχιλλέας ΙΙΙ

Για τη συλλογή διηγημάτων του Αχιλλέα ΙΙΙ «Τέλος πάντων» (εκδ. Ίκαρος). Κεντρική εικόνα: από την ταινία «Αιώνια λιακάδα ενός καθαρού μυαλού» του Michel Gondry.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

«Καθόμαστε εδώ ο ένας πάνω στον άλλον, πασπαλισμένοι με τη λεπτή σκόνη που έχει κυλήσει από το εσωτερικό μιας κλεψύδρας,
σκεπασμένοι με τα στρώματα του θρυμματισμένου χρόνου,
και απλώς περιμένουμε να έρθει η ώρα μας.

Του Αχιλλέα ΙΙΙ

Μερικές σκέψεις γύρω από την πληθώρα εργαστηρίων δημιουργικής γραφής. 

Γράφει ο Αχιλλέας ΙΙΙ

Το φως από τα χριστουγεννιάτικα λαμπιόνια που αναβόσβηναν ράθυμα στο εσωτερικό της βιτρίνας του καταστήματος πώλησης γυναικείων υποδημάτων αντανακλόνταν απαλά στη γυαλιστερή επιφάνεια του εμπορεύματος, προσελκύοντας (όπως οι φάροι τα πλοία) τα βλέμματα των κυριών οι οποίες αναζητούσαν ένα ζευγάρι παπούτσια για μια περίσταση ξεχωριστή – τόσο ξεχωριστή και πολλά υποσχόμενη που θα έκανε την υψηλή τους τιμή να μοιάζει λιγότερο υπερβολική.

Του Αχιλλέα ΙΙΙ