woman balcony

«Σήμερα ξύπνησα μ’ ένα αίσθημα έλλειψης. Είχα γυρίσει από ένα μεγάλο ταξίδι κι αυτό που ένιωσα ήταν ότι μου έλειπε ένας κήπος. Ήθελα να σηκωθώ και ν’ ασχοληθώ μόνο με τα τριαντάφυλλά μου». Kεντρική εικόνα: ® Josh Hild/Unsplash. 

Tης Αλίκης Καγιαλόγλου

Σήμερα ξύπνησα μ’ ένα αίσθημα έλλειψης. Είχα γυρίσει από ένα μεγάλο ταξίδι κι αυτό που ένιωσα ήταν ότι μου έλειπε ένας κήπος. Ήθελα να σηκωθώ και ν’ ασχοληθώ μόνο με τα τριαντάφυλλά μου. Να κόψω τα ξερά τα φύλλα, να ανακατέψω το χώμα τους, να βάλω τα δάχτυλά μου μέσα βαθιά στις ρίζες τους και να μαντέψω τις ανάγκες τους. Μ’ αυτή τη σκέψη βγήκα στο μπαλκόνι και κοίταξα μελαγχολικά τις λίγες γλαστρούλες που μου είχαν απομείνει από την τελευταία μετακόμιση. Τρία γεράνια, τρεις φτέρες, ένα μικρό γιασεμί, ένα φυλλόδεντρο, τρεις γαρδένιες υπό ανάπτυξη, μια Ζάκυνθος, ένας Βόλος, μια Τεργέστη. Συνήθως τα φώναζα με τα ονόματα της πόλης που τα είχα βρει ή τα ονόματα αυτών που μου τα είχαν χαρίσει γιατί έτσι κι αλλιώς δεν θυμόμουν τις αληθινές τους ονομασίες. 

Από μετακόμιση σε μετακόμιση, όλο και λιγότερες κρατούσα γιατί όλο και σε μικρότερα σπίτια έμενα κι αυτό μου δημιουργούσε μια περίεργη θλίψη. Συγχρόνως, όμως, αποκτούσα και μια πιο στενή σχέση με τις εναπομείνασες γλαστρούλες. Ας πούμε, με πείραξε πολύ ο θάνατος της «Φλέρυς», ενός μικρού κάκτου με κόκκινα μικρά λουλούδια που εκείνη μου είχε χαρίσει όταν είχε έρθει να μ΄ακούσει στο ρεσιτάλ στην Πεντέλη, στη Δούκισσα της Πλακεντίας, αλλά χοροπηδούσα σαν τρελή από τη χαρά μου και χάϊδευα τρυφερά τα καινούρια φυλλαράκια ενός ξεκινήματος που έκανε ένα δεντράκι εσωτερικού χώρου που νόμιζα ότι είχε οριστικά πεθάνει. Ένα δεντράκι που είχα παρεούλα για είκοσι περίπου χρόνια, «ενθύμιον παλαιού εραστού» το είχα ονομάσει. 

Η σχέση μου με τα φυτά είναι περίεργη. Μπορεί για κάμποσο καιρό να μην ασχοληθώ καθόλου μαζί τους. Αλλά μόλις βάλω τα δάχτυλά μου στο χώμα τους, ξέρω ακριβώς τι επιθυμούν. Μπορεί ο τρόπος αυτός να μου δημιουργεί λίγα προβλήματα. Σιχαίνομαι, ας πούμε, τα σκούρα σημάδια στα νύχια από το χώμα που καθόλου εύκολα δεν φεύγουν κι ανατριχιάζω στη σκέψη ότι μπορεί να συναντηθώ με κάποιο σκουληκάκι, αλλά έχω καταλήξει: είναι σωτήριος. Με αυτή την επαφή μου δείχνουν τις ανάγκες τους για φως, για νερό, για αγάπη. 

Έχω περάσει ώρες ευτυχίας παρατηρώντας τις ρίζες τους μέσα στο νερό έτσι όπως τις διαπερνούν οι ακτίνες του ηλίου. 

Σκέφτομαι επίσης ότι δεν μ’ αρέσει να κόβω τα λουλούδια τους όταν αυτά είναι σε πλήρη άνθιση, παρ’ όλο που κάνω ακριβώς το αντίθετο με όποιο ξένο λουλούδι βρεθεί μπροστά μου. Παλιότερα, είχα κι ένα μικρό ψαλίδι πάντα μαζί μου, γιατί πρέπει να το ομολογήσω, με βοηθάει αφάνταστα η παρουσία του στο σπίτι, μέσα στα γυάλινα βάζα που πάντα τα τοποθετώ. Έχω περάσει ώρες ευτυχίας παρατηρώντας τις ρίζες τους μέσα στο νερό έτσι όπως τις διαπερνούν οι ακτίνες του ηλίου. 

Η μόνη εξαίρεση ήταν για τον μικρό μου φίλο της απέναντι πολυκατοικίας. Έμενε στο τεσσάρι του δευτέρου. Η μαμά του, μια γλυκιά πρώην γαζέλα από το Μαρόκο (είχε αρχίσει να παχαίνει επικίνδυνα) κι ο μπαμπάς του, ένας πολύ πολύ χονδρός Γάλλος, του παρείχαν όλες τις ανέσεις που κάνουν υποτίθεται διασκεδαστική τη ζωή ενός δίχρονου. Ποδήλατο στο μεγάλο μπαλκόνι και μια μεγάλη φουσκωτή πισίνα για να πλατσουρίζει γυμνούλης. Αλλά ο μικρός συχνά πυκνά κοίταζε μελαγχολικά, κρατημένος από τα κάγκελα, κάτω στο δρόμο. Παρατηρώντας τον από ψηλά -στον τέταρτο, εγώ- προφασιζόμενη ότι θα του φτιάξω το κέφι, με κωμικές χειρονομίες αλλά και με τη βοήθεια των λουλουδιών που του πέταγα και που ποτέ δεν έφταναν σ’ αυτόν, άρχισα όλο και πιο συχνά να βγαίνω στο μπαλκόνι. Κι όλο και πιο συχνά, να κοιτάζει ο μικρός ψηλά. 

Σιγά σιγά, κάτι λεξούλες άρχισαν ν’ ακούγονται, λίγες ήξερε ο μικρός, λίγες άλλωστε κι εγώ, στα γαλλικά. Μία από αυτές έγινε και το σημείο αναφοράς μας. Του έγνεφα να έρθει σε μένα κι εκείνος, με τη φωνούλα του, μου απαντούσε «mais non». Εγώ του ξαναφώναζα «mais oui» και ξανά «mais non» και ξανά «mais oui» και μόνο μ’ αυτή τη φράση που λέγαμε και είκοσι φορές, ξεκινούσε ένα ατέλειωτο παιχνίδι που μας έκανε να γελάμε χωρίς να χρειάζεται απολύτως τίποτε άλλο. 

Όλα αυτά τα σκεφτόμουν σήμερα που μου ΄λειπε ο κήπος. Κι όπως βγήκα στο μπαλκόνι, έπεσε το μάτι μου στον δεύτερο όροφο της απέναντι πολυκατοικίας. Μια κυρία, εντελώς άγνωστη, λεπτή και κομψή, ακουμπούσε στα κάγκελα, κι από πίσω της, ορθάνοιχτες πόρτες έδειχναν ένα απίστευτα άδειο διαμέρισμα. «Main non» φώναξα. «Mais oui», ξαναείπα χαμηλά και μπήκα μέσα. 

Θυμήθηκα ότι ήθελα να του χαρίσω έναν από τους δύο ανεμόμυλους που είχα στο μπαλκόνι, κι όλο «αύριο» έλεγα. 

Συχνά νομίζω ότι ο χρόνος «είναι με το μέρος μου». 


aliki kagialoglouH Aλίκη Καγιαλόγλου είναι τραγουδίστρια με διεθνή σταδιοδρομία. Μελέτησε αρχικά τραγούδι ως υπότροφος του Ωδείου Αθηνών με τη Μαρία Καλφοπούλου και τι αργότερα με τους Φραγκίσκο Βουτσίνο και Σπύρο Σακκά. Συνεργάστηκε με δύο από τους μεγαλύτερους Έλληνες συνθέτες, τον Μίκη Θεοδωράκη και τον Μάνο Χατζιδάκι. Εμφανίζεται από το 1982 σε ρεσιτάλ σε Ελλάδα και εξωτερικό. Εχει ερμηνεύσει Σεφέρη, Ελύτη, Καβάφη, Ρίτσο, Αναγνωστάκη, Γκάτσο, Λόρκα, Φερέρ κι άλλους. Κόρη της είναι η γνωστή σοπράνο Ελένη-Λυδία Σταμέλλου. Τελευταία συνδημιουργεί και συμμετέχει σε παραστάσεις βασισμένες σε μεγάλους συγγραφείς, όπως ο Παπαδιαμάντης ή στο προσεχές διάστημα ο Πεσσόα

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Το Δίκτυο (διήγημα)

Το Δίκτυο (διήγημα)

«Το Δίκτυο ήταν οργανωμένο σε αυτόνομες ομάδες των έξι ατόμων, υπό την εποπτεία ενός προϊσταμένου. Τον προϊστάμενο τον αποκαλούσαν Αφεντικό, δεν γνώριζαν το πραγματικό του όνομα. Κανείς δεν τον είχε συναντήσει ποτέ έξω από την αίθουσα των συσκέψεων, όπου συγκεντρώνονταν κάθε πρωί στις οκτώ ακριβώς, για να παραλάβουν...

Η απρόσμενη απώλεια μιας ξεχασμένης χαράς (διήγημα)

Η απρόσμενη απώλεια μιας ξεχασμένης χαράς (διήγημα)

«Φεύγοντας, γύρισα το βλέμμα μου στο γήπεδο. Δεν είναι το ίδιο, όπως το θυμόμουν μικρός. Δεν ήταν το ίδιο. Μου φάνηκε αισθητά μεγαλύτερο, από ό,τι το θυμόμουν, ξένο σχεδόν. Περπατούσα ανάμεσα σε χιλιάδες ανθρώπους που ζητωκραύγαζαν. Ήθελα κι εγώ να ενωθώ με τη χαρά τους, να γίνω ένα μαζί τους. Πώς θα μπορούσε όμως κ...

Αλμυρόφιλα (διήγηση)

Αλμυρόφιλα (διήγηση)

«Η όψη του χειμώνα στον Άη Γιάννη στους Μύλους σφηνώθηκε στην φαντασία μου ανεξίτηλα. Την αναπολώ με νοσταλγία τώρα στη Αθήνα και συχνά βυθίζομαι στις εικόνες της. Το κλείσιμο της πανδημίας, επώδυνο για άλλους, για μένα που το πέρασα στο νησί, ήταν ξαναβάφτισμα στη φύση που από παιδί ένοιωθα ένα μαζί της». Κεντρική ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Βίος και Πολιτεία»: Η Βίβιαν Στεργίου έρχεται στο Υπόγειο

«Βίος και Πολιτεία»: Η Βίβιαν Στεργίου έρχεται στο Υπόγειο

Στο 47ο επεισόδιο της σειράς συζητήσεων στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου και της σκέψης, o Κώστας Κατσουλάρης συνομιλεί με τη συγγραφέα και αρθογράφο Βίβιαν Στεργίου. Η συζήτηση θα μεταδοθεί, την Πέμπτη, 18 Ιουλίου, στις 7.00μμ.

Επιμέλεια: Book Press

...
Η Ερνό, ο Ουελμπέκ και οι πρόσφατες Γαλλικές εκλογές

Η Ερνό, ο Ουελμπέκ και οι πρόσφατες Γαλλικές εκλογές

Ανάμεσα στο έργο και στις πολιτικές αντιλήψεις συχνά... «η σκιά πέφτει». Η Ανί Ερνό και ο Μισέλ Ουελμπέκ, το έργο τους, οι αντιφάσεις τους και οι πρόσφατες Γαλλικές εκλογές.

Γράφει ο Παναγιώτης Γούτας

«Η άλλη κόρη»

...
To 7ο Θερινό Βιβλιοστάσιο έρχεται στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης

To 7ο Θερινό Βιβλιοστάσιο έρχεται στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης

To 7o Θερινό Βιβλιοστάσιο θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 19, το Σάββατο 20 και την Κυριακή 21 Ιουλίου, στη Δημοτική Αγορά Κυψέλης. Κεντρική εικόνα από το περσινό επιτυχημένο 6ο Θερινό Βιβλιοστάσιο στον Κήπο Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων.

Επιμέλεια: Book Press

To 7o Θερινό Βι...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση του επίμετρου του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, από το μυθιστόρημα του Τζον Απντάικ [John Updike] «Ο λαγός έχει λεφτά» (μτφρ. Πάνος Τομαράς), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 12 Ιουλίου από τις εκδόσεις Οξύ.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Μεγάλη Αμερικανική βόλτα τε...

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 
Χρήστου Β. Μασσαλά «Σκάβοντας εντός», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ξύπνησε μέσα μου η επιθ...

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά – 24 επιλογές για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο

Ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά – 24 επιλογές για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο

12 ελληνικά + 12 μεταφρασμένα μυθιστορήματα, αστυνομικά και ψυχολογικά θρίλερ, είναι η αναγνωστική μας πρόταση για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο.

Γράφει η Χίλντα Παπαδημητρίου

Όπως φαίνεται και από τον κατάλογο που ακολουθεί με τις επιλογές της Χίλντας...

«Διαβάζοντας σε ανοιχτούς ορίζοντες» – 50 βιβλία λογοτεχνίας για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

«Διαβάζοντας σε ανοιχτούς ορίζοντες» – 50 βιβλία λογοτεχνίας για το καλοκαίρι και για κάθε εποχή

Μυθιστορήματα, νουβέλες και διηγήματα από την ελληνική και μεταφρασμένη πεζογραφία που κυκλοφόρησαν μέσα στο 2024: καλά βιβλία λογοτεχνίας που μας ανοίγουν ορίζοντες και μας κρατούν συντροφιά στις ημέρες των διακοπών του καλοκαιριού, αλλά και πριν και μετά από αυτές.

Επιλογή–κείμενα...

Αρχιτεκτονική της νέας και της παλιάς Ελλάδας – Πέντε νέες εκδόσεις, πέντε εξαιρετικές προτάσεις

Αρχιτεκτονική της νέας και της παλιάς Ελλάδας – Πέντε νέες εκδόσεις, πέντε εξαιρετικές προτάσεις

Πέντε νέα βιβλία αρχιτεκτονικής για την Αθήνα, για τις εθνικές υποδομές αλλά και για τη συμβολή των Ελλήνων στην αρχιτεκτονική της Σμύρνης. Επίσης, δυο ιδιαίτερα βιβλία, ένα κείμενο του Le Corbusier απευθυνόμενο σε φοιτητές του, και μια μελέτη για το πώς είναι να ζεις σε έναν χώρο έκτακτης ανάγκης.

Γράφει η ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ