Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου: Hip hop battle στην πλατεία, θεατρική παράσταση στον Χώρο Ε και ένα Drag ορατόριο στον Χώρο Β παρουσιάζονται στην Πειραιώς 260.
Επιμέλεια: Book Press
AEF Urban Dance Contest
Hip hop battle & All styles battle
⌖ Πειραιώς 260 – Πλατεία
15 & 16 Ιουνίου στις 22.00
Μετά τις επιτυχημένες διοργανώσεις του τα προηγούμενα χρόνια, το AEF Urban Dance Contest, που μύησε το κοινό της Πειραιώς 260 στο σύμπαν του hip hop και του street dance, επιστρέφει για τέταρτη φορά φέτος με νέες εκρηκτικές χορευτικές αναμετρήσεις σε δύο διαδοχικές βραδιές, με επιμέλεια πάντα του χορευτή και χορογράφου Ηλία Χατζηγεωργίου και του συνοδοιπόρου του χορευτή, Περικλή Πετράκη.
Αναγνωρισμένοι και ανερχόμενοι χορευτές και χορεύτριες θα διαγωνιστούν σε δύο κατηγορίες (1vs1 Hip Hop Battle και 2vs2 All Styles Battle) για να διεκδικήσουν τον τίτλο του νικητή / της νικήτριας του 4ου AEF Urban Dance Contest αλλά και αξιόλογα χρηματικά έπαθλα. Οι κριτές, διακεκριμένοι χορευτές και χορεύτριες από την Ελλάδα και το εξωτερικό, θα κληθούν να αποφασίσουν ποιοι θα είναι οι φετινοί νικητές και νικήτριες, ενώ θα έχουμε τη χαρά να τους απολαύσουμε να χορεύουν στα Judges Showcases.
Και στις δυο βραδιές θα μας συντροφεύει η πληθωρική, γνώριμη φωνή του host Sifu Versus, ενώ υπέροχες χορευτικές μουσικές θα ακούγονται από τα decks του DJ Amaze Me, ο οποίος, μετά το τέλος των battles, θα μας οδηγήσει σε μια γιορτή του χορού χωρίς σύνορα.
➙ Ελεύθερη Είσοδος
Ενενήντα
Βαλέρια Δημητριάδου
⌖ Πειραιώς 260 - Χώρος Ε
15 & 16 Ιουνίου στις 20:00
17 & 18 Ιουνίου στις 21:00
Πώς θα βλέπαμε τον κόσμο αν ήμασταν ενενήντα χρονών; Θα αποδεχόμασταν το τέλος που πλησιάζει ή θα θέλαμε να πιούμε τη ζωή μέχρι την τελευταία σταγόνα; Την ξεχωριστή παράσταση Ενενήντα παρουσιάζει η Βαλέρια Δημητριάδου στην Πειραιώς 260 από τις 15 έως τις 18 Ιουνίου στο πλαίσιο του Φεστιβάλ Αθηνών Επιδαύρου.
Μέλος της ομάδας των C for Circus, η Βαλέρια Δημητριάδου, που βραβεύτηκε από την Ελληνική Ένωση Κριτικών Θεάτρου και Παραστατικών Τεχνών για το έργο της Και εφύτευσεν ο Θεός Παράδεισον, δίνει ένα νέο κείμενο με χιούμορ και τρυφερότητα, ένα πραγματικό εγκώμιο στη ζωή.
Λίγα λόγια για το έργο
Ένας ηλικιωμένος άντρας ενενήντα ετών και ο σαραντάρης γιος του. Οι δυο τους σε μια πόλη που τρέχει. Σε μια άγρια πόλη. Ο γέρος, παρότι γέρος, νιώθει σαν μόλις να γεννήθηκε. Κι ο νέος, παρότι νέος, νιώθει λες κι η ζωή του πλησιάζει στο τέλος της.
Αδύναμος, τρωτός κι ευάλωτος όπως είναι, αποφασίζει να στείλει τον πατέρα του σε οίκο ευγηρίας. Το μόνο στήριγμα του γέρου είναι η νεαρή φίλη του, ένα ανάπηρο κορίτσι, με το οποίο βρίσκονται καθημερινά στη λίμνη του κεντρικού πάρκου της πόλης.
Γιατί ένας ηλικιωμένος άνθρωπος να πρέπει να αποδεχτεί το τέλος; Γιατί να μην μπορεί να βγει έξω, να ερωτευτεί, να κάνει έρωτα; Επειδή όντως δεν μπορεί ή επειδή δεν του το επιτρέπουν όλοι οι άλλοι, εμείς;
Σε μια εποχή σαν τη δική μας που εξιδανικεύει τη νεότητα, η παράσταση αναδεικνύει ένα θέμα ταμπού: τα γηρατειά. Με ζωντανή μουσική επί σκηνής, αφηγείται έναν φανταστικό μικρόκοσμο που αντιστέκεται σθεναρά στο δυστοπικό μας παρόν προτάσσοντας την ενσυναίσθηση και την αλληλεγγύη.
Σκηνοθετικό σημείωμα
«Ο θάνατος είναι δίπλα μας. Παραμονεύει. Και άμα ανήκεις και στην τρίτη ηλικία είναι ακόμα πιο κοντά. Η γνώση αυτή υπάρχει απ’ όταν σχεδόν αρχίζεις να αντιλαμβάνεσαι τον εαυτό σου ως ύπαρξη. Παρά τη γνώση όμως, αρνείσαι να το δεχτείς. Το ξεχνάς. Και επειδή ξεχνάς τον θάνατο, ξεχνάς και τη ζωή. Ξεχνάς να ζεις. Και, ναι. Είναι πράγματι δύσκολο να ζει κανείς εν έτει 2024 σε μία απρόσωπη πόλη που μόνο ζητάει και δεν προσφέρει. Είναι δύσκολο να μη σε αγχώνει το πώς θα βιοποριστείς, το πώς θα πορευτείς γενικότερα. Παρόλα αυτά, ο χρόνος περνάει. «Περνάνε οι μέρες», που λέει και στο έργο. Και συχνά περνάνε χωρίς ίχνος χαράς, παρά μόνο με βάρος, θλίψη και άγχος. Η προσωπική μου ανάγκη αντίστασης λοιπόν σ’ αυτήν την καθίζηση ήταν που με οδήγησε στο να γράψω ένα έργο που έχει ως κεντρικό ήρωα έναν ενενηντάχρονο που σφύζει από ζωή, με έναν ενενηντάχρονο ηθοποιό που εξυψώνει το έργο παίζοντας και απολαμβάνοντας την κάθε στιγμή του σαν να είναι δέκα χρόνων. Υπάρχει φως. Όχι διάχυτο, αλλά υπάρχουν οι αχτίδες του. Και είναι οι άλλοι. Αυτοί που είναι εκεί να μας ακούσουν, να μας σταθούν στα δύσκολα αλλά και να χαρούν με τη χαρά μας. Οι «οικογένειές» μας. Θα ήθελα την παράσταση αυτήν να την αφιερώσω στην πεθερά μου, την οποία έχασα αναπάντεχα μια νύχτα, τρεις βδομάδες πριν την πρεμιέρα μας». Βαλέρια Δημητριάδου
Συντελεστές
Κείμενο - Σκηνοθεσία Βαλέρια Δημητριάδου
Σκηνικά Τίνα Τζόκα
Κοστούμια Δήμος Κλιμενώφ
Σχεδιασμός φωτισμού Τάσος Παλαιορούτας
Κίνηση Κατερίνα Φωτιάδη
Mουσική Βαλέρια Δημητριάδου
Βοηθός σκηνοθέτιδας Αθηνά Σακαλή
Σχεδιασμός ήχου Φοίβος Παπαγιάννης
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Βαγγέλης Αμπατζής, Αντριάνα Ανδρεόβιτς, Κωνσταντίνος Ασπιώτης, Έλη Δρίβα, Μαρία Κατσανδρή, Μιχάλης Πανάδης, Δημήτρης Παπαγιάννης, Μαριάμ Ρουχάτζε
Γιάννης Σκουρλέτης - bijoux de kant
Τραγούδια του ελληνικού λαού – Drag ορατόριο
⌖ Πειραιώς 260 - Χώρος Β
15 & 16 Ιουνίου στις 20:00
17 & 18 Ιουνίου στις 21:00
Μετά τη μεγάλη επιτυχία της στο περσινό μας πρόγραμμα, η bijoux de kant του Γιάννη Σκουρλέτη επανέρχεται με τα Τραγούδια του ελληνικού λαού – Drag ορατόριο, μια παράσταση ρηξικέλευθη, μια τολμηρή ανάγνωση, που χειροκροτήθηκε από το κοινό και έτυχε θερμής αποδοχής από τους κριτικούς.
Η παράσταση αντλεί έμπνευση από τον σπουδαίο Μικρασιάτη συνθέτη, μαέστρο και πιανίστα Γιάννη Κωνσταντινίδη (1903-1984). Έχοντας διαπρέψει στον χώρο του ελαφρού τραγουδιού («Ξύπνα αγάπη μου», «Θα ξανάρθεις», «Τα νέα της Αλεξάνδρας», «Πόσο λυπάμαι» κ.ά.) με το ψευδώνυμο Κώστας Γιαννίδης, με τον κύκλο Είκοσι τραγούδια του ελληνικού λαού ο Κωνσταντινίδης δημιούργησε ένα υπερκείμενο, μια μουσική σύνθεση αντίστοιχη της δισυπόστατης καλλιτεχνικής του πορείας.
Με αφετηρία τον γοητευτικό αυτό κύκλο τραγουδιών και τα κείμενα του καλλιτέχνη και ερευνητή Αλέξανδρου Παπαδόπουλου, η drag βαρύτονος Νίνα Νάη, η περφόρμερ Daglara και ο πιανίστας Γιώργος Ζιάβρας αφηγούνται εκ βαθέων μια ιστορία που θα μπορούσε να αποτελέσει σενάριο για ελληνικό horror show. Μέσα σ’ ένα αλλόκοτο τοπίο, σχεδιασμένο από τον σκηνογράφο Κωνσταντίνο Σκουρλέτη, μιλούν για το ανοιχτό τραύμα της πατριαρχίας και την παρέκκλιση. Αφηγούνται μια άλλη, αθέατη πολλές φορές Ελλάδα. Είδωλα ενός καλά κρυμμένου προσωπικού βιώματος, εξιστορούν τα πάθη της ετερότητας σ’ έναν δυστοπικό κόσμο.
Συντελεστες
Σύλληψη – Σκηνοθεσία Γιάννης Σκουρλέτης
Μουσική Γιάννης Κωνσταντινίδης / Κώστας Γιαννίδης
Σκηνικά Κωνσταντίνος Σκουρλέτης
Κοστούμια Daglara
Φωτισμοί bijoux de kant
Κείμενο – Μετάφραση Αλέξανδρος Παπαδόπουλος
Δραματολόγος – Καλλιτεχνικός συντονισμός Γιώργος Παπαδάκης
Ερμηνεύουν Νίνα Νάη (βαρύτονος in drag), Γιώργος Ζιάβρας (πιάνο), Daglara (περφόρμερ)
Οργάνωση παραγωγής Ασημένια Ευθυμίου
Εκτέλεση παραγωγής bijoux de kant
