ksafnika perysi to kalokairi4

Έρωτας, μεγαλοαστική έπαρση, τέχνη και κοινωνικός προβληματισμός: Ένα από τα πιο σκοτεινά έργα του Αμερικανού συγγραφέα ανεβαίνει στη σκηνή του Θεάτρου Νέος Ακάδημος σε σκηνοθεσία της Λίλλυς Μελεμέ. Ένα έργο με βαθιά ψυχαναλυτική δομή. Κεντρική εικόνα: © Πάτροκλος Σκαφίδας. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Στο θέατρο Νέος Ακάδημος είδα την έξοχη σκηνοθεσία της Λίλλυς Μελεμέ στο «Ξαφνικά πέρυσι το καλοκαίρι» του Τένεσι Ουίλιαμς, στη μετάφραση του Αντώνη Γαλέου. Απόρροια μιας ψυχαναλυτικής εμπειρίας του σπουδαίου θεατρικού συγγραφέα, το έργο αυτό αποκαλύπτει τις σπαρακτικές συνθήκες θανάτου ενός ομοφυλόφιλου ποιητή που αποκρύπτονται συστηματικά από την εμμονική, μητριαρχική μητέρα του.

Η χήρα Βάϊολετ Βέναμπλ προτίθεται να προσφέρει στον νεαρό νευροχειρουργό Κούκροβιτς (που τον αποκαλεί «Ντόκτορ Σούγκαρ») ένα γενναιόδωρο ποσόν για το ερευνητικό του έργο πάνω στη λοβοτομή, με την προϋπόθεση εκείνος να προβεί σε λοβοτομή της ανηψιάς της, ώστε να μην αποκαλυφθεί ποτέ η αλήθεια σχετικά με τον θάνατο του γιου της Σεμπάστιαν.

Η αλήθεια και το ψέμα

Το σημαντικό στο έργο είναι ότι η προσωπικότητα του ωραιοπαθούς, ομοφυλόφιλου Σεμπάστιαν διαγράφεται μέσα από τις αντικρουόμενες αφηγήσεις των άλλων. Δυο χειριστικές προσωπικότητες, η κυρία Βέναμπλ και ο εκλιπών γιος της, επί σειρά καλοκαιριών εμφανίζονται σε κοσμικά θέρετρα ως jetsetters και ως πιθανό αιμομεικτικό «ζευγάρι», θεσπίζοντας μια νοσηρή οιδιπόδεια σχέση που τους αποκόπτει από την κοινωνική πραγματικότητα και μετατρέπει τους γύρω τους σε «χρηστικά» αντικείμενα.

Πρόκειται για τη διαστροφική αντίληψη των εννοιών «αγάπη», «έρωτας», «Τέχνη για την Τέχνη», που κατ’ουσίαν αποκαλύπτει τον καλλιτεχνικό και κοινωνικό προβληματισμό του Τένεσι Ουίλιαμς, εφόσον το έργο γράφτηκε στη δεκαετία του ’50, εν μέσω μακαρθικού συντηρητισμού, οργίου λογοκρισίας, κοινωνικών διακρίσεων και ρατσισμού.

Η ενυπάρχουσα τραγική βία και η έξοχη αλληγορία με την παραλία των χελώνων και την επίθεση των πουλιών στα νησιά Γκαλάπαγκος δημιουργούν την αίσθηση ότι ο συγγραφέας σκόπιμα συμπλέκει το θρησκευτικό βίωμα με μιαν αθωότητα/αγνότητα ανάλογη με αυτήν που οδήγησε τον ευριπίδειο «Ιππόλυτο» στον σπαραγμό και με μια μοίρα σπαρασσόμενου εξιλαστήριου θύματος ανάλογη με εκείνην του Πενθέα στις ευριπίδειες «Βάκχες».

Δεν είναι τυχαία η ονομασία του εκλιπόντος: ο Άγιος Σεβαστιανός είναι γνωστό γκέι σύμβολο μαρτυρίου και αλληγορία του ποιητή που προσφέρεται ως σφάγιον στις ανθρωποφάγες ορέξεις των μαζών.

Δεν είναι τυχαία η ονομασία του εκλιπόντος: ο Άγιος Σεβαστιανός είναι γνωστό γκέι σύμβολο μαρτυρίου και αλληγορία του ποιητή που προσφέρεται ως σφάγιον στις ανθρωποφάγες ορέξεις των μαζών (βλ.επίσης τον «Γυάλινο Κόσμο» του Ουίλιαμς, το «Πορτραίτο του Ντόριαν Γκρέι» του Όσκαρ Ουάιλντ, το «Αίμα του ποιητή» του Ζαν Κοκτώ και την εκτέλεση ανθρώπινων «σφαγίων» στις ταινίες του Παζολίνι, στη συνάρτησή τους προς την έννοια της Ιερότητας).

Λέει η Τέχνη την αλήθεια για την κοινωνία;

Το «καλοκαιρινό ποίημα» που δεν ολοκληρώνεται συνθέτει έναν ορίζοντα ανεπάρκειας και ανέμπνευστης επίδοσης στην αισθητική διερεύνηση της πραγματικότητας. Ο Τένεσι Ουίλιαμς επιχειρεί μιαν αυτοϋπονομευτική σπίλωση της αλήθειας που εμπεριέχεται στην Τέχνη, εξαπολύοντας μύδρους κατά του «διακοσμητικού» της χαρακτήρα, ενώ βεβαίως «αποφλοιώνει» την persona του μυστηριώδους Σεμπάστιαν σε ένα σύνολο από παθολογικά σημαινόμενα. To έργο είναι τόσο αποτρόπαιο όσο και βαθυστόχαστο, γιατί δεν αφήνει την αλήθεια των μαζών απέξω, αντιθέτως την εγκλείει και της δίνει τον ρόλο του ενάγοντος και του τιμωρού.

ksafnika perysi to kalokairi3

Σαν χρυσό κλουβί, η ésthète ρηχότητα και η μεγαλοαστική έπαρση μάνας και γιου έχουν δημιουργήσει έναν εφιαλτικό κλοιό γεμάτο αποκρύψεις και ενοχές, που πλέκεται γύρω τους σαν θανατερός ιστός. Υπό την οπτική γωνία της μητέρας, η μαρτυρία της ανηψιάς εμφανίζεται ως «χυδαίο παραλήρημα» που αμαυρώνει την ποιητική αχλή της προσωπικότητας του Σεμπάστιαν.

Έτσι, η αντιπαράθεση (σε δικανικό επίπεδο) αλήθειας και ψεύδους καθίσταται κεντρικό ζήτημα στον προβληματισμό του συγγραφέα: η αλήθεια, για τον Τένεσι Ουίλιαμς, δεν ανιχνεύεται ούτε με τη χρήση του «ορού της αλήθειας», αλλά παραμένει «στον πάτο ενός πηγαδιού που δεν έχει πάτο». Όλα όσα τεκταίνονται στην Καμπέθα ντε Λόμπο δεν πείθουν για την αληθοφάνειά τους και παραμένουν αμιγώς αλληγορικά, εφόσον το έργο επιχειρεί μια δριμεία κοινωνική κριτική χρησιμοποιώντας τα μελανότερα χρώματα.

Ψυχαναλυτική δομή του έργου

Στην πλοκή παρεισφρέουν στοιχεία ψυχαναλυτικά τεκμηριωμένα, όπως οι θρύλοι που αφορούν τελετές κανιβαλισμού (βλ. την αναφορά στο σαρκοβόρο φυτό Venus Fly Trap) και άπτονται της έννοιας του εξιλαστηρίου θύματος, η ψυχοσεξουαλική φρίκη που απορρέει από τις εμπειρίες «ψωνιστηριού» των γκέι της εποχής, ο υπαινιγμός για την «απάτη» της θιβετιανής θρησκείας, οι μνήμες από τη σχιζοφρένεια της αδελφής του Τένεσι Ουίλιαμς, η σαφής πρόθεση αποκήρυξης του υλισμού και, κυρίως, η συγκεκαλυμμένη ενοχή που προκύπτει από τη μη ομολογημένη ομοφυλοφιλία.

Η αναφορά στο βενετσιάνικο Lido ή στο ξενοδοχείο Ritz του Παρισιού, στο Αμάλφι και εν γένει στα εξιδανικευμένα μεσογειακά θέρετρα αναζητά τις ρίζες της στο έργο του Τόμας Μαν.

Η αναφορά στο βενετσιάνικο Lido ή στο ξενοδοχείο Ritz του Παρισιού, στο Αμάλφι και εν γένει στα εξιδανικευμένα μεσογειακά θέρετρα αναζητά τις ρίζες της στο έργο του Τόμας Μαν.

Τα κεφαλαιώδη ζητήματα ηθικής που πραγματεύεται το «Ξαφνικά, πέρυσι το καλοκαίρι» αφορούν τόσο την ιδιοτέλεια στις ανθρώπινες σχέσεις όσο και τον προβληματισμό του δημιουργού σχετικά με την ταξική ανισότητα. Η θρησκευτική προβληματική του Ουίλιαμς προεικονίζει το υπαρξιακό δράμα «Μέσα από τον σπασμένο καθρέφτη» του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν.

Η εικονοποιία που αποδίδει το ανδρικό ομοφυλόφιλο σεξ είναι τόσο ενοχλητική ώστε μπορεί κανείς να μιλήσει για εσωτερικό διχασμό. Ο «δανδής» Σεμπάστιαν του έργου απεικονίζει τη χειρότερη δυνατή εκδοχή της ομοφυλόφιλης επιθυμίας, ως αθεράπευτης ναρκισσιστικής καθήλωσης, ως σεξουαλικής εκμετάλλευσης της ανθρώπινης «λείας» και ως υποβόσκουσα παιδοφιλία, που βρίσκουν τη δίκαιη τιμωρία τους σε κάποιο είδος «Θείας Δίκης»: όλο αυτό το σχήμα, όμως, μετατοπισμένο στο ψυχαναλυτικό επίπεδο.

Η τερατώδης Βάϊολετ Βέναμπλ αρνείται κατηγορηματικά την αλήθεια, γιατί αυτή αντίκειται στην τεχνητή κοσμιότητα του σκηνικού που έχει στήσει: «Ξερριζώστε αυτή τη φρικτή ιστορία από το μυαλό της!» είναι η τελική κραυγή της, που συνοψίζει και την ουσία του έργου.

ksafnika perysi to kalokairi2

Η παράσταση

Η κυρία Μελεμέ μιλά για μιαν ακόμη φορά για τη βία μέσα από ένα κεφαλαιώδες κοινωνικό ταμπού. Εμπιστεύεται τον ρόλο της διαταραγμένης, χειριστικής μητέρας στη Φιλαρέτη Κομνηνού, που τη βγάζει ασπροπρόσωπη, με απόλυτο έλεγχο των εκφραστικών της μέσων.

Η νευρολογική αστάθειά της είναι υπόρρητη, χαμηλών τόνων, υποβλητική. Στον ρόλο του γιατρού Κούκροβιτς ο Δημήτρης Τσίκλης διατηρεί μιαν ήρεμη ισορροπία ως νέος, ωραίος και ελκυστικός γιατρός που κατά βάσιν προσφέρει στην Βάϊολετ Βέναμπλ ένα υποκατάστατο του απολεσθέντος γιου.

Η Αναστασία Παντούση ερμηνεύει με μεγάλη ευαισθησία τον δύσκολο ρόλο της νευρωτικής, ερωτομανούς (αλλά ειλικρινούς) Κάθριν, με την έξοχη πλαισίωση της Λίλλυς Μελεμέ στον ρόλο της αφελούς (αλλά και ιδιοτελούς) κυρίας Χόλυ και του Πάρη Λεόντιου στον ρόλο του δουλοπρεπούς γιου της Τζορτζ. Ο βιασμός της νεαρής Κάθριν ως αφήγηση έρχεται να προστεθεί στον «ενοχοποιητικό» χαρακτήρα της αποκάλυψης της αληθινής ιστορίας και το «δάσος με τις βελανιδιές» στο κείμενο δεν είναι παρά μια περιπλάνηση στην αναζήτηση της ενηλικίωσης που παραμένει κατ’ουσίαν τραυματική και βίαιη.

Το σκηνικό της Μικαέλας Λιακατά δεν είναι ρεαλιστικό, αλλά αναπαριστά σχηματικά τον «θρόνο» της κυρίας Βέναμπλ μέσα σε θερμοκήπιο με δηλητηριώδη φυτά.

Το σκηνικό της Μικαέλας Λιακατά δεν είναι ρεαλιστικό, αλλά αναπαριστά σχηματικά τον «θρόνο» της κυρίας Βέναμπλ μέσα σε θερμοκήπιο με δηλητηριώδη φυτά. Είναι ο υπαινιγμός μιας μίνι τροπικής ζούγκλας, μια υπόμνηση της Εδέμ, με κρεμασμένους dream-catchers, στο «πίσω μέρος» ενός βικτοριανού αρχοντικού της Νέας Ορλεάνης του 1937: πρόκειται για ένα σκηνικό πολυτροπικό, που κινείται κυκλικά στις στιγμές της αφηγηματικής κορύφωσης παράγοντας σκηνικό ίλιγγο και γκόθικ ατμόσφαιρα.

Αυτό, σε συνδυασμό με τη μουσική του Σταύρου Γασπαράτου και τους φωτισμούς της Μελίνας Μάσχα, επιτρέπει την εντρύφηση που ταιριάζει στην τόσο μελετημένη αυτήν σκηνοθεσία ενός έργου που διακρίνεται για τον βάναυσο λυρισμό του. Πρόκειται για μια παράσταση σημαντική που όλοι πρέπει να δουν.

Ξαφνικά πέρσι το καλοκαίρι
Συγγραφέας: Τένεσι Ουίλιαμς 
Σκηνοθεσία: Λίλλυ Μελεμέ
Πρωταγωνιστούν: Φ. Κομνηνού, Αντ. Παντούση, Δ. Τσίκλης, Λ. Μελεμέ, Π. Λεόντιος.
⌖ Θέατρο: Νέος Ακάδημος


 Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Το νέο του μυθιστόρημα «Αλλοτεκοίτη – Εκεί που χάθηκε η βλάστηση» κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κριτική. 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα», του Γουστάβο Οτ (κριτική) – Δύο σημαντικές παραστάσεις στο θέατρο «Σταθμός»

«Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα», του Γουστάβο Οτ (κριτική) – Δύο σημαντικές παραστάσεις στο θέατρο «Σταθμός»

Για τις παραστάσεις «Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα» του Γουστάβο Οτ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αποστολόπουλου, που ανεβαίνουν στη σκηνή του θεάτρου «Σταθμός». Κεντρική εικόνα: Από την παράσταση «Η κασέτα» © Αγγ. Παπαδόπουλος.&nb...

«Sadmen» του Θανάση Κριτσάκη στο Θέατρο Ροές (κριτική) – Θλιμμένοι «σούπερ ήρωες» που δεν πείθουν

«Sadmen» του Θανάση Κριτσάκη στο Θέατρο Ροές (κριτική) – Θλιμμένοι «σούπερ ήρωες» που δεν πείθουν

Για την παράσταση «Sadmen» του Θανάση Κριτσάκη που ανέβηκε στο Θέατρο Ροές. Κεντρική εικόνα: Ελ. Χούμου. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος 

Ο Θανάσης Κριτσάκης, μετά από την παράσταση «Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης», έρ...

«Κουαρτέτο» του Χάινερ Μίλερ σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου στο Από Μηχανής Θέατρο (κριτική) – Μια παράσταση τολμηρή και αισθησιακή

«Κουαρτέτο» του Χάινερ Μίλερ σε σκηνοθεσία Θανάση Σαράντου στο Από Μηχανής Θέατρο (κριτική) – Μια παράσταση τολμηρή και αισθησιακή

Για την παράσταση «Κουαρτέτο» του Χάινερ Μίλερ σε σκηνοθεσία του Θανάση Σαράντου που παίζεται στο Από Μηχανής Θέατρο. Κεντρική εικόνα: © Κωνσταντίνος Λέπουρης. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Το «Κουαρτέτο» του Heiner Müll...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Καταθέσεις Πολιτισμού» – «Ιστορίες από μάρμαρο και ξερολιθιά στα αλώνια του χρόνου» με τον Μανόλη Κορρέ

«Καταθέσεις Πολιτισμού» – «Ιστορίες από μάρμαρο και ξερολιθιά στα αλώνια του χρόνου» με τον Μανόλη Κορρέ

Συνεχίζεται ο επιτυχημένος φετινός κύκλος εκδηλώσεων «Καταθέσεις Πολιτισμού» με συζητήσεις για σύγχρονη τέχνη, ιστορία και αρχαιολογία, από το Κέντρο Πολιτισμού, Έρευνας και Τεκμηρίωσης της Τράπεζας της Ελλάδος. Επόμενη εκδήλωση στις 24 Απριλίου με καλέσμένο τον ομότιμο καθηγητή Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ Μανόλη Κορρέ....

Μεγάλη εκδήλωση για τον Κ.Π. Καβάφη στη Σορβόννη

Μεγάλη εκδήλωση για τον Κ.Π. Καβάφη στη Σορβόννη

Εκδήλωση με θέμα τη ζωή και το έργο του Κ.Π. Καβάφη, διοργάνωσε το Ελληνικό Ίδρυμα Πολιτισμού (ΕΙΠ) στο Παρίσι. Φωτογραφίες © Polyvios Anemoyannis / Hans Lucas.

Επιμέλεια: Book Press

Κατάμεστο το Αμφιθέατρο Richelieu του πανεπιστημίου της Σορβόννη...

«Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα», του Γουστάβο Οτ (κριτική) – Δύο σημαντικές παραστάσεις στο θέατρο «Σταθμός»

«Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα», του Γουστάβο Οτ (κριτική) – Δύο σημαντικές παραστάσεις στο θέατρο «Σταθμός»

Για τις παραστάσεις «Η κασέτα» της Λούλας Αναγνωστάκη σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη και «PAVLOV, ή δύο δευτερόλεπτα πριν από το έγκλημα» του Γουστάβο Οτ σε σκηνοθεσία Δημήτρη Αποστολόπουλου, που ανεβαίνουν στη σκηνή του θεάτρου «Σταθμός». Κεντρική εικόνα: Από την παράσταση «Η κασέτα» © Αγγ. Παπαδόπουλος.&nb...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

«Μαργαρίτα Ιορδανίδη» του Μιχάλη Μακρόπουλου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Μιχάλη Μακρόπουλου «Μαργαρίτα Ιορδανίδη», η οποία θα κυκλοφορήσει στις 19 Απριλίου από τις εκδόσεις Κίχλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εἶχαν πιάσει γιὰ τὰ καλὰ οἱ ζέστες, καὶ τὴν ἑπόμενη Κυριακὴ κανόνισαν ν...

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

«Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» του Αντρές Μοντέρο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Αντρές Μοντέρο [Andrés Montero] «Ο θάνατος έρχεται στάζοντας βροχή» (μτφρ. Μαρία Παλαιολόγου), το οποίο κυκλοφορεί στις 17 Απριλίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η μονομαχ...

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

«Σχολείο για την αγάπη» της Ολίβια Μάνινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ολίβια Μάνινγκ [Olivia Manning] «Σχολείο για την αγάπη» (μτφρ. Φωτεινή Πίπη), το οποίο κυκλοφορεί στις 23 Απριλίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν έφτασαν στην κορυφή του λό...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2024: «Με ένα βιβλίο πετάω!» ξανά... – 12 βιβλία για το μεγάλο ταξίδι της ανάγνωσης

Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου 2024: «Με ένα βιβλίο πετάω!» ξανά... – 12 βιβλία για το μεγάλο ταξίδι της ανάγνωσης

Με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Βιβλίου (23 Απριλίου) επιλέγουμε 12 βιβλία που μας βάζουν στα ενδότερα της λογοτεχνίας και μας συνοδεύουν στο ταξίδι της ανάγνωσης.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Στις 23 Απριλίου γιορτάζουν τα βιβλ...

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Δεν είναι «έγκλημα πάθους» είναι γυναικοκτονία: 5 μελέτες για την έμφυλη βία

Πέντε μελέτες αναδεικνύουν τις νομικές και κοινωνικές διαστάσεις των γυναικοκτονιών και συμβάλλουν στην κατανόηση των αιτίων που προκαλούν την πιο ακραία μορφή έμφυλης βίας. Επειδή οι γυναικτοκτονίες δεν είναι «εγκλήματα πάθους» αλλά ανθρωποκτονίες με πολύ συγκεκριμένα χαρακτηριστικά.

Γράφει η Φανή Χ...

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Επιστήμη, φιλοσοφία, τέχνες, βιογραφίες, λογοτεχνία: Οι εκδόσεις Ροπή μέσα από 5 βιβλία τους

Με έδρα τη Θεσσαλονίκη, οι εκδόσεις Ροπή επιδιώκουν μέσω των βιβλίων τους την αλληλεπίδραση των θετικών επιστημών με άλλα γνωστικά πεδία, δίχως διάθεση να απευθύνονται μόνο σε ειδικούς και «γνώστες». 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ