antonio 1

Για την παράσταση «Αντόνιο ή το μήνυμα», της Λούλας Αναγνωστάκη, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη από την «Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων».

Του Νίκου Ξένιου

«Οι επαναστάσεις είναι το άνθισμα της ανθρωπότητας,
όπως ακριβώς ο έρωτας είναι το άνθισμα της καρδιάς».
Louise Michelle

Η «Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων» ανεβάζει στον πολυχώρο String Theory (Βιομηχανικό Πάρκο ΠΛ.ΥΦ.Α.), το θεατρικό έργο της Λούλας Αναγνωστάκη Αντόνιο ή το μήνυμα (εκδ. ΚΑΠΑ ΕΚΔΟΤΙΚΗ), στην εκπληκτική σκηνοθεσία του Χρήστου Θεοδωρίδη. Το έργο, που έχει ως σήμερα ανέβει μόνο μια φορά, τον Φεβρουάριο του 1972, από το Θέατρο Τέχνης, είναι ξεκάθαρα στρατευμένο, ανοιχτό όμως σε πολλαπλές αναγνώσεις.

Ζώντας στο ανελεύθερο καθεστώς της μητρικής κυριαρχίας (...), ο όμορφος, ποιητικός και απροσάρμοστος Αντόνιο αντιδρά με ιδιάζοντα τρόπο.

Το πάθος και η σκηνική δράση πρωταγωνιστούν στις ιεραρχήσεις της Λούλας Αναγνωστάκη – αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίον το «μήνυμα» είναι κάπως ασαφές ως προς το λεκτικό περιεχόμενο, ώστε να επιτρέπει στη συνείδηση του κάθε θεατή να προσλαμβάνει ποικίλα σημαινόμενα. Ο «αυτιστικός» Αντόνιο είναι συνονόματος με κάποιον «άλλον» Αντόνιο, αρχηγό αντικαθεστωτικής νεανικής ομάδας, εκ μέρους του οποίου ο πρώτος θα λάβει το «μήνυμα» της εξέγερσης. Ζώντας στο ανελεύθερο καθεστώς της μητρικής κυριαρχίας που απαιτεί απ’ αυτόν να πιθηκίζει συμπεριφορές και να συμπεριφέρεται ως αξιοθέατο, ο όμορφος, ποιητικός και απροσάρμοστος Αντόνιο αντιδρά με ιδιάζοντα τρόπο, αναδιπλούμενος στην απόλυτα προσωπική του αποκωδικοποίηση των μηνυμάτων.

Ο Γιώργος Κισσανδράκης (τον είχα απολαύσει και ως Δούκα του Μπάκιγχαμ στον «Ριχάρδο τον Τρίτο») υποστηρίζει τον ρόλο του Αντόνιο με ακρίβεια και έλεγχο των εκφραστικών του μέσων, παράγοντας υψηλή συγκίνηση.

Η Αλίκη, ως οικοδέσποινα, υποστηρίζει τη συνύπαρξη, σ’ ένα μεγάλο διαμέρισμα με έξι δωμάτια και τέσσερα μπάνια, μιας τεχνητής «οικογένειας» που χαρακτηρίζεται από βιολογική, κοινωνική και συναισθηματική στειρότητα και, κυρίως, από παθητικότητα.

Η κυρία Αλίκη επαινεί το εύκρατο, υγρό κλίμα της ήρεμης, πολιτικά σταθερής χώρας όπου έχει επιλέξει να ζει, ενός τόπου γαλήνης που τη διαταράσσουν μόνο κάποιες μικρές λεπτομέρειες: «Να πάρει η οργή, πάλι βρέχει. Έχουμε πολλές βροχές εδώ», λέει η κυρία Αλίκη στην Ελένη. Η Γιώτα Αργυροπούλου στον ρόλο της Αλίκης αποδίδει πολύ καλά το μικροαστικό κλίμα επανάπαυσης και το ύφος της «κυρίας» που ζει στον μικρόκοσμό της, με τα φυτά και την τηλεόραση, το τσάι της στην ίδια πάντα θέση και την ίδια πάντα ώρα, χωρίς να ανέχεται παρεκκλίσεις του ειθισμένου ημερήσιου προγράμματός της. Η Αλίκη, ως οικοδέσποινα, υποστηρίζει τη συνύπαρξη, σ’ ένα μεγάλο διαμέρισμα με έξι δωμάτια και τέσσερα μπάνια, μιας τεχνητής «οικογένειας» που χαρακτηρίζεται από βιολογική, κοινωνική και συναισθηματική στειρότητα και, κυρίως, από παθητικότητα. Αυτοί όλοι είναι άγνωστοι μεταξύ τους, έχουν έρθει για να βρουν γαλήνη και ασφάλεια, ωστόσο οι δρόμοι έξω φρουρούνται και τα σύνορα είναι κλειστά. Ο Αντόνιο –στο διπλότυπό του– δεν είναι παρά η ενσάρκωση των επαναστατικών τους πόθων.

Η Τατιάνα Πίττα (παλιά συνεργάτις του κύριου Θεοδωρίδη, που την είχα θαυμάσει και ως βασίλισσα Ελισάβετ στον «Ριχάρδο τον Τρίτο») υποστηρίζει θαυμάσια τον ρόλο της Ελένης, που έρχεται από μια χώρα «γεμάτη ελιές και πικροδάφνες και με γαλάζια, διάφανη και αστραφτερή θάλασσα» (τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται). Η Άμπια Νζάγκα έχει αναλάβει τον ρόλο της –λευκής– Σάλλυ, ενώ τον ρόλο του «Νέγρου» ενσαρκώνει ο Δημήτρης Παπαβασιλείου ως λευκός καθολικός Τζον. Η Σάλλυ, αφού εγκατασταθεί στο σπίτι της Αλίκης, θα ξεσηκώσει την Ελένη, θα εκστασιαστεί και θα χορέψει μαζί με τα Αγόρια και τα Κορίτσια για να συλληφθεί, τελικά, από τους αστυνομικούς, οι οποίοι «της φράζουν το στόμα και βάρβαρα τη σέρνουν έξω από τη σκηνή». Γι’ αυτές τις γυναίκες «το προσωπικό είναι και πολιτικό».

Το ετερόφυλο ζευγάρι του έργου μετατρέπεται σε ομόφυλο ζευγάρι του Τσάρλυ (ο Πέτρος Σκαρμέας έχει και το δέμας και τη φωνή για σωστή απόδοση αυτού του «προδοτικού» ρόλου) και του Τζουντ (ο Ντένης Μακρής σε μια πολύ καλή ερμηνεία, γεμάτη πάθος). «Γιατί μπήκες σ’ αυτό το σπίτι; Κανείς δεν σε ξέρει», λέει ο Τσάρλυ στον Τζουντ και τον πετάει έξω από το παράθυρο. Αυτή είναι μια από τις «παράφορες» στιγμές όπου, στα έργα της Λούλας Αναγνωστάκη, οι ήρωες υπερβαίνουν τον εαυτό τους και επιτελούν ένα άλμα προς πιο ριψοκίνδυνες περιοχές αυτογνωσίας.

Η Λούλα Αναγνωστάκη, στις σκηνικές της οδηγίες, προβλέπει ο σκηνικός χώρος του εσωτερικού του μεγάλου σπιτιού να «ενώνεται», τρόπον τινά, με τον προαύλειο χώρο, και η συγκεκριμένη σκηνογραφία υπηρετεί αυτήν τη σύλληψη.

Το αφαιρετικό σκηνικό της Ελίνας Λούκου εξορίζει στον «περιφερικό» χώρο τα σημαντικά γεγονότα και διαφυλάσσει την κυρίως σκηνή για το δωμάτιο του Αντόνιο. Το «μήνυμα» εκφωνείται έξω, γύρω από τους θεατές, με τους κρότους του ξεσπάσματος, τις κραυγές και τη βία να συνταράσσει τις πλάτες τους. Η Λούλα Αναγνωστάκη, στις σκηνικές της οδηγίες, προβλέπει ο σκηνικός χώρος του εσωτερικού του μεγάλου σπιτιού να «ενώνεται», τρόπον τινά, με τον προαύλειο χώρο, και η συγκεκριμένη σκηνογραφία (διάτρητη, με πολλές εισόδους και τον διάδρομο «δράσης» να περιβάλλει τους θεατές) υπηρετεί αυτήν τη σύλληψη. Ομοίως, το «σκούρο κουστούμι» με το «πορτοκαλί σμόκιν με μαύρο πουκάμισο» (διευθυντή ορχήστρας) του Τσάρλι, και το αδιάβροχο και η βαλίτσα της Ελένης, είναι σύμφωνα με τις σκηνικές οδηγίες.

Όμως το εκπληκτικό (τόσο ως επινόηση, όσο και ως κινησιολογική οδηγία για τον πρωταγωνιστή) είναι το μικρό «τέρας-σκυλί» με το διαστημικό όνομα «Λάικα» που κατασκευάζει ο νεαρός Αντόνιο από μια τσάντα ώμου και μερικούς σωλήνες: το ζωόμορφο αυτό πλάσμα είναι τρίποδο αντί για τετράποδο και φέρει μια ανακριτική λάμπα ως κεφάλι: ο σκηνοθέτης επιφέρει, με αυτό, ένα πολύ υποβλητικό αποτέλεσμα.

antonio 2
 

Στην τελική σκηνή εισβάλλουν τα Αγόρια και τα Κορίτσια, κραυγάζοντας: «Βάλτε φωτιά παντού. Κάψτε την πόλη ολόκληρη – πριν μας κάψουν εκείνοι. Εμπρός!» Στο έργο δεν διευκρινίζεται ποιοι ακριβώς είναι «εκείνοι», αλλά αυτό περιττεύει, γιατί τα Αγόρια και τα Κορίτσια θα παίξουν το οδυνηρό, αποκαλυπτικό παιχνίδι «Θάρρος ή Αλήθεια», ενώ από πίσω η δικτατορική τηλεόραση θα προβάλλει το παιχνίδι «Πήτε την αλήθεια» (χαρακτηριστική η ανορθογραφία) με τη Μπέτυ Λιβανού και τον υπαινιγμό για τον «αυτιστικό» ρόλο της τέχνης σε περίοδο σύνθλιψης της δημοκρατίας.

Η μουσική του Βασίλη Ντοκάκη υποβλητική και το βαλς του Στράους την ώρα του ξυλοδαρμού από τους αστυνομικούς είναι πραγματικά ανατριχιαστικό! Η Σεμίραμις Αμπατζόγλου, η Ελένη Βλάχου, ο Νίκος Κούκας, ο Διονύσης Λάνης, η Ράνια Πολυχρονάκη, ο Γιάννης Τσουμαράκης, ο Τάσος Τυρογαλάς και η Χρυσάνθη Φύτιζα συνοδεύουν δυναμικά την ίδια την Ξένια Θεμελή σε μιαν ακόμη εξαιρετική χορογραφική της δουλειά. (Την προηγούμενη την είχα δει στην παράσταση του «Ριχάρδου του Τρίτου» όπου η κυρία Θεμελή είχε υποδυθεί και δύο ρόλους και, μαζί με τον Θεοδωρίδη, είχε συντονίσει εκπληκτικά τα χείλη των ερμηνευτών με το τραγούδι «First we take Manhattan» του Κοέν).

Μιλώντας για το ατομικό του τραύμα ο κάθε μεμονωμένος ήρωας του έργου οδηγεί τον θεατή στη ρίζα του πολιτικού κακού και της βίας...

Υπάρχει, πράγματι, στο έργο της Αναγνωστάκη αυτός ο περίφημος «δραματουργικός μετεωρισμός» που εντοπίζουν οι θεατρολόγοι; Τα «δύο παράλληλα σύμπαντα» του «Αντόνιο», πέρα από δύο σύμπαντα χωροχρονικά (Αθήνα των συνταγματαρχών και Λονδίνο εκείνης της εποχής), δεν σημαίνουν άραγε και την ανάγνωση των τεκταινόμενων επί σκηνής παράλληλα με το άπλωμα της συνείδησης σ’ έναν ευρύτερο, ποιητικό χώρο;

«Στις μικρές πόλεις και στις μεγάλες πρωτεύουσες» συναντιούνται όλοι αυτοί οι νέοι με τον Αντόνιο: ποιος είναι, λοιπόν, ο Αντόνιο; Η σκηνοθεσία του κύριου Θεοδωρίδη (με τη συμβολή του Μάκη Σεμερτζίδη, της Ιζαμπέλας Κωνσταντινίδου και της Κορίνας Χαρίτου), θα μας δώσει την απάντηση, δίνοντας την πρωτοκαθεδρία στην ποίηση και στη μουσική. Μιλώντας για το ατομικό του τραύμα (που συνεγείρει τη μνήμη και την αφήγηση, παράλληλα με τις υπόλοιπες αφηγήσεις), ο κάθε μεμονωμένος ήρωας του έργου οδηγεί τον θεατή στη ρίζα του πολιτικού κακού και της βίας, ενώ στην ατμόσφαιρα αιωρούνται υπονοούμενα, τσιτάτα και ιδεολογικά σλόγκαν που ίσως η ίδια η συγγραφέας να τα θεωρούσε απονευρωμένα ή διαψευσμένα.


* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική).

INFO

Δραματουργική επεξεργασία: Ιζαμπέλα Κωνσταντινίδου, Κορίνα Χαρίτου, Χρήστος Θεοδωρίδης
Σκηνοθεσία: Χρήστος Θεοδωρίδης
Χορογραφία: Ξένια Θεμελή
Σκηνογραφία: Ελίνα Λούκου
Κοστούμια: Εδουάρδος Γεωργίου
Μουσική: Βασίλης Ντοκάκης
Σχεδιασμός φωτισμών: Τάσος Παλαιορούτας
Βοηθός σκηνοθέτη: Μάκης Σεμερτζίδης
Βοηθός σκηνογράφου: Χρυσούλα Γλωσσίδου
Βοηθοί ενδυματολόγου: Βαγγέλης Σκουλιδάς, Ελένη Γεωργίου
Βοηθός φωτιστή: Σοφία Αδαμοπούλου
Σχεδιασμός αφίσας – προγράμματος: Dazno
Φωτογραφίες: Αναστασία Γιαννάκη
Οργάνωση – εκτέλεση παραγωγής: Έλενα Ζαφείρη
Επικοινωνία: Λία Κεσοπούλου
Χειριστής ήχου – φώτων: Λάμπρος Σίμος
Κατασκευή σκηνικού: Γιάννης Καλλέργης
Παίζουν: Γιώτα Αργυροπούλου (Αλίκη), Γιώργος Κισσανδράκης (Αντόνιο), Ντένης Μακρής (Τζουντ) Ελένη Άμπια Νζάγκα (Σάλλυ), Δημήτρης Παπαβασιλείου (Τζον), Τατιάνα Πίττα (Ελένη), Πέτρος Σκαρμέας (Τσάρλυ), Σεμίραμις Αμπατζόγλου (Κορίνα), Ελένη Βλάχου (Ζωή), Ξένια Θεμελή (Καίτη), Νίκος Κούκας (Μιχάλης), Διονύσης Λάνης (Παύλος), Ράνια Πολυχρονάκη (Σόνια), Γιάννης Τσουμαράκης (Νίκος), Τάσος Τυρογαλάς (Άγης), Χρυσάνθη Φύτιζα (Σοφία)
Η παράσταση πραγματοποιείται με την οικονομική υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού.
String Theory (Βιομηχανικό Πάρκο ΠΛ.ΥΦ.Α.). Κορυτσάς 39, Βοτανικός
Πληροφορίες: 6942 288 662

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ο θείος Βάνιας», «Μια άλλη Θήβα», «Σεροτονίνη»: Τρεις έξοχες παραστάσεις που παίζονται αυτές τις μέρες

«Ο θείος Βάνιας», «Μια άλλη Θήβα», «Σεροτονίνη»: Τρεις έξοχες παραστάσεις που παίζονται αυτές τις μέρες

Τρεις έξοχες παραστάσεις, οι οποίες θα παρουσιάζονται μέχρι τις αρχές Ιανουαρίου. «Ο θείος Βάνιας» (σκην. Δημήτρη Καραντζά) στο θέατρο Προσκήνιο, «Μια άλλη Θήβα» (σκην. Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου) στο Θέατρο του Νέου Κόσμου και «Σεροτονίνη» (σκην. Δημήτρη Αγαρτζίδη, Δέσποινας Αναστάσογλου) σ...

«Σπιρτόκουτο» στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης: Στην άγρια γοητεία του musical

«Σπιρτόκουτο» στην Κεντρική Σκηνή της Στέγης: Στην άγρια γοητεία του musical

Για την παράσταση «Σπιρτόκουτο: The Musical – Πόλεμος σε τέσσερις τοίχους», βασισμένη στην ταινία του Γιάννη Οικονομίδη, σε σκηνοθεσία Γιάννη Νιάρρου, η οποία παρουσιάζεται στη Στέγη έως τις 30 Δεκεμβρίου 2022. 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Στη...

 «Solaris», «Βασίλισσα χωρίς φτερά» και «Ελευθερία εις θάνατον»: Τρεις αξιόλογες πολιτικές παραστάσεις του φθινοπώρου

«Solaris», «Βασίλισσα χωρίς φτερά» και «Ελευθερία εις θάνατον»: Τρεις αξιόλογες πολιτικές παραστάσεις του φθινοπώρου

Τρεις θεατρικές παραστάσεις προβάλλουν σαφείς πολιτικές τοποθετήσεις, υπερβαίνοντας την τρέχουσα επικαιρότητα. «Solaris», σε σκηνοθεσία Θοδωρή Αμπαζή, «Βασίλισσα χωρίς φτερά», σε σκηνοθεσία Μαρίας Γοργία και «Ελευθερία εις θάνατον» σε σκηνοθεσία Ηλέκτρας Ελληνικιώτη.

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τα 10 καλύτερα βιβλία του 2022 σύμφωνα με τους Νιου Γιορκ Τάιμς

Τα 10 καλύτερα βιβλία του 2022 σύμφωνα με τους Νιου Γιορκ Τάιμς

Οι New York Times δημοσίευσαν πρόσφατα μια λίστα με τα δέκα καλύτερα βιβλία που κυκλοφόρησαν μέσα στη χρονιά. Αξίζει να αναφερθεί πως, στην κατηγορία της μυθοπλασίας, τέσσερα από τα πέντε προτεινόμενα βιβλία είναι έργα γραμμένα από γυναίκες συγγραφείς. Στην κεντρική φωτογραφία, η βραβευμένη με Πούλιτζερ λογοτεχνίας ...

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Τζούλιαν Μπαρνς [Julian Barnes] «Ελίζαμπεθ Φιντς» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στεκόταν μπροστά μας χωρίς ση...

Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Ντίνου Γιώτη «Club 23.4»

Παρουσίαση του μυθιστορήματος του Ντίνου Γιώτη «Club 23.4»

Το ΝΠΔΔ του Δήμου Ζωγράφου και οι εκδόσεις Βακχικόν παρουσιάζουν το βιβλίο του Ντίνου Γιώτη Club 23.4. 

Επιμέλεια: Book Press

Για το βιβλίο θα συζητήσουν ο συγγραφέας Ντίνος Γιώτης με τον συγγραφέ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

«Ελίζαμπεθ Φιντς» του Τζούλιαν Μπαρνς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Τζούλιαν Μπαρνς [Julian Barnes] «Ελίζαμπεθ Φιντς» (μτφρ. Κατερίνα Σχινά), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Δεκεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στεκόταν μπροστά μας χωρίς ση...

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

«Η πλάνη του Γκαίτε» του Κώστα Κουτσουρέλη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από την ανθολογία κειμένων του Κώστα Κουτσουρέλη «Η Πλάνη του Γκαίτε – Για μια κριτική του μεταφραστικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Μικρή Άρκτος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν αληθε...

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

«Ο πραγματικός Χόκινγκ» του Τσαρλς Σέιφ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Τσαρλς Σέιφ [Charles Seife] «Ο πραγματικός Χόκινγκ – Κατασκευάζοντας έναν διάσημο επιστήμονα» (μτφρ. Ανδρέας Μιχαηλίδης), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Νοεμβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

Δεκαέξι συγγραφείς γράφουν για την πρώτη ιδέα, το θεμελιακό αίτημα, το αρχικό ερέθισμα του νέου τους βιβλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κώστας Ακρίβος: «Ανδρωμάχη» (Μεταίχμιο)

...

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

10 Νοεμβρίου 2022 ΕΠΩΝΥΜΩΣ

«Γράφε για όσα ξέρεις»: Δεκατέσσερις Έλληνες λογοτέχνες αποτιμούν την πιο διάσημη συγγραφική συμβουλή

Δεκατέσσερις Έλληνες λογοτέχνες μιλούν για τη χιλιοειπωμένη συμβουλή που παροτρύνει τους άπειρους δημιουργούς να βασιστούν στα βιώματα και στις εμπειρίες τους, στην καθ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ