ΤΗΕΑΤΡΟ VASSILISSA THS OMORFIAS kentrikh

Τρεις παραστάσεις, τρία έργα αγγλοσαξονικού ρεπερτορίου ανεβαίνουν στις θεατρικές σκηνές της Αθήνας: «Χάρπερ Ρήγκαν» στο studio Μαυρομιχάλη, «Η Βασίλισσα της ομορφιάς» (κεντρική εικόνα) στο Σύγχρονο Θέατρο και «Τα πουλιά» στο θέατρο Vault. 

Του Νίκου Ξένιου

Χάρπερ Ρήγκαν: ανησυχία για την αμοραλιστική Βρετανία του σήμερα

Ο Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» και το studio Μαυρομιχάλη παρουσιάζουν για πρώτη φορά στην Ελλάδα, το έργο του Σάιμον Στήβενς, «Χάρπερ Ρήγκαν» σε μετάφραση Έρις Κύργια και σκηνοθεσία Φώτη Μακρή. Ο Σάιμον Στήβενς, σε συνέντευξή του, αποκάλυψε ότι το συγκεκριμένο έργο είναι απόρροια της μελέτης του των αρχαίων τραγικών, και συγκεκριμένα του Ευριπίδη.

Ο Φώτης Μακρής δημιουργεί μιαν αφαιρετική σκηνοθεσία, που εν πολλοίς βασίζεται και στις φωτιστικές συνθήκες που επιμελείται ο ίδιος και που «ανασυνθέτει» τα μέρη του σκηνικού σαν οριγκάμι.

Ένας μοναχικός χαρακτήρας διασχίζει τον κόσμο, βιώνοντας ένα γεγονός καθοριστικό για τον ψυχισμό του. Η θεϊκή βούληση, ή κάποιος παράγοντας εξωτερικός, διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στις επιλογές που θα κάνει. Αυτή είναι η περίπτωση της Χάρπερ Ρήγκαν. Στο Άξμπριτζ, μακρινό, δυτικό προάστειο του Λονδίνου, μια no man's land κοντά στο αεροδρόμιο του Χήθροου, ζει και εργάζεται σε κάποια εταιρεία η Χάρπερ Ρήγκαν, μια σαραντάχρονη υπάλληλος. Όταν μαθαίνει ότι ο πατέρας της -που ζει στο Στόκπορτ- είναι στα τελευταία του, ξεκινά μια διεργασία ανατροπής των δεδομένων της ζωής της, διεργασία που κινείται από το απροσμέτρητο πένθος που την κατακλύζει: ουσιαστικά όλοι την εκμεταλλεύονται. Η κατηγορία που βαρύνει τον σύζυγό της για πιθανή παιδοφιλία και η «αθώωσή» του δεν πείθουν ούτε την ηρωίδα ούτε τον θεατή. Ο θεατής αισθάνεται πως η ηρωίδα έχει προ πολλού απολέσει αυτά που καλείται τώρα να διακινδυνεύσει. Η στάση της Χάρπερ Ρήγκαν είναι σαρκαστική και ταυτόχρονα τρυφερή, ανάλογα με την περίσταση. Απέναντι στη μητέρα της (κατά τη γνώμη μου ανεπαρκής στον ρόλο αυτόν η Στέλλα Παπαδημητρίου) τρέφει έναν αθεράπευτο, παγερό θυμό, ενώ απέναντι στον άνεργο, αποτυχημένο σύζυγό της (Πολύ καλός ο Λάμπρος Γιώτης στον ρόλο του συζύγου) τρέφει μιαν απελπισμένη αγάπη. Τα μοτίβα που κυριαρχούν είναι: η απόπειρα περιπλάνησης και συναισθηματικής δραπέτευσης. Μεγάλη έμφαση στο συναίσθημα της ενοχής και του φόβου μιας μεταχριστιανικής κοινωνίας, όπως ανακλάται στην οδύσσεια της ηρωίδας, στη συνεχή της μετακίνηση από το Άξμπριτζ στο Στόκπορτ, στην ανατροπή της ζωής της που μεθοδεύει. Η Στέλλα Κρούσκα ερμηνεύει σε χαμηλούς, εσωτερικούς τόνους τον δύσκολο αυτόν ρόλο, που οδηγεί στη συνάντηση της ηρωίδας με μια πολύ πιο ειλικρινή, γνήσια εκδοχή του εαυτού της.

Καθώς ο Φοίβος Σαμαρτζής κινείται με εντυπωσιακή άνεση επί σκηνής και καθώς στελεχώνει επάξια μια παράσταση τέτοιων απαιτήσεων, ήδη από την πρωτόλεια δουλειά του στο επαγγελματικό θέατρο, προοιωνίζεται την εξέλιξή του σε πολλά υποσχόμενο ηθοποιό.

Μια σκοτεινή, ακατανόητη πτυχή του ψυχισμού της Χάρπερ Ρήγκαν την οδηγεί σε συναντήσεις με μοναχικούς, προβληματικούς άνδρες, στη νευρωτική διαπραγμάτευση του σεξ σ’ένα ξενοδοχείο του Μάντσεστερ με κάποιον άγνωστο μεσήλικα που γνωρίζει από ένα διαδικτυακό site γνωριμιών. Περίπλοκη, σοκαριστική είναι η αντίδρασή της απέναντι στον κοκάκια αντισημίτη επαρχιώτη δημοσιογράφο που συναντά σε μια τυπική pub στις 11 το πρωί, και στον οποίο επιτίθεται βίαια. Ο Φοίβος Σαμαρτζής μπορεί να υπερβάλλει στην υπόδυση του ρόλου του αντισημίτη, φαλλοκράτη δημοσιογράφου, όμως είναι συγκλονιστικός στην υπόδυση του ρόλου του ευαίσθητου νεαρού που συναντιέται με την Χάρπερ Ρήγκαν στη γέφυρα. Καθώς ο Φοίβος Σαμαρτζής κινείται με εντυπωσιακή άνεση επί σκηνής και καθώς στελεχώνει επάξια μια παράσταση τέτοιων απαιτήσεων, ήδη από την πρωτόλεια δουλειά του στο επαγγελματικό θέατρο, προοιωνίζεται την εξέλιξή του σε πολλά υποσχόμενο ηθοποιό.

 

ΤΗΕΑΤΡΟ Harper Regan
«Χάρπερ Ρήγκαν», Σάιμον Στήβενς σε σκηνοθεσία Φώτη Μακρή.
 

Ο εμμονικός, κυνικός και απόλυτα εγωκεντρικός εργοδότης της (ο Φώτης Μακρής απόλυτα πειστικός στην υπόδυση του ρόλου) αρνείται να της δώσει άδεια για να επισκεφθεί τον πατέρα της, ενώ στο λογύδριό του συνοψίζει όλη τη λογική του όψιμου καπιταλισμού. Για να παραβεί την απόφαση του αφεντικού της, η Χάρπερ Ρήγκαν πρέπει να ρισκάρει τη δουλειά της, την επιβίωση της οικογένειάς της και τη χρηματοδότηση των σπουδών της κόρης της. Στον ρόλο της κόρης, η Βάσω Παύλου εντυπωσιάζει με την αμεσότητα, τη ζωντάνια και τη φυσικότητά της. Ενδιαφέρουσα η υπόδυση του ρόλου της νοσοκόμας που πληροφορεί την ηρωίδα ότι δεν πρόλαβε τον πατέρα της ζωντανό: το milieu του νοσοκομείου αποδίδεται με το κάθισμα του θαλάμου αναμονής και το υπαρξιακό κενό με την υπερβολική αντίδραση της νοσοκόμας.

Ο Φώτης Μακρής δημιουργεί μιαν αφαιρετική σκηνοθεσία, που εν πολλοίς βασίζεται και στις φωτιστικές συνθήκες που επιμελείται ο ίδιος και που «ανασυνθέτει» τα μέρη του σκηνικού σαν οριγκάμι. Ο Νείλος Καραγιάννης συνθέτει μουσικά κομμάτια και, σε συνεργασία με τον σκηνοθέτη, επενδύει την παράσταση με ένα συναρπαστικό ηχητικό τοπίο. Όσο για τα σκηνικά και κοστούμια, η Μάγδα Καλορίτη ακολουθεί ξεκάθαρα μινιμαλιστική οπτική, που ταιριάζει με την υπαρξιακή μόνωση της κεντρικής ηρωίδας.

INFO 
Θεατρικός Οργανισμός «Νέος Λόγος» και studio Μαυρομιχάλη
Μετάφραση: Έρι Κύργια
Σκηνοθεσία - Φωτισμοί: Φώτης Μακρής
Σκηνικά – Κοστούμια: Μάγδα Καλορίτη
Μουσική : Νείλος Καραγιάννης
Φωτογραφίες : Δάφνη Δίγκα
Παίζουν: Λάμπρος Γιώτης, Στέλλα Κρούσκα, Φώτης Μακρής, Στέλλα Παπαδημητρίου,Βάσω Παύλου, Φοίβος Σαμαρτζής


«H Βασίλισσα της ομορφιάς»: ανησυχία για την επιβίωση του συναισθήματος

Στο Σύγχρονο Θέατρο είδαμε το παρθενικό έργο του ιρλανδού συγγραφέα Μάρτιν Μακ Ντόνα, τη «Βασίλισσα της ομορφιάς» («Beauty Queen of Leenane»), πρώτο μέρος της «Τριλογίας της Κοννεμάρα», στην εξαιρετική σκηνοθεσία της Ελένης Σκότη. Πρόκειται για τραγωδία δωματίου-συγκεκριμένα, το σκηνικό είναι καθιστικό και κουζίνα με σόμπα ενός τυπικού ιρλανδέζικου σπιτιού της εξοχής στη δεκαετία του ‘90.

(...) η κυρία Σκότη κάνει, για μιαν ακόμη φορά, αισθητή την παρουσία της στο ελληνικό θεατρικό γίγνεσθαι, δίνοντας μια πινελιά ποιότητας και καλά ελεγχόμενου ψυχολογικού ρεαλισμού σε ένα έργο που από μόνο του συναγωνίζεται σε αρτιότητα δομής όλα τα έργα του Τένεσι Ουίλιαμς.

Η απίστευτα κακότροπη και κακομαθημένη μητέρα Μαγκ ζει εκεί με την σαραντάχρονη κόρη της Μωρήν, μια γεροντοκόρη που υποφέρει από αυτήν τη δέσμευση, όμως στο ιστορικό της έχει μια διάγνωση νευρικής κατάπτωσης. Στο χωριό επιστρέφει ο συνομήλικός της Ντούλυ, που συνεχίζει να την πολιορκεί και να την επιθυμεί μετά από είκοσι χρόνια. Δεν πρόκειται για άγνωστο μοτίβο, όμως η πρωτοτυπία του κειμένου συνίσταται στη διαδοχή των αποκαλύψεων που περιλαμβάνει, στις συνεχείς ανατροπές, στην πρόκληση του συναισθήματος του θεατή με προκλητικές ατάκες και με ωμό λεξιλόγιο. Ο Μακ Ντόνα υπερτονίζει την απομόνωση, κοινωνική και πολιτική, της Ιρλανδίας, καθώς και την προοπτική «διαφυγής» που διανοίγεται προς τον αγγλοσαξονικό «προηγμένο» κόσμο. Η ηρωίδα Μωρήν φαίνεται να αντιστέκεται σε αυτήν τη «μετάβαση», γεγονός που δεν είναι άσχετο με την ψυχολογική της κατάσταση. Το κεντρικό γεγονός, όμως, είναι η απίστευτη παγίδευσή της από την ίδια της τη μητέρα και ο πολυπιεσμένος ψυχισμός της, που εκτρέπεται στην ψευδαίσθηση και προσδίδει ιδιαίτερα τραγικές διαστάσεις στην έκβαση του έργου.

Η Σοφία Σεϊρλή ενσαρκώνει την αντιπαθή φιγούρα της Μαγκ με αξιολάτρευτη αμεσότητα και με ελεγχόμενο συναίσθημα, (...)

Η Αγορίτσα Οικονόμου υποδύεται συγκλονιστικά τον δύσκολο αυτόν ρόλο, υπερτονίζοντας την αδυνατότητα διαφυγής της από την κατάσταση ψυχικής και πραγματικής ομηρείας στην οποία έχει περιέλθει. Η κακοποίησή της από τη μητέρα της στοιχειοθετείται απόλυτα από το κείμενο, που είναι τόσο καλομεταφρασμένο όσο και «κατανεμημένο» στις ατάκες των ηθοποιών από την άξια σκηνοθέτη. Επίσης, υποστηρίζεται επάξια από τη διαχείριση που η καλή ηθοποιός κάνει όλων των εκφραστικών της μέσων.

ΤΗΕΑΤΡΟ VASSILISSA THS OMORFIAS
«H Βασίλισσα της ομορφιάς», Μάρτιν Μακ Ντόνα, σε σκηνοθεσία Ελένης Σκότη.
 

Η Σοφία Σεϊρλή ενσαρκώνει την αντιπαθή φιγούρα της Μαγκ με αξιολάτρευτη αμεσότητα και με ελεγχόμενο συναίσθημα, χωρίς να εκπίπτει σε στερεοτυπίες που θα διευκόλυναν την ερμηνεία της: ο θεατής πείθεται απολύτως ότι ο χαρακτήρας της Μαγκ είναι άρτιος, απτός, ένας next door character, που έχει όλη τη χαιρεκακία του εγωκεντρικού υπερήλικα που φθονεί την ευτυχία του παιδιού του και με συνεχείς χειρισμούς και ποδηγέτηση διασφαλίζει την προσωπική του καλοπέραση.

Εντυπωσιακά ευαίσθητη η ερμηνεία του Αντώνη Τσιοτσιόπουλου στο ρόλο του Πάτο, έναν ρόλο που συνοψίζει αυτό που για τους ξενιτεμένους Ιρλανδούς είναι η Ιρλανδία: συμμετρικός, στον αντίποδά του, είναι ο ρόλος του αδελφού του Ρέη, που τον υποδύεται με χιούμορ και αμεσότητα ο Γιώργος Κατσής.

Το ατελέσφορον της δραπέτευσης από την αλλοτριωτική ιρλανδικη επαρχία, ο φθόνος και η μικρότητα των στερημένων ανθρώπων, η απομόνωση και η ανεκμετάλλευτη ευκαιρία, η διαιώνιση των ρόλων της πυρηνικής ή της ελλειπτικής οικογένειας και η κατάρα των σχέσεων αλληλεξάρτησης. Πάνω απ’όλα, όμως, η εκτροπή του θύματος στην ψυχασθένεια, όπως απορρέει από την ταύτιση με τον θύτη: η κυρία Σκότη κάνει, για μιαν ακόμη φορά, αισθητή την παρουσία της στο ελληνικό θεατρικό γίγνεσθαι, δίνοντας μια πινελιά ποιότητας και καλά ελεγχόμενου ψυχολογικού ρεαλισμού σε ένα έργο που από μόνο του συναγωνίζεται σε αρτιότητα δομής όλα τα έργα του Τένεση Ουίλιαμς. Μια παράσταση που κανείς δεν πρέπει να χάσει».

INFO
Σύγχρονο Θέατρο, Ευμολπιδών 45, Αθήνα
Παραγωγή: Ομάδα Νάμα
Μετάφραση: Η ομάδα των συντελεστών
Σκηνοθεσία: Ελένη Σκότη
Σκηνικά, Κοστούμια, Δ/νση Παραγ.: Γιώργος Χατζηνικολάου
Φωτισμοί: Αντώνης Παναγιωτόπουλος
Μουσική & Επιμέλεια ήχου: Στέλιος Γιαννουλάκης
Φωτογραφίες: Μαρία Αναματερού, Γιώργος Χατζηνικολάου
Βοηθοί σκηνοθέτιδος: Άννα Κούρα, Περσεφόνη Λαμπροκωστοπούλου
Οργάνωση παραγωγής: Μαρία Αναματερού
Παίζουν: Σοφία Σεϊρλή, Αγορίτσα Οικονόμου, Ιωσήφ Ιωσηφίδης, Γιώργος Κατσής
 

Tα πουλιά, της Δάφνης Ντι Μωριέ: ανησυχία για το τέλος του κόσμου

Στο θέατρο Vault είδα την παράσταση «Τα πουλιά» του Κόνορ Μακ Φέρσον σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Παπαδόπουλου. «Τα Πουλιά» είναι μια ατμοσφαιρική θεατρική διασκευή του διηγήματος της Δάφνης Ντι Μωριέ όπου βασίστηκε και η ομώνυμη κινηματογραφική ταινία του Χίτσκοκ . Πρόκειται για θρίλερ επιστημονικής φαντασίας, παράλληλα δε είναι μια καθαρή αλληγορία, που γεννήθηκε από την ανασφάλεια κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της Κορνουάλης στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τα «Πουλιά» είναι μια φιλοσοφική ενασχόληση με την απόγνωση και το αίσθημα έκθεσης στους κινδύνους αφανισμού του ανθρώπινου πολιτισμού, ενώ εμπλέκουν σε ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης και οικολογικούς προβληματισμούς σχετικούς με την αλαζονεία του είδους μας.

Το 1952 η συγγραφέας υπονομεύει, με το διήγημά της αυτό, την ψευδεπίγραφη «ασφάλεια» του δυτικού ανθρώπου, ενώ δυναμιτίζει την αυταρέσκειά του και την εναπόθεση των ελπίδων του στην επιστήμη.

Ποια είναι η απτή διάσταση του υπαρξιακού φόβου; Πότε ο φόβος γίνεται πανικός; Είναι η πολιτισμένη, σύγχρονη κοινωνία καλά οχυρωμένη απέναντι σε πιθανές εξωτερικές «εισβολές»; Και τι ακριβώς είναι αυτά τα απειλητικά όρνεα/άγγελοι θανάτου που φτεροκοπούν έξω από τις στέγες μας περιμένοντας να μας κατασπαράξουν; Τι ακριβώς εκπροσωπούν τα φονικά πουλιά που εμφανίζονται με την άμπωτη και φεύγουν με την πλημμυρίδα, που ερημώνουν τις κατοικημένες από ανθρώπους περιοχές και κατόπιν διεισδύουν και γεννούν αυγά στη σοφίτα μας; Το 1952 η συγγραφέας υπονομεύει, με το διήγημά της αυτό, την ψευδεπίγραφη «ασφάλεια» του δυτικού ανθρώπου, ενώ δυναμιτίζει την αυταρέσκειά του και την εναπόθεση των ελπίδων του στην επιστήμη.

ΤΗΕΑΤΡΟ TA POULIA
«Τα πουλιά», του Conor McPherson, σε σκηνοθεσία Λεωνίδα Παπαδόπουλου.
 

Στον ρόλο του Νατ, που το εμπύρετο παραλήρημά του ανακαλεί μια ζωή αποτυχημένη, ο Στέλιος Ψαρουδάκης δίνει τον καλύτερο εαυτό του. Στον ρόλο της συγγραφέως Νταϊάν η Άννα Θεοδωρίδου στέκει στο μεταίχμιο ανάμεσα στην ισορροπημένη γυναίκα (που επιβιώνει ακούγοντας με παράσιτα τις ειδήσεις από τον έξω κόσμο) και στη φθονερή, εκδικητική παρουσία που διαβάλλει, υπονομεύει, διατηρεί κρυπτικούς μηχανισμούς και καταγράφει στο λογοτεχνικό της ημερολόγιο όλες τις μύχιες προθέσεις και εκτιμήσεις της. Στον ρόλο της Τζούλια η Ειρήνη Αρβανίτη γεμίζει τη σκηνή με τη δροσερή της παρουσία, ενώ ο Έκτορας Γασπαράτος δίνει μια κάπως θολή ερμηνεία αυτού του μυστηριώδους γείτονα-παράγοντα ανατροπής της πλοκής. Η Τζούλια κομίζει νέα από τον «έξω» κόσμο, όμως το «οχυρό» αυτού του εγκαταλελειμμένου σπιτιού απειλείται από αυτήν, καθώς η έλευσή της, ο ερωτικός της συσχετισμός με τον Νατ και η εγκυμοσύνη της απειλούν την οριοθετημένη, ασφαλή επιβίωση των υπολοίπων.

Το παραμυθικό στοιχείο και ο συμβολισμός του «κλωβού» όπου σφραγίζεται η ανθρώπινη επικοινωνία αποκτώντας δυστοπικές διαστάσεις αλληλοκαταστροφής εντάσσονται ωραιότατα στο κλειστοφοβικό σκηνικό της παράστασης.

Ο εγκλωβισμός των χαρακτήρων σε έναν ερμητικά σφραγισμένο- και συχνά σκοτεινό- χώρο έρχεται απόλυτα να εναρμονιστεί με τις συνθήκες και τις παρενέργειες του lockdown της εποχής του κορωνοϊού, παρά το γεγονός ότι ο σκηνοθέτης μελετούσε την παράσταση αυτήν πολύ προτού εκδηλωθεί η πανδημία. Το παραμυθικό στοιχείο και ο συμβολισμός του «κλωβού» όπου σφραγίζεται η ανθρώπινη επικοινωνία αποκτώντας δυστοπικές διαστάσεις αλληλοκαταστροφής εντάσσονται ωραιότατα στο κλειστοφοβικό σκηνικό της παράστασης. Η μετάφραση του Αντώνη Γαλέου είναι απόλυτα λειτουργική, όμως κατά τόπους θα χρειαζόταν μια θεματική «γέφυρα» που να συνδέει τις σκηνές που παραλείφθηκαν. Το μουσικό τοπίο του Μάνου Αντωνιάδη είναι αποκαλυπτικό (θα μπορούσε κανείς να πει: «μετα-αποκαλυπτικό») και επενδύει τόσο άρτια την παράσταση που δύσκολα μπορώ να φανταστώ ότι θα έλειπε έστω και ένα μέρος του: η παράσταση χρωστά στη μουσική του κύριου Αντωνιάδη μεγάλο μέρος της επιτυχίας της.

INFO
Θέατρο Vault, Μελενίκου 21, Αθήνα
Συγγραφέας: Κόνορ Μακφέρσον
Μετάφραση: Αντώνης Γαλέος
Σκηνοθεσία: Λεωνίδας Παπαδόπουλος
Σκηνικά: Michelangelo Bevilacqua
Κοστούμια: Δομνίκη Βασιαγεώργη
Μουσική – Ηχητικά Τοπία: Μάνος Αντωνιάδης
Σχεδιασμός Φωτισμού: Σοφία Αλεξιάδου
Επιστημονική Συνεργάτης: Άννα Πούπου
Θεατρολόγος - Βοηθός Σκηνοθέτη: Μάνος Δαμασκηνός
Video: Στέφανος Κοσμίδης
Γραφιστική Επιμέλεια: xMx graphics
Φωτογραφίες: Μιράντα Παπαδοπούλου
Επικοινωνία: Χρύσα Ματσαγκάνη
Παραγωγή: In Between Art Theatre Company
Παίζουν (με αλφαβητική σειρά): Ειρήνη Αρβανίτη, Έκτορας Γασπαράτος, Άννα Θεοδωρίδου Στέλιος Ψαρουδάκης
Η παράσταση επιχορηγείται από το Υπουργείο Πολιτισμού και Αθλητισμού

* Ο ΝΙΚΟΣ ΞΕΝΙΟΣ είναι είναι εκπαιδευτικός και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Τα σπλάχνα» (εκδ. Κριτική).


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Τα «Κόκκινα φανάρια» ανάβουν τα queer φώτα τους στον Cartel Τεχνοχώρο

Τα «Κόκκινα φανάρια» ανάβουν τα queer φώτα τους στον Cartel Τεχνοχώρο

Μια παράσταση βασισμένη στα «Κόκκινα Φανάρια» του Αλέκου Γαλανού, στο CARTEL Τεχνοχώρος, στο Παλιό Μηχανουργείο στην περιοχή του Ρέντη (που έχει παραχωρηθεί από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση). Κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 21.00 και κάθε Δευτέρα στις 20.00 (από τη Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου)

Επιμέλεια: B...

Ανθρώπινες και ζωικές μεταμορφώσεις σε δυο εξαιρετικές παραστάσεις

Ανθρώπινες και ζωικές μεταμορφώσεις σε δυο εξαιρετικές παραστάσεις

Για την παράσταση του Δημήτρη Παπαϊωάννου «Εγκάρσιος προσανατολισμός», η οποία παρουσιάστηκε στη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση και την παράσταση του Σάββα Στρούμπου «Αναφορά για μιαν Ακαδημία», με το κείμενο του Φραντς Κάφκα, η οποία παρουσιάστηκε στο θέατρο Άττις.

Του Νίκου Ξένιου

...

«Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ, από την Ομάδα Cartel: για λίγες ακόμη μέρες On demand

«Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ, από την Ομάδα Cartel: για λίγες ακόμη μέρες On demand

Ο Cartel Τεχνοχώρος προτείνει: «Άνθρωποι και Ποντίκια» του Τζον Στάινμπεκ σε σκηνοθεσία Βασίλη Μπισμπίκη ON DEMAND, για λίγες ακόμη ημέρες μέχρι το τέλος Ιανουαρίου, από Σάββατο 22 έως και 30 Ιανουαρίου.

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Τα «Κόκκινα φανάρια» ανάβουν τα queer φώτα τους στον Cartel Τεχνοχώρο

Τα «Κόκκινα φανάρια» ανάβουν τα queer φώτα τους στον Cartel Τεχνοχώρο

Μια παράσταση βασισμένη στα «Κόκκινα Φανάρια» του Αλέκου Γαλανού, στο CARTEL Τεχνοχώρος, στο Παλιό Μηχανουργείο στην περιοχή του Ρέντη (που έχει παραχωρηθεί από τη Στέγη του Ιδρύματος Ωνάση). Κάθε Σάββατο & Κυριακή στις 21.00 και κάθε Δευτέρα στις 20.00 (από τη Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου)

Επιμέλεια: B...

Βιβλία που θα διαβάσουμε προσεχώς από τις εκδόσεις Κριτική

Βιβλία που θα διαβάσουμε προσεχώς από τις εκδόσεις Κριτική

Το επόμενο διάστημα θα κυκλοφορήσουν από τις εκδόσεις Κριτική πολλά και ιδιαίτερα ενδιαφέροντα βιβλία, τόσο τίτλοι μεταφρασμένης και ελληνικής λογοτεχνίας, όσο και δοκίμια, μελέτες κ.ά. Δείτε τα αναλυτικά στο άρθρο που ακολουθεί. 

Επιμέλεια: Book Press

...
Το Γαλλικό Ινστιτούτο τιμά τον Θόδωρο Αγγελόπουλο – Αναβολή λόγω καιρού...

Το Γαλλικό Ινστιτούτο τιμά τον Θόδωρο Αγγελόπουλο – Αναβολή λόγω καιρού...

Σήμερα, 24 Ιανουαρίου 2022, συμπληρώνονται 10 χρόνια από την ημέρα που ο Θόδωρος Αγγελόπουλος πέρασε στην αιωνιότητα, αφήνοντας για πάντα στραμμένους τους προβολείς στην πολυβραβευμένη διαδρομή του στην Έβδομη Τέχνη. Λόγω των έκτακτων καιρικών συνθηκών η εκδήλωση «Αφιέρωμα στο Θόδωρο Αγγελόπουλο» που είχε προγρ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Το αντίδωρο», της Μαίρης Σπυριδογιαννάκη (προδημοσίευση)

«Το αντίδωρο», της Μαίρης Σπυριδογιαννάκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Μαίρης Σπυριδογιαννάκη «Το αντίδωρο – Αφού σκέφτομαι θετικά, γιατί μου πάνε όλα στραβά;» το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις «Η Τέχνη της Ζωής».

Επιμέλεια: Book Press

01 ...

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

«Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε», του Όλιβερ Χίλµες (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Oliver Hilmes «Η εξαφάνιση του δόκτορος Μίε» (μτφρ. Βασίλης Τσαλής), που κυκλοφορεί στις 19 Ιανουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΔΡ ΒΙΚΤΟΡ ΜΙΛΕΡ-ΧΕΣ,
ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΤΟΥ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΥ ...

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

«Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», του Γιώργου Πετράκη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση ενός αποσπάσματος από τη συλλογή τριών ιστοριών του Γιώργου Πετράκη «Τις Κυριακές που πετούν τα αεροπλάνα», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Πληθώρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Μάρκου στέκεται πίσω απ’ τ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα πιο feelgood βιβλία με σκηνικό βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες

Τα πιο feelgood βιβλία με σκηνικό βιβλιοπωλεία και βιβλιοθήκες

Οι βιβλιοθήκες και τα βιβλιοπωλεία, συχνά μάλιστα και τα ίδια τα βιβλία, γίνονται το κεντρικό θέμα σε πολλά μυθιστορήματα, που αποκτούν έτσι αυτόχρημα τον χαρακτηρισμό του «βιβλιοφιλικού» και έχουν ένα δικα...

Μυθιστορήματα για την αμνησία: πώς οι διαταραχές μνήμης δίνουν υπέροχες ιστορίες

Μυθιστορήματα για την αμνησία: πώς οι διαταραχές μνήμης δίνουν υπέροχες ιστορίες

Ο ανθρώπινος νους και τα αχαρτογράφητα μονοπάτια του, η μνήμη και η λειτουργία της, από τα σπουδαιότερα μυστήρια της ανθρώπινης ύπαρξης, διερευνώνται τόσο από την επιστήμη όσο και από τη λογοτεχνία. Μια επιλογή λογοτεχνικών βιβλίων με θέμα την αμνησία ή διάφορες διαταραχές της μνήμης, στην πλειονότητά τους μυθι...

Τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021 σύμφωνα με τον Guardian

Τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021 σύμφωνα με τον Guardian

H λίστα του Guardian με τα καλύτερα βιβλία του 2021 περιλαμβάνει πολλά γνώριμα και αγαπητά ονόματα, όπως η Όλγκα Τοκάρτσουκ, ο Καζούο Ισιγκούρο, ο Τζόναθαν Φράνζεν και η Σάλι Ρούνεϊ, μεταξύ άλλων. Με ικανοποίηση διαπιστώσαμε ότι πολλοί από τους συγγραφείς που ξεχώρισαν έχουν ήδη ένα ή περισσότερα βιβλία τους μεταφρα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ