Πώς ανανεώνεται η σύνθεση της Γαλλικής Ακαδημίας όταν χηρεύει μια «πολυθρόνα», όπως αποκαλούν τις έδρες του έγκυρου θεσμού; Ένα χρόνο από το θάνατο του Μάριο Βάργκας Λιόσα, η Ανιές Ντεζάρτ είναι η επικρατέστερη για να γίνει η μόλις έκτη ακαδημαϊκός.
Επιμέλεια: Book Press
Τα μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας θα κληθούν σε δύο ημέρες, στις 7 Μαΐου, να ψηφίσουν για τον ή τη διάδοχο του Μάριο Βάργκας Λιόσα (1936-2025) ώστε έναν χρόνο μετά τον θάνατο του σπουδαίου Περουβιανού νομπελίστα συγγραφέα, η «πολυθρόνα» 18 να πάψει να είναι κενή.
Η θέση που ο Λιόσα κατείχε από τις 25 Νοεμβρίου 2021 χήρεψε με τον θάνατό του, τον Απρίλιο 2025. Στο διάστημα που μεσολάβησε η Ακαδημία δέχθηκε εννέα υποψηφιότητες και τις ενέκρινε όλες. Καταληκτική ημερομηνία για την κατάθεση υποψηφιότητας ήταν η 23η Απριλίου.
Ο θεσμός που έχει ως αποστολή τη διαφύλαξη και ανάδειξη της γαλλικής γλώσσας έχει σαράντα έδρες, τέσσερις από τις οποίες είναι κενές. Από τα 36 μέλη της Γαλλικής Ακαδημίας, 31 είναι άνδρες και μόλις 5 γυναίκες. Πρόκειται για τις Μπαρμπαρά Κασέν (γνωστή στο αναγνωστικό κοινό στην Ελλάδα από το μυθιστόρημά της Η Νοσταλγία, μτφρ. Σεσίλ Ιγγλέση-Μαργέλλου, Μελάνι, 2015), Ντομινίκ Μπονά, Ντανιέλ Σαλνάβ, Σιλβιάν Αγκασενσκί και Σαντάλ Τομά.
Αν εκλεγεί στη θέση του Λιόσα η συγγραφέας και μεταφράστρια Ανιές Ντεζάρτ (Agnès Desarthe), η υποψηφιότητα της οποίας θεωρείται από τις επικρατέστερες, η ποσόστωση θα αλλάξει μεν ελάχιστα αλλά θα είναι ένα θετικό βήμα προς την ευρύτερη εκπροσώπηση γυναικών δημιουργών του γραπτού λόγου στον έγκυρο θεσμό. Το ελληνικό αναγνωστικό κοινό γνωρίζει ένα μικρό μόνο δείγμα του έργου της από τις μεταφράσεις τριών βιβλίων της που έχουν στο παρελθόν κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Καστανιώτη (Δε σ’ αγαπώ, Πάουλους, μτφρ. Ρένα Χάτχουτ, 1996 – εφηβικό μυθιστόρημα), Κασταλία (Φάε με, μτφρ. Μαρία Μουρκούση, 2008) και Ψυχογιός (Πέντε φωτογραφίες της γυναίκας μου, μτφρ. Άννα Καζούρη, 1999).
Η Ντεζάρτ (1966, ένα από τα τρία παιδιά του διάσημου παιδιάτρου Άλντο Ναουρί) τιμήθηκε με το βραβείο Anna de Noailles από τη Γαλλική Ακαδημία το 2014 για το βιβλίο της «Comment j’ai appris à lire» (Stock), είναι μεταξύ των υποψηφίων. Το έργο της έχει αποσπάσει πολλά βραβεία, όπως το Prix du Livre Inter το 1996, το Prix Renaudot des lycéens το 2010 για το Dans la nuit brune (Editions de l'Olivier) και το Prix littéraire du Monde το 2015 για το «Ce cœur changeant» (Editions de l'Olivier).
Διαθέτει μια εντυπωσιακή εργογραφία, που περιλαμβάνει περίπου τριάντα βιβλία για νεαρούς αναγνώστες, δεκαπέντε μυθιστορήματα για ενήλικες και αρκετά δοκίμια. Ως μεταφράστρια, έχει μεταφράσει μεταξύ άλλων, Βιρτζίνια Γουλφ, Άλις Μονρό, Τζο Στάινμπεκ, κ.ά.
Στη συνεδρίασή της στις 19 Μαρτίου, η Γαλλική Ακαδημία αποδέχτηκε επίσης την υποψηφιότητα του Cyril Gély, θεατρικού συγγραφέα και μυθιστοριογράφου που επίσης θεωρείται ότι έχεις μεγάλες πιθανότητες να εκλεγεί.
Οι άλλοι υποψήφιοι έχουν ήδη συμμετάσχει σε προηγούμενες διαδικασίες χωρίς τύχη. Πρόκειται για τους Yves-Denis Delaporte, Arnaud-Aaron Upinsky, Eduardo Pisani, Olivier Mathieu, Caroline Champagne, Jean-Yves Gerlat και Hyam Mallat.
Πρόσφατα, οι Ακαδημαϊκοί εξέλεξαν μέλος τους, σε ένδειξη στήριξης για τις διώξεις που υπέστη στην πατρίδα του, την Αλγερία, τον Γαλλο-Αλγερινό συγγραφέα Μπουαλέμ Σανσάλ (πέτρα του σκανδάλου στην πρόσφατη υπόθεση με την απόλυση του δ/ντος συμβούλου των εκδόσεων Grasset από τον μεγιστάνα Μπολορέ) ο οποίος θα καταλάβει την έδρα με αριθμό 3, την οποία κατείχε προηγουμένως ο ιστορικός Jean-Denis Bredin, καθώς και τον θεατρικό συγγραφέα Φλοριάν Ζελέρ (στην έδρα με αριθμό 14) και Éric Neuhoff (στην έδρα με αριθμό 11).
