Έναν χρόνο προτού τιμηθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας, ο Γιον Φόσε [Jon Fosse] αποκάλυψε στο LitHub τη σπουδαιότερη συμβουλή που θα έδινε σε φερέλπιδες συγγραφείς. Τα βιβλία του Φόσε κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Gutenberg, Άγρα, Νεφέλη και Ανατολικός.
Επιμέλεια: Book Press
Το 2022, έναν περίπου χρόνο προτού τιμηθεί με το Νόμπελ Λογοτεχνίας από τη Σουηδική Ακαδημία, ο Γιον Φόσε αποκάλυψε σε συνέντευξή του στο LitHub τη σπουδαιότερη συμβουλή που θα έδινε σε φερέλπιδες συγγραφείς.
Εκείνη τη χρονιά, ο Φόσε ήταν υποψήφιος για το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας των ΗΠΑ, για τα δυο καταληκτικά έργα της μυθιστορηματικής επταλογίας του - στα ελληνικά, κυκλοφορούν τα δύο πρώτα μέρη της σειράς, από τις εκδόσεις Gutenberg, σε μετάφραση Σωτήρη Σουλιώτη.
Όπως κι οι υπόλοιποι συνυποψήφιοί του, ο Φόσε κλήθηκε να απαντήσει σε μερικές ερωτήσεις της δημοσιογράφου Έμιλι Τεμπλ για τη γραφή. Μεταξύ άλλων, δήλωσε πως δεν έχει βρεθεί ποτέ σε δημιουργικό αδιέξοδο [writer’s block], αλλά και πως ξεκινά να γράφει νωρίς το πρωί, σε καθημερινή βάση, για «να περάσει απευθείας από τον ύπνο στο γράψιμο, επηρεασμένος από τα όνειρα και τους εφιάλτες του».
Όταν του ζητήθηκε να μιλήσει για το σπουδαιότερο μάθημα που έμαθε μέσα στα χρόνια σχετικά με τη γραφή, ο Φόσε εξήγησε:
«Νομίζω πως η καλύτερη συμβουλή που έχω λάβει από την ίδια τη ζωή είναι να ακούω τον εαυτό μου κι όχι τους άλλους. Να εστιάζετε σε αυτά που έχετε κι όχι σε αυτά που θέλετε να έχετε ή σε αυτά που θα θέλατε να είχατε. Να εμπιστεύεστε τον εαυτό σας, την εσωτερική σας φωνή, το όραμά σας, να γράφετε όπως επιθυμείτε.
»Όταν κυκλοφόρησε το πρώτο μου μυθιστόρημα, έλαβε πολλές κακές κριτικές, που με στοίχειωσαν, κι αν τις είχα πάρει στα σοβαρά θα είχα σταματήσει να γράφω. Αποφάσισα να ακούσω τον εαυτό μου αντ’ αυτού - αυτά που ήξερα. Από τότε, τηρούσα αυτόν τον κανόνα.
»Φυσικά, αυτό ισχύει κι αντιστρόφως. Εδώ και κάποια χρόνια, οι κριτικοί επαινούν τη γραφή μου και έχω λάβει πολλά βραβεία και ούτω καθεξής, αλλά προσπαθώ να μην αφήνω όλα αυτά να με επηρεάσουν ούτε στο ελάχιστο. Καλές ή κακές κριτικές: δεν με επηρεάζουν, μένω σε αυτά που ξέρω, σε αυτά που νιώθω πως πρέπει να γράψω, σε αυτά που μπορώ να κάνω κι όχι σε αυτά που θέλω να κάνω. Για παράδειγμα, παρόλο που τα θεατρικά μου έργα είχαν μεγάλη επιτυχία, σταμάτησα να γράφω για το θέατρο για πολλά χρόνια. Αντιθέτως, επέστρεψα εκεί από όπου ξεκίνησα, γράφοντας μυθιστορήματα και ποίηση».
