rantevou me ti lady

Για το μυθιστόρημα του Ματέο Γκαρσία Ελισόντο [Mateo García Elizondo] «Ραντεβού με τη Λαίδη» (μτφρ. Αγγελική Αλεξοπούλου, εκδ. Καστανιώτη). Κεντρική εικόνα: Πίνακας του © Tomas Harker.

Της Χριστίνας Μουκούλη

Μπορεί κάποιος να έχει πεθάνει και να μην το ξέρει; Ή να βρίσκεται εν ζωή και η μόνη του επιθυμία να είναι η μετάβαση στον άλλο κόσμο; Ένας άντρας αγνώστων στοιχείων φτάνει στο Σαποτάλ, ένα χωριό στις εσχατιές της γης, εκεί που τελειώνουν οι άνθρωποι, περιμένοντας να πεθάνει επιτέλους, κάνοντας χρήση και λαμβάνοντας παραπανίσια δόση ηρωίνης. Με τα τελευταία του χρήματα νοικιάζει για μικρό διάστημα ένα δωμάτιο, σίγουρος ότι θα είναι το τελευταίο μέρος που θα κατοικήσει. Έχει μαζί του ένα τενεκεδάκι με τα σύνεργα της χρήσης, κι ένα τετράδιο, όπου καταγράφει την καθημερινότητά του, για να μην νιώθει μόνος.

Το βασίλειό του για ένα ραντεβού μαζί της

Οι άνθρωποι του χωριού τον αποφεύγουν, και τον φωνάζουν Μουερτίτο, υποκοριστικό του νεκρού, κάποιοι ούτε καν τον βλέπουν. Σέρνεται σκελετωμένος κι αδύναμος στους σκονισμένους δρόμους, αναζητώντας κάτι που θα τον κάνει να νιώσει καλύτερα. Όταν δεν βρίσκει τίποτα, μαζεύει το δηλητήριο από τους σκορπιούς που αφθονούν στην περιοχή και το ρίχνει στις φλέβες του. Τρώει ελάχιστα, καπνίζει όπιο και βυθίζεται σε λήθαργο. Παραπαίει ανάμεσα στα όνειρα και στην πραγματικότητα, αδυνατώντας να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ τους. Ένας ζωντανός νεκρός, που ψάχνει διαρκώς τη δόση του, ελπίζοντας ότι θα τον βγάλει, έστω για λίγο, από τη μιζέρια και θα του χαρίσει γαλήνη κι ευτυχία.

Τρώει ελάχιστα, καπνίζει όπιο και βυθίζεται σε λήθαργο. Παραπαίει ανάμεσα στα όνειρα και στην πραγματικότητα, αδυνατώντας να διακρίνει τη διαφορά μεταξύ τους.

Στις στιγμές της διαύγειάς του αναγνωρίζει ότι τα ναρκωτικά τον καταστρέφουν, ότι κάνουν τον εγκέφαλό του αλοιφή και ότι δεν μπορεί πια να εμπιστεύεται αυτά που βλέπει κι αυτά που ακούει. Στο παρελθόν είχε κάνει προσπάθειες απεξάρτησης, αλλά δεν απέδωσαν. Και του φαίνεται γελοία και ανυπόστατη η γνωμάτευση των ψυχολόγων ότι «έκανε χρήση για να τραβήξει την προσοχή του πατέρα του, γιατί αποζητούσε την αγάπη, γιατί του έλειπε η μαμά του», η οποία πέθανε στη γέννα και δεν τη γνώρισε ποτέ. Εκείνος ξέρει ότι νιώθει απροστάτευτος, ότι φοβάται. Μόνο η Λαίδη –έτσι ονομάζει την ηρωίνη– τον βοηθάει να αφεθεί, τον αποκοιμίζει. «Όταν κάνει χρήση ηρωίνης, είναι πανευτυχής, νιώθει πανίσχυρος, αισθάνεται ότι είναι ικανός για τα πάντα κι ότι μπορεί να τα καταφέρει». Η ηρωίνη και η απόκτησή της καταλαμβάνει τον χώρο όλων των πραγμάτων, και γίνεται αυτοσκοπός η συνάντηση μαζί της, όποιο κι αν είναι το τίμημα κάθε φορά.

Mateo García Elizondo

Ο Ματέο Γκαρσία Ελισόντο γεννήθηκε στην Πόλη του Μεξικού το 1987. Είναι εγγονός δύο εκλιπόντων επιφανών λογοτεχνών, του νομπελίστα Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες (από την πλευρά του πατέρα του) και του Σαλβαδόρ Ελισόντο (από την πλευρά της μητέρας του). Σπούδασε Αγγλική Φιλολογία και Δημιουργική Γραφή στο Πανεπιστήμιο του Γουέστμινστερ. Στη Σχολή Δημοσιογραφίας του Λονδίνου έκανε το μεταπτυχιακό του. Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε μέσα όπως το National Geographic Traveler Mexico και το PijamaSurf. Έχει γράψει το σενάριο της ταινίας Desierto (2015), στην οποία απονεμήθηκε το Ειδικό Βραβείο της Διεθνούς Ένωσης Κριτικών Κινηματογράφου (FIPRESCI) στο Φεστιβάλ του Τορόντο, καθώς και σενάρια για μικρού μήκους ταινίες. Έχει δημοσιεύσει κείμενα μυθοπλασίας σε διάφορα έντυπα (Epoka Magazine, Revista Alba). Ως κομίστας έχει συνεργαστεί με ποικίλους αντίστοιχους εκδότες (WP Comics Ltd, Premier Comics, Swampline Comics) και περιοδικά (Entropy). Το πρώτο του μυθιστόρημα Ραντεβού με τη Λαίδη απέσπασε το λογοτεχνικό Βραβείο της Πόλης της Βαρκελώνης για το έτος 2019.

Μοναξιά, σκοτάδι και θάνατος παντού

Όλες του οι σκοτούρες έχουν υποταχτεί στην αναζήτηση της Λαίδης. Βρίσκεται σε ένα χωριό-φάντασμα, όπου κυριαρχεί η ερήμωση, η εγκατάλειψη και η μοναξιά, κι όπου ο θάνατος παίζει τον κυρίαρχο ρόλο. Τα σπίτια του χωριού φαίνονται ακατοίκητα, τα παράθυρα είναι μισοφωτισμένα, αλλά κανείς δεν ανοίγει όταν εκείνος χτυπάει την πόρτα. Κάποιες στιγμές νομίζει ότι βλέπει ανθρώπους να περνούν, ακούει τις φωνές τους, αλλά την επόμενη στιγμή δεν υπάρχει κανείς εκεί. Καθώς περιπλανιέται στο χωριό ψάχνοντας τη δόση του, χάνει την αίσθηση του χρόνου, αποκοιμιέται όπου βρεθεί, κι όταν ξυπνάει, δεν ξέρει αν ήταν εκεί για ώρες ή για μέρες. Βασανίζεται από παραισθήσεις, βλέπει τα αντικείμενα να μεταμορφώνονται, βλέπει παντού τους παλιούς του φίλους, άλλοτε να έχουν γίνει αγάλματα κι άλλοτε να του μιλούν, ξαναζεί τις ευτυχισμένες στιγμές μαζί τους, όπως και με την αγαπημένη του, που πέθανε πριν από αυτόν, βλέπει τον πατέρα του, που ποτέ δεν τον αγκάλιασε όπως η Λαίδη. Όσο μειώνεται η επαφή του με την πραγματικότητα, τόσο περισσότερο ζει με τις αναμνήσεις και τα φαντάσματα του παρελθόντος. Τους έχει χάσει όλους, ακόμα και το σκυλί του, και αυτή η μοναξιά τον τρομάζει, γι’ αυτό βιάζεται να πάει να τους βρει.

Τους έχει χάσει όλους, ακόμα και το σκυλί του, και αυτή η μοναξιά τον τρομάζει, γι’ αυτό βιάζεται να πάει να τους βρει.

kastaniotis elizondo rantevou me ti ladyΔεν είναι σίγουρος αν ζει ή αν πέθανε, κι αυτή του η αμφιβολία επιτείνεται από το γεγονός ότι έχει τη δυνατότητα να επικοινωνεί με τους πεθαμένους, κι όχι μόνο με εκείνους που είχε γνωρίσει όσο ζούσαν. Άγνωστοι νεκροί έρχονται και τον βρίσκουν, ζητώντας τη βοήθειά του. Του ζητούν να μεταφέρει μηνύματα στους δικούς τους, να τακτοποιήσει θέματα που εκείνοι άφησαν στη μέση πεθαίνοντας. Αναλαμβάνει να πραγματοποιήσει τις επιθυμίες τους, και το παράλογο του πράγματος τον φέρνει στα όρια της τρέλας. Αυτοσαρκάζεται διαρκώς, γνωρίζοντας πως μόνο ο θάνατος μπορεί να τον γλιτώσει από αυτό το μαρτύριο.

Το μυθιστόρημα, ακολουθώντας την παράδοση της μεξικάνικης λογοτεχνίας, μάς παρουσιάζει έναν ήρωα για τον οποίο η ζωή έχει μικρή σημασία, ο αυτοαφανισμός αποτελεί μια συνειδητή επιλογή, κι ο θάνατος είναι η φυσική του κατάσταση, ο στόχος και η ελπίδα του. Με λόγο που ρέει αβίαστα, διατηρώντας τον παλμό και τη ζωντάνια του από την αρχή ως το τέλος της ανάγνωσης, με ποιητική διάθεση και με ελαφρά ειρωνικό τόνο, ο συγγραφέας περιγράφει με γλαφυρότητα το πώς νιώθει και πώς συμπεριφέρεται ένας χρήστης, τόσο που θα έλεγε κανείς ότι ίσως να βρέθηκε κάποια στιγμή και ο ίδιος σε αυτή την κατάσταση. Οι περιγραφές των παραισθήσεων του εθισμένου ήρωα είναι άκρως ρεαλιστικές, και εκείνες στις οποίες καταλαμβάνεται από το στερητικό σύνδρομο, προκαλούν ανατριχίλα. Ο συγγραφέας επιχειρεί και τα καταφέρνει να συνοδέψει τον αναγνώστη σε μια καταβύθιση στην κόλαση, εκεί όπου το σύνορο ανάμεσα στους ζωντανούς και στους νεκρούς, είναι δυσδιάκριτο. Κι ο αναγνώστης παρασύρεται σε αυτή τη σκοτεινή δίνη, μακαρίζοντας τον εαυτό του που δεν βρίσκεται στη θέση του ήρωα.

Η μετάφραση της Αγγελικής Αλεξοπούλου αποδίδει επαρκώς το κλίμα που επικρατεί στα ερεβώδη μονοπάτια του εθισμού, καθώς επίσης την απαισιοδοξία και την μοναξιά του ήρωα, που ζει περιμένοντας να πεθάνει.


 Η ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΜΟΥΚΟΥΛΗ είναι εκπαιδευτικός.

Απόσπασμα από το βιβλίο

«Εγώ το ξέρω πως εδώ και καιρό ο εγκέφαλός μου έχει γίνει αλοιφή από τα ναρκωτικά, ότι δεν μπορώ να εμπιστευτώ το τι βλέπω και το τι ακούω. Ξέρω ότι είμαι ανίκανος να ξεχωρίσω τα όνειρα του οπίου από τη καθημερινή μου ζωή, και είναι παράλογο να πιστεύω ότι μπορώ να ακούω τους νεκρούς, αλλά όσο περισσότερο το σκέφτομαι, τόσο περισσότερο βγάζει νόημα. Είμαι τόσο κοντά στο να είμαι ένας από αυτούς, ώστε το σύνορο που μας χωρίζει έχει γίνει εξαιρετικά αδιόρατο, ίσως προς στιγμήν μάλιστα παύει να υπάρχει. Πάει καιρός που μου συμβαίνει, μόνο που δυσκολεύομαι να το θυμάμαι όταν είμαι ξύπνιος. Λες και είμαι ήδη ένας από αυτούς, ένα πνεύμα που αγκιστρώνεται με πείσμα στο πτώμα που κουβαλάει».

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Βιβλίο από αίμα» του Κιμ ντε Λ’Οριζόν (κριτική) – Ένα μυθιστόρημα που μιλάει ανοιχτά για το μη δυαδικό φύλο

«Βιβλίο από αίμα» του Κιμ ντε Λ’Οριζόν (κριτική) – Ένα μυθιστόρημα που μιλάει ανοιχτά για το μη δυαδικό φύλο

Για το μυθιστόρημα του Κιμ ντε Λ’ Οριζόν [Kim De L'Horizon] «Βιβλίο από αίμα» (μτφρ. Μαρία Αγγελίδου, Άγγελος Αγγελίδης, εκδ. Ψυχογιός). Στην κεντρική εικόνα, το Kim De L'Horizon.

Γράφει η Ελεάνα Κολοβού 

Με ...

«Ιδιωτικές άβυσσοι» του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς (κριτική) – Aναζήτηση λύτρωσης από τα σκοτάδια της ψυχής

«Ιδιωτικές άβυσσοι» του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς (κριτική) – Aναζήτηση λύτρωσης από τα σκοτάδια της ψυχής

Για το μυθιστόρημα του Τζανφράνκο Καλίγκαριτς [Gianfranco Calligarich] «Ιδιωτικές άβυσσοι» (μτφρ. Δήμητρα Δότση, εκδ. Ίκαρος). 

Γράφει η Χριστίνα Μουκούλη

«Στη ζωή, αλλά και σε κάθε παιχνίδι κάθε νίκη καταλήγει να μοιά...

«Το πρόσωπο του άλλου» του Κόμπο Αμπέ (κριτική) – Ένα νοητικό και φιλοσοφικό παιχνίδι

«Το πρόσωπο του άλλου» του Κόμπο Αμπέ (κριτική) – Ένα νοητικό και φιλοσοφικό παιχνίδι

Για το μυθιστόρημα του Κόμπο Αμπέ [Köbö Abe] «Το πρόσωπο του άλλου» (μτφρ. Στέλιος Παπαλεξανδρόπουλος, εκδ. Άγρα). Κεντρική εικόνα από την κινηματογραφική μεταφορά του βιβλίου (1966).

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης

Ο τρόπος που συντίθεται η...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

«Τηρούμενες αναλογίες» της Πόπης Φιρτινίδου (κριτική) – Ζωντανές ανταποκρίσεις από την ηλικία της ήττας

«Τηρούμενες αναλογίες» της Πόπης Φιρτινίδου (κριτική) – Ζωντανές ανταποκρίσεις από την ηλικία της ήττας

Για τη συλλογή διηγημάτων της Πόπης Φιρτινίδου «Τηρούμενες αναλογίες» (Εκδόσεις των Συναδέλφων). Κεντρική εικόνα: Πίνακας από τον Αργυρό Ουμβέρτο (1884 - 1963) με τίτλο «Ο παππούς» (1912) / Εθνική Πινακοθήκη.

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Η ψυχολογί...

«Respublica»: μια κοινότητα χαράς απέναντι σ’ ένα σύμπαν καταναλωτισμού και στρες

«Respublica»: μια κοινότητα χαράς απέναντι σ’ ένα σύμπαν καταναλωτισμού και στρες

Για την multi παράσταση «Respublika» του Λούκας Τβαρκόβσκι [Lukasz Twarkowski], σε παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, η οποία παρουσιάστηκε στο Terra Vibe Park στη Μαλακάσα. Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Ο Πολωνός σκηνοθέτ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ Αντώνη Μακρυδημήτρη «Μικρές δοκιμές», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Το μείζον πρόβλημα στην εποχή μας έχει ...

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το κατασκοπικό μυθιστόρημα του Λεν Ντέιτον [Len Deighton] «Αποστολή στο Βερολίνο» (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μάλλον φέρνουν κ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Σύμμαχοι, ενίοτε κι αντίπαλοι. Αγαπημένοι, μα κάποιες φορές σε άλλο μήκος κύματος. Με αφορμή την Ημέρα του Πατέρα (16 Ιουνίου) επιλέξαμε πέντε βιβλία που βρίσκονται σε κυκλοφορία και αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα και την ουσιαστική δύναμη που φέρει ο πατέρας ως ρόλος και ως υπόσταση. Κεντρική εικόνα: ο Φίλιπ Ροθ με...

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

Τα τελευταία χρόνια, η κουίρ λογοτεχνία έχει ανανεωθεί με σύγχρονους εκπροσώπους όπως ο Όσεαν Βουόνγκ ή η Κάρμεν Μαρία Ματσάδο. Εάν αναζητούσαμε, όμως, τις βάσεις ενός κουίρ λογοτεχνικού Κανόνα θα έπρεπε να πάμε πιο πίσω, σε κάποια βιβλία καθοριστικά για την ομοερωτική λογοτεχνία αλλά και για τη λογοτεχνία γενικότερ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ