alt

Για το βιβλίο του Ian Kershaw «Στην κόλαση των δύο πολέμων – Ευρώπη, 1914-1949» (μτφρ. Ελένη Αρσενίου, εκδ. Αλεξάνδρεια).

Του Μιχάλη Μακρόπουλου

Ανακαλώντας στη μνήμη του το ξέσπασμα του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου, ο Στέφαν Τσβάιχ, κι ας ήταν βαθύτατα πασιφιστής κι ανθρωπιστής, έγραφε μολαταύτα: «Υπήρχαν παρελάσεις στους δρόμους, σημαίες, κορδέλες και μουσική που ηχούσε από παντού, νεαροί κληρωτοί στρατιώτες βάδιζαν θριαμβευτικά, με τα πρόσωπά τους να προκαλούν επευφημίες». Ο Τσβάιχ ένιωσε ότι «το μίσος και η απέχθειά μου για τον πόλεμο» υποχώρησαν προσωρινά μπροστά στο «μεγαλειώδες, εκστατικό, θελκτικό θέαμα». Και νωρίτερα στην Ιταλία, το 1909, οι Ιταλοί Φουτουριστές διατράνωναν στο Μανιφέστο τους: «Θέλουμε να δοξάσουμε τον πόλεμο, τη μόνη πηγή υγείας στον κόσμο – τον μιλιταρισμό, τον πατριωτισμό, τον καταστροφικό πόλεμο».

Ήδη κατά τη «Χρυσή Εποχή» πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχαν όλες οι θεωρίες και οι ιδέες που στην πράξη θα κορυφώνονταν με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την τερατωδία των στρατοπέδων εξόντωσης: ο αντισημιτισμός, η ευγονική, η φυλετική καθαρότητα.

Ήδη κατά τη «Χρυσή Εποχή» πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, υπήρχαν όλες οι θεωρίες και οι ιδέες που στην πράξη θα κορυφώνονταν με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο και την τερατωδία των στρατοπέδων εξόντωσης: ο αντισημιτισμός, η ευγονική, η φυλετική καθαρότητα. Η εξάπλωση του αγαθού της βασικής παιδείας σήμαινε ότι περισσότεροι, διαβάζοντας φθηνές λαϊκές εφημερίδες, επηρεάζονταν από τούτες τις ιδέες. Και η βαρβαρότητα συντελούνταν ήδη αλλού: Από το 1885 έως το 1908, στο Κονγκό, δέκα εκατομμύρια άνδρες, γυναίκες και παιδιά θανατώθηκαν από τον βασιλιά Λεοπόλδο Β΄του Βελγίου. Από το 1904 έως το 1907 οι Γερμανοί διέπραξαν στη σημερινή Ναμίμπια γενοκτονία κατά των Χερέρο και των Νάμα.

Αυτή ήταν η δεινή αλήθεια πίσω από την εκλέπτυνση της Ευρώπης και το επίχρισμα του πολιτισμού της, και στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα ο ποταμός της ευρωπαϊκής ιστορίας φούσκωσε, πλημμύρισε τις όχθες του και παράσυρε στο διάβα του δικαίους και αδίκους. Σε αυτό του το βιβλίο ο έγκριτος ιστορικός Ian Kershaw, ονομαστός για τη βιογραφία του Χίτλερ (και ως εκ τούτου γνώστης, ιδιαίτερα, των θεμάτων που αφορούν στη Γερμανία εκείνης της εποχής· μιας Γερμανίας που, εύλογα, κατέχει την κεντρική θέση και στην αφήγηση εδώ), δίνει με αδρές μα σίγουρες γραμμές, με αφηγηματική άνεση και διαυγή συγκρότηση του υλικού του, την ιστορία των τριάντα πέντε χρόνων (1914-1949, όταν εδραιώθηκε πλέον ο Ψυχρός Πόλεμος) που με δύο παγκόσμιους πολέμους (και μία επανάσταση) γκρέμισαν τις παλαιότερες αυτοκρατορίες (βρετανική, αυστροουγγρική, γαλλική, ρωσική) ξεθεμελίωσαν την Ευρώπη και την κύλησαν στη βαρβαρότητα, για να θέσουν σε νέες πλέον βάσεις τη συνύπαρξη των κρατών της.

Με αφορμή τη δολοφονία του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου από έναν Σερβοβόσνιο εθνικιστή στις 28 Ιουνίου 1914, η Ευρώπη σύρθηκε στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. «Οι αριθμοί», γράφει κάπου ο Kershaw, «αν και αναμφίβολα τρομεροί, συγκαλύπτουν την πραγματικότητα της εξαθλίωσης και των ανθρωπίνων δεινών».

Η αριθμητική των νεκρών και η «αριθμητική του ψωμιού»

Ωστόσο, το Στην κόλαση των δύο πολέμων αναπόφευκτα βρίθει από τέτοιους αριθμούς. «Πάνω από 250.000 Γάλλοι στρατιώτες κείτονταν νεκροί μέχρι τα Χριστούγεννα του 1914. Μέχρι τα τέλη Νοεμβρίου του 1914 οι συνολικές απώλειες (νεκροί, τραυματίες και αιχμάλωτοι) είχαν υπερβεί τις 450.000. Μέχρι τότε οι βρετανικές απώλειες ανέρχονταν σε 90.000 […] Οι απώλειες της Αυστροουγγαρίας ήταν πάνω από 300.000 στις πρώτες μάχες εναντίον των Ρώσων στη Γαλικία τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο και συνολικά υπερέβησαν το μισό εκατομμύριο μέσα στους πρώτους μήνες του πολέμου στο ανατολικό μέτωπο. Μέχρι το τέλος του 1914 οι συνολικές απώλειες της Γερμανίας ανέρχονταν σε 800.000, από τους οποίους οι 116.000 είχαν σκοτωθεί […]».

Όσο κι αν οι αριθμοί «συγκαλύπτουν την πραγματικότητα της εξαθλίωσης», στο βιβλίο του Kershaw ο λόγος δίνεται ξανά και ξανά στην τρομερή αριθμητική του πολέμου. Πρωτίστως, στην αριθμητική των εκατομμυρίων νεκρών και στους δύο πολέμους, μα και στην «αριθμητική του ψωμιού».

Όσο κι αν οι αριθμοί «συγκαλύπτουν την πραγματικότητα της εξαθλίωσης», στο βιβλίο του Kershaw ο λόγος δίνεται ξανά και ξανά στην τρομερή αριθμητική του πολέμου. Πρωτίστως, στην αριθμητική των εκατομμυρίων νεκρών και στους δύο πολέμους, μα και στην «αριθμητική του ψωμιού».

Μετά τη συνθηκολόγηση της Γερμανίας, ο πληθωρισμός εκτινάχθηκε στα ύψη και, εκεί που το δολάριο των ΗΠΑ το 1914 ισοδυναμούσε με 4,20 μάρκα, τον Νοέμβριο του 1923 είχε φτάσει στο ιλιγγιώδες ποσό των 44,2 δισεκατομμυρίων μάρκων και «η μοίρα ενός ηλικιωμένου Βερολινέζου, του οποίου οι αποταμιεύσεις των 100.000 μάρκων θα μπορούσαν σε διαφορετικές εποχές να του επιτρέψουν μια αρκετά άνετη ζωή συνταξιούχου, τώρα αρκούσαν για να αγοράσει μόνο ένα εισιτήριο για το μετρό». Και το 1933, μετά την οικονομική επιδείνωση που έφεραν ο Α' Παγκόσμιος και το Κραχ του ’29, ο Εγγλέζος μυθιστοριογράφος J.B. Priestley έγραφε σοκαρισμένος από την εικόνα των ανέργων: «Όπου και αν πηγαίναμε υπήρχαν άνδρες που περιφέρονταν, όχι δεκάδες αλλά εκατοντάδες και χιλιάδες».

Και, αν ο εθνικισμός κι ο ιμπεριαλισμός ήταν κινητήριες δυνάμεις πίσω από τους δύο παγκοσμίους πολέμους, εξίσου ισχυρή τέτοια δύναμη ήταν ο φόβος πριν από τον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. –«Η Γερμανία φοβόταν την περικύκλωση από τους εχθρούς της […] Η Ρωσία φοβόταν τον έλεγχο της Γερμανίας στα Βαλκάνια, στην Εγγύς Ανατολή […] Η Γαλλία, μετά την εισβολή της Πρωσίας το 1870, φοβόταν τη Γερμανία. Η Βρετανία φοβόταν την απώλεια της εμπορικής κυριαρχίας της και τη γερμανική υπεροχή στην Ευρώπη […]»– και η αδράνεια πριν από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μετά την ανάληψη της εξουσίας από τον Χίτλερ στις 30 Ιανουαρίου 1933, οι ευρωπαϊκές δυνάμεις παρακολούθησαν αδρανείς την επανεγκατάσταση στρατευμάτων στη Ρηνανία, συνυπέγραψαν τη Συμφωνία του Μονάχου και έμειναν άπραγες μπροστά στο δράμα της Τσεχίας με την πρόφαση της Σουδητίας, και στην εισβολή στην Πολωνία – πάντα με τη φρούδα ελπίδα πως κάθε τραγωδία θα ήταν και η τελευταία. Όπως αναφέρει ειρωνικά κάπου ο Kershaw, μιλώντας για τον πόλεμο που κήρυξε η Ιταλία στην Αιθιοπία, «σήμανε [ο πόλεμος στην Αιθιοπία] το τέλος της Κοινωνίας των Εθνών ως διεθνούς εργαλείου για την προώθηση της ευρωπαϊκής ειρήνης και ασφάλειας. Η Κοινωνία των Εθνών επέβαλε οικονομικές κυρώσεις στην Ιταλία. Όμως ήταν περιορισμένες. Για παράδειγμα, απαγορεύτηκε η εξαγωγή φουά γκρα στην Ιταλία, αντιθέτως δεν απαγορεύτηκε η εξαγωγή σιδήρου, χάλυβα, άνθρακα και πετρελαίου […]».

Θα μπορούσε βεβαίως κάποιος να πει πως ό,τι γράφει ο Kershaw στο βιβλίο του, όσο κι αν είναι καλά ειπωμένο, είναι παρ’ όλα αυτά γνωστό – όμως είναι; Εντέλει, τίποτα δεν είναι αληθινά γνωστό αν όσα συνέβησαν συμβαίνουν ξανά.

Το αποτέλεσμα; Ένας πόλεμος που υπήρξε «πρωτοφανής στην ιστορία επίθεση εναντίον της ανθρωπότητας· κάθοδος στην άβυσσο, όμοια της οποίας δεν είχε υπάρξει ποτέ προηγουμένως, η καταστροφή όλων των ιδανικών του πολιτισμού που είχαν γεννηθεί από τον Διαφωτισμό».

Θα μπορούσε βεβαίως κάποιος να πει πως ό,τι γράφει ο Kershaw στο βιβλίο του, όσο κι αν είναι καλά ειπωμένο, είναι παρ’ όλα αυτά γνωστό – όμως είναι; Εντέλει, τίποτα δεν είναι αληθινά γνωστό αν όσα συνέβησαν συμβαίνουν ξανά. Σε μια τωρινή Ευρώπη που οι πολίτες της είτε παραμένουν αδρανείς είτε φλερτάρουν με τον φασισμό, η ωφέλεια ενός βιβλίου σαν αυτό είναι νομίζω πρόδηλη. Πολύ περισσότερο δε, που ο Kershaw δεν είναι πεσιμιστής. Όσο κι αν η πλάστιγγα της αφήγησής του γέρνει προς τη μεριά της αδιανόητης φρίκης, αναγνωρίζει πως οι άνθρωποι δεν παύουν παρ’ όλα αυτά να γραπώνονται από την καθημερινότητά τους και να ελπίζουν, όπως όταν με λίγα λόγια περιγράφει την ατμόσφαιρα στη Γαλλία πριν από το ξέσπασμα του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου:

«Οι κινηματογράφοι, τα καφενεία και τα εστιατόρια ήταν γεμάτα, καθώς οι άνθρωποι επιθυμούσαν να “αδράξουν τη μέρα” και να διώξουν τις σκέψεις τους για το τι μπορεί να τους περίμενε. Οι προφήτες δεινών υπήρχαν κυρίως στους κύκλους των διανοουμένων. Τον επόμενο μήνα οι μεγάλες πόλεις άδειασαν, καθώς οι άνθρωποι πήγαν σε παραθαλάσσια θέρετρα ή στην ύπαιθρο παίρνοντας συχνά μαζί τους το τελευταίο μπεστ-σέλερ, τη μετάφραση του Όσα παίρνει ο άνεμος της Μάργκαρετ Μίτσελ, για να απολαύσουν την πληρωμένη άδειά τους στον ωραίο καλοκαιρινό καιρό, αφού ίσως ήταν η τελευταία ευκαιρία τους, την οποία δεν θα είχαν για κάποιο διάστημα και επομένως δεν έπρεπε να τη χάσουν».

* Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΑΚΡΟΠΟΥΛΟΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής.

altΣτην κόλαση των δύο πολέμων
Ευρώπη, 1914-1949
Ian Kershaw
Μτφρ. Ελένη Αρσενίου
Αλεξάνδρεια 2016
Σελ. 572, τιμή εκδότη €31,80
 
alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ IAN KERSHAW

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Αστυνομία Πόλεων» του Αχιλλέα Φωτάκη – Τα πρώτα βήματα στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου

«Αστυνομία Πόλεων» του Αχιλλέα Φωτάκη – Τα πρώτα βήματα στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου

Για το βιβλίο του Αχιλλέα Φωτάκη «Αστυνομία Πόλεων. Τα πρώτα βήματα στην Ελλάδα του Μεσοπολέμου», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Θεμέλιο. Φωτογραφία: Πουλίδη, Αρχείο ΕΡΤ

Γράφει ο Ηλίας Καφάογλου

«Απέκτησεν, επιτέλο...

«Η εποχή του λυκόφωτος», της Κάθριν Νίξι (κριτική) – Η καταστροφή του κλασικού κόσμου από τον Χριστιανισμό

«Η εποχή του λυκόφωτος», της Κάθριν Νίξι (κριτική) – Η καταστροφή του κλασικού κόσμου από τον Χριστιανισμό

Για τη μελέτη της Αγγλίδας ιστορικού και δημοσιογράφου Κάθριν Νίξι [Catherine Nixey] «Η εποχή του λυκόφωτος» (μτφρ. Μιχάλης Λαλιώτης, εκδ. Αλεξάνδρεια). 

Γράφει ο Γιώργος Βέης

«Τα δεδομένα είναι ακριβώς αυτό που δεν υπά...

«Η αυτοκρατορία του βαμβακιού» του Σβεν Μπέκερτ – Μια παγκόσμια ιστορία, μια σημαντική έκδοση

«Η αυτοκρατορία του βαμβακιού» του Σβεν Μπέκερτ – Μια παγκόσμια ιστορία, μια σημαντική έκδοση

Για τη μελέτη «Η αυτοκρατορία του βαμβακιού - Μια παγκόσμια ιστορία» του Σβεν Μπέκερτ [Sven Beckert], που κυκλοφορεί από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης (μτφρ. Πελαγία Μαρκέτου). Στην κεντρική εικόνα, ταχυδρομική κάρτα από τη σειρά Dixie Land (1900).

Γράφει ο  ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου 2023 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: «Σύγχρονες ιαπωνικές ταινίες»

Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου 2023 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης: «Σύγχρονες ιαπωνικές ταινίες»

Η Πρεσβεία της Ιαπωνίας σε συνεργασία με το Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης και το Japan Foundation και με την ευγενική υποστήριξη της εταιρίας JT International Hellas, διοργανώνει το Φεστιβάλ Ιαπωνικού Κινηματογράφου 2023 από τις 16 έως τις 19 Φεβρουαρίου 2023 στο Ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης. Κεντρική εικόνα, πλάνο από τ...

Πέθανε ο ηθοποιός και συγγραφέας Μάκης Πανώριος

Πέθανε ο ηθοποιός και συγγραφέας Μάκης Πανώριος

Θλίψη στον καλλιτεχνικό κόσμο, καθώς έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών ο λογοτέχνης, εικαστικός και ηθοποιός, Μάκης Πανώριος.

Επιμέλεια: Book Press

Τη δυσάρεστη είδηση έκανε γνωστή o Σπύρος Μπιμπίλας, ο πρόεδρος του Σ...

«Χώρος ιδιωτικός»: Μια έκθεση αφιερωμένη στον Γιάννη Μόραλη και στις απαρχές της καλλιτεχνικής πορείας του

«Χώρος ιδιωτικός»: Μια έκθεση αφιερωμένη στον Γιάννη Μόραλη και στις απαρχές της καλλιτεχνικής πορείας του

Με τίτλο «Χώρος ιδιωτικός» παρουσιάστηκε έως τις 08/01 στο Μουσείο Μπενάκη μεγάλη αφιερωματική έκθεση στη ζωή και το έργο του μεγάλου δασκάλου της ελληνικής ζωγραφικής, Γιάννη Μόραλη. Η έκθεση θα παρουσιαστεί και σε άλλες πόλεις, με πιθανότερο επόμενο σταθμό την Πάτρα.  Στην κεντρική εικόνα, φωτογραφία της Καίτ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Το πράσινο μίλι» του Στίβεν Κινγκ (προδημοσίευση)

«Το πράσινο μίλι» του Στίβεν Κινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Στίβεν Κινγκ [Stephen King] «Το πράσινο μίλι» (μτφρ. Πητ Κωνσταντέας), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 9 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν υπήρχε καθόλου ζέστη, κα...

«Ρολόι χωρίς δείκτες» της Κάρσον ΜακΚάλερς (προδημοσίευση)

«Ρολόι χωρίς δείκτες» της Κάρσον ΜακΚάλερς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Κάρσον ΜακΚάλερς [Carson McCullers] «Ρολόι χωρίς δείκτες» (μτφρ. Μιχάλης Μακρόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 8 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο θάνατος εί...

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

«Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» του Θόδωρου Σούμα (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα - πολιτική μαρτυρία του Θόδωρου Σούμα, «Ο Βασίλης –ψευδώνυμο Γιάννης– στην αριστερά (1971 - 2008)» το οποίο θα κυκλοφορήσει την ερχόμενη εβδομάδα από τις εκδόσεις Επίκεντρο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

7 μυθιστορήματα από όλον τον κόσμο για τους φίλους του φανταστικού

Πρώτος μήνας του νέου έτους και πριν δούμε τι θα φέρει η φετινή πραγματικότητα ας επιτρέψουμε στον εαυτό μας ένα φανταστικό λογοτεχνικό ταξίδι. Οι εκδόσεις Βακχικόν προτείνουν επτά μυθιστορήματα για τους φίλους του φανταστικού. Γιατί η φαντασία σε πάει παντού...

Επιμέλεια: Book Press

...
Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Γουίλιαμ Χ. Γκας: «Τα δώδεκα σημαντικότερα βιβλία που διάβασα στη ζωή μου»

Στο βιβλίο του με τίτλο «The William H. Gass Reader», ο Αμερικανός πεζογράφος William H. Gass επέλεξε τα δώδεκα βιβλία που διαμόρφωσαν τη λογοτεχνική ματιά του. Μια λίστα που, όπως σημειώνει και ο ίδιος στην εισαγωγή του, δεν περιλαμβάνει απαραιτήτως τα «δώδεκα καλύτερα βιβλία» που έχει διαβάσει, καθώς «κάθε σπουδαί...

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Τα 100 καλύτερα μυθιστορήματα στην αγγλόφωνη πεζογραφία σύμφωνα με τον Γκάρντιαν

Ο κριτικός λογοτεχνίας της βρετανικής εφημερίδας, Guardian, Robert McCrum επέλεξε τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία γραμμένα στα αγγλικά. Στη λίστα του εντοπίζουμε έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, από συγγραφείς όπως οι Ντίκενς, Μέλβιλ, κ.ά., καθώς και μυθιστορήματα από τους ΝτεΛίλο, Ισιγκούρο, Ροθ, Κουτσί, κ.ά. ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

13 Δεκεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2022

Έφτασε η στιγμή και φέτος για την καθιερωμένη εδώ και χρόνια επιλογή των εκατό από τα καλύτερα βιβλία λογοτεχνίας της χρονιάς που φτάνει σε λίγες μέρες στο τέλος της. Ε

ΦΑΚΕΛΟΙ