alt

Για το βιβλίο του Αλέξανδρου Ίσαρη «Ονειρολόγιο» (εκδ. Στερέωμα).

Της Άλκηστης Σουλογιάννη

Τα όνειρα ως η εκτενέστερη (;) περιοχή της υποκειμενικής πραγματικότητας, μια μορφή προσωπικής ουτοπίας, ένας προσωπικός ου-τόπος σκοτεινός και ταυτόχρονα λαμπερός, καλύτερα ένας κλειστός ατομικός μετα-τόπος υπό την έννοια ότι στοιχεία από τον εξωτερικό κόσμο συνθέτουν ένα πρωτότυπο πεδίο που περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες του προσωπικού χωροχρόνου σύμφωνα με τις επιλογές και τους συσχετισμούς του εσωτερικού ανθρώπου. Εδώ κυριαρχούν η βούληση του εσωτερικού ανθρώπου απέναντι στις (συχνά απαγορευτικές) συνθήκες της εξωτερικής πραγματικότητας, η αποδόμηση του εσωτερικού ανθρώπου και η ανασύστασή του ως διαδικασία σύνθεσης πρωτότυπων εσωτερικών τοπίων, ενώ εντοπίζεται και πυκνή σκοτεινή ύλη συν-/αισθημάτων όπου προσεγγίζοντας διαλύεται ο εσωτερικός άνθρωπος. Με αυτές τις προϋποθέσεις, τα όνειρα λειτουργούν ως δομικά υλικά ιδιαίτερης αντοχής για την οργάνωση του ανά χείρας βιβλίου του Αλέξανδρου Ίσαρη υπό τον τίτλο ακριβώς Ονειρολόγιο.

Εδώ κυριαρχούν η βούληση του εσωτερικού ανθρώπου απέναντι στις (συχνά απαγορευτικές) συνθήκες της εξωτερικής πραγματικότητας, η αποδόμηση του εσωτερικού ανθρώπου και η ανασύστασή του ως διαδικασία σύνθεσης πρωτότυπων εσωτερικών τοπίων, ενώ εντοπίζεται και πυκνή σκοτεινή ύλη συν-/αισθημάτων όπου προσεγγίζοντας διαλύεται ο εσωτερικός άνθρωπος.

Καθώς ακολουθούμε τη δημιουργική, συνεπή, επιλεκτική διαδρομή του Αλέξανδρου Ίσαρη, έχουμε κατά καιρούς συναντήσει ιδιαιτέρως αξιόλογα τεκμήρια λογοτεχνικής παραγωγής πρωτίστως στον χώρο της σύγχρονης ποίησης, όπως αποδίδει η συγχρονία του συγκεντρωτικού τόμου Εγώ ένας ξένος – Ποιήματα 1967-2011 (2013), που συμπληρώνονται από ενδιαφέρουσες εφαρμογές σε ό,τι αφορά τον δημιουργικό λόγο στον χώρο της πεζογραφίας, όπως αναγνωρίζουμε στα αφηγηματικά έργα: Ανάμεσά τους η μουσική (1991), Βίνκελμαν ή το πεπρωμένο (2010), Προσκέφαλο με φύλλα λεμονιάς (2012), ενώ σε παραπληρωματική προς όλα αυτά σχέση βρίσκεται και η μεταφραστική επί μακρά σειρά ετών δραστηριότητά του.

Η αισθητική και σημασιολογική οικονομία που εντοπίζουμε στη μέχρι τώρα λογοτεχνική παραγωγή του Αλέξανδρου Ίσαρη προσδιορίζει και τον χαρακτήρα του κειμενικού κόσμου στο Ονειρολόγιο ως σύνθεση σαράντα έξι, σύντομων ή εκτενών αφηγηματικών κειμένων, όπου παρεμβάλλονται και κείμενα με δομή διαλόγου. Την είσοδο στον κόσμο του βιβλίου ορίζει εκτενές κείμενο ως προληπτική δήλωση προθετικότητας του συγγραφέα σε ό,τι αφορά την προέλευση και την οργάνωση του υλικού που είχε στη διάθεσή του. Το εν προκειμένω υλικό των ονείρων (φαίνεται να) αποτελεί τη θεματική κοιτίδα για την εξέλιξη σημασιολογικών και αισθητικών πεδίων που αντιπροσωπεύουν μία ακόμα περίπτωση τεκμηρίων δημιουργικής γραφής, σύμφωνα με την ευρηματικότητα και τη συνδυαστική ικανότητα του συγγραφέα.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Αλέξανδρος Ίσαρης βρίσκει την ευκαιρία να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που προσφέρει ο χαρακτήρας των ονείρων με τις χωροχρονικές ανατροπές, με το στοιχείο του απροσδόκητου, με την παραβίαση της κοινής λογικής. Κατά συνέπεια κατορθώνει να προσδώσει ιδιαίτερους προσανατολισμούς στη διαχείριση ζητημάτων που αποτελούν ισοτοπίες στην ανάπτυξη του κειμενικού του σύμπαντος, όπως είναι η διαρκής συνομιλία ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, το δίπτυχο έρως-φιλία ως βασική σταθερά στο πλαίσιο των ποικίλων και συχνά μεταβλητών διαπροσωπικών σχέσεων, η ροή του προσωπικού και του γενικού χρόνου, η μνήμη και η λήθη ως διελκυστίνδες ισορροπιών σε ό,τι αφορά την επιλεκτική τακτοποίηση δεδομένων από το προσωπικό παρελθόν, ο διάλογος του σώματος με την ψυχή, η δυναμική του εσωτερικού ανθρώπου ως υπέρβαση του συμβατικού ανθρώπινου ορίου, το περιεχόμενο του ατομικού χωροχρόνου και η συμμετοχή της φαντασίας στη διαμόρφωσή του, η βούληση του εσωτερικού ανθρώπου σε σχέση με το κοινωνικό προσωπείο του, οι ανθρώπινες καταστάσεις.

Αυτά τα δεδομένα διεκπεραιώνει ο ήδη πολλαπλώς οικείος λόγος του Αλέξανδρου Ίσαρη: βιωματικός και κυρίως πλήρης συναισθήματος, απερίφραστος, στοχαστικός και αφοριστικός, πρωτίστως παραστατικός, ενισχυμένος με την αμεσότητα της προφορικής επικοινωνίας.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες είναι φανερό ότι υποχωρεί η προσωπική (σύμφωνα με τα όνειρα του Αλέξανδρου Ίσαρη), βιωματική διάσταση των κειμένων και προβάλλεται χαρακτήρας δημιουργικού λόγου με γενική εφαρμογή και ως εκ τούτου με γενικό ενδιαφέρον. Αυτά τα δεδομένα διεκπεραιώνει ο ήδη πολλαπλώς οικείος λόγος του Αλέξανδρου Ίσαρη: βιωματικός και κυρίως πλήρης συναισθήματος, απερίφραστος, στοχαστικός και αφοριστικός, πρωτίστως παραστατικός, ενισχυμένος με την αμεσότητα της προφορικής επικοινωνίας που προσδιορίζει τη δομική οικονομία στα αφηγηματικά μέρη και όχι μόνον στους διαλόγους. Την αισθητική αντίληψη του Αλέξανδρου Ίσαρη δηλώνει και εδώ η αξιοποίηση του φαινομένου της μεταφοράς. Π.χ.: «το σώμα μου μεταμορφώθηκε σε σπαράγματα μνήμης», «Τα αεροπλάνα που διαιρούσαν τον αέρα», «Διέσχισα το Πέλαγος του Χρόνου και του Χώρου», «άρχισε να ψιχαλίζει στην ψυχή μου ένας κόκκινος ύπνος που έπεφτε από ψηλά».

Ιδιαίτερο πάντως ενδιαφέρον εξασφαλίζει η αναγνώριση των γραμματικών εικόνων, οι οποίες με τη συνδρομή και της μεταφοράς αποδίδουν κειμενικά γεγονότα ως σύνθεση ποικίλων λεπτομερειών από το περιεχόμενο των ονείρων, με τον προϋποτιθέμενο αυτονόητο συνδυασμό διαύλων που αντιπροσωπεύουν οι ποικίλες αποκλίσεις από την αντικειμενική πραγματικότητα. Στο πλαίσιο αυτό εντοπίζουμε εντυπωσιακές προσωπογραφίες και ομαδικά πορτρέτα με έντονη συναισθηματική φόρτιση και με ποικίλη θεματική, σύμφωνα με επιλογές του Αλέξανδρου Ίσαρη από το προσωπικό του απόθεμα βιωματικού και γνωστικού υλικού. Εδώ δεσπόζουσα θέση έχουν οι νεκροί: Οι γονείς (κυρίως η μητέρα), μέλη της ευρύτερης οικογένειας, αυτόχειρες λαμπεροί παράγοντες του πολιτισμικού γίγνεσθαι, νεκροί ξυπόλυτοι με πόδια ριζωμένα στο χώμα. Εντοπίζονται επίσης ποικίλοι ανθρώπινοι τύποι και χαρακτήρες από θεατρικά έργα. Την εστίαση πάντως κατέχουν αυτοπροσωπογραφίες του συγγραφέα-πρωτοπρόσωπου αφηγητή στο πλαίσιο της απόδοσης λεπτομερειών από τον ατομικό του χωροχρόνο.

Οι γραμματικές εικόνες με αυτό το περιεχόμενο προβάλλονται σε φόντο που αποτελεί μια σχεδόν μπαρόκ σύνθεση στοιχείων από το αντικειμενικό περιβάλλον, όπως αποδίδει αυτά η βιωματική πρόσληψη του εσωτερικού ανθρώπου: Άδεια δωμάτια, μακρόστενα δωμάτια, δωμάτια με παλιά αντικείμενα, μεγάλα δωμάτια με ρολόγια, ψηλοτάβανες κάμαρες, ένα διαμέρισμα στο Βερολίνο, μια αίθουσα αναμονής σε νοσοκομείο. Διώροφα σπίτια, παλιές πολυκατοικίες, ένα σπίτι στην πλαγιά του λόφου, ένα εβραϊκό χοροδιδασκαλείο, ένα χαμάμ. Πόλεις και δάση. Λίμνες με πανσέληνο και με διπλά φεγγάρια, άγνωστα νησιά και τα μυστικά στον βυθό της θάλασσας. Λιθόστρωτοι δρόμοι και λιθόστρωτοι σκεπαστοί διάδρομοι. Αχανείς κήποι με ανδριάντες ποιητών, πλατείες και νεκροταφεία. Τοπία με βράχους, κερκυραϊκά τοπία και το Πλατάνενχοφ στην Εύβοια. Η Μονεμβασιά, η Ιθάκη, η Ζάκρος. Η Κορνίς στην Αλεξάνδρεια και το Καφέ Λάντμαν στη Βιέννη.

Η Μονεμβασιά, η Ιθάκη, η Ζάκρος. Η Κορνίς στην Αλεξάνδρεια και το Καφέ Λάντμαν στη Βιέννη. Στη σύνθεση των κειμενικών τοπίων εμπλέκονται ποικίλα μοτίβα ως δίαυλοι για τη διέλευση βιωματικού υλικού.

Στη σύνθεση αυτών των κειμενικών τοπίων εμπλέκονται ποικίλα μοτίβα ως δίαυλοι για τη διέλευση βιωματικού υλικού, όπως: σκιές, βροχή και ήλιος, φως και σκοτάδι (μια ενδιαφέρουσα κειμενική εφαρμογή για το κιαροσκούρο), άγγελοι, ένα φτερωτό άτι, ζωντανοί και πέτρινοι ελέφαντες, τίγρεις, ελάφια, ο σκύλος Λουκάς, ο σκύλος Τρύφων και η γάτα Κλεοπάτρα, περιστέρια σε παλιό καμπαναριό, ένα φίδι, δέντρα, ακόμα: ένα κομμένο κεφάλι που προσαρμόζεται στη θέση του, ένα κομμένο χέρι που αντιδρά στα ανθρώπινα αισθήματα, μάτια-περιστρεφόμενοι κύλινδροι. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το μοτίβο των μεταμορφώσεων, όπως: άνθρωπος μεταμορφώνεται σε παγώνι ή σε σύννεφο ή αποκτά φτερά, κρυμμένα μυστικά μεταμορφώνονται σε πεταλούδες, κάμπιες και κυκλάμινα, ένα αεροπλάνο μεταμορφώνεται σε λευκό περιστέρι, μια μάζα σε κλουβί μεταμορφώνεται σε γυναίκα, μια τεράστια σαλαμάνδρα μεταμορφώνεται σε σαύρα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες είναι αναμενόμενο να αναγνωρίσουμε και τον εικαστικό Αλέξανδρο Ίσαρη σε ό,τι αφορά την παραστατική απόδοση των σημαινομένων στο βιβλίο.

Προς επιπλέον ενίσχυση αυτής της απόδοσης εδώ εμπλέκονται πρόσωπα και πράγματα από το ευρύ, ποικιλόμορφο και πολυφωνικό πεδίο της τέχνης, όπου μεταξύ άλλων συνυπάρχουν και διασταυρώνουν με τον συγγραφέα-πρωτοπρόσωπο αφηγητή τις κειμενικές διαδρομές τους ο Κ. Π. Καβάφης, ο Κώστας Καρυωτάκης, η Πηνελόπη Δέλτα, ο Γιώργος Χειμωνάς, ο Ουίλλιαμ Μπλέικ, ο Γκέοργκ Τρακλ, ο Φραντς Κάφκα, ο Στέφαν Γκεόργκε, ο Ρόμπερτ Μούζιλ, ο Στέφαν Τσβάιχ, ο Τόμας Μπέρνχαρντ, η Βιρτζίνια Γουλφ, η Σύλβια Πλαθ, ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, ο Αντόν Τσέχωφ (ανάμεσά τους έχει θέση και μια αναφορά στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο), περαιτέρω: ο Φραντς Σούμπερτ, ο Βιντσέντσο Μπελλίνι, ο Φρεντερίκ Σοπέν, ο Εκτόρ Μπερλιόζ, ο Καρλ Ορφ, η Μαρία Κάλλας (αλλά και η μητέρα με το μαντολίνο της), ακόμα: ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς (εδώ έχουμε μια ενδιαφέρουσα δημιουργική ανάγνωση για τον πίνακα Η κεφαλή της Μέδουσας), ο Βίνσεντ βαν Γκογκ και ο Χρήστος Μποκόρος, επίσης: ο Αντρέι Ταρκόφσκι.

Η προσδιοριστική συμμετοχή παραγόντων της τέχνης με ιδιαίτερο σημασιολογικό και αισθητικό αντίκρισμα, και με φευγαλέα ή μονιμότερη παρουσία στη σύνθεση του συγκεκριμένου κειμενικού κόσμου συνιστά βεβαίως ομολογία εκλεκτικών συγγενειών και ανάπτυξη προσωπικής μυθολογίας με επιλεκτική επισήμανση πληροφοριών, κυρίως όμως δηλώνει βιωματική σχέση με τις ποικίλες εκφάνσεις της τέχνης, αποθησαυρισμένη στη βαθειά δεξαμενή του συνειδησιακού υλικού, που προσδιορίζει τόσο την ποιότητα του συγγραφέα δημιουργού στη διάσταση του εσωτερικού ανθρώπου όσο και την ποιότητα του κοινωνικού προσωπείου του.

Ο Αλέξανδρος Ίσαρης για άλλη μια φορά έχει οργανώσει μια θεματική σύνθεση υψηλής αισθητικής. Η σύνθεση αυτή κατάγεται εμφανώς από τις ιδιωτικές περιοχές των ονείρων με τη διαστρωμάτωση των ατομικών συναισθημάτων. Η κινητοποίηση όμως των διεργασιών που προσδιορίζουν τη σταθερή λειτουργία του δημιουργικού εργαστηρίου του συγγραφέα επιτρέπει στη σύνθεση αυτή να αποκαλύψει και μια προσληπτική δυνατότητα που εξασφαλίζει στην ευρύτερη κοινότητα των αναγνωστών ευκαιρίες για ελεύθερη περιήγηση στα όρια ανάμεσα στην αντικειμενική πραγματικότητα και στον υποκειμενικό, εντέλει κειμενικό κόσμο του Αλέξανδρου Ίσαρη.

* Η ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗ είναι διδάκτωρ Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και κριτικός βιβλίου. 

 Στην κεντρική εικόνα: Όνειρα (1990), του Akira Kurosawa.


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Μία εβδομάδα μετά το θάνατο της μητέρας μου, την είδα στον ύπνο μου να στέκεται όρθια δίπλα στο κρεβάτι μου. Φορούσε ένα κίτρινο φουστάνι, ενώ τα χείλη και τα μάτια ήταν έντονα βαμμένα. Στα χέρια της κρατούσε ένα μικρό ξύλινο κουτί με περίτεχνες διακοσμήσεις. Τη στιγμή που έλεγε “Αυτό το κουτί είναι για σένα”, ένιωσα κάποια άγνωστη δύναμη να σφίγγει τους αστραγάλους, τα γόνατα, τη μέση και το στήθος μου. Όταν έφτασε στο λαιμό μου, φώναξα “βοήθεια”. Τότε η μητέρα μου έγινε ένα βιολετί σύννεφο που έσβησε σιγά σιγά».


altΟνειρολόγιο
Αλέξανδρος Ίσαρης
Στερέωμα 2018
Σελ. 136, τιμή εκδότη €12,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΙΣΑΡΗ

 


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ουρανός απ’ άλλους τόπους, του Σωτήρη Δημητρίου (κριτική)

Ουρανός απ’ άλλους τόπους, του Σωτήρη Δημητρίου (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Σωτήρη Δημητρίου «Ουρανός απ’ άλλους τόπους» (εκδ. Πατάκη). Οικογενειακή φωτογραφία: Άγνωστος δημιουργός  © Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας-Θράκης.

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Έχετε δει χειροποίητους σεμέδες...

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (κριτική)

Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού, της Έλενας Χουζούρη (κριτική)

Για το μυθιστόρημα της Έλενας Χουζούρη «Στη σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού – Μια παλιά ιστορία» (εκδ. Πατάκη). Στην κεντρική εικόνα, αστυνομικοί μεταφέρουν νεκρό τον Μιχάλη Πρέκα, στην Καλογρέζα, την 1η Οκτωβρίου του 1987. 

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

...
Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη, του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου: Η λεπτουργία της αφήγησης

Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη, του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου: Η λεπτουργία της αφήγησης

Για την επανέκδοση της πρώτης συλλογής διηγημάτων του Η.Χ. Παπαδημητρακόπουλου «Οδοντόκρεμα με χλωροφύλλη» (εκδ. Κίχλη).

Της Διώνης Δημητριάδου

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που πρωτοεμφανίστηκαν (Τραμ, 1973) τα έντεκα μικρά διηγήματα (γραμμ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

5 λεπτά με τον Γρηγόρη Καλαϊτζή

5 λεπτά με τον Γρηγόρη Καλαϊτζή

Πέντε λεπτά με έναν συγγραφέα. Σήμερα, ο Γρηγόρης Καλαϊτζής με αφορμή το δίτομο βιβλίο του «fiction black - 3 Iστορίες».

Επιμέλεια: Book Press

Πώς ξεκινήσατε να γράφετε το βιβλίο σας; Θυμάστε το αρχικό ερέθισμα; ...

Θέατρο στη Στέγη: Ο ελληνικός «Παράδεισος» της Κατερίνας Γιαννοπούλου

Θέατρο στη Στέγη: Ο ελληνικός «Παράδεισος» της Κατερίνας Γιαννοπούλου

Η παράσταση «Παράδεισος» του Αυστριακού συγγραφέα Thomas Köck, σε σκηνοθεσία Κατερίνας Γιαννοπούλου, θα παρουσιαστεί στη Μικρή Σκηνή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση από 29 Οκτωβρίου μέχρι και 7 Νοεμβρίου. 

Επιμέλεια: Book Press

Η Κατ...

Ο Φραντς Κάφκα στο εργαστήρι του Αλέξανδρου Κυπριώτη

Ο Φραντς Κάφκα στο εργαστήρι του Αλέξανδρου Κυπριώτη

Μεταφραστές και επιμελητές αποκαλύπτουν τις διαδρομές μέσα από τις οποίες προσέγγισαν τη γλώσσα, το ύφος ή και την οικονομία ενός βιβλίου και μοιράζονται μαζί μας τα μυστικά του εργαστηρίου τους. Φιλοξενούμενος, ο μεταφραστής Αλέξανδρος Κυπριώτης, με αφορμή τη δίγλωσση έκδοση του αφηγήματος του Franz Kafka «Ο Μπλούμ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χριστίνας Πουλίδου «Χωρίς πυξίδα», που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2025

«Βρομοκατάσταση» συνόψισε ο Μορ...

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...
Πράκτορας Σόνυα, του Μπεν Μακιντάιρ (προδημοσίευση)

Πράκτορας Σόνυα, του Μπεν Μακιντάιρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ben Macintyre «Πράκτορας Σόνυα: Η κατάσκοπος που έκλεψε τα σχέδια της ατομικής βόμβας» (μτφρ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης), το οποίο κυκλοφορεί στις 13 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

25 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

1ο Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ

Ένα νέο βραβείο για τη μεταφρασμένη λογοτεχνία από ισπανικά, πορτογαλικά και καταλανικά στα ελληνικά είναι γεγονός. Διαβάστε τη βραχεία λίστα των υποψηφίων πρ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ