alt

Για το βιβλίο του Αλέξανδρου Ίσαρη «Ονειρολόγιο» (εκδ. Στερέωμα).

Της Άλκηστης Σουλογιάννη

Τα όνειρα ως η εκτενέστερη (;) περιοχή της υποκειμενικής πραγματικότητας, μια μορφή προσωπικής ουτοπίας, ένας προσωπικός ου-τόπος σκοτεινός και ταυτόχρονα λαμπερός, καλύτερα ένας κλειστός ατομικός μετα-τόπος υπό την έννοια ότι στοιχεία από τον εξωτερικό κόσμο συνθέτουν ένα πρωτότυπο πεδίο που περιλαμβάνει όλες τις πληροφορίες του προσωπικού χωροχρόνου σύμφωνα με τις επιλογές και τους συσχετισμούς του εσωτερικού ανθρώπου. Εδώ κυριαρχούν η βούληση του εσωτερικού ανθρώπου απέναντι στις (συχνά απαγορευτικές) συνθήκες της εξωτερικής πραγματικότητας, η αποδόμηση του εσωτερικού ανθρώπου και η ανασύστασή του ως διαδικασία σύνθεσης πρωτότυπων εσωτερικών τοπίων, ενώ εντοπίζεται και πυκνή σκοτεινή ύλη συν-/αισθημάτων όπου προσεγγίζοντας διαλύεται ο εσωτερικός άνθρωπος. Με αυτές τις προϋποθέσεις, τα όνειρα λειτουργούν ως δομικά υλικά ιδιαίτερης αντοχής για την οργάνωση του ανά χείρας βιβλίου του Αλέξανδρου Ίσαρη υπό τον τίτλο ακριβώς Ονειρολόγιο.

Εδώ κυριαρχούν η βούληση του εσωτερικού ανθρώπου απέναντι στις (συχνά απαγορευτικές) συνθήκες της εξωτερικής πραγματικότητας, η αποδόμηση του εσωτερικού ανθρώπου και η ανασύστασή του ως διαδικασία σύνθεσης πρωτότυπων εσωτερικών τοπίων, ενώ εντοπίζεται και πυκνή σκοτεινή ύλη συν-/αισθημάτων όπου προσεγγίζοντας διαλύεται ο εσωτερικός άνθρωπος.

Καθώς ακολουθούμε τη δημιουργική, συνεπή, επιλεκτική διαδρομή του Αλέξανδρου Ίσαρη, έχουμε κατά καιρούς συναντήσει ιδιαιτέρως αξιόλογα τεκμήρια λογοτεχνικής παραγωγής πρωτίστως στον χώρο της σύγχρονης ποίησης, όπως αποδίδει η συγχρονία του συγκεντρωτικού τόμου Εγώ ένας ξένος – Ποιήματα 1967-2011 (2013), που συμπληρώνονται από ενδιαφέρουσες εφαρμογές σε ό,τι αφορά τον δημιουργικό λόγο στον χώρο της πεζογραφίας, όπως αναγνωρίζουμε στα αφηγηματικά έργα: Ανάμεσά τους η μουσική (1991), Βίνκελμαν ή το πεπρωμένο (2010), Προσκέφαλο με φύλλα λεμονιάς (2012), ενώ σε παραπληρωματική προς όλα αυτά σχέση βρίσκεται και η μεταφραστική επί μακρά σειρά ετών δραστηριότητά του.

Η αισθητική και σημασιολογική οικονομία που εντοπίζουμε στη μέχρι τώρα λογοτεχνική παραγωγή του Αλέξανδρου Ίσαρη προσδιορίζει και τον χαρακτήρα του κειμενικού κόσμου στο Ονειρολόγιο ως σύνθεση σαράντα έξι, σύντομων ή εκτενών αφηγηματικών κειμένων, όπου παρεμβάλλονται και κείμενα με δομή διαλόγου. Την είσοδο στον κόσμο του βιβλίου ορίζει εκτενές κείμενο ως προληπτική δήλωση προθετικότητας του συγγραφέα σε ό,τι αφορά την προέλευση και την οργάνωση του υλικού που είχε στη διάθεσή του. Το εν προκειμένω υλικό των ονείρων (φαίνεται να) αποτελεί τη θεματική κοιτίδα για την εξέλιξη σημασιολογικών και αισθητικών πεδίων που αντιπροσωπεύουν μία ακόμα περίπτωση τεκμηρίων δημιουργικής γραφής, σύμφωνα με την ευρηματικότητα και τη συνδυαστική ικανότητα του συγγραφέα.

Στο πλαίσιο αυτό, ο Αλέξανδρος Ίσαρης βρίσκει την ευκαιρία να αξιοποιήσει τις δυνατότητες που προσφέρει ο χαρακτήρας των ονείρων με τις χωροχρονικές ανατροπές, με το στοιχείο του απροσδόκητου, με την παραβίαση της κοινής λογικής. Κατά συνέπεια κατορθώνει να προσδώσει ιδιαίτερους προσανατολισμούς στη διαχείριση ζητημάτων που αποτελούν ισοτοπίες στην ανάπτυξη του κειμενικού του σύμπαντος, όπως είναι η διαρκής συνομιλία ανάμεσα στη ζωή και στον θάνατο, το δίπτυχο έρως-φιλία ως βασική σταθερά στο πλαίσιο των ποικίλων και συχνά μεταβλητών διαπροσωπικών σχέσεων, η ροή του προσωπικού και του γενικού χρόνου, η μνήμη και η λήθη ως διελκυστίνδες ισορροπιών σε ό,τι αφορά την επιλεκτική τακτοποίηση δεδομένων από το προσωπικό παρελθόν, ο διάλογος του σώματος με την ψυχή, η δυναμική του εσωτερικού ανθρώπου ως υπέρβαση του συμβατικού ανθρώπινου ορίου, το περιεχόμενο του ατομικού χωροχρόνου και η συμμετοχή της φαντασίας στη διαμόρφωσή του, η βούληση του εσωτερικού ανθρώπου σε σχέση με το κοινωνικό προσωπείο του, οι ανθρώπινες καταστάσεις.

Αυτά τα δεδομένα διεκπεραιώνει ο ήδη πολλαπλώς οικείος λόγος του Αλέξανδρου Ίσαρη: βιωματικός και κυρίως πλήρης συναισθήματος, απερίφραστος, στοχαστικός και αφοριστικός, πρωτίστως παραστατικός, ενισχυμένος με την αμεσότητα της προφορικής επικοινωνίας.

Υπ’ αυτές τις συνθήκες είναι φανερό ότι υποχωρεί η προσωπική (σύμφωνα με τα όνειρα του Αλέξανδρου Ίσαρη), βιωματική διάσταση των κειμένων και προβάλλεται χαρακτήρας δημιουργικού λόγου με γενική εφαρμογή και ως εκ τούτου με γενικό ενδιαφέρον. Αυτά τα δεδομένα διεκπεραιώνει ο ήδη πολλαπλώς οικείος λόγος του Αλέξανδρου Ίσαρη: βιωματικός και κυρίως πλήρης συναισθήματος, απερίφραστος, στοχαστικός και αφοριστικός, πρωτίστως παραστατικός, ενισχυμένος με την αμεσότητα της προφορικής επικοινωνίας που προσδιορίζει τη δομική οικονομία στα αφηγηματικά μέρη και όχι μόνον στους διαλόγους. Την αισθητική αντίληψη του Αλέξανδρου Ίσαρη δηλώνει και εδώ η αξιοποίηση του φαινομένου της μεταφοράς. Π.χ.: «το σώμα μου μεταμορφώθηκε σε σπαράγματα μνήμης», «Τα αεροπλάνα που διαιρούσαν τον αέρα», «Διέσχισα το Πέλαγος του Χρόνου και του Χώρου», «άρχισε να ψιχαλίζει στην ψυχή μου ένας κόκκινος ύπνος που έπεφτε από ψηλά».

Ιδιαίτερο πάντως ενδιαφέρον εξασφαλίζει η αναγνώριση των γραμματικών εικόνων, οι οποίες με τη συνδρομή και της μεταφοράς αποδίδουν κειμενικά γεγονότα ως σύνθεση ποικίλων λεπτομερειών από το περιεχόμενο των ονείρων, με τον προϋποτιθέμενο αυτονόητο συνδυασμό διαύλων που αντιπροσωπεύουν οι ποικίλες αποκλίσεις από την αντικειμενική πραγματικότητα. Στο πλαίσιο αυτό εντοπίζουμε εντυπωσιακές προσωπογραφίες και ομαδικά πορτρέτα με έντονη συναισθηματική φόρτιση και με ποικίλη θεματική, σύμφωνα με επιλογές του Αλέξανδρου Ίσαρη από το προσωπικό του απόθεμα βιωματικού και γνωστικού υλικού. Εδώ δεσπόζουσα θέση έχουν οι νεκροί: Οι γονείς (κυρίως η μητέρα), μέλη της ευρύτερης οικογένειας, αυτόχειρες λαμπεροί παράγοντες του πολιτισμικού γίγνεσθαι, νεκροί ξυπόλυτοι με πόδια ριζωμένα στο χώμα. Εντοπίζονται επίσης ποικίλοι ανθρώπινοι τύποι και χαρακτήρες από θεατρικά έργα. Την εστίαση πάντως κατέχουν αυτοπροσωπογραφίες του συγγραφέα-πρωτοπρόσωπου αφηγητή στο πλαίσιο της απόδοσης λεπτομερειών από τον ατομικό του χωροχρόνο.

Οι γραμματικές εικόνες με αυτό το περιεχόμενο προβάλλονται σε φόντο που αποτελεί μια σχεδόν μπαρόκ σύνθεση στοιχείων από το αντικειμενικό περιβάλλον, όπως αποδίδει αυτά η βιωματική πρόσληψη του εσωτερικού ανθρώπου: Άδεια δωμάτια, μακρόστενα δωμάτια, δωμάτια με παλιά αντικείμενα, μεγάλα δωμάτια με ρολόγια, ψηλοτάβανες κάμαρες, ένα διαμέρισμα στο Βερολίνο, μια αίθουσα αναμονής σε νοσοκομείο. Διώροφα σπίτια, παλιές πολυκατοικίες, ένα σπίτι στην πλαγιά του λόφου, ένα εβραϊκό χοροδιδασκαλείο, ένα χαμάμ. Πόλεις και δάση. Λίμνες με πανσέληνο και με διπλά φεγγάρια, άγνωστα νησιά και τα μυστικά στον βυθό της θάλασσας. Λιθόστρωτοι δρόμοι και λιθόστρωτοι σκεπαστοί διάδρομοι. Αχανείς κήποι με ανδριάντες ποιητών, πλατείες και νεκροταφεία. Τοπία με βράχους, κερκυραϊκά τοπία και το Πλατάνενχοφ στην Εύβοια. Η Μονεμβασιά, η Ιθάκη, η Ζάκρος. Η Κορνίς στην Αλεξάνδρεια και το Καφέ Λάντμαν στη Βιέννη.

Η Μονεμβασιά, η Ιθάκη, η Ζάκρος. Η Κορνίς στην Αλεξάνδρεια και το Καφέ Λάντμαν στη Βιέννη. Στη σύνθεση των κειμενικών τοπίων εμπλέκονται ποικίλα μοτίβα ως δίαυλοι για τη διέλευση βιωματικού υλικού.

Στη σύνθεση αυτών των κειμενικών τοπίων εμπλέκονται ποικίλα μοτίβα ως δίαυλοι για τη διέλευση βιωματικού υλικού, όπως: σκιές, βροχή και ήλιος, φως και σκοτάδι (μια ενδιαφέρουσα κειμενική εφαρμογή για το κιαροσκούρο), άγγελοι, ένα φτερωτό άτι, ζωντανοί και πέτρινοι ελέφαντες, τίγρεις, ελάφια, ο σκύλος Λουκάς, ο σκύλος Τρύφων και η γάτα Κλεοπάτρα, περιστέρια σε παλιό καμπαναριό, ένα φίδι, δέντρα, ακόμα: ένα κομμένο κεφάλι που προσαρμόζεται στη θέση του, ένα κομμένο χέρι που αντιδρά στα ανθρώπινα αισθήματα, μάτια-περιστρεφόμενοι κύλινδροι. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον έχει το μοτίβο των μεταμορφώσεων, όπως: άνθρωπος μεταμορφώνεται σε παγώνι ή σε σύννεφο ή αποκτά φτερά, κρυμμένα μυστικά μεταμορφώνονται σε πεταλούδες, κάμπιες και κυκλάμινα, ένα αεροπλάνο μεταμορφώνεται σε λευκό περιστέρι, μια μάζα σε κλουβί μεταμορφώνεται σε γυναίκα, μια τεράστια σαλαμάνδρα μεταμορφώνεται σε σαύρα. Υπ’ αυτές τις συνθήκες είναι αναμενόμενο να αναγνωρίσουμε και τον εικαστικό Αλέξανδρο Ίσαρη σε ό,τι αφορά την παραστατική απόδοση των σημαινομένων στο βιβλίο.

Προς επιπλέον ενίσχυση αυτής της απόδοσης εδώ εμπλέκονται πρόσωπα και πράγματα από το ευρύ, ποικιλόμορφο και πολυφωνικό πεδίο της τέχνης, όπου μεταξύ άλλων συνυπάρχουν και διασταυρώνουν με τον συγγραφέα-πρωτοπρόσωπο αφηγητή τις κειμενικές διαδρομές τους ο Κ. Π. Καβάφης, ο Κώστας Καρυωτάκης, η Πηνελόπη Δέλτα, ο Γιώργος Χειμωνάς, ο Ουίλλιαμ Μπλέικ, ο Γκέοργκ Τρακλ, ο Φραντς Κάφκα, ο Στέφαν Γκεόργκε, ο Ρόμπερτ Μούζιλ, ο Στέφαν Τσβάιχ, ο Τόμας Μπέρνχαρντ, η Βιρτζίνια Γουλφ, η Σύλβια Πλαθ, ο Βάλτερ Μπένγιαμιν, ο Φιόντορ Ντοστογιέφσκι, ο Αντόν Τσέχωφ (ανάμεσά τους έχει θέση και μια αναφορά στο Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο), περαιτέρω: ο Φραντς Σούμπερτ, ο Βιντσέντσο Μπελλίνι, ο Φρεντερίκ Σοπέν, ο Εκτόρ Μπερλιόζ, ο Καρλ Ορφ, η Μαρία Κάλλας (αλλά και η μητέρα με το μαντολίνο της), ακόμα: ο Πέτερ Πάουλ Ρούμπενς (εδώ έχουμε μια ενδιαφέρουσα δημιουργική ανάγνωση για τον πίνακα Η κεφαλή της Μέδουσας), ο Βίνσεντ βαν Γκογκ και ο Χρήστος Μποκόρος, επίσης: ο Αντρέι Ταρκόφσκι.

Η προσδιοριστική συμμετοχή παραγόντων της τέχνης με ιδιαίτερο σημασιολογικό και αισθητικό αντίκρισμα, και με φευγαλέα ή μονιμότερη παρουσία στη σύνθεση του συγκεκριμένου κειμενικού κόσμου συνιστά βεβαίως ομολογία εκλεκτικών συγγενειών και ανάπτυξη προσωπικής μυθολογίας με επιλεκτική επισήμανση πληροφοριών, κυρίως όμως δηλώνει βιωματική σχέση με τις ποικίλες εκφάνσεις της τέχνης, αποθησαυρισμένη στη βαθειά δεξαμενή του συνειδησιακού υλικού, που προσδιορίζει τόσο την ποιότητα του συγγραφέα δημιουργού στη διάσταση του εσωτερικού ανθρώπου όσο και την ποιότητα του κοινωνικού προσωπείου του.

Ο Αλέξανδρος Ίσαρης για άλλη μια φορά έχει οργανώσει μια θεματική σύνθεση υψηλής αισθητικής. Η σύνθεση αυτή κατάγεται εμφανώς από τις ιδιωτικές περιοχές των ονείρων με τη διαστρωμάτωση των ατομικών συναισθημάτων. Η κινητοποίηση όμως των διεργασιών που προσδιορίζουν τη σταθερή λειτουργία του δημιουργικού εργαστηρίου του συγγραφέα επιτρέπει στη σύνθεση αυτή να αποκαλύψει και μια προσληπτική δυνατότητα που εξασφαλίζει στην ευρύτερη κοινότητα των αναγνωστών ευκαιρίες για ελεύθερη περιήγηση στα όρια ανάμεσα στην αντικειμενική πραγματικότητα και στον υποκειμενικό, εντέλει κειμενικό κόσμο του Αλέξανδρου Ίσαρη.

* Η ΑΛΚΗΣΤΙΣ ΣΟΥΛΟΓΙΑΝΝΗ είναι διδάκτωρ Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και κριτικός βιβλίου. 

*Στην κεντρική εικόνα: Όνειρα (1990), του Akira Kurosawa.


Απόσπασμα από το βιβλίο

«Μία εβδομάδα μετά το θάνατο της μητέρας μου, την είδα στον ύπνο μου να στέκεται όρθια δίπλα στο κρεβάτι μου. Φορούσε ένα κίτρινο φουστάνι, ενώ τα χείλη και τα μάτια ήταν έντονα βαμμένα. Στα χέρια της κρατούσε ένα μικρό ξύλινο κουτί με περίτεχνες διακοσμήσεις. Τη στιγμή που έλεγε “Αυτό το κουτί είναι για σένα”, ένιωσα κάποια άγνωστη δύναμη να σφίγγει τους αστραγάλους, τα γόνατα, τη μέση και το στήθος μου. Όταν έφτασε στο λαιμό μου, φώναξα “βοήθεια”. Τότε η μητέρα μου έγινε ένα βιολετί σύννεφο που έσβησε σιγά σιγά».


altΟνειρολόγιο
Αλέξανδρος Ίσαρης
Στερέωμα 2018
Σελ. 136, τιμή εκδότη €12,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΙΣΑΡΗ

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Κλίμακα Μπόγκαρτ» της Μαρίας Φακίνου (κριτική) – Το κακό ως γόρδιος δεσμός

«Κλίμακα Μπόγκαρτ» της Μαρίας Φακίνου (κριτική) – Το κακό ως γόρδιος δεσμός

Για τη νουβέλα της Μαρίας Φακίνου «Κλίμακα Μπόγκαρτ» (εκδ. Αντίποδες).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Η ενοχή των απογόνων, και ειδικότερα της ακριβώς επόμενης γενιάς, είναι ένα ψυχολογικό ζήτημα που εμφανίζεται σε κάθε περίοδο της ιστορίας, όταν μεγάλα εγ...

«Άπνοια» του Νίκου Κουρμουλή (κριτική)

«Άπνοια» του Νίκου Κουρμουλή (κριτική)

Για τη συλλογή διηγημάτων του Νίκου Κουρμουλή «Άπνοια» (εκδ. Κείμενα). Κεντρική εικόνα: Ψηφιακή φωτογραφία © Γιάννης Γαλανάκης.

Του Νίκου Α. Μάντη

Μια διαδεδομένη «λαϊκή σοφία» θέλει τον χώρο της δημοσιογραφίας να μην μπλέκει εύκολα με εκείνον της...

«Ο παππούς δεν θα ψηφίσει φέτος» της Ασημένιας Σαράφη (κριτική)

«Ο παππούς δεν θα ψηφίσει φέτος» της Ασημένιας Σαράφη (κριτική)

Για το μυθιστόρημα της Ασημένιας Σαράφη «Ο παππούς δεν θα ψηφίσει φέτος», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος

Της Λεύκης Σαραντινού

«Ο Τσέχος παππούς μου, ή κατά κόσμον Νικόλαος Περιστέρης, δεν ήταν σε καμία περίπτωση Τσέχος, αλλά έτσι τον απο...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Κλίμακα Μπόγκαρτ» της Μαρίας Φακίνου (κριτική) – Το κακό ως γόρδιος δεσμός

«Κλίμακα Μπόγκαρτ» της Μαρίας Φακίνου (κριτική) – Το κακό ως γόρδιος δεσμός

Για τη νουβέλα της Μαρίας Φακίνου «Κλίμακα Μπόγκαρτ» (εκδ. Αντίποδες).

Του Γιώργου Ν. Περαντωνάκη

Η ενοχή των απογόνων, και ειδικότερα της ακριβώς επόμενης γενιάς, είναι ένα ψυχολογικό ζήτημα που εμφανίζεται σε κάθε περίοδο της ιστορίας, όταν μεγάλα εγ...

Στην Ανί Ερνό (Annie Ernaux) το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022

Στην Ανί Ερνό (Annie Ernaux) το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022

Το Νόμπελ Λογοτεχνίας 2022 θα απονεμηθεί, όπως ανακοίνωσε πριν από λίγο από τη Στοκχόλμη η Σουηδική Ακαδημία, στη Γαλλίδα συγγραφέα Annie Ernaux. Τα βιβλία της Ερνό κυκλοφορούν στη χώρα μας από τις εκδόσεις Μεταίχμιο, σε μετάφραση της Ρίτας Κολαΐτη.

Ένα χρόνο μετά τη βρά...

Συζήτηση με τον Εντουάρ Λουί στη Νομική περί πολιτικής και λογοτεχνίας

Συζήτηση με τον Εντουάρ Λουί στη Νομική περί πολιτικής και λογοτεχνίας

Ο Εντουάρ Λουί παρουσιάζει στην Αθήνα το καινούργιο του βιβλίο «Αλλαγή: μέθοδος» (μτφρ. Στέλα Ζουμπουλάκη), το οποίο μόλις κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Αντίποδες. 

Επιμέλεια: Book Press

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ανδρωμάχη» του Κώστα Ακρίβου (προδημοσίευση)

«Ανδρωμάχη» του Κώστα Ακρίβου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη νουβέλα του Κώστα Ακρίβου «Ανδρωμάχη» που θα κυκλοφορήσει στις 13 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Δεν υπάρχει, λέω, τίποτα πιο σκληρό και άδικο από το να πρέπει να αγαπάς κάπο...

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

«Ποιο ήταν το αρχικό ερέθισμα για το νέο σας βιβλίο;» – 16 Έλληνες συγγραφείς απαντούν

Δεκαέξι συγγραφείς γράφουν για την πρώτη ιδέα, το θεμελιακό αίτημα, το αρχικό ερέθισμα του νέου τους βιβλίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κώστας Ακρίβος: «Ανδρωμάχη» (Μεταίχμιο)

...

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

22 Σεπτεμβρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών.  Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ