alt

Για τη συλλογή διηγημάτων του Αλέξανδρου Βαναργιώτη «Κατά μήκος της εθνικής οδού» (εκδ. Εύμαρος) και του Τόλη Νικηφόρου «Η λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς» (εκδ. Μανδραγόρας).

Του Παναγιώτη Γούτα

Την περίοδο του «Μένουμε σπίτι» και του εγκλεισμού λόγω κορονοϊού, η ανάγνωση (ή το ξαναδιάβασμα) βιβλίων μικρής φόρμας λειτουργεί πολλές φορές κατευναστικά, σαν την κατάποση αγχολυτικών σκευασμάτων σε μικρές ποσότητες, που τονώνουν το ηθικό και ακονίζουν την περί τη γλώσσα αίσθηση. Σ’ αυτή την αναγνωστική επιλογή ίσως συνηγόρησε (και συνηγορεί) ο ασαφής και απροσδιόριστης διάρκειας χρόνος –ωστόσο σύντομος στη συνείδησή μας–, κατά τον οποίο επιβάλλεται να κλειστούμε στο καβούκι μας, και η αισιόδοξη εντέλει πεποίθηση πως, άντε, σε έναν, ενάμιση μήνα το πολύ, θα ξεμυτίσουμε από την εθελούσια φυλακή μας και όλα πάλι θα γίνουν όπως πριν. Οπότε, τα πολυσέλιδα μυθιστορήματα ας περιμένουν άλλες πολύμηνες περιστάσεις.

Η ανάγνωση (ή το ξαναδιάβασμα) βιβλίων μικρής φόρμας λειτουργεί πολλές φορές κατευναστικά, σαν την κατάποση αγχολυτικών σκευασμάτων σε μικρές ποσότητες, που τονώνουν το ηθικό και ακονίζουν την περί τη γλώσσα αίσθηση.

Τι στοιβάχτηκε, λοιπόν, στο κομοδίνο μου αυτές τις ημέρες; Ένα υλικό δοκιμασμένων Ελλήνων μαστόρων της μικρής φόρμας αναμεμειγμένο με νεότερους ταλαντούχους συγγραφείς, αλλά και μικρά (σε έκταση) διαμάντια της παγκόσμιας λογοτεχνίας, η πολλαπλή ανάγνωση των οποίων έχει ιαματική και ανατροφοδοτική επίδραση. Η λίστα, βέβαια, είναι τελείως υποκειμενική. Ιδού μερικοί τίτλοι: Ντιάλιθ’ ιμ, Χριστάκη (Σωτήρης Δημητρίου), Ο οβολός (Ηλίας Παπαδημητρακόπουλος), Ο νυχτερινός στο βάθος (Γιώργος Γκόζης), Η δρακοντιά (Στάθης Κοψαχείλης), Η αλεπού στη σκάλα και άλλες ιστορίες (Ηλίας Παπαμόσχος), Η ιδιωτική μου αντωνυμία (Παναγιώτης Χατζημωυσιάδης), Κλειστή πόρτα (Ευγενία Μπογιάνου), Υπό το κράτος του τρόμου (Τάσος Καλούτσας), Ντεπό (Γιώργος Σκαμπαρδώνης), Η μοναξιά των σκύλων (Πάνος Τσίρος), Ο οδοιπόρος (Φερνάντο Πεσσόα), Ιστορίες (Χόρχε Λουίς Μπόρχες), Διηγήματα και μικρά πεζά (Φραντς Κάφκα), Γεγονότα (Τόμας Μπέρνχαρντ). Μεταξύ των παραπάνω, και δύο ακόμη βιβλία, το πρώτο ενός πεζογράφου που δεν τον γνώριζα ούτε εξ ακοής, του Αλέξανδρου Βαναργιώτη, αλλά και η πρόσφατη συλλογή διηγημάτων του Τόλη Νικηφόρου, για τα οποία θα αναφερθώ εκτενέστερα παρακάτω.

alt
Ο Αλέ­ξαν­δρος Βα­ναρ­γι­ώ­τη­ς (Τρί­κα­λα Θεσ­σα­λί­ας, 1966)
σπού­δα­σε στο Κλα­σι­κό Τμήμα της Φι­λο­σο­φι­κής Σχο­λής
Ιω­αν­νί­νων. Ερ­γά­ζε­ται ως κα­θη­γη­τής Φι­λό­λο­γος στη 
δη­μό­σια Μέ­ση Εκ­παί­δευ­ση. Δη­μο­σί­ευ­σε τις συλ­λο­γές
δι­η­γη­μά­τω­ν Δι­η­γή­μα­τα για το τέ­λος της μέρα­ς
(εκ­δ. Λο­γείον, 2009), Η θε­ω­ρί­α των χαρ­τα­ε­τών
(ἐκδ. Πα­ρά­ξε­νες Μέ­ρες, 2014) και Κα­τά μή­κος της
Εθνι­κής Οδού (Εύμα­ρος, 2019).




Αξιοπρόσεκτη πύκνωση λόγου μαζί με συναίσθημα

Το βιβλίο του Αλέξανδρου Βαναργιώτη (Τρίκαλα, 1966) Κατά μήκος της Εθνικής οδού δεν είναι το πρώτο συγγραφικό του πόνημα. Όπως διαβάζουμε στο αυτί του βιβλίου κυκλοφορούν ήδη δύο ακόμη συλλογές διηγημάτων του, από διαφορετικούς εκδοτικούς οίκους η καθεμία. Η πρόσφατη συλλογή του αφορά 46 μικροδιηγήματα, έκτασης κατά μέσο όρο μίας ή δύο σελίδων –κείμενα μίας ανάσας, όπως θα λέγαμε– όπου το παρελθόν, η αναπόληση γνήσιων αλλοτινών καταστάσεων, η ζωή στην ύπαιθρο και στις μικροκοινωνίες του νομού Τρικάλων, αλλά και σύγχρονες καταστάσεις όπου το σήμερα φαντάζει άγονο κι αποκομμένο από τις αξίες περασμένων χρόνων, δεσπόζουν ως θεματολογία. Πρόκειται για ένα βιβλίο που πολύ δύσκολα, λόγω του χαμηλόφωνου της γραφής του, θα το βλέπαμε ενταγμένο σε εγχώριες λογοτεχνικές πεζογραφικές επισκοπήσεις πενταετίας ή δεκαετίας (όπως και αρκετά ακόμη από την παραπάνω λίστα μου), ωστόσο ο Βαναργιώτης έχει δουλεμένο και άρτιο λόγο, η πύκνωση είναι αξιοπρόσεκτη, ενώ από τα κείμενά του δεν λείπει η συγκίνηση και η έξυπνη ανατροπή. Εντούτοις, σε κάποιες ιστορίες του –ευτυχώς λίγες στον αριθμό– ο συγγραφέας πέφτει στην παγίδα μιας υπέρμετρης νοσταλγίας, χάνοντας εν μέρει τον στόχο του. Ως δείγμα γραφής αντιγράφω από τη σελίδα 109 το πιο σύντομο κείμενο του βιβλίου:

«Ήξερα ότι με απατούσε. Όχι με μία. Με διάφορες. Στα μπαρ τα βράδια έτρωγε όλα τα λεφτά που έβγαζε. Ερχόταν χαράματα στο σπίτι μεθυσμένος και με χτυπούσε. Τα καλά του πατέρα μου. Εγώ δούλευα φασόν. Δώδεκα ώρες την ημέρα σκυμμένη πάνω από τη μηχανή. Τι να κάνω…, να ζήσω τα παιδιά. Απελπίστηκα. Ένα απόγευμα, σκέψη στη σκέψη, τρελάθηκα. Έχασα το μυαλό μου. Ανέβηκα στον δεύτερο όροφο, άνοιξα το παράθυρο και κρεμάστηκα απ’ έξω. Ήθελα να σκοτωθώ. Δεν άντεχα άλλο. Λίγο ήθελα να πέσω. Και τότε άκουσα το κλάμα του μωρού. Είχε ξυπνήσει. Για δευτερόλεπτα, σου λέω. Θα είχα πέσει. Και θα ’ταν κι αυτά χωρίς μάνα. Όπως μείναμε κι εμείς…» 
                                                                                                                                          «Το κλάμα»

 

alt
Ο Τόλης Νικηφόρου γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη και
αποφοίτησε από το Αμερικανικό Κολέγιο Ανατόλια το
1957. Φοίτησε για δύο χρόνια στη Νομική Σχολή του
Α.Π.Θ. και, τελικά, σπούδασε Διοίκηση Επιχειρήσεων.
Εργάστηκε ως τραπεζικός υπάλληλος, αναλυτής
συστημάτων και διαδικασιών και μεταφραστής-διερμηνέας
στη Θεσσαλονίκη, στην Αθήνα και στο Λονδίνο.
Έχει εκδώσει συνολικά 31 βιβλία, ενώ ποιήματά του
έχουν μεταφραστεί, κυρίως από πανεπιστημιακούς
δασκάλους, σε εννέα γλώσσες, στις Η.Π.Α. και τον
Καναδά. Το 2009 πήρε το Κρατικό Βραβείο Διηγήματος
για τη συλλογή του Ο δρόμος για την Ουρανούπολη.



Η λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς

Πρόκειται για το δέκατο έκτο πεζογραφικό βιβλίο (μυθιστορήματα, διηγήματα και παραμύθια για μεγάλους) του ποιητή και πεζογράφου Τόλη Νικηφόρου, ο οποίος –ας το θυμήσουμε– βραβεύτηκε με Κρατικό Βραβείο Διηγήματος (2009) για τη συλλογή του Ο δρόμος για την Ουρανούπολη (Νεφέλη, 2008). Εδώ, ο Τόλης Νικηφόρος συγκεντρώνει δεκαπέντε σύντομα διηγήματα με χαλαρή πλοκή (αφηγήματα, θα τα χαρακτήριζα, για μεγαλύτερη ακρίβεια), που όλα τους σχετίζονται με την αναγνωστική και τη συγγραφική περιπέτεια. Η Λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς –που είναι και τίτλος ενός διηγήματος– είναι μία μεταφορική (και συμβολική) ονομασία της λέσχης ανάγνωσης της ποίησης, που εδώ και δυόμισι χρόνια λειτουργεί, με πρωτοβουλία του, στον χώρο της Εταιρίας Λογοτεχνών Θεσσαλονίκης, ανελλιπώς την πρώτη Παρασκευή κάθε μήνα, με ιδιαίτερη επιτυχία. Γιατί Λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς, μας το εξηγεί ο συγγραφέας στη σελίδα 14: «Γιατί, εκτός από την παροιμία [εννοεί τη ρήση η αλεπού στη φωλιά της δεν χωρούσε, έσερνε και τσαλιά από πίσω, συσχετίζοντας τις πολλές ασχολίες του, που ωστόσο δεν στάθηκαν απαγορευτικές στο να συστήσει τη Λέσχη, με εκείνες της αλεπούς] που ήταν καθοριστική για την υλοποίηση της ιδέας μου, δεν θα γινόταν κανένας απολύτως αποκλεισμός ποιητών για την ιδεολογική τους θέση και δράση. Μοναδικό κριτήριο θα ήταν η ποιητική τους αξία! Κόκκινοι και γαλάζιοι, κομμουνιστές και φασίστες, αριστεροί, κεντρώοι και δεξιοί, προοδευτικοί και συντηρητικοί, άθεοι και θρησκευόμενοι, αναρχικοί και πολιτικά αδιάφοροι θα ήταν ευπρόσδεκτοι, αρκεί να είχαν φτάσει, κατά κοινή ομολογία, σε υψηλό επίπεδο ποιητικής έκφρασης».

Στα διηγήματα του Τόλη Νικηφόρου, που είναι καλογραμμένα, ειλικρινή και ευκολοδιάβαστα (άκρως αυτοβιογραφικά), παρακολουθούμε όλη την αναγνωστική πορεία-περιπέτεια του ποιητή-πεζογράφου. Από τα πρώτα παιδικά διαβάσματα, τα πιο μεθοδικά κατόπιν στη βιβλιοθήκη του Αμερικανικού Κολεγίου όπου και φοίτησε («όλα, λοιπόν, είχαν αρχίσει το πρωινό εκείνο που ανακάλυψα τον μυστηριώδη και μαγευτικό κόσμο της βιβλιοθήκης»), τη συγκινητική αναφορά στους φιλολόγους που τον δίδαξαν και τον μεγάλωσαν, τον ισόβιο έρωτά του με την ποίηση, την απόφασή του να «εκτίθεται γυμνός» στις συγγραφικές του επιλογές, την αναφορά σε αναγνωστικές λέσχες της Θεσσαλονίκης που κατά καιρούς συντόνιζε, και τον θαυμασμό του για ακάματες συντονίστριες λεσχών, αλλά και τα μικρά, ανέλπιστα θαύματα που βίωσε στην αναγνωστική περιπέτεια των λεσχών, με ανθρώπους που παρότι δεν αγαπούσαν ποιήματα και βιβλία, τελικώς μεταστράφηκαν οι αναγνωστικές τους προτιμήσεις προς το ευγενέστερον, όλα συγκλίνουν στο τρίπτυχο βιβλίο-ανάγνωση-γραφή. Και τελικά, από όλα τα κείμενα αναδύεται έρωτας, έρωτας για την ποίηση, για τη γραφή, για τις αναγνώσεις και τους ανθρώπους των βιβλίων, από όποιο πόστο κι αν το υπηρετούν.

Και τελικά, από όλα τα κείμενα αναδύεται έρωτας, έρωτας για την ποίηση, για τη γραφή, για τις αναγνώσεις και τους ανθρώπους των βιβλίων, από όποιο πόστο κι αν το υπηρετούν.

Το βιβλίο –κάθε διήγημα έχει ως προμετωπίδα στίχους ποιημάτων του– κλείνει με το συγκινητικό διήγημα «Η παλιά φρουρά δεν παραδίδεται», όπου ο συγγραφέας εξιστορεί τη συνήθεια των παλιών συμμαθητών του να βρίσκονται «κάθε Κυριακή πρωί, βρέξει χιονίσει, στην καφετέρια “Αστέρια” του Πανοράματος. Με θέα την πόλη που απλώνεται νωχελικά κάτω, από το Μεγάλο Καραμπουρνάκι ως το Καλοχώρι και το αστραφτερό γαλάζιο του Θερμαϊκού με τα σκόρπια πλοία, ενώ στο βάθος υψώνονται οι χιονισμένες κορυφές του Ολύμπου».

Ολοκληρώνοντας την ανάγνωση του βιβλίου –ένα βιβλίο που, κάλλιστα, θα μπορούσε ο συγγραφέας να το αξιοποιήσει και ως ενιαία αφήγηση ή ακόμη και ως εκτεταμένη νουβέλα– σκέφτομαι πως Η λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς διατηρεί στο έπακρο τη θετική, ειλικρινή και ευγενική της συγγραφική πρόθεση. Οι ιστορίες του, έχοντας στο επίκεντρο το βιβλίο, τον συγγραφέα και τον αναγνώστη, μακριά από σύγχρονες «δημιουργικές» τάσεις και συμπεριφορές που όζουν ευκολία και σκοπιμότητα, μας συγκινούν και μας γοητεύουν.

* Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΓΟΥΤΑΣ είναι συγγραφέας.
Τελευταίο βιβλίο του, η συλλογή με νουβέλες «Μποέμ και Ρικάρντο» (εκδ. Κέδρος).

  Στην κεντρική εικόνα: Πίνακας της © Julia Khokhlova.

altΚατά μήκος της εθνικής οδού
Αλέξανδρος Βαναργιώτης
Εύμαρος 2019
Σελ. 136, τιμή εκδότη €10,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΒΑΝΑΡΓΙΩΤΗ

 

 

 

altΗ λέσχη της κόκκινης ή γαλάζιας αλεπούς
Τόλης Νικηφόρου
Μανδραγόρας 2020
Σελ. 80, τιμή εκδότη €10,60

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΤΟΛΗ ΝΙΚΗΦΟΡΟΥ

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Απολαύσεις της Καπούης» του Σπύρου Κακατσάκη (κριτική) – Δυνατό μυθιστόρημα ή καλογραμμένο ευπώλητο;

«Απολαύσεις της Καπούης» του Σπύρου Κακατσάκη (κριτική) – Δυνατό μυθιστόρημα ή καλογραμμένο ευπώλητο;

Για το μυθιστόρημα του Σπύρου Κακατσάκη «Απολαύσεις της Καπούης» (εκδ. Καλειδοσκόπιο).

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Αν η πλοκή του μυθιστορήματος χαρακτηρίζεται από στιβαρότητα και λελογισμένη πολυπλοκότητα, αν η γλώσσα του ρέει ομαλά και συστήνει ...

«Κλουαζονέ» της Λίνας Βαλετοπούλου (κριτική) – Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας και γυναικεία χειραφέτηση

«Κλουαζονέ» της Λίνας Βαλετοπούλου (κριτική) – Επιστροφή στα χρόνια της αθωότητας και γυναικεία χειραφέτηση

Για το βιβλίο της Λίνα Βαλετοπούλου «Κλουαζονέ» (εκδ.Βακχικόν). Κεντρική εικόνα: από την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα». 

Γράφει η Κατερίνα Ι. Παπαδημητρίου

Η Λίνα Βαλετοπούλου, μετά την τελευ...

«Κακό ανήλιο», του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Δώδεκα ιστορίες υπερφυσικού και λαογραφικού τρόμου

«Κακό ανήλιο», του Κωνσταντίνου Δομηνίκ (κριτική) – Δώδεκα ιστορίες υπερφυσικού και λαογραφικού τρόμου

Για τη συλλογή διηγημάτων του Κωνσταντίνου Δομηνίκ «Κακό ανήλιο» (εκδ. Ίκαρος). Κεντρική εικόνα από τη Μόρνα, το εγκαταλελειμμένο από το 1967 χωριό στους πρόποδες του Ολύμπου.

Γράφει ο Κώστας Δρουγαλάς

Το ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Λογοτεχνικό Βραβείο Δουβλίνου 2024: Νικητής ο Μίρτσεα Καρταρέσκου

Ο Ρουμάνος συγγραφέας Μίρτσεα Καρταρέσκου [Μircea Cartarescu] έλαβε το βραβείο για το μυθιστόρημά του «Solenoid» που είναι εν μέρει αυτοβιογραφικό και μάς μεταφέρει στην κομμουνιστική Ρουμανία των τελών του ‘70. Στα ελληνικά τον έχουμε γνωρίσει με το μυθιστόρημα «Νοσταλγία» (μτφρ. Βίκτορ Ιβάνοβιτς, εκδ. Καστανιώτη)....

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

ΔΕΒΘ 2024: Γυναίκες, φύλο και φεμινισμοί – Τι είδαμε, τι καταλάβαμε

Ένα από τα αφιερώματα της φετινής ΔΕΒΘ ήταν αυτό στις «Γυναίκες», μια ευρεία θεματική που ξεδιπλώθηκε μέσα από συζητήσεις για συγγραφείς, εκδότριες και μεταφράστριες, για τη γυναίκα σαν λογοτεχνικό ήρωα, αλλά και τη γυναικεία γραφή. Οι εκδηλώσεις ήταν διάχυτες στο πρόγραμμα, αρκετές συνέπιπταν η μία με την άλλη, αλλ...

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Μιχάλης Αλμπάτης: «Δεν θα έγραφα ποτέ ένα δεύτερο ‘’Και οι νεκροί ας θάψουν τους νεκρούς τους’’»

Από την απόλυτη επιτυχία στη συνειδητοποίηση. Ο Μιχάλης Αλμπάτης μάς μίλησε για το νέο του βιβλίο «Η κατάλυση του χρόνου» (εκδ. Νήσος), αλλά και πώς βίωσε το απίστευτο «γκελ» που έκανε το προηγούμενο μυθιστόρημά του.

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της βραβευμένης με Νόμπελ λογοτεχνίας Ανί Ερνό [Annie Ernaux] «Γραφή κοφτερή σαν μαχαίρι (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), μια συνομιλία, μέσω μέιλ, της Ερνό με τον Φρεντερίκ Ιβ Ζανέ [Frederic-Yves Jeannet]. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμ...

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

«Μελέτη περίπτωσης» του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γκρέαμ Μακρέι Μπερνέτ [Graeme Macrae Burnet] «Μελέτη περίπτωσης» (μτφρ. Χίλντα Παπαδημητρίου), το οποίο κυκλοφορεί στις 28 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Στην αρχή, καθώς ...

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

«Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής» του Μουράτ Εσέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Μουράτ Εσέρ [Murat Eser] «Ο ελληνικός Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949 μέσα από τον τουρκικό Τύπο της εποχής», η οποία κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εφημερίδα...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Γκόγκολ, Γκόρκι, Τολστόι, Χάμσουν: Τέσσερα κλασικά λογοτεχνικά έργα από τις εκδόσεις Νίκας

Για τα βιβλία των Κνουτ Χάμσουν [Knout Hamsun] «Η πείνα» (μτφρ. Βασίλη Δασκαλάκη), Νικολάι Γκόγκολ [Νikolai Gogol] «Το παλτό» (μτφρ. Κώστας Μιλτιάδης), Μαξίμ Γκόρκι [Maxim Gorky] «Τα ρημάδια της ζωής» (μτφρ. Κοραλία Μακρή) και Λέον Τολστόι [Leon Tolstoy] «Η σονάτα του Κρόιτσερ» (μτφρ. Κοραλία Μακρή). 

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Τι διαβάζουμε τώρα; 12 βιβλία λογοτεχνίας που βγήκαν πρόσφατα και ξεχωρίζουν

Εαρινά αναγνώσματα από όλο τον κόσμο. Νομπελίστες, αναγνωρισμένοι συγγραφείς, αλλά και νέα ταλέντα ξεχωρίζουν και τραβούν την προσοχή. Στην κεντρική εικόνα, οι Αμπντουλραζάκ Γκούρνα, Κάρα Χόφμαν, Ντέιβιντ Μίτσελ.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος 

Από την...

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Από τον κβαντικό υπολογιστή στην παραγωγική Τεχνητή Νοημοσύνη: 3 βιβλία για ένα μέλλον που είναι ήδη εδώ

Η επιστήμη προχωράει με ραγδαίoυς ρυθμούς. Η 4η βιομηχανική επανάσταση θα στηριχθεί στην κβαντική υπεροχή και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Για να ξέρουμε πώς θα είναι το μέλλον μας επιλέγουμε τρία βιβλία που εξηγούν λεπτομέρως όλα όσα θα συμβούν. Kεντρική εικόνα: @ Wikipedia.

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ