virginia hall

Για το βιβλίο της Σόνια Παρνέλ [Sonia Purnell] «Μια ασήμαντη γυναίκα» (μτφρ. Θεοδώρα Δαρβίρη, εκδ. Μίνωας). Κεντρική εικόνα: Η κατάσκοπος Βιρτζίνια Χολ. 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Η επιβλητική θωριά και το απαράμιλλο στιλ του Τζέιμς Μποντ έθεσε εξαρχής ένα όριο στο συλλογικό φαντασιακό. Μυστικός πράκτορας πρώτης γραμμής θα μπορούσε να είναι μόνο κάποιος που είναι ευειδής, καλοντυμένος, ξέρει από μαρτίνι και χτυπάει εκεί που κανείς δεν το περιμένει. Το όλον: να είναι άντρας. Δεν χωρούσε αμφιβολία επ’ αυτού. Είναι προφανές ότι και ο δημιουργός του 007, ο συγγραφέας Ίαν Φλέμινγκ, δύσκολα θα μπορούσε να σκεφτεί μια γυναίκα στη θέση του Μποντ.

Μπορεί στα κατοπινά χρόνια η βιομηχανία του θεάματος να ενέταξε στο πάνθεο των κινηματογραφικών και τηλεοπτικών κατασκόπων και γυναίκες (μια μορφή συμπερίληψης) εντούτοις ακόμη και στις μέρες μας το επάγγελμα ανδροκρατείται.

Αλήθεια, πόσες Βιρτζίνια Χολ έχουν χαθεί ακριβώς επειδή ήταν γυναίκες; Η συγκεκριμένη επί 73 ολόκληρα χρόνια έμεινε στην αφάνεια για λόγους που θα εξηγηθούν. Φαίνεται, όμως, το πλήρωμα του χρόνου ήρθε για να αποκατασταθεί η αξιοσύνη της, αλλά και η σημαντική συνεισφορά της στον αγώνα που έδωσαν οι Συμμαχικές δυνάμεις κατά του Χίτλερ στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Μόνο που αυτή η μάχη δεν διεξαγόταν στην πρώτη γραμμή (την περιείχε, βεβαίως), αλλά στο παρασκήνιο. Εκεί όπου οι ειδικευμένοι πράκτορες, λειτουργώντας πάντα υπό σκιά, έλυναν με επιδέξιο τρόπο τους κόμπους της γερμανικής άμυνας. Κάτι τέτοιο έκανε με θαυμαστή επιτυχία η Χολ.

Περιλαμβάνει πλήθος επίσημων εγγράφων, καταγραφών, σημειώσεων, αλλά και συμπερασμάτων που ξεπερνούν τα στενά όρια της κατασκοπείας και της αντικατασκοπείας και φτάνουν έως το –πάντα ακανθώδες– ζήτημα της θέσης της γυναίκας σε έναν κόσμο που φτιάχτηκε από άντρες και υπηρετεί τους άντρες

Το βιβλίο της Σόνια Παρνέλ Μια ασήμαντη γυναίκα (μτφρ. Θεοδώρα Δαρβίση, εκδ. Μίνωας) είναι η βιογραφία της Βιρτζίνια Χολ και περιλαμβάνει πλήθος επίσημων εγγράφων, καταγραφών, σημειώσεων, αλλά και συμπερασμάτων που ξεπερνούν τα στενά όρια της κατασκοπείας και της αντικατασκοπείας και φτάνουν έως το –πάντα ακανθώδες– ζήτημα της θέσης της γυναίκας σε έναν κόσμο που φτιάχτηκε από άντρες και υπηρετεί τους άντρες.

Έμπειρη βιογράφος η Παρνέλ και δημοσιογράφος σημαντικών εφημερίδων (The Economist, The Telegraph και The Sunday Times), θέτει εξαρχής το ερώτημα: πώς γίνεται μια γυναίκα που υπήρξε επικεφαλής ανταρτών και όρθωσε το ανάστημά της σε δύσκολους καιρούς να παραμένει ελάχιστα γνωστή μέχρι σήμερα;

Επικηρυγμένη από την Γκεστάπο 

Η δική της δουλειά συνίσταται στο να ανασυνθέσει τη ζωή και το έργο της Χολ με σκοπό να καταδείξει τη σημασία της, αλλά και να στιγματίσει την πατριαρχική δομή του στρατού, των μυστικών υπηρεσιών και κατ΄ επέκταση των κοινωνιών εκείνης της εποχής (φευ, όχι μόνο εκείνης…). Για τη Χολ ξέρουμε ή, τουλάχιστον, μαθαίνουμε εκ των υστέρων ότι ήταν μια αδάσμαστη και εύστροφη γυναίκα. Αν και έχασε το ένα της πόδι έπειτα από σφοδρό ατύχημα, αυτό δεν την εμπόδισε να καταταγεί στα γαλλικά σώματα διάσωσης.

Στη Βρετανική Κατασκοπευτική Υπηρεσία εντάχθηκε έπειτα από γνωριμία που είχε με έναν κατάσκοπο. Αμέσως έκανε θετική εντύπωση για τη μεθοδικότητά της και την άτρωτη φύση της. Ήταν μια γυναίκα που της άρεσε να δρα in extremis δίχως να σκέφτεται τις προσωπικές της συνέπειες.

Αν και Αμερικανίδα, υπηρέτησε στις μυστικές υπηρεσίες τριών χωρών (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία), βοηθώντας τους με κάθε τρόπο.

Τα περισσότερα από τα κεφάλαια της βιογραφία είναι αφιερωμένα στις επιτυχίες της Χολ κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Για πέντε ολόκληρα χρόνια (1940-45) υπήρξε η «Μαντόνα του βουνού», καθώς ήταν γνωστή για το πώς διαχειριζόταν τους αντάρτες που είχε υπό την εποπτεία της.

Η Γκεστάπο τη θεωρούσε τη σημαντικότερη κατάσκοπο των Συμμάχων και την είχαν επικηρύξει, και για καιρό την αναζητούσε παντού για να την σκοτώσει, δεν κατάφερε όμως ποτέ να τη συλλάβει. Η Χολ αν και Αμερικανίδα, υπηρέτησε στις μυστικές υπηρεσίες τριών χωρών (ΗΠΑ, Αγγλία, Γαλλία) βοηθώντας τους με κάθε τρόπο.

Πήρε μέρος σε πολλές επιχειρήσεις, ενώ σε αρκετές από αυτές ήταν επικεφαλής. Σε κάθε περίπτωση, η Χολ επέδειξε κοφτερό μυαλό, απαράμιλλη ευστροφία, ενώ με τη στάση και τις καίριες αποφάσεις της ενέπνεε τον σεβασμό στους αντάρτες και στους κατοίκους των περιοχών που δραστηριοποιούνταν.  Ηταν γνωστή για τους τρόπους που μηχανευόταν ώστε να διαφεύγουν οι αντάρτες από τις ενέδρες των ναζί, ενώ ποτέ δεν παραιτήθηκε από όποια θέση της δόθηκε στον αγώνα κατά των Γερμανών, αλλά και της κυβέρνησης του Βισί στη Γαλλία.

sonia purnell

Η Σόνια Παρνέλ είναι αναγνωρισμένη Βρετανίδα δημοσιογράφος και συγγραφέας, γνωστή για το αφηγηματικό στιλ γραφής της και τη σχολαστική της έρευνα. Το πρώτο της βιβλίο, η βιογραφία του Μπόρις Τζόνσον με τον τίτλο Just Boris: A Tale of Blond Ambition, ήταν στη μακρά λίστα για το βραβείο Orwell το 2011. Το δεύτερο βιβλίο της, –First Lady στο Ηνωμένο Βασίλειο και Clementine, The Life of Mrs. Winston Churchill στις ΗΠΑ, αποκάλυψε για πρώτη φορά τον ζωτικό ρόλο που έπαιξε στην καριέρα του Ουίνστον Τσόρτσιλ η σύζυγός του Κλέμεντιν–, επιλέχθηκε ως βιβλίο της χρονιάς από τις εφημερίδες The Telegraph και The Independent, ήταν υποψήφιο για το βραβείο Plutarch και θα γίνει ταινία. Για το βιβλίο της Μια ασήμαντη γυναίκα βασίστηκε σε νέες και εκτεταμένες έρευνες σχετικά με τη μυστική ζωή της κατασκόπου Βιρτζίνια Χολ. Η συγγραφέας έχει επίσης εργαστεί στα έντυπα The Economist, The Telegraph και The Sunday Times. Ζει στο Λονδίνο με τον σύζυγό της και τους δύο γιους τους.

Στην D-Day

Οταν έφτασε η μεγάλη στιγμή της D-Day, οι ομάδες μαχητών της αντίστασης βοήθησαν στην αποτροπή των γερμανικών στρατιωτικών δυνάμεων από το να απωθήσουν τις προελαύνουσες Συμμαχικές Δυνάμεις. Μεταξύ αυτών που έπαιξαν καθοριστικό ρόλο ήταν και η Χολ.

Πώς γίνεται, λοιπόν, να έχαιρε τέτοιας εκτίμησης κι όμως να έχει αποσιωπηθεί ευσχήμως το έργο και το όνομά της; Η Παρνέλ απαντάει πως το γεγονός ότι ήταν γυναίκα υπήρξε ανασχετικός παράγοντας στην πλέρια αποδοχή της. Υπήρξαν φορές που ένας άντρας επικεφαλής αναλάμβανε το έργο που κανονικά θα έπρεπε να φέρεις εις πέρας η Χολ μόνο και μόνο επειδή ήταν άντρας και όχι απαραίτητα πιο έμπειρος ή πιο ικανός.

Θρυλείται πως αρκετές φορές, όταν οι άντρες τα έκαναν «μαντάρα», αναλάμβανε η Χολ δράση για να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Ηταν πασιφανές πως δεν γινόταν να δέχεται τα υποτιμητικά σχόλια των ανωτερών της επειδή ήταν γυναίκα.

Θρυλείται, δε, πως αρκετές φορές, όταν οι άντρες τα έκαναν «μαντάρα», αναλάμβανε η Χολ δράση για να διορθώσει τα κακώς κείμενα. Ηταν πασιφανές πως δεν γινόταν να δέχεται τα υποτιμητικά σχόλια των ανωτερών της επειδή ήταν γυναίκα. Από την άλλη, όμως, ποτέ δεν έλαβε το μερίδιο της αναγνώρισης που της άξιζε.

Φυσικά, σ’ αυτό ευθύνεται και η ίδια. Είχε μια έμφυτη δυσανεξία στις τιμές, τις παράτες και τα αξιώματα. Έγινε δεκτή στο Αρχηγείο της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών (CIA) στο Λάνγκλεϊ της Βιρτζίνια, και τελικά έγινε η πρώτη γυναίκα που εντάχθηκε στο επιχειρησιακό σκέλος της μυστικής δράσης της υπηρεσίας.

Συνέχισε να δουλεύει για τη CIA, τη στιγμή που για κάποιους ήταν μια αγαπημένη πράκτορας και για άλλους μια παραμελημένη φιγούρα. Τελικά, συνταξιοδοτήθηκε το 1966 κι ενώ πίσω της άφησε μια σπουδαία παρακαταθήκη από σημαίνουσες επιτυχίες, στο τέλος έμεινε στην αφάνεια. Οικεία βουλήσει ή μη.

Το μόνο βραβείο 

minoas purnell mia ashmanth gynaika

Το μόνο αξιοσημείωτο βραβείο που έλαβε η Βιρτζίνια Χολ ήταν για την υπηρεσία της στη γαλλική κατασκοπεία όπου της δόθηκε ο Σταυρός Διακεκριμένων Υπηρεσιών, ενώ αναφέρθηκε σ’ αυτήν ο στρατηγός «Wild Bill» Ντόνοβαν του Γραφείο Στρατηγικών Υπηρεσιών του Αμερικανικού Στρατού. Ήταν η μόνη γυναίκα που έλαβε αυτό το βραβείο μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αλλά ακόμη και τότε, ήταν απρόθυμη να το δεχτεί.

Ακόμη κι αν υποστηρίξει κανείς πως η Χολ δεν υπήρξε ποτέ μια γυναίκα με άμετρες φιλοδοξίες, κάτι που υπέσκαψε την υστεροφημία της, δεν θα πρέπει να παραγνωρίζουμε το γεγονός ότι οι μυστικές υπηρεσίες ήταν ένα άντρο στο οποίο ελάχιστες γυναίκες μπορούσαν να εισχωρήσουν στα ενδότερά του.

Μα ακόμη κι αν το κατάφερναν, η επιτυχία τους ήταν υπολογισμένη και σταθμισμένη από τους άντρες. Το φύλο, ξεκάθαρα, έπαιζε σημαίνοντα ρόλο στην ανέλιξη ενός πράκτορα ανεξάρτητα από τις επιτυχίες ή τις ικανότητές του κι αυτό η Παρνέλ το επισημαίνει με κάθε τρόπο στο βιβλίο της.

Συνολικά μάς παρέδωσε ένα καλογραμμένο και άρτια τεκμηριωμένο βιβλίο και σίγουρα η απόφασή της να ανασύρει από τη λήθη μια γυναίκα που για 73 χρόνια έμεινε στην αφάνεια, ενώ δεν θα έπρεπε, σημαίνει κάτι για όλους μας. Η μετάφραση της Θεοδώρας Δαρβίρη είναι αξιοπρόσεκτη.

Να σημειωθεί πως το βιβλίο θα μεταφερθεί σύντομα στη μικρή και τη μεγάλη οθόνη από το Netflix, έχει λάβει το Βραβείο Plutarch (για την καλύτερη βιογραφία του 2020), ενώ ανακηρύχθηκε ως το καλύτερο βιβλίο της χρονιάς από διάφορα σημαντικά Μέσα των ΗΠΑ. 


Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. Τελευταίο βιβλίο του, το μυθιστόρημα «Μπλε ήλιος» (εκδ. Μεταίχμιο).

 

Απόσπασμα από το βιβλίο

«Το κλίμα αναστρεφόταν ραγδαία, αλλά η Βιρτζίνια εξακολουθούσε να διατρέχει μόνιμο κίνδυνο από τα επανεπομείναντα στοιχεία της Γκεσπάτο που πλέον επιδίδονταν σε όργιο δολοφονιών. Στη Λιόν, ο Κλάους Μπάρμπι δολοφόνησε εκατοντάδες αντιστασιακούς κρατούμενους στη φυλακή Μονλίκ, συμπεριλαμβανομένου και του γοητευτικού νεαρού γιατρού Ροζέ Λε Φορεστιέ, που είχε φροντίσει τους άντρες της Βιρτζίνια στο υψίπεδο αλλά είχε συλληφθεί στις 4 Αυγούστου λίγο πιο έξω από το Λε Πουί. Ηταν τέτοια η σφαγή, που υπήρξαν αναφορές για αίμα που έσταζε από τα ταβάνια της φυλακής. Παρ΄ όλα αυτά, οι θανάσιμες συλλήψεις και η εμμονή του Μπάρμπι να βρει την Βιρτζίνια και άλλους αρχηγούς δεν έλεγε να καταλαγιάσει».

politeia deite to vivlio 250X102

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Φλεγόμενο αγόρι» του Πολ Όστερ (κριτική) – Στίβεν Κρέιν, ένας πρωτοπόρος που χάθηκε νωρίς

«Φλεγόμενο αγόρι» του Πολ Όστερ (κριτική) – Στίβεν Κρέιν, ένας πρωτοπόρος που χάθηκε νωρίς

Για το βιβλίο του Πολ Όστερ [Paul Auster] «Φλεγόμενο αγόρι» (μτφρ. Ιωάννα Ηλιάδη, εκδ. Μεταίχμιο). Κεντρική εικόνα: Ο Στίβεν Κρέιν [Stephen Crane] όπως φωτογραφήθηκε το 1897 (© Britannica). 

Γράφει ο Μιχάλης Πιτένης

Κά...

«Elon Musk: Η επίσημη βιογραφία» του Γουόλτερ Άιζακσον (κριτική) – Μια αμφιλεγόμενη φυσιογνωμία

«Elon Musk: Η επίσημη βιογραφία» του Γουόλτερ Άιζακσον (κριτική) – Μια αμφιλεγόμενη φυσιογνωμία

Για το βιβλίο του Γουόλτερ Άιζακσον [Walter Isaacson] «Elon Musk: Η επίσημη βιογραφία» (μτφρ. Γιώργος Μαραγκός, εκδ. Κλειδάριθμος).

Γράφει ο  Διονύσης Μαρίνος

Πριν από λίγες ημέρες ο ...

«Κάποιοι μήνες της ζωής μου» του Μισέλ Ουελμπέκ – ή πώς να μην αποφεύγεις τις παγίδες της δημοσιότητας (κριτική)

«Κάποιοι μήνες της ζωής μου» του Μισέλ Ουελμπέκ – ή πώς να μην αποφεύγεις τις παγίδες της δημοσιότητας (κριτική)

Για το βιβλίο του Μισέλ Ουελμπέκ [Michel Houellebecq] «Κάποιοι μήνες της ζωής μου» (μτφρ. Γιώργος Καράμπελας, εκδ. Εστία). 

Γράφει ο Διονύσης Μαρίνος

Προβοκάτορας, φίλεχθρος, άνθρωπος που ζει από τις αντιπαραθέσεις και...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

«Οι Νετανιάχου» του Τζόσουα Κόεν (κριτική) –  Όταν ο Χάρολντ Μπλουμ συναντά την «περιβόητη οικογένεια» – μυθοπλαστική σάτιρα του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας

«Οι Νετανιάχου» του Τζόσουα Κόεν (κριτική) – Όταν ο Χάρολντ Μπλουμ συναντά την «περιβόητη οικογένεια» – μυθοπλαστική σάτιρα του εθνικισμού και της μισαλλοδοξίας

Για το βραβευμένο με Πούλιτζερ 2022 μυθιστόρημα του Τζόσουα Κοέν [Joshua Cohen] «Οι Νετανιάχου» (μτφρ. Παναγιώτης Κεχαγιάς, εκδ. Gutenberg). Κεντρική εικόνα: Η οικογένεια Netanyahu (ο μικρός αριστερά είναι ο «Μπίμπι» - Μπένιαμιν Νετανιάχου, ενώ από τη φωτογραφία απουσιάζει ο τρίτος γιος της οικογένειας, ο Ίντο)...

Πέθανε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Φύσσας – Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων

Πέθανε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Δημήτρης Φύσσας – Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων

«Ο θάνατος του συγγραφέα, δημοσιογράφου και μέλους της Εταιρείας μας, Δημήτρη Φύσσα, ήρθε ως κεραυνός εν αιθρία και γέμισε θλίψη όλους όσους τον γνώριζαν, προσωπικά ή μέσω των κειμένων του.« 

Επιμέλεια: Book Press

Ο Δημήτρης Φύσσας, «Μήτσος» για τ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

«Ο λευκός ελέφαντας» της Αγνής Ιωάννου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Αγνής Ιωάννου «Ο λευκός ελέφαντας», το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ανήμερα των γενεθλίων μου, στο διάλειμμα της δεύτερης ώρας, ήμουν σ...

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

«Το αύριο θα είναι καλύτερο» της Μπέτι Σμιθ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Μπέτι Σμιθ [Betty Smith] «Το αύριο θα είναι καλύτερο» (μτφρ. Μαρία Φακίνου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 27 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Πιο παγωμένο, πιο μοναχι...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Με αφορμή το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει ανακυρηχθεί «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» [Black History Month] γεγονός που έχει τις ρίζες του πίσω στο 1915, επιλέγουμε 15 καλά μυθιστορήματα που μιλούν ανοιχτά για τον ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, τις αγωνίες και τα όνειρα των μαύρων.

...
Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Σώμα και τραύμα: μεταθέσεις, υποκαταστάσεις, θεραπεία – 3 βιβλία που ανοίγουν ορίζοντες

Πώς το ψυχικό τραύμα επηρεάζει το σώμα; Τι κρύβεται πίσω από σοβαρές ασθένειες, όπως ο καρκίνος ή οι διαταραχές διατροφής; Ποιο είναι το «αμετάφραστο μήνυμα» που μας καλούν να αποκωδικοποιήσουμε και πώς μπορούμε να περάσουμε από τη νόσο στη θεραπεία; Τρία βιβλία, τα δύο από αυτά διακεκριμένων Ελλήνων ψυχαναλυτών, μα...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ