Για τη βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ «Η καγκελάριος» (μτφρ. Δημήτρης Δουλγερίδης) της αμερικανίδας δημοσιογράφου Kati Marton που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.
Της Ελένης Κορόβηλα
Η βιογραφία της Άνγκελα Μέρκελ από την πένα της Αμερικανίδας, ουγγρικής καταγωγής, δημοσιογράφου Κάτι Μάρτον είναι ένα ανάγνωσμα πολλαπλού ενδιαφέροντος. Το βιογραφούμενο πρόσωπο, η επί δεκαέξι χρόνια καγκελάριος της Γερμανίας, μπαίνει στο μικροσκόπιο της δημοσιογράφου - βιογράφου η οποία μελετά την διαδρομή της, το making of της Μέρκελ, κάνοντας αναγωγές και παραλληλισμούς με τη δική της προσωπική ιστορία και διαδρομή. Δυο γυναίκες προερχόμενες από το Ανατολικό μπλοκ, που διακρίθηκαν στον πατριαρχικό κόσμο της πολιτικής, η μία, και της δημοσιογραφίας, η άλλη, αλλά στη Δύση.
Στα πρώτα κεφάλαια, η Μάρτον ασχολείται με την παιδική ηλικία της μελλοντικής ισχυρότερης γυναίκας της Ευρώπης που σημαδεύτηκε από την απόφαση του πάστορα πατέρα της να αποδεχθεί θέση στην ενορία της πόλης Τρέμπλιν, περίπου 80 χιλιόμετρα βόρεια του Βερολίνου και πολύ περισσότερα ανατολικά του Αμβούργου, όπου το 1954 είχε γεννηθεί η Άνγκελα Ντοροτέα Κάσνερ. Η Μάρτον σκιαγραφεί τον κυριαρχικό, αυστηρό, επικριτικό και διόλου στοργικό πατέρα της, πάστορα Χορστ Κάσνερ, και φωτίζει τη στάση του απέναντι στο κομμουνιστικό καθεστώς και τη σχέση του με αυτό καθώς σύντομα έλαβε τη βούλα του «εγκεκριμένου» όταν πια θεωρήθηκε ότι δεν το αμφισβητεί. Η έως τότε καθηγήτρια αγγλικών μητέρα της αφοσιώθηκε στο μεγάλωμα των τριών παιδιών της, μη μπορώντας να έχει την διδασκαλία της αγγλικής γλώσσας ως αντικείμενο εργασίας στην Ανατολική Γερμανία.
Στο βιβλίο τονίζεται πώς το κράτος «παντεπόπτης» διαμόρφωσε την προσωπικότητα της ευφυούς κοπέλας που έκανε την ουδετερότητα και την ικανότητα να μην ξεχωρίζει στοιχείο του χαρακτήρα της και τελικά μεγάλο της προτέρημα.
Από τη ζωή στο δικό της «heimat», τον δικό της τόπο, που το περιγράφει ως «μια λίμνη, δάση και αγελάδες, μερικά βράχια εδώ κι εκεί… Πεύκα και άχυρο», θα βρεθεί φοιτήτρια στο Πανεπιστήμιο της Λειψίας για να σπουδάσει φυσική, θα εργαστεί με συνέπεια, θα ξεχωρίσει για το κοφτερό μυαλό της, θα μείνει στη μνήμη των συμφοιτητών της ως το οργανωτικό κορίτσι που πουλούσε κοκτέιλ με ουίσκι και τσέρι στα πάρτι. Επόμενος σταθμός, Βερολίνο: στα τέλη της δεκαετίας του ‘70, διδακτορικό, ερευνητική εργασία κι ένας γάμος που θα τελειώσει νωρίς αλλά θα της αφήσει το επώνυμο Μέρκελ.
Επόμενος σταθμός, Βερολίνο: στα τέλη της δεκαετίας του ‘70, διδακτορικό, ερευνητική εργασία κι ένας γάμος που θα τελειώσει νωρίς αλλά θα της αφήσει το επώνυμο Μέρκελ.
Και μετά, ξαφνικά, έχοντας ζήσει τα πρώτα 35 χρόνια της ζωής της σε ένα «κράτος-φυλακή», ειδικά από το 1961 και την πλήρη απομόνωση της Ανατολικής Γερμανίας από τη Δυτική, φτάνει το 1989 και η πτώση του Τείχους. Οι τεκτονικές αλλαγές που συντελούνται επιταχύνουν τις εξελίξεις στη ζωή της συγκροτημένης και μεθοδικής Άνγκελα. Εγκαταλείπει την επιστήμη και μπαίνει στην πολιτική: χωρίς κανένα εμφανές ταλέντο γίνεται το πρόσωπο που αναζητεί ο καγκελάριος Χέλμουτ Κολ στην πρώτη κυβέρνηση της νέας ομοσπονδίας: γυναίκα και ανατολικογερμανίδα. Η προστατευόμενη του Κολ θα γίνει το πρόσωπο που θα συμβάλει στην αποκαθήλωσή του, αναγκαία συνθήκη για την Μάρτον για να προχωρήσει χωρίς δεκανίκια. Το 2000 αναλαμβάνει την ηγεσία του CDU και το 2005 γίνεται η πρώτη γυναίκα καγκελάριος της Γερμανίας, η πρώτη γυναίκα που ηγείται της μεγαλύτερης οικονομίας της Ευρώπης.
Μέχρι το 2017 που θα ζητήσει την ψήφο των Γερμανών για την τέταρτη θητεία της, για να λάβει την απάντηση ότι έχει χάσει την επαφή με τον κόσμο, ο μύθος της Μέρκελ έχει ήδη δημιουργηθεί. Το κόμμα της, με το χαμηλότερο ποσοστό στην ιστορία του και απώλεια 65 εδρών στην Μπούντεσταγκ, εισέρχεται σε μια νέα περίοδο και η ίδια ηγείται ενός κυβερνητικού συνασπισμού που ούτε μοιάζει ούτε είναι πια τόσο μεγάλος. Τι έχει μεσολαβήσει; Η εδραίωσή της στο διεθνές προσκήνιο ως η ισχυρότερη γυναίκα πολιτικός στον πλανήτη.
Η Μάρτον, σκιαγραφόντας ένα ανθρώπινο πορτρέτο δεν παραλείπει να υπογραμμίσει τον ρόλο της εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, τις σχέσεις και τους χειρισμούς της με τους ηγέτες της Ρωσίας, της Κίνας, της Αμερικής, την αναβίωση του γαλλογερμανικού άξονα και η συνεργασία της με τέσσερις Γάλλους προέδρους στα χρόνια των θητειών της.
