Ο Ευτύχιος Καλλέργης και η συλλογή με τους εφιάλτες, του Παναγιώτη Τσιρίδη

Για το παραμύθι «Ο Ευτύχιος Καλλέργης και η συλλογή με τους εφιάλτες» του Παναγιώτη Τσιρίδη που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Ψυχογιός.

Της Βίκυς Βασιλάτου-Σαρρή

Καθώς έχασε τα όνειρα και τους εφιάλτες του, ο κύριος Ευτύχιος Καλλέργης σκέφτηκε ότι αν μοιράζονταν μαζί του τα παιδιά της γειτονιάς κάποια από τα δικά τους, ίσως να του έτειναν τον πολυπόθητο μίτο που θα τον οδηγούσε στα δικά του… Αποφάσισε λοιπόν, και με αντάλλαγμα παλιά, σιδερένια παιχνίδια, να περισυλλέξει συνολικά 13 ιστοριούλες, που διαδραματίζονται βράδυ, όταν 13 παιδιά -ηλικίας 7 έως 13 ετών- αφήνονται στην αγκαλιά του Μορφέα και στον -πολλές φορές- εφιαλτικό του κόσμο.

Μέσα από αυτό του το διάβημα, ο κύριος Καλλέργης κατάφερε όχι μόνο να βρει τα χαμένα του όνειρα, αλλά και να θυμηθεί παλιούς και νέους εφιάλτες του, κάτι που του έδωσε μεγάλη χαρά και πιο ευχάριστο ύπνο. Η μόνη επιθυμία του πλέον ήταν να βοηθήσει κι άλλους ανθρώπους σ’ αυτή την απελευθερωτική διαδικασία. Έτσι, χάρισε αυτή του τη συλλογή σ’ ένα από εκείνα τα παιδιά που, ως ενήλικας, έγινε ο δάσκαλος της γειτονιάς, ο μεσολαβητής μιας προσοδοφόρας αφήγησης, ο υποδοχέας συναισθημάτων.

Η ανάγνωσή αυτής της συλλογής στους μαθητές του, ήρθε σαν λύτρωση για εκείνα. Αντί να φοβηθούν στο άκουσμα των εφιαλτικών ιστοριών, εκείνα του ζητούσαν να τις διηγηθεί ξανά και ξανά γιατί στο άκουσμά τους, απελευθερώνονταν, άρχιζαν να συζητούν και τα δικά τους τρομακτικά και αγχωτικά «νυχτοπερπατήματα», με αποτέλεσμα να έχουν έναν καλύτερο ύπνο.

με την αγάπη μας και την ουσιώδη παρουσία μας στο προσκεφάλι τους, τα παιδιά θα συμφιλιωθούν με τους εφιάλτες τους, θα ξορκιστεί το «κακό» και οι συναντήσεις με τον Μορφέα θα γίνουν πολύ-πολύ ευχάριστες.

Ούσα κι εγώ με τη σειρά μου, ακροάτρια-αναγνώστρια της Συλλογής με τους εφιάλτες, συνειδητοποίησα τον σπουδαίο ρόλο που παίζουν τα όνειρα κι οι εφιάλτες στην υγιή κι ευτυχισμένη ζωή των παιδιών –και όχι μόνο. Εν τέλει, πιο πολύ τρομάζει εμάς το να συζητάμε μαζί τους γιατί ξύπνησαν μέσα στον ύπνο τους φωνάζοντας ή κλαίγοντας, παρά εκείνα. Συνειδητοποίησα ότι δεν αρκεί να τα πάρουμε μια αγκαλιά και να τα καθησυχάσουμε χαρίζοντάς τους ένα φιλί κι ένα χάδι. Οφείλουμε να γίνουμε καλοί και προσηλωμένοι ακροατές στο τρομακτικό και αγχωτικό όνειρο που τόσο τα συγκλόνισε.

Εν ολίγοις, αυτό που μας επισημαίνει με τόσο εποικοδομητικό κι έξυπνο τρόπο ο συγγραφέας του βιβλίου και παιδαγωγός με πολλές περγαμηνές, Παναγιώτης Τσιρίδης, είναι ότι με την αγάπη μας και την ουσιώδη παρουσία μας στο προσκεφάλι τους, τα παιδιά θα συμφιλιωθούν με τους εφιάλτες τους, θα ξορκιστεί το «κακό» και οι συναντήσεις με τον Μορφέα θα γίνουν πολύ-πολύ ευχάριστες.

Τι πιο όμορφο άλλωστε από το να στεγνώσουν τα δάκρυά του και να ξαναβρεί το χαμόγελο και τον ύπνο του ένα παιδί· δεν συμφωνείτε;