Γιατί η κορακίνα είναι σε βαθιά κατάθλιψη και τι λέει στον άντρα της; Τι να κουβεντιάζουν η αλεπού και το φίδι, ο γεωσκώληκας και το βουβάλι; Μα για τους ανθρώπους και τα καμώματά τους. Η οικολογική κρίση είναι εδώ - και όχι βέβαια από λάθος των ζώων. Και η αδιαφορία για το περιβάλλον και οι καταστροφικές συνήθειες είναι εδώ· και η κλιματική αλλαγή και οι εγκληματικές πια πρακτικές της υπερεκμετάλλευσης των ζώων, κι αυτές εδώ. Τα ζώα μιλούν, σχολιάζουν - άλλοτε με αγανάκτηση, πάντοτε με χιούμορ - το περίεργο, αδηφάγο, καταστροφικό εκείνο ζώο με το οποίο μοιράζονται τον πλανήτη: τον Homo sapiens. Αυτός που πάει όλους μας να μας καταστρέψει οριστικά. Δεκαοκτώ μικρές αγροτικές ιστορίες, όπου μιλούν τα ζώα. Κι επτά αστικές ιστορίες, με παραλλαγές πάνω στο ίδιο θέμα. Με τον τρόπο του Αισώπου. Το βιβλίο δεν απευθύνεται σε παιδιά, καθώς μερικές από τις ιστορίες του είναι πολύ σκληρές. Ωστόσο, θα μπορούσε να διαβαστεί και από μεγάλα παιδιά, που θα θέλαμε να μην είναι εφησυχασμένα και αδιάφορα για τον πλανήτη μας - το σπίτι τους και τους συγκατοίκους μας εδώ. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Αναλογιζόμενοι τη σύγχρονη χαώδη κατάσταση της ανθρωπότητας, κυρίως στη μετανεωτερική, παγκοσμιοποιημένη εποχή, οφείλουμε να παραδεχτούμε ότι η τόσα πολλά υποσχόμενη προοδευτική πορεία του ανθρώπου - ήδη από τις απαρχές του δυτικοευρωπαϊκού πολιτισμού, και πολύ πιο έντονα από την Αναγέννηση και μετά - δεν μπόρεσε να ευδοκιμήσει, στον επιθυμητό βαθμό. Απεναντίας, παρά τη σημαντική κοινωνική και την τεράστια τεχνοεπιστημονική του ανάπτυξη, ο σημερινός άνθρωπος έχει περιέλθει σε μία δυστοπική κατάσταση πνευματικής, ιδεολογικής και αξιακής σύγχυσης, αλλά και βιωματικής αμφισημίας και αντιφατικότητας των ίδιων του των επιτευγμάτων.
Στο βιβλίο αυτό - αποτίοντας συγχρόνως φόρο τιμής σε όλους τους ανθρώπους που μόχθησαν διαχρονικά για την ανάπτυξη της γνώσης και την ουσιαστική ευημερία της ανθρωπότητας - θα επιχειρήσουμε να εγκύψουμε, με αντικειμενικότητα και αίσθημα ευθύνης, στη σύγχρονη, πλανητικά δυστοπική αυτή κατάσταση. Πρόθεσή μας είναι να ανιχνεύσουμε και να αναδείξουμε, έστω και κατ' ελάχιστον, κάποιους παθογόνους παράγοντες, που αν συνεχίσουν να υφίστανται θα μας οδηγήσουν είτε στον ποθούμενο δρόμο της ουσιαστικής μας ευημερίας, είτε στην τελική μας αυτοκαταστροφή.
Εστιάζοντας στον ευρωπαϊκό πολιτισμό - που επί αιώνες επηρέασε καθοριστικά, και μέσω της εξουσιαστικής αποικιοκρατίας του, την παγκόσμια ιστορία - αλλά και γενικότερα στο δυτικοευρωπαϊκό πολιτισμό, όπως αυτός ιστορικά επέδρασε και συνεχίζει ασθενέστερα πλέον να επηρεάζει διεθνώς, θα επιχειρήσουμε να εντοπίσουμε και να φωτίσουμε κάποιες από τις πάμπολλες γενεσιουργές αιτίες αυτής της σύγχρονης πλανητικής μας δυστοπίας. Στο πλαίσιο αυτό θα εξάρουμε τον ιστορικά, γνωσιολογικά, επιστημολογικά και ιδιαιτέρως αρετολογικά εδραιωμένο λόγο της ελληνικής, κλασικής κυρίως αρχαιότητας, που φιλοσοφικά εκβάλλει σε μία, όπως υποστηρίζεται, αρετολογική και ουσιοκρατική γνωσιολογία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

"Ολοκλήρωσε το πένθος σου". Αυτή είναι μια επιτακτική προτροπή που συχνά επιβάλλεται σε όλους όσους έρχονται αντιμέτωποι με την απώλεια ενός κοντινού τους προσώπου. Ωστόσο, το να "ξεφορτωθούμε" τους νεκρούς μας αποτελεί άραγε ένα ανυπέρβλητο ιδανικό, από το οποίο κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει εάν θέλει να μην υποφέρει υπερβολικά;
Η Vinciane Despret ξεκίνησε την έρευνά της ακούγοντας ιστορίες. "Τους έλεγα: "Διεξάγω μία έρευνα πάνω στον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι που χάθηκαν μπαίνουν στη ζωή των ζωντανών. Δουλεύω πάνω στην εφευρετικότητα των σχέσεων μεταξύ αυτών που έφυγαν και αυτών που μένουν"".
Η μία ιστορία έφερε την άλλη. "Έχω μια φίλη που φοράει τα παπούτσια της γιαγιάς της, έτσι ώστε η τελευταία να συνεχίσει να τριγυρίζει στον κόσμο. Μία άλλη φίλη ξεκίνησε να σκαρφαλώνει σε ένα από τα ψηλότερα βουνά παρέα με τις στάχτες του πατέρα της για να μοιραστεί μαζί του τις πιο όμορφες ανατολές. Ένας κοντινός μου άνθρωπος, την παραμονή των γενεθλίων της γυναίκας του που έχει πεθάνει, της ετοιμάζει το αγαπημένο της φαγητό κ.λπ.".
Η συγγραφέας αφέθηκε να διδαχθεί από τους τρόπους ύπαρξης που εξερευνούν οι νεκροί και οι ζωντανοί μαζί. Έμαθε από τον τρόπο με τον οποίο οι ζωντανοί που συνάντησε καθίστανται ικανοί να υποδεχτούν την παρουσία αυτών που φεύγουν. Στην πορεία, μάς δείχνει πώς να ξεφύγουμε από το δίλημμα μεταξύ του "αυτό ανήκει στη φαντασία" και του "είναι απλούστατα αληθινό και πραγματικό".
Τελευταία, οι νεκροί έγιναν πολύ διακριτικοί, χάνοντας κάθε ορατότητα. Στις μέρες μας, ίσως τα πράγματα να μπορούσαν να αλλάξουν και οι νεκροί να ξαναγίνουν πιο ενεργοί. Διεκδικούν, προτείνουν τη βοήθειά τους, προσφέρουν υποστήριξη ή και παρηγοριά... Και μάλιστα το κάνουν με τρυφερότητα και συχνά με χιούμορ.
Υπερβολικά σπάνια το λέμε, πόσο ευτυχισμένους μπορούν να μας κάνουν κάποιοι νεκροί! (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Τα τελευταία χρόνια, η προβολή από τα ΜΜΕ, η ευαισθητοποίηση για τα κοινωνικά ζητήματα και τις αντιπαραθέσεις στον αθλητισμό καθώς και η έρευνα σχετικά με τον αθλητισμό ως κοινωνικό φαινόμενο έχουν σημειώσει σημαντική αύξηση. Οι μελετητές θέτουν πλέον ένα ευρύ φάσμα ερωτημάτων και μελετούν πτυχές του αθλητισμού που στο παρελθόν αγνοούνταν ή αποφεύγονταν.
Η παρούσα έκδοση (13η του πρωτοτύπου) χρησιμοποιεί κοινωνιολογικές έννοιες, θεωρίες και έρευνες για να θέσει αυτά τα κρίσιμα ερωτήματα και να διερευνήσει τη δυναμική σχέση μεταξύ αθλητισμού, κουλτούρας και κοινωνίας.
Πρόκειται για ένα στοχαστικό επιστημονικό έργο που ενσωματώνει την έρευνα για τον αθλητισμό ως κοινωνικό φαινόμενο και εμπνέει την κριτική σκέψη.
Το όλο εγχείρημα βασίζεται στην παραδοχή ότι η πλήρης κατανόηση του αθλητισμού οφείλει να λαμβάνει υπόψη τα κοινωνικά και πολιτισμικά πλαίσια εντός των οποίων αυτός γεννιέται, καλλιεργείται, αποκτά νόημα και ενσωματώνεται στη ζωή των ανθρώπων. Στόχος είναι οι αναγνώστες να είναι σε θέση να εντοπίσουν και να διερευνήσουν ζητήματα που σχετίζονται με τον αθλητισμό στις προσωπικές τους εμπειρίες, στις οικογένειες, στα σχολεία, στις κοινότητες και στις κοινωνίες τους.
Η έμφαση που δίνεται στα ζητήματα και τις αντιπαραθέσεις καθιστά κάθε κεφάλαιο χρήσιμο για άτομα που ασχολούνται με πολιτικές και προγράμματα που σχετίζονται με τον αθλητισμό, ενώ το περιεχόμενό του συνεισφέρει σε έναν αθλητισμό πιο δημοκρατικό, προσβάσιμο, συμπεριληπτικό και ανθρώπινο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Στις μελέτες που περιέχονται στον τόμο καταγράφονται τα πορίσματα πολυετούς έρευνας γύρω από την παραγωγή, συλλογή και διακίνηση του χειρόγραφου ελληνικού βιβλίου (κώδικα) από τον 12ο μέχρι τον 20ό αιώνα στον ελλαδικό χώρο (Κρήτη, Νότιο Ιόνιο, Ήπειρος, Καστοριά). Αποτελούν συμβολή στην έρευνα και τη μελέτη της παιδείας του μεσαιωνικού ελληνισμού και της επιβίωσής της κατά τη μεταβυζαντινή και νεότερη εποχή.
Ειδικότερα, θέμα της πρώτης μελέτης είναι η κωδικογραφική δραστηριότητα δώδεκα προσφύγων και μεταναστών που εργάστηκαν περιστασιακά ή επαγγελματικά στην βενετοκρατούμενη Κρήτη από τον 14ο μέχρι τον 16ο αιώνα. Η ιστορία του βιβλιογραφικού εργαστηρίου της ελάχιστα γνωστής Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου (15ος-18ος αι.) σκιαγραφείται στη δεύτερη μελέτη. Η βιβλιοφιλική δραστηριότητα του σχεδόν άγνωστου ηγουμένου της Μονής Αγίου Γεωργίου Κρημνών Ζακύνθου Ιερόθεου Μούσουρα (α' μισό του 17ου αι.) ανιχνεύεται στην τρίτη μελέτη. Η προέλευση των κωδίκων που είχε συγκεντρώσει στα Ιωάννινα στα μέσα του 19ου αιώνα ο ελάχιστα γνωστός παλαιοπώλης Κωνσταντίνος Τσιμούρης διερευνάται στην τέταρτη μελέτη, ενώ τα κριτήρια που επιβάλλεται να ισχύσουν για την κατάρτιση ενός καταλόγου ηπειρωτικών κωδίκων, είναι το θέμα της πέμπτης μελέτης. Τέλος, στην έκτη μελέτη επιχειρείται μια περιεκτική παρουσίαση των κωδίκων που φυλάσσονται στη μητροπολιτική Βιβλιοθήκη της Καστοριάς. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ενασχόληση με την ιστορία της φυσικής αγωγής και του αθλητισμού ενισχύει το κριτικό πνεύμα του αναγνώστη, ενώ για τον ερευνητή αποτελεί μια πολλαπλή πρόκληση. Ιδεολογική αφετηρία για τη συγγραφή του βιβλίου υπήρξε η πεποίθηση του συγγραφέα πως οποιαδήποτε προσπάθεια σύλληψης του σύγχρονου αθλητικού φαινομένου ή κατανόησης της εφαρμοζόμενης φυσικής αγωγής στο εκπαιδευτικό μας σύστημα, πρέπει ουσιαστικά να επικεντρωθεί στη βαθιά γνώση της διαχρονικής τους εξέλιξης. Χωρίς πλατειασμούς και εμμονές στη λεπτομέρεια, προσφέρεται μια συνολική και ξεκάθαρη εικόνα τόσο της αρχαίας ελληνικής αγωνιστικής όσο και της σύγχρονης ελληνικής φυσικής αγωγής και του αθλητισμού. Ο διδακτικός κατά βάση χαρακτήρας του βιβλίου υπαγόρευσε και τη διάρθρωσή του. Είναι εμπλουτισμένο με πίνακες, συνοψίσεις, ταξινομημένες παρουσιάσεις κύριων σημείων, ανακεφαλαιώσεις, ερωτήσεις κατανόησης, χάρτες, χρονολόγια κ.λπ. Στα τέσσερα μέρη του μελετάται η ιστορία της άθλησης στον αρχαίο ελληνικό κόσμο, η πορεία της φυσικής αγωγής στην ελληνική εκπαίδευση κατά τον 19ο και 20ό αι. αντίστοιχα, ενώ στο τελευταίο μέρος διερευνώνται πτυχές του σωματειακού αθλητισμού στην Ελλάδα κατά τον 19ο και 20ό αι. Μεταξύ των άλλων επιχειρεί να δώσει απαντήσεις σε καίρια ερωτήματα όπως: Γιατί οι αρχαίοι Έλληνες λάτρεψαν με τόσο πάθος τον αθλητισμό και τη σωματική άσκηση; Τι σκοπούς εξυπηρέτησε κατά καιρούς η γυμναστική (σωματική ή φυσική αγωγή) στο σύγχρονο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα; Ποια η σύνδεση της γυμναστικής με το εθνικό φρόνημα και τα αλυτρωτικά κινήματα που αναπτύχθηκαν στον ελληνόφωνο κόσμο (τέλη 19ου και αρχές 20ού αιώνα); Ποια η εργαλειοποίηση της σωματικής αγωγής και του αθλητισμού από τα ολοκληρωτικά καθεστώτα της σύγχρονης Ελλάδος (Μεταξικό καθεστώς, Δικτατορία των Συνταγματαρχών); Πώς εξελίχθηκε η σχέση του γυναικείου φύλου με τη φυσική αγωγή και τον αθλητισμό; (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η ιστορία της Κλασικής Φιλολογίας στη νεότερη Ελλάδα δεν έχει την ίδια σημασία με την ιστορία της σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Δύσης. Στην Ελλάδα του 19ου αιώνα υπήρξε μαζί με τις δύο άλλες μείζονες αρχαιογνωστικές επιστήμες, την Κλασική Αρχαιολογία και την Αρχαία Ιστορία, μια επιστήμη εθνικής αυτοσυνειδησίας, με όλα τα ωφελήματα και όλα τα βαρίδια που τούτο συνεπαγόταν. Παρ' όλα αυτά η σχετική βιβλιογραφία υπήρξε πενιχρή. Ο ανά χείρας συλλογικός τόμος έρχεται να συμβάλει στη σπουδή αυτή. Περιλαμβάνει δεκαπέντε κεφάλαια, το καθένα με τη δική του ξεχωριστή βιβλιογραφία. Θεμέλιο του έργου στάθηκαν οι εισηγήσεις ενός ομόθεμου συνεδρίου που έγινε στη Φιλοσοφική Σχολή Αθηνών το 2024. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΑΣΚΛΗΠΙΕΙΟ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΙΣΤΙΚΩΝ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ // (ΔΙΓΛΩΣΣΗ ΕΚΔΟΣΗ,

Οι προοπτικές για βιώσιμη ανάπτυξη είναι η πρόκληση της εποχής μας. Οι Antle και Ray καταθέτουν τη δική τους αισιόδοξη προσέγγιση και τονίζουν τη σημασία των αμοιβαίων αντισταθμίσεων και αλληλεπιδράσεων που απαιτούνται, προκειμένου να μειωθεί η συνεχιζόμενη περιβαλλοντική υποβάθμιση και ο αδικαιολόγητα αυξανόμενος υποσιτισμός
Αυτό το βιβλίο προσφέρει μια μη τεχνική, προσιτή εισαγωγή στην αειφόρο γεωργική ανάπτυξη και τη σχέση της με τη βιώσιμη ανάπτυξη γενικότερα, βασισμένη σε τρεις αναλυτικούς πυλώνες. Ο πρώτος είναι η κατανόηση της γεωργίας ως σύνολο πολύπλοκων φυσικών-βιολογικών ανθρώπινων συν στημάτων. Ο δεύτερος είναι η οικονομική προσέγγιση για την κατανόηση των αμοιβαίων αντισταθμιστικών πρακτικών και αλληλεπιδράσεων μεταξύ των οικονομικών, περιβαλλοντικών και κοινωνικών διαστάσεων αυτών των συστημάτων σε επίπεδο γεωργικής εκμετάλλευσης, περιφερειακής και πα γκόσμιας κλίμακας. Ο τρίτος πυλώνας αφορά την κατανόηση αυτών των γεωργικών συστημάτων από την πλευρά της προσφοράς ενός τομέα σε μια αναπτυσσόμενη οικονομία, όπως αλληλεπιδρά μέσω αγορών και πολιτικών με άλλους τομείς σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)