Αυτό που προτείνουμε με την ύπνωση αντιβαίνει σε όσα κάνει συνήθως η δυτική κουλτούρα. Με τι είναι γεμάτα τα βιβλία και τα περιοδικά ψυχολογίας; Με τη φροντίδα του εαυτού, την προσωπική εξέλιξη κ.λπ. Όλη αυτή η προσέγγιση ψυχολογικοποιεί τα πάντα και επιμένει: έχω ένα Εγώ, έχω δυνατότητες εξέλιξης, έχω... Όλα αυτά αντιβαίνουν σε ό,τι προτείνει η ύπνωση. Αντιβαίνουν στο γεγονός ότι το Εγώ πρέπει να τεθεί εντός παρενθέσεων ως μια ψευδαίσθηση που δεν χρειάζεται να μπει στο παιχνίδι.
Τι είναι αυτό που κάνει αποτελεσματική την ύπνωση; Είναι το γεγονός ότι αφήνεσαι να παρασυρθείς, να παραδοθείς, να μεταμορφωθείς από δυνάμεις που σε υπερβαίνουν και βρίσκονται έξω από σένα. Αυτό είναι το ουσιώδες. (Francois Roustang, από την έκδοση)

Ο Πίνδαρος, ο αετός της Θήβας, όπως τον αποκαλούσε ο Άγγλος ποιητής Τόμας Γκρέι, θεωρείται αρχετυπικά ο ποιητής του Υψηλού - εφορμά από τους ουρανούς με τη γλώσσα για φτερά και με τα οράματα της αιωνιότητας για έμπνευση. Σε αυτή τη μελέτη ο Robert Fowler διερευνά με ποιους τρόπους μπορεί η έννοια του Υψηλού να καθοδηγήσει την ανάγνωση του έργου ενός από τους σημαντικότερους αρχαίους Έλληνες λυρικούς ποιητές. Αξιοποιώντας αρχαίες και νεωτερικές πραγματεύσεις της έννοιας του Υψηλού, ειδικά αυτή του Friedrich Holderlin (1770-1843), ο οποίος κατά γενική ομολογία είναι ο σημαντικότερος σύγχρονος αναγνώστης του Πινδάρου, ο Fowler αναπτύσσει τη θέση ότι οι πινδαρικές ωδές πρέπει να αποτιμηθούν αισθητικά ως λογοτεχνία. (Από τον εκδότη)

Μια λαμπρή Κυριακή σε ένα απομονωμένο ελβετικό χωριό, κόσμος είναι μαζεμένος σε μια όμορφη αγροικία και γιορτάζει τη βάφτιση του νέου μέλους της οικογένειας. Όταν ένας από τους καλεσμένους παρατηρεί μια ανωμαλία στην περιποιημένη κατασκευή του σπιτιού, ένα μαυρισμένο και παλαιϊκό δοκάρι στο κούφωμα ενός παραθύρου, ο παππούς της οικογένειας για να την εξηγήσει θα αφηγηθεί στην ομήγυρη την ιστορία του.
Στη συνταρακτική διήγηση του πρωταγωνιστούν ένας σκληρός και τυραννικός φεουδάρχης, οι εξαθλιωμένοι χωρικοί που πρέπει να υπηρετούν τις παράλογες απαιτήσεις του αφέντη τους, μια δυναμική νεαρή γυναίκα, ένας μυστηριώδης ξένος με κόκκινο γένι και πράσινο καπέλο, και τέλος μια μαύρη αράχνη. Καθώς η μία ανατροπή διαδέχεται την άλλη, οι παρευρισκόμενοι παρακολουθούν βυθισμένοι σε περιδεή σιωπή.
Η νουβέλα του Ελβετού πάστορα Γιερεμίας Γκότχελφ, γραμμένη το 1842, μπορεί να ιδωθεί είτε ως μια παραβολή για το Κακό που φωλιάζει στην ανθρώπινη καρδιά ή για το Κακό που διαχέεται στην κοινωνία -ο Τόμας Μαν θεώρησε τη νουβέλα αυτή μια προφητεία για την ανάδυση του ναζισμού- είτε ως ένα όραμα κοσμικού τρόμου που προοιωνίζεται το έργο του Χ. Φ. Λάβκραφτ. Σε κάθε περίπτωση, ωστόσο, το έργο εξακολουθεί να αποτελεί μια στοιχειωτική αναγνωστική εμπειρία. (Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Η κλασική αυτή μελέτη για την ισχυρή επιρροή του αρχαιοελληνικού πολιτισμού στους Γερμανούς συγγραφείς, από τον 18ο αιώνα και εξής, άρχισε να γράφεται το 1933, τη χρονιά που ο Χίτλερ ανέβηκε στην εξουσία. Λίγο μετά την έκδοσή της, το 1935, συμπεριλήφθηκε στον ναζιστικό Κατάλογο Απαγορευμένων Βιβλίων.
Ξεκινώντας από τον Johann Joachim Winckelmann (1717-68), ο οποίος έπαιξε σημαίνοντα ρόλο στην εισαγωγή της ελληνολατρίας στη γερμανική πνευματική παράδοση, η μελέτη εξετάζει με χρονολογική σειρά φυσιογνωμίες όπως οι Goethe, Schiller, Holderlin, Heine και Nietzsche αποκαλύπτοντας τη σχέση ανάμεσα σε αυτές τις ιδέες και την αποκρυστάλλωση μιας ξεκάθαρης γερμανικής ταυτότητας. (Από τον εκδότη)

Ο αγαπημένος δημιουργός του "Γυρίστε τον γαλαξία με oτοστόπ" Ντάγκλας Άνταμς και ο ζωολόγος Μαρκ Κάργουορντιν σας προσκαλούν σε μια περιπέτεια αναζήτησης των πλέον απειλούμενων και εξωτικών πλασμάτων του πλανήτη.
Σε αυτό το βιβλίο, το οποίο είναι το αγαπημένο του Άνταμς κατά δήλωσή του, οι δύο εξερευνητές συναντούν ζώα που βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης: τους γιγάντιους δράκους του Κομόντο στην Ινδονησία, το αξιαγάπητο κακάπο της Νέας Ζηλανδίας, τα τυφλά ποτάμια δελφίνια της Κίνας, τους λευκούς ρινόκερους του Ζαΐρ, τα σπάνια πουλιά του Μαυρίκιου στον Ινδικό ωκεανό και το εξωγήινο άι-άι της Μαδαγασκάρης.
Μια πνευματώδης και διεισδυτική καταγραφή, ένας φόρος τιμής στα εκπληκτικότερα πλάσματα του πλανήτη και μια προειδοποίηση για το τι έχουμε να χάσουμε αν δεν αναλάβουμε δράση.
Στην έκδοση περιλαμβάνεται επίμετρο του Μαρκ Κάργουορντιν με τις πιο πρόσφατες εξελίξεις για την τύχη αυτών των ζώων στα χρόνια που μεσολάβησαν από την επίσκεψή τους. (Από τον εκδότη)

Ερωτοχτυπημένοι ελέφαντες, κάβουρες καταληψίες, παιχνιδιάρικα δελφίνια, αράχνες μαθηματικοί, επιδέξιοι παπαγάλοι, μακάκοι που διακρίνονται στο ψάρεμα, βόες με εντυπωσιακή αναπνευστική δραστηριότητα: αυτά είναι μόνο μερικά από τα εκπληκτικά ζώα που η Γαλλίδα ζωολόγος Εμανουέλ Πουιντεμπά συνάντησε κατά την πολυετή προσωπική αλλά και ερευνητική της ενασχόληση με την πανίδα και μας παρουσιάζει στις σελίδες αυτού του βιβλίου.
Μια επιστημονική και συναισθηματική περιπέτεια, που μεταδίδει βαθύ ενθουσιασμό για τον θαυμαστό κόσμο των ζώων, ανατρέπει καθιερωμένες αντιλήψεις για τον εξαιρετισμό των ανθρώπων και μας προσκαλεί να επανασυνδεθούμε με τη Μητέρα Φύση.
Τα ζώα είναι εκθαμβωτικά, εντυπωσιακά, συγκινητικά. Είμαι πεπεισμένη πως θα τα σώσουμε, και στην πορεία θα σώσουμε και τον εαυτό μας, με τρυφερότητα, καλή προαίρεση και αγάπη. (Από τον εκδότη)

Η πραγματεία "Περί ύψους" είναι έργο που γράφτηκε κατά τον 1ο αι. μ.Χ. και, παρόλο που η πατρότητά του είναι προβληματική, για λόγους πρακτικούς αποδίδεται πλέον συμβατικά στο όνομα Λογγίνος. Έχει τη μορφή επιστολής με αποδέκτη τον Ποστούμιο Τερεντιανό, πιθανώς κάποιον Ρωμαίο φίλο ή μαθητή του συγγραφέα, και αναφέρεται στην έννοια του υψηλού ως «άκρα τελειότητα και κορύφωση της γλωσσικής έκφρασης», οι οποίες οδηγούν τον αναγνώστη στην έκσταση.
Όπως σημειώνει ο Μ. Ζ. Κοπιδάκης στον πρόλογό του: Από τα έργα θεωρίας και κριτικής της λογοτεχνίας που μας κληροδότησε η ελληνική αρχαιότητα, το σημαντικότερο μετά την Ποιητική του Αριστοτέλη είναι το "Περί ύψους" του Λογγίνου. (Από τον εκδότη)

Το Συνέδριο των πουλιών είναι ένα λυρικό ποίημα του 12ου αιώνα μ.Χ., του Πέρση ποιητή Φαριντουντίν Αττάρ, που περιγράφει το ταξίδι των πουλιών, με οδηγό τους το σοφότερο όλων, τον τσαλαπετεινό, για να βρουν τον μυθικό βασιλιά τους, το πτηνό Σιμούργκ.
Στην παρούσα έκδοση περιλαμβάνεται ανθολόγηση αποσπασμάτων από το Συνέδριο των πουλιών από την ποιήτρια Ανθή Λεούση, η οποία έχει κάνει την απόδοσή τους στα ελληνικά. Η έκδοση εικονογραφείται από τον Αυστριακό ζωγράφο Gerald Brettschuh. (Από τον εκδότη)

Και αν η αλληγορία είναι για το νόημα ό,τι για το πουλί η φωλιά του και η κρυψώνα, και αν σε κάθε οπώρα το περίγραμμα, το σχήμα και το χρώμα βρίσκεται στη φλούδα, μα στη σάρκα της η νοστιμιά, αποτελεί το Συνέδριο ολόκληρο μιαν αλληγορία τής αναζήτησης του Θεού από την ανθρώπινη ψυχή. (Από το επίμετρο της Ανθής Λεούση)