Ο αγαπημένος δημιουργός του "Γυρίστε τον γαλαξία με oτοστόπ" Ντάγκλας Άνταμς και ο ζωολόγος Μαρκ Κάργουορντιν σας προσκαλούν σε μια περιπέτεια αναζήτησης των πλέον απειλούμενων και εξωτικών πλασμάτων του πλανήτη.
Σε αυτό το βιβλίο, το οποίο είναι το αγαπημένο του Άνταμς κατά δήλωσή του, οι δύο εξερευνητές συναντούν ζώα που βρίσκονται στα πρόθυρα της εξαφάνισης: τους γιγάντιους δράκους του Κομόντο στην Ινδονησία, το αξιαγάπητο κακάπο της Νέας Ζηλανδίας, τα τυφλά ποτάμια δελφίνια της Κίνας, τους λευκούς ρινόκερους του Ζαΐρ, τα σπάνια πουλιά του Μαυρίκιου στον Ινδικό ωκεανό και το εξωγήινο άι-άι της Μαδαγασκάρης.
Μια πνευματώδης και διεισδυτική καταγραφή, ένας φόρος τιμής στα εκπληκτικότερα πλάσματα του πλανήτη και μια προειδοποίηση για το τι έχουμε να χάσουμε αν δεν αναλάβουμε δράση.
Στην έκδοση περιλαμβάνεται επίμετρο του Μαρκ Κάργουορντιν με τις πιο πρόσφατες εξελίξεις για την τύχη αυτών των ζώων στα χρόνια που μεσολάβησαν από την επίσκεψή τους. (Από τον εκδότη)

Ερωτοχτυπημένοι ελέφαντες, κάβουρες καταληψίες, παιχνιδιάρικα δελφίνια, αράχνες μαθηματικοί, επιδέξιοι παπαγάλοι, μακάκοι που διακρίνονται στο ψάρεμα, βόες με εντυπωσιακή αναπνευστική δραστηριότητα: αυτά είναι μόνο μερικά από τα εκπληκτικά ζώα που η Γαλλίδα ζωολόγος Εμανουέλ Πουιντεμπά συνάντησε κατά την πολυετή προσωπική αλλά και ερευνητική της ενασχόληση με την πανίδα και μας παρουσιάζει στις σελίδες αυτού του βιβλίου.
Μια επιστημονική και συναισθηματική περιπέτεια, που μεταδίδει βαθύ ενθουσιασμό για τον θαυμαστό κόσμο των ζώων, ανατρέπει καθιερωμένες αντιλήψεις για τον εξαιρετισμό των ανθρώπων και μας προσκαλεί να επανασυνδεθούμε με τη Μητέρα Φύση.
Τα ζώα είναι εκθαμβωτικά, εντυπωσιακά, συγκινητικά. Είμαι πεπεισμένη πως θα τα σώσουμε, και στην πορεία θα σώσουμε και τον εαυτό μας, με τρυφερότητα, καλή προαίρεση και αγάπη. (Από τον εκδότη)

Η πραγματεία "Περί ύψους" είναι έργο που γράφτηκε κατά τον 1ο αι. μ.Χ. και, παρόλο που η πατρότητά του είναι προβληματική, για λόγους πρακτικούς αποδίδεται πλέον συμβατικά στο όνομα Λογγίνος. Έχει τη μορφή επιστολής με αποδέκτη τον Ποστούμιο Τερεντιανό, πιθανώς κάποιον Ρωμαίο φίλο ή μαθητή του συγγραφέα, και αναφέρεται στην έννοια του υψηλού ως «άκρα τελειότητα και κορύφωση της γλωσσικής έκφρασης», οι οποίες οδηγούν τον αναγνώστη στην έκσταση.
Όπως σημειώνει ο Μ. Ζ. Κοπιδάκης στον πρόλογό του: Από τα έργα θεωρίας και κριτικής της λογοτεχνίας που μας κληροδότησε η ελληνική αρχαιότητα, το σημαντικότερο μετά την Ποιητική του Αριστοτέλη είναι το "Περί ύψους" του Λογγίνου. (Από τον εκδότη)

Το Συνέδριο των πουλιών είναι ένα λυρικό ποίημα του 12ου αιώνα μ.Χ., του Πέρση ποιητή Φαριντουντίν Αττάρ, που περιγράφει το ταξίδι των πουλιών, με οδηγό τους το σοφότερο όλων, τον τσαλαπετεινό, για να βρουν τον μυθικό βασιλιά τους, το πτηνό Σιμούργκ.
Στην παρούσα έκδοση περιλαμβάνεται ανθολόγηση αποσπασμάτων από το Συνέδριο των πουλιών από την ποιήτρια Ανθή Λεούση, η οποία έχει κάνει την απόδοσή τους στα ελληνικά. Η έκδοση εικονογραφείται από τον Αυστριακό ζωγράφο Gerald Brettschuh. (Από τον εκδότη)

Και αν η αλληγορία είναι για το νόημα ό,τι για το πουλί η φωλιά του και η κρυψώνα, και αν σε κάθε οπώρα το περίγραμμα, το σχήμα και το χρώμα βρίσκεται στη φλούδα, μα στη σάρκα της η νοστιμιά, αποτελεί το Συνέδριο ολόκληρο μιαν αλληγορία τής αναζήτησης του Θεού από την ανθρώπινη ψυχή. (Από το επίμετρο της Ανθής Λεούση)

Η παρούσα έκδοση περιλαμβάνει: τη φωτογραφική ανατύπωση της πρώτης έκδοσης του 1859 των Ευρισκομένων του Διονυσίου Σολωμού, παράρτημα με τη μετάφραση ιταλικών ποιημάτων του Σολωμού από τον Γεώργιο Καλοσγούρο, καθώς και επίμετρο του καθηγητή Νεοελληνικής Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης Δημήτρη Πολυχρονάκη. (Από τον εκδότη)

Στη διάρκεια της ζωής του ο Διονύσιος Σολωμός εξέδωσε με τη δική του βούληση μόλις τέσσερα ποιήματά του, έτσι το εθνικό πένθος για τον θάνατό του το 1857 εξισορροπήθηκε από την ελπίδα της δημοσίευσης των ώριμων έργων του, τα οποία όπως διαβεβαίωναν οι φίλοι του ήταν ανώτερα των πρώιμων και συγκροτούσαν μια νέα ποίηση απαράμιλλου κάλλους. Ωστόσο, όταν η επτανησιακή κοινωνία πληροφορήθηκε ότι από το πολυθρύλητο αδημοσίευτο έργο σώζονταν μόνον σπαράγματα και σχεδιάσματα, η ελπίδα μετατράπηκε σε απογοήτευση.
Ο Ιάκωβος Πολυλάς, πιστός φίλος και μαθητής του ποιητή, έμελλε να γίνει ο πρώτος συστηματικός κριτικός και εκδότης του μετά τον θάνατό του, διασώζοντας τα σολωμικά χειρόγραφα και βάζοντας σε τάξη τη χαοτική ακαταστασία τους, ώστε να προκύψουν αναγνώσιμα κείμενα. Ωστόσο, όταν εξέδωσε τα Ευρισκόμενα το 1859, το βιβλίο όχι μόνον δεν άλλαξε σε τίποτα το αρνητικό κλίμα που είχε διαμορφωθεί, αλλά αντιθέτως το ενέτεινε, καθώς οι επτανησιακές και αθηναϊκές εφημερίδες που χαιρέτιζαν τη μελλοντική έκδοση των έργων του Σολωμού το 1857 δεν αφιέρωσαν ούτε μια αράδα σε αυτό.
Τα πράγματα άλλαξαν άρδην κατά τη δεκαετία του 1890 με την καταλυτική παρέμβαση του Κωστή Παλαμά, που ανέδειξε την κρισιμότητα των Ευρισκομένων, τα οποία σύστηναν στο ελληνικό έθνος τον πρώτο τη τάξει ποιητή του, καθώς και, μέσω των «Προλεγομένων» του Ιάκωβου Πολυλά, τον πρώτο τη τάξει λογοτεχνικό κριτικό του, έτσι ώστε στο σύνολό τους να ορίζουν τη γενέθλια στιγμή της νεοελληνικής ποίησης και κριτικής.
(Από το επίμετρο του Δημήτρη Πολυχρονάκη)