Του Ευθύμιου Σακκά
Μια μέρα σαν σήμερα το 1975 ο Πιερ Πάολο Παζολίνι βρέθηκε δολοφονημένος σε μια παραλία κοντά στη Ρώμη. Ήταν 52 ετών.
Κατά την παιδική του ηλικία η οικογένεια μετακόμιζε συχνά, ώσπου εγκαταστάθηκε στη Μπολόνια, όπου και σπούδασε ο Παζολίνι. Ο πατέρας του ήταν στρατιωτικός και ο γιος του δεν έτρεφε πολύ τρυφερά αισθήματα γι’ αυτόν εξαιτίας της αυταρχικότητάς του. Αντιθέτως έτρεφε ιδιαίτερη αδυναμία στη μητέρα του στην οποία θα αφιέρωνε αργότερα και πολλά ποιήματά του. Η σχέση του με την ποίηση άρχισε από πολύ τρυφερή ηλικία και κατά την διάρκεια του Β’ παγκοσμίου πολέμου εξέδωσε την πρώτη του συλλογή.
Με το τέλος του πολέμου, κι αφού έχει αποπερατώσει τις φιλολογικές σπουδές του, άρχισε να εργάζεται ως καθηγητής στη μέση εκπαίδευση σ’ ένα επαρχιακό χωριό. Η άμεση επαφή με την ντοπιολαλιά, την φύση και την αγροτική ζωή επιδράσανε σημαντικά την συγγραφική του ιδιοσυγκρασία, όπως αναφάνηκε μετέπειτα στα γραπτά του, αλλά η παραμονή του εκεί έληξε άδοξα, έπειτα από ένα σεξουαλικό σκάνδαλο που ξέσπασε.
Θα εγκατασταθεί λοιπόν στη Ρώμη, όπου και θα αποδώσει μέρος από τα σημαντικότερα έργα του ως το τέλος της ζωής του. Μεταξύ αυτών η ποιητική συλλογή «Η πιο ωραία νιότη» και το μυθιστόρημα «Τα παιδιά της ζωής».
Βέβαια το όνομα του Παζολίνι έχει συνδεθεί άρρηκτα και με τον σύγχρονο ιταλικό κινηματογράφο, καθώς ως σεναριογράφος από τα τέλη της δεκαετίας του ’50 απέδωσε μια σειρά σπουδαίων ταινιών αρχής γενομένης από το «Ακατόνε» και τη «Μάμα Ρόμα» ως το τελευταίο πόνημά του «Σαλό».
