Μια μέρα σαν σήμερα, 30 Μαρτίου 1853, ήρθε στη ζωή ο Βίνσεντ βαν Γκογκ, το πρώτο παιδί μιας πολύτεκνης οικογένειας της Ολλανδίας που θα γινόταν ένας από τους σημαντικότερους και πιο επιδραστικούς ζωγράφους.
Του Ευθύμιου Σακκά
Τα πρώτα ψυχολογικά προβλήματα ανάγονται στην παιδική του ηλικία και συγκεκριμένα όταν πληροφορήθηκε ότι πριν από τη γέννηση του οι γονείς του είχανε χάσει πρόωρα τον πρώτο τους γιο. Ο Γκογκ ένοιωθε ότι χρωστούσε την ύπαρξή του στον χαμένο του αδελφό.
Σημαντικό ρόλο στη ζωή του θα διαδραμάτισε ο αδελφός του Θεόδωρος που τον βοηθούσε με κάθε μέσο στις προσπάθειές του με την ζωγραφική και ο Βίνσεντ όταν δεν βρισκόταν κοντά του φρόντιζε να τον ενημερώνει για την κατάστασή του και της σκέψης του μέσω γραμμάτων, τα οποία είναι συγκεντρωμένα στην έκδοση Γράμματα στον αδελφό μου Θεόδωρο από τις εκδόσεις Γκοβόστη σε μετάφραση Σπύρου Σκιαδαρέση.
Το 1876 εγκαταστάθηκε στο Άμστερνταμ για να σπουδάσει θεολογία και δύο χρόνια αργότερα αναλαμβάνει θέση ιεροκήρυκα σε μια φτωχική πόλη του Βελγίου. Έρχεται σε επαφή με την σκληρή εργασία των συμπολιτών του και την ένδειά τους και εκείνη την περίοδο αποφασίζει να ασχοληθεί σοβαρά με την ζωγραφική. Επηρεασμένος από αυτές τις παραστάσεις θα αποδώσει ιδιαίτερα σκοτεινά και καταθλιπτικά έργα, όπως οι «Πατατοφάγοι», που θα σφραγίσουνε την πρώτη του δημιουργική περίοδο.
Το 1886 θα εγκατασταθεί στο Παρίσι, θα επηρεαστεί από το ιμπρεσσιονιστικό ρεύμα και θα γνωριστεί με καλλιτέχνες, όπως ο Γκωγκέν και ο Λωτρέκ. Τότε είναι που εισάγει φωτεινότητα και χρώμα στους πίνακές του. Δύο χρόνια αργότερα θα μετακομίσει στην πόλη Αρλ της Προβηγκίας. Εκεί θα δημιουργήσει και μέρος από το σημαντικότερο έργο του και θα εφαρμόσει την τεχνοτροπία του στροβιλισμού με κορυφαία στιγμή ίσως την «Έναστρη νύχτα». Παράλληλα όμως τα ψυχολογικά του προβλήματα επιδεινώνονται με αποκορύφωμα το περιστατικό με τον Γκωγκέν και το κομμένο αυτί. Θα περάσει ένα περίπου χρόνο σε ψυχιατρική κλινική αλλά η κατάστασή του δεν βελτιώνεται και τον Ιούλιο του 1890 θα αυτοπυροβοληθεί στο στήθος.
