diamantopoulos kentriki

Επέστρεψε στον τόπο του εγκλήματος ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης με βιβλία φορτωμένο τον Σάκο Εκστρατείας του, μιλώντας μας γι᾽ αυτά σαν να αφηγείται ιστορίες σ᾽ ένα φιλόξενο στέκι. Σήμερα, στον Σάκο του, η ιστορία του σπουδαίου εικαστικού Διαμαντή Διαμαντόπουλου μέσα από την αφήγηση του Μάνου Στεφανίδη, στο βιβλίο «Το δράμα του σώματος: Διαμαντής Διαμαντόπουλος, αισθητική και ιδεολογία μιας εποχής. 

Του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη

Μια τόσο μακρινή απουσία. Τίτλος της ταινίας comeback, ενος υπαρξιακού αστικού γουέστερν του αείμνηστου φίλου Σταύρου Τσώλη. Ναι, ο Σάκος Εκστρατείας του Επίμονου Αναγνώστη απουσίασε καιρό από τη φιλόξενη Book Press, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν άδειασε και δεν γέμισε αρίφνητες φορές όλο αυτό το διάστημα. Η περιπέτεια της ζωής ενίοτε σε ωθεί σε ακόμα πιο συστηματικό διάβασμα, και, τους τελευταίους είκοσι μήνες, οι εγκλεισμοί και η ταραχή και η αγωνία για το μέλλον του πλανήτη συνδυάστηκαν, σχεδόν σε όλους μας, με τεταμένες ανάγκες ανασυγκρότησης, ενδοσκόπησης, αναζήτησης νέων τρόπων ερμηνείας του ποιοι είμαστε και πού πάμε, ανάγκες που καλύπτονται πάντα με έναν συντονισμό μελέτης και έκφρασης, ιδίως μέσω της τέχνης, και μάλιστα της τέχνης που δεν παύει να χορεύει αγκαλιά με την κοινωνιολογία και τη φιλοσοφία.

Ο Σάκος γέμισε πρόσφατα και πάλι, με τέσσερα βιβλία που σήμαιναν πολλά για τον οδοιπόρο. Σήμερα, θα μιλήσουμε για το πρώτο, που στάθηκε μάλιστα αφορμή για ποικίλες σκέψεις σχετικά με τη δεξίωση του έργου τεχνης και του δημιουργού από τις εκάστοτε κοινωνικοϊστορικές συνθήκες, τους εκάστοτε συναδέλφους του, κριτικούς, αναγνώστες του. Και σκέψεις για το πώς τίποτα δεν χάνεται όταν το έργο είναι στιβαρό, γερά θεμελιωμένο στον στοχασμό, μα και στο ακράδαντο πείσμα του καλλιτέχνη. Ιδίως όταν το ανακαλύπτει και το μελετά κάποιος που διαθετει ευρύ φάσμα γνώσεων και ικανότητα ευελιξίας απέναντι στα κλισέ, όταν ξέρει να κάνει σλάλομ στα στερεότυπα όπως λέγαμε παλιά.

Ένας που ζωγράφισε γάτες και ποδηλάτες και εργάτες σαν να ζωγραφίζει μέσω αυτών το παγκόσμιο πνεύμα του καιρού του.

Η ιστορία είναι μυθιστορηματική. Ένας κεκαθαρμένος Ματίς. Ένας ζωγράφος-φιλόσοφος διεθνούς βεληνεκούς που εγκλωβίζεται σε μερικά τετραγωνικά, όπου, αντί να αφυκτιά, εργάζεται και δημιουργεί με ακατάβλητη επιμονή. Ένας αείζωος φίλος του Άρη Κωνσταντινίδη που, όπως και ο μέγας αρχιτέκτονας, δεν μετακινήθηκε ρούπι από τις γερά πλεγμένες και δομημένες αρχές του. Ένας που ζωγράφισε γάτες και ποδηλάτες και εργάτες σαν να ζωγραφίζει μέσω αυτών το παγκόσμιο πνεύμα του καιρού του. Ένας που, θαρρείς, κατάφερε να «παγιδεύσει το αόρατο στην ορατότητα» (Νίκος Καρούζος). Ένας που ενέπνευσε στον Μάνο Χατζιδάκι, και στα τέλη της δεκαετίας του 1940, δύο κείμενα που θαυμάζει κάλλιστα σήμερα κάθε άρτιος τεχνοκριτικός. Ένας μείζων καλλιτέχνης που για τα προς το ζην, αγόγγυστα, κουβάλησε αρίθμητα τόπια υφάσματος, δεν ήθελε να γίνει επιχειρηματίας, έμπορος, καταστηματάρχης, είπε, προτίμησε να κουβαλάει παρά να πουλάει. Κι ακόμα, πάντα για τα προς το ζην, σχεδίασε ετικέτες για πίπερμαν και σοκολατάκια του Zonar’s.

Μαθαίνουμε, επίσης, διαβάζοντας το καλώς συγκερασμένο πόνημα του Μάνου Στεφανίδη για τον ήρωά μας, τον χαρακτήρα αυτού του μυθιστορήματος που έγραψε η ζωή, ότι το 1944 φυλακίστηκε από τους Γερμανούς στο Χαϊδάρι, λίγο έλειψε να εκτελεστεί μάλιστα. Μαθαίνουμε ότι τον εγκωμίασε ο Γεβγένι Γεφτουσένκο, ο μεγάλος Ρώσος ποιητής. Αλλά και ο Δημήτρης Πικιώνης. Και ο Μικελάντζελο Πιστολέτο [Michelangelo Pistoletto]. Και ο Μίλτος Σαχτούρης.

diamantopoulos sfougarades

Διαμαντής Διαμαντόπουλος: «Σφουγγαράδες»

Πέρα και κόντρα τους συρμούς και τις μόδες και τις τάσεις, ο ήρωάς μας, δεν έστερξε ποτέ να παρασυρθεί μακριά από τον άνθρωπο και την ανθρωπιά και την ανθρωπινότητα και την ανθρωπότητα. Ήπιε κονιάκ με τον Ανδρέα Εμπειρίκο και τον, τότε νεαρό ρέκτη, Φίλιππο Κουτσίνα, θήτευσε στην ποίηση και στη φιλοσοφία, εστίασε στο σώμα. «Ο ζωγράφος σήμερα» γράφει ο Στεφανίδης στον τόμο Το δράμα του σώματος: Διαμαντής Διαμαντόπουλος – Αισθητική και ιδεολογία μιας εποχής (εκδ. University Studio Press), «είναι ένας έγκλειστος της μνήμης κι ένας τρωγλοδύτης της τεχνολογίας, που προσπαθεί να επιβιώσει μνημειώνοντας εικόνες χειροποίητες».

Και οι εικόνες του Διαμαντή Διαμαντόπουλου (1914, Σίπυλος Μαγνησίας, Μικρά Ασία – 6 Ιουνίου 1995, Αθήνα) είναι τωόντι χειροποίητες, είναι αβρές και αδρές — αβρές ως προς την εξεικόνιση του ανθρώπινου σώματος που το αντιμετωπίζουν με σκέψη και στοχασμό, με ψηλάφιση της οντότητάς του και των όσων φέρει, και αδρές ως προς την στιβαρή πεποίθηση ότι είναι χθόνιο το σώμα και ιερό, βαρύ, δυνατό, όσο κι αν είναι ευάλωτο και φθαρτό. Πρόσωπα και κορμιά ζωγράφισε κυρίως ο Διαμαντόπουλος, και αυτά θέλησε να απαθανατίσει, θεωρώντας την «έκφραση της σωματικότητας», όπως επισημαίνει ο Στεφανίδης, «δίοδο για τη ζωή και τη χαρά του υπάρχειν».

Βλέπουμε, διαβάζοντας το συναρπαστικό βιβλίο του Στεφανίδη, πώς οι έριδες και ο φθόνος, οι παρεξηγήσεις και οι τσιγκλισμένοι εγωισμοί μπορούν να ωθήσουν έναν μείζονα δημιουργό στο περιθώριο.

Καταβυθιζόμενος στην παράδοση και συνάμα μελετώντας την παλλόμενη ευρωπαϊκή avant-garde (όντας μάλιστα ο πρώτος που μυεί σημαντικούς συναδέλφους του στα έργα του κυβισμού, του υπερρεαλισμού, του Paul Klee, του Matisse), ο Διαμαντής Διαμαντόπουλος μοχθεί για να συγκροτήσει τη δική του εικαστική γλώσσα, το δικό του όραμα για τη ζωή και την τέχνη, προλογίζοντας πολλά από τα επιτεύγματα της Γενιάς του Τριάντα ή/και συνομιλώντας δημιουργικά με αυτά.

stefanidis exΟ ήρωάς μας θα υποχρεωθεί να περάσει στην αφάνεια, «δεν αυτοαπομονώθηκα» θα πεί, «με αυτοαπομόνωσαν», και βλέπουμε, διαβάζοντας το συναρπαστικό βιβλίο του Στεφανίδη, πώς οι έριδες και ο φθόνος, οι παρεξηγήσεις και οι τσιγκλισμένοι εγωισμοί μπορούν να ωθήσουν έναν μείζονα δημιουργό στο περιθώριο. Μαθαίνουμε ότι μια ανώφελη διένεξη (εν προκειμένω με τον Γιάννη Τσαρούχη) και μια άστοχη φωναχτή επίκριση («Αυτά δεν είναι γλυπτική, είναι μπρίκια!») μπορούν να τραυματίσουν έναν νου ευαίσθητο, μια ψυχή δοσμένη στον άνθρωπο και στην τέχνη, αλλά όχι και να τον απομακρύνουν από το έργο του, απεναντίας, ως φαίνεται, τον πεισμώνουν, τον ατσαλώνουν.

Ο Διαμαντής Διαμαντόπουλος στις ελάχιστες ατομικές εκθέσεις του –μόλις εφτά, σε ένα χρονικό διάστημα πενήντα δύο ετών!– απλώς εξέθετε τα έργα του, αρνούμενος επιμόνως να τα πουλάει. Σε στιγμές μεγάλης ανάγκης πωλούσε εκτός γκαλερί και πάντα σε φίλους του: «Έχω πουλήσει μερικά έργα μου, πολύ παλιά», θα πει στον Λευτέρη Παπαδόπουλο, το 1978. «Ένα στην Ήβη Καβαλλιεράτου, 300 δραχμές, μου φαίνεται. Στην Κατοχή, επίσης, πούλησα ένα έργο μου στον Εμπειρίκο, και μού ᾽δωσε ένα παλιό παντελόνι, ένα ζευγάρι παλιά παπούτσια και μισή οκά μακαρόνια. […] Και ο Κουτσίνας αγόρασε ένα μεγάλο έργο μου, το “Γαλάζιο πουκάμισο”, για 500 δραχμές, και άλλα σε μικρότερες τιμές».

Ο Διαμαντής Διαμαντόπουλος στις ελάχιστες ατομικές εκθέσεις του –μόλις εφτά, σε ένα χρονικό διάστημα πενήντα δύο ετών!– απλώς εξέθετε τα έργα του, αρνούμενος επιμόνως να τα πουλάει.

Ο Μάνος Στεφανίδης, με αγάπη και ενάργεια, καταπιάνεται με αυτόν τον εκπληκτικό ζωγράφο και άνθρωπο, με τούτη τη σπάνια προσωπικότητα που, χάρη στις παροτρύνσεις του αείμνηστου Ασαντούρ Μπαχαριάν, βγήκε ύστερα από μια τόσο παρατεταμένη αφάνεια. Ο Στεφανίδης ενθέτει, πάντα σε σχέση με το έργο του Διαμαντόπουλου, τόσο μια πυκνή ιστορία του ευρωπαϊκού μοντερνισμού όσο και μια περιεκτική καταγραφή της περιπέτειας της Γενιάς του Τριάντα, στη γενναία, εμπνευσμένη, πολύπτυχη και τελεσφόρα προσπάθειά της να συνδέσει το εντόπιο με το παγκόσμιο. Αναδεικνύει έτσι, συγκροτημένα και ανάγλυφα, το έργο ενός μείζονος δημιουργού. Και μας θυμίζει, μαζί με εκείνο τον φιλόσοφο των δρυμών και της καλύβης, ότι «στην τέχνη εγκιβωτίζεται η Αλήθεια».

* Ο ΓΙΩΡΓΟΣ-ΙΚΑΡΟΣ ΜΠΑΜΠΑΣΑΚΗΣ είναι συγγραφέας και μεταφραστής. Τελευταίο του βιβλίο, το αφήγημα «Η Κοκό στην Κοπεγχάγη – Το μυθιστόρημα της μεταπολίευσης» (εκδ. Νήσος).

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [ΙΙI]  – Άπνοια και Πάγος

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [ΙΙI]  – Άπνοια και Πάγος

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται και πάλι με τον Σάκο Εκστρατείας του, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, στο τρίτο και τελευταίο μέρος, ο σάκος του περιλαμβάνει το μυθιστόρημα της Άννας Καβάν [Anna Kavan] «Πάγος» (μτφρ. Λευτέρης Καλοσπύρος, εκδ. Gu...

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [ΙΙ] – Στα χνάρια του Καρύλ Φερέ

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [ΙΙ] – Στα χνάρια του Καρύλ Φερέ

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται και πάλι με τον Σάκο Εκστρατείας του, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, στο δεύτερο μέρος, ο σάκος του περιλαμβάνει δύο βιβλία του Καρύλ Φερέ [Caryl Ferey]. Κεντρική εικόνα: Το Νορίσλκ όπως είναι σήμερα (© Sergey Po...

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [Ι]

40 χρόνια από το 1984: Παλιές και νέες πολιτικές δυστοπίες [Ι]

Ο ιχνηλάτης βιβλιοπωλείων και βιβλιοθηκών Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης έρχεται με τον πρώτο Σάκο Εκστρατείας του για το 2024, μιλώντας μας για βιβλία σαν να αφηγείται ιστορίες. Σήμερα, στο πρώτο μέρος, ο σάκος του περιλαμβάνει βιβλία για παλιές και νέες δυστοπίες, εστιάζοντας στο μυθιστόρημα «Οι αθέατοι» του Αλέν Νταμ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Εξ όνυχος τον λέοντα» – μια ιστορία με τον Μήτσο

«Εξ όνυχος τον λέοντα» – μια ιστορία με τον Μήτσο

Όταν κάποιος φεύγει από κοντά μας και μάλιστα τόσο ξαφνικά όσο ο Δημήτρης Φύσσας, συχνά προσπαθούμε να ανακαλέσουμε ένα περιστατικό που, με κάποιον μαγικό τρόπο, θα αποκάλυπτε τον άνθρωπο. Όμως αυτά που μας χαρακτηρίζουν, που φανερώνουν το ήθος μας ή την απουσία του, δεν είναι μονάχα τα όσα έχουμε κάνει αλλά και κάπ...

«Βίος και Πολιτεία»: Ο καθηγητής αρχιτεκτονικής και συγγραφέας Βασίλης Κολώνας, ζωντανά από το «υπόγειο»

«Βίος και Πολιτεία»: Ο καθηγητής αρχιτεκτονικής και συγγραφέας Βασίλης Κολώνας, ζωντανά από το «υπόγειο»

Στο 29ο επεισόδιο της σειράς ζωντανών συζητήσεων με ανθρώπους από το χώρο του βιβλίου στο Βιβλιοπωλείο της Πολιτείας, o Κώστας Κατσουλάρης θα συνομιλήσει με τον καθηγηγή αρχιτεκτονικής και συγγραφέα Βασίλη Κολώνα με αφορμή το τελευταίο του βιβλίο-μελέτη «Σμύρνη, 1870-1922 - Πόλη και αρχιτεκτονική, η συμβολή των Ελλή...

«Ρόδου μοσκοβόλημα» – ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά (1859-1943)

«Ρόδου μοσκοβόλημα» – ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά (1859-1943)

Το βράδυ, λίγο μετά τη δύση, ένα ποίημα. Απόψε, «Ρόδου μοσκοβόλημα» του Κωστή Παλαμά (1859-1943), γραμμένο το 1905, από την ενότητα «Η πολιτεία και η μοναξιά» (5ος τόμος, Άπαντα, Ίδρυμα Κωστή Παλαμά)

Επιμέλεια: Οράτιος

Κωστής Παλαμάς (1859-1943)

Ρόδου μοσκοβόλημα ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Μέσα στο δίχτυ» της Άιρις Μέρντοχ (προδημοσίευση)

«Μέσα στο δίχτυ» της Άιρις Μέρντοχ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Άιρις Μέρντοχ [Iris Murdoch] «Μέσα στο δίχτυ» (μτφρ. Έφη Τσιρώνη), το οποίο κυκλοφορεί στις 6 Μαρτίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Όταν είδα τον Φιν να με περιμένει στη γωνία το...

«Η τέχνη της μέθης» του Λοράν ντε Σουτέρ (προδημοσίευση)

«Η τέχνη της μέθης» του Λοράν ντε Σουτέρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από βιβλίο του βραβευμένου Βέλγου δοκιμιογράφου και καθηγητή Νομικής Λοράν ντε Σουτέρ [Laurent de Sutter] «Η τέχνη της μέθης» (μτφρ. Ζωή Καραμπέκιου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 6 Μαρτίου από τις εκδόσεις Το Μέλλον.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

«Depeche mode» του Σέρχι Ζαντάν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Σέρχι Ζαντάν [Serhiy Zhadan] «Depeche mode» (μτφρ. Δημήτρης Τριανταφυλλίδης), το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Φεβρουαρίου από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Καθισμένος εδώ,...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Μικρές εισαγωγές» σε μεγάλες θεματικές από τις εκδόσεις Οξύ – 5 βιβλία που μας κάνουν σοφότερους

«Μικρές εισαγωγές» σε μεγάλες θεματικές από τις εκδόσεις Οξύ – 5 βιβλία που μας κάνουν σοφότερους

«Τρέλα», «Αντίληψη», «Αισθητική», «Πληροφορία», «Χιούμορ»: Πέντε βιβλία της άκρως επιτυχημένης σειράς του Oxford University Press κυκλοφορούν στα ελληνικά από τις εκδόσεις Οξύ και μας βοηθούν να κατανοήσουμε βασικές πτυχές της ανθρώπινης νόησης και συμπεριφοράς. Η επιμέλεια της σειράς είναι του Θάνου Καραγιαννό...

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

Δύο χρόνια από τη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία: Είναι η Ευρώπη σε πόλεμο; – Τα βιβλία που δίνουν τις απαντήσεις

«Είμαστε εξαιρετικά τυχεροί που ζούμε στην Ευρώπη» μας έλεγε σε πρόσφατη συνέντευξή του για την Book Press, o ευρωπαϊστής ιστορικός Τίμοθι Γκάρτον Ας. Δύο χρόνια μετά από την έναρξη του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία ανατρέχουμε στα άρθρα που γράψαμε για βιβλία που διαβάσαμε και προτείναμε όλο αυτό το διάστημα. Το...

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Φεβρουάριος: «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» – 15 καλά μυθιστορήματα «μαύρης λογοτεχνίας» που κυκλοφόρησαν τον τελευταίο χρόνο

Με αφορμή το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος έχει ανακυρηχθεί «Μήνας Μαύρης Ιστορίας» [Black History Month] γεγονός που έχει τις ρίζες του πίσω στο 1915, επιλέγουμε 15 καλά μυθιστορήματα που μιλούν ανοιχτά για τον ρατσισμό, τις φυλετικές διακρίσεις, τις αγωνίες και τα όνειρα των μαύρων.

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

02 Απριλίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα μεγαλύτερα μυθιστορήματα όλων των εποχών: 20 έργα-ποταμοί από την παγκόσμια λογοτεχνία

Πολύτομα λογοτεχνικά έργα, μυθιστορήματα-ποταμοί, βιβλία που η ανάγνωσή τους μοιάζει με άθλο. Έργα-ορόσημα της παγκόσμιας πεζογραφίας, επικές αφηγήσεις από την Άπω Ανατ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ