poiisi sto dromo

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Όλες αυτές οι προσπάθειες να κατεβεί η ποίηση "στον δρόμο" (όπως την θέλει εσχάτως, ας πούμε, ο Δήμος Αθηναίων), να μπει στα λεωφορεία, να ακουστεί στον δημόσιο χώρο έχουν κάτι το αθέλητα παράδοξο. Παρεξηγήσιμη η λέξη, ας τη διευκρινίσω λοιπόν.

Η πρόθεση από μόνη της είναι 100% σωστή, η ποίηση ανήκει (και) εκεί, στην Αγορά, πρέπει να ακούγεται όπου συρρέουν και συναθροίζονται οι άνθρωποι, αυτός είναι ο ρόλος της, όχι στ’ αραχνιασμένα ράφια των σπουδαστηρίων. Καμιά ένσταση λοιπόν για τη σκοπιμότητα της πρωτοβουλίας.

Όμως η εκτέλεση! Το να ισχυρίζεσαι ότι με τέτοια ποιήματα, όπως αυτά που γράφουν στην πλειονότητά τους οι μετέχοντες, και με τον τρόπο που τα διαβάζουν συνήθως, μπορείς πράγματι να πείσεις τον τυχαίο περαστικό να σταθεί και να προσέξει τι λες, είναι εκτός πραγματικότητας.

Άλλα έργα πρέπει να παίζεις στην Επίδαυρο εμπρός σε 10.000 θεατές, κι άλλα στο φουαγιέ του Εθνικού ή στο πατάρι, παλιά, του Αμόρε.

Κάθε χώρος έχει τις απαιτήσεις του. Άλλα έργα πρέπει να παίζεις στην Επίδαυρο εμπρός σε 10.000 θεατές, κι άλλα στο φουαγιέ του Εθνικού ή στο πατάρι, παλιά, του Αμόρε. Στην πλατεία θα βγεις, κι έχει γίνει, με τον Ύμνο της Χαράς του Μπετόβεν ή το Μπολερό του Ραβέλ, όχι με τα Νυχτερινά του Σοπέν ή τα λήντερ του Σούμπερτ. Και οι ερμηνευτές σου πρέπει να ’ναι ανάλογοι: θα στείλεις τη Μαρία Φαραντούρη στο στάδιο, όχι τη Φλέρυ Νταντωνάκη· τον Αλέξη Μινωτή στην Επίδαυρο, όχι τον Δημήτρη Χορν. (Ο Χορν, μεγάλος ηθοποιός, ήξερε τα όριά του, γι’ αυτό και ποτέ του δεν έπαιξε αρχαία τραγωδία ή κωμωδία.)

Η ποίηση κάλλιστα μπορεί να σταθεί στις πλατείες και τα αμφιθέατρα. Οι δημόσιες απαγγελίες ενός Βαλαωρίτη το 1871 ή ενός Σικελιανού το 1943 έχουν αφήσει εποχή. Και ένας Ζαν-Λυκ Μελανσόν με τη ρητορική του δεινότητα συνεπήρε πρόσφατα 50.000 Μασσαλιώτες διαβάζοντάς τους Γιάννη Ρίτσο. Όμως δημόσια ποιήματα διάβασαν, υψηγορικά, μεγαλόφρονα, με θέμα και ύφος κατάλληλo για τα πλατεία ακροατήρια – όχι κομμάτια του χαμηλόφωνου, γριφώδους και εσωστρεφούς λυρισμού.

street poetry

«Άλλο να γράφη τις ποίησιν, ήτις είναι προωρισμένη να αναγνωσθή» γράφει ο Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, «και άλλο να γράφει ποίησιν, ήτις πρέπει να απαγγελθή. Τότε είναι ανάγκη να έχης πάντοτε προ οφθαλμών τας φυσικάς σου δυνάμεις, δεύτερον να διατυπώνεις εικόνας, αι οποίαι αστραπηδόν να κλονίζουν τους ακροατάς». Η παρατήρηση είναι καίρια. Πρόκειται στην ουσία για δύο διαφορετικά είδη λόγου, το ένα προορίζεται για σιωπηρή ανάγνωση κατ’ ιδίαν, το άλλο για δημόσια απαγγελία. Καθένα τους έχει άλλη μορφή και άλλο περιεχόμενο. Το ποίημα που πρόκειται να ακουστεί δημόσια πρέπει να διακρίνεται, πρώτον, από ακροαματική εντυπωτικότητα – οι ρίμες, το μέτρο, η απλή παραθετική σύνταξη, οι απομνημονεύσιμοι ρυθμοί εδώ συντελούν· δεύτερον, από θεματική αμεσότητα – η σαφήνεια, η γοητευτική πλοκή, οι ακαριαία αντιληπτές εικόνες, η ρητορική δύναμη των λέξεων και των ιδεών είναι ουσιώδεις.

Δεν μπορούν όλοι οι ποιητές να σταθούν στον δημόσιο χώρο, ακόμη και αν τα ποιήματά τους είναι κατάλληλα προς απαγγελία. 

Αξιοσημείωτη είναι η επιμονή του Βαλαωρίτη στις φυσικές δυνάμεις του απαγγέλλοντος. Δεν μπορούν όλοι οι ποιητές να σταθούν στον δημόσιο χώρο, ακόμη και αν τα ποιήματά τους είναι κατάλληλα προς απαγγελία. Απαιτείται εδώ παράστημα, γυμνασμένη φωνή, προετοιμασία, ανταπόκριση στις απαιτήσεις του χώρου – πράγματα όχι αυτονόητα δηλαδή.

Καταλαβαίνει κανείς λοιπόν γιατί οι ποιητικές αναγνώσεις σήμερα είναι τόσο ελάχιστα θελκτικές. Διότι ούτε ρεπερτόριο κατάλληλο για δημόσιους χώρους διαθέτει η ποίηση των καιρών μας, ούτε, πολύ περισσότερο, εκείνους τους στιβαρούς απαγγελείς που είχε στο παρελθόν. Στην συντριπτική πλειονότητά τους τα τωρινά ποιήματα είναι εντελώς απρόσφορα για απαγγελία. Τους λείπει τόσο ο δυνατός και εθιστικός ρυθμός, όσο και το λαγαρό ευκρινές περιεχόμενο – άλλωστε όχι λίγα δεν έχουν θέμα καν, λειτουργούν ως ατμοσφαιρική υποβολή και μόνον, κι αυτό για τους μυημένους.

Ώστε οι ποιητές μας οι σημερινοί, αν θέλουν να σταθούν στα μεγάλα φόρα (και μακάρι να το θέλουν), δεν φτάνει απλώς να αποδεχθούν παθητικά την πρόσκληση του Δήμου ή όποιου άλλου οργανωτικού φορέα. Πρέπει να την εγκολπωθούν ουσιαστικά. Να δουλέψουν εξαρχής πάνω σ’ άλλες μορφές, να αναθεωρήσουν άρδην τα θέματά τους, να σηκώσουν τον τόνο της φωνής τους. Να καταλάβουν προ πάντων ότι απευθύνονται σε ζωντανούς, απαιτητικούς ακροατές τους οποίους πρέπει να κερδίσουν, να τέρψουν, να ψυχαγωγήσουν. Όσο δεν το καταλαβαίνουν αυτό, και καλές να ’ναι οι προθέσεις τους, θα εκτίθενται. – Και όχι με την καλή σημασία της λέξης.

 * Ο ΚΩΣΤΑΣ ΚΟΥΤΣΟΥΡΕΛΗΣ είναι ποιητής και μεταφραστής.
Τελευταίο του βιβλίο, η ποιητική συλλογή «Νύχτα» (εκδ. Κίχλη).


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ιστορίες από τη ζωή

Ιστορίες από τη ζωή

Ιστορίες από τη ζωή των αρχαίων ημών – και όχι μόνο.

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Συγγενής και σύντροφος του Αλκιβιάδη, ο Αξίοχος (γράφει ο Λυσίας) τον ακολούθησε στην Άβυδο. Εκεί και οι δυο τους νυμφεύθηκαν τη Μεδοντιάδα. Όταν από τον γάμο των τριών γεννήθηκ...

Διψασμένος για εξομολόγηση: Σκέψεις με αφορμή το «φιλότιμο» του Γιώργου Ιωάννου

Διψασμένος για εξομολόγηση: Σκέψεις με αφορμή το «φιλότιμο» του Γιώργου Ιωάννου

Σκέψεις με αφορμή τα 60 χρόνια από τη συγγραφή του βιβλίου του Γιώργου Ιωάννου «Για ένα φιλότιμο» (εκδ. Κέδρος). Φωτογραφία © Ανδρέας Μπέλιας.

Του Παναγιώτη Γούτα

Ακριβώς πριν από εξήντα χρόνια ο λογοτέχνης Γιώργος Ιωάννου άρχισε να γράφει το...

Μεταφραστικές στιχομυθίες

Μεταφραστικές στιχομυθίες

Ερωταποκρίσεις από παλαιότερες συνομιλίες και συνεντεύξεις με ποιητές και μεταφραστές.

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Πώς επιλέγουμε τα κείμενα που μεταφράζουμε;

Με ποικίλους τρόπους και για όλους τους δυνατ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Δε μ’ αρέσει η βροχή, της Τασούλας Τσιλιμένη (κριτική)

Δε μ’ αρέσει η βροχή, της Τασούλας Τσιλιμένη (κριτική)

Για το εικονογραφημένο βιβλίο της Τασούλας Τσιλιμένη «Δε μ’ αρέσει η βροχή!» (εικονογράφηση Βασίλης Παπατσαρούχας, εκδ. Διάπλους).

Του Ανδρέα Καρακίτσιου

Η Τασούλα Τσιλιμένη είναι καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας, όπου διδάσκει τις κλασικές θεματι...

Ανακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας Κύπρου 2020

Ανακοινώθηκαν τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας Κύπρου 2020

Στην Λουΐζα Παπαλοΐζου για το μυθιστόρημά της «Το Βουνί» (εκδ. Το Ροδακιό) και τον Ρήσο Χαρίση για την ποιητική συλλογή του «Θάλασσα εσωτερικού χώρου» (εκδ. Κίχλη) απονέμονται τα Κρατικά Βραβεία Λογοτεχνίας Κύπρου για την βιβλιοπαραγωγή του 2020. Όλα τα βραβεία σε όλες τις κατηγορίες.

Επιμέλεια: Book...

Λάσα Μπουγάτζε: «Συγχωρούν το ψέμα, την αλήθεια ποτέ»

Λάσα Μπουγάτζε: «Συγχωρούν το ψέμα, την αλήθεια ποτέ»

Επιβιβαζόμαστε με τον Lasha Bugadze στο «Λογοτεχνία Εξπρές». Μια συζήτηση με τον Γεωργιανό συγγραφέα με αφορμή την πρώτη έκδοση βιβλίου του στα ελληνικά.

Της Αγγελικής Δημοπούλου

Τι νομίζετε ότι μπορεί να συμβεί όταν Γερμανοί συγκεντρώνουν 100 αλλόγλωσ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή, της Κέιτ Κερκπάτρικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη βιογραφία της Simone de Beauvoir «Πώς η Σιμόν έγινε η Μποβουάρ: Μια ολόκληρη ζωή» (μτφρ. Στέλλα Κάσδαγλη), της Kate Kirkpatrick που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Για τη...

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Χωρίς πυξίδα, της Χριστίνας Πουλίδου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χριστίνας Πουλίδου «Χωρίς πυξίδα», που θα κυκλοφορήσει στις 27 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΣ 2025

«Βρομοκατάσταση» συνόψισε ο Μορ...

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

20 Οκτωβρίου 2021 ΕΛΛΗΝΕΣ

Το Φανταστικό στην Ελλάδα: Ο λόγος στους εκδότες του

«Η Άγνωστη Καντάθ», «Αίολος», «Οξύ», «Φανταστικός Κόσμος», «Anubis», «Sελίνι»: Έξι εκδοτικοί οίκοι που αγαπούν την Επιστημονική Φαντασία, το Fantasy και τον Τρόμο τοποθ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ

ΞΕΧΩΡΙΣΑΜΕ

ΝΑ ΑΛΛΟ ΕΝΑ