Της Ιουλίτας Ηλιοπούλου
Πίσω από στοίβες βιβλίων, πίσω από τυπωμένα χαρτιά, από την αγωνία για τη σωστή διαχείριση του πνευματικού έργου των συγγραφέων, πίσω από μηχανές σαν καράβια που τυπώνουν τέσσερα χρώματα μαζί, αλλά και πίσω από πάγκους με καινούργια εξώφυλλα ήταν ένας δημιουργικός άνθρωπος, ένας εκδότης που έμαθε από νωρίς αυτήν την τέχνη φτιάχνοντας και παρακολουθώντας ο ίδιος όλα τα στάδια της παραγωγής του βιβλίου.
Αθέατος για τους πολλούς, μοναχικός, μα με πολλούς φίλους, υπερασπίστηκε την ποιότητα της εκδοτικής τέχνης δίνοντας τη φρεσκάδα αλλά και την αισθητική ματιά του φωτογράφου, του ανθρώπου εκείνου που στην νεότητά του αγαπούσε τη ζωγραφική και πάντοτε δεν έπαυε να κλέβει στιγμές φωτός μέσα από τις μηχανές του. Μια μικρή συλλογή παλιών μηχανών σε μια κόκκινη βιβλιοθήκη στα γραφεία του, πιστοποιεί και την αγάπη του συλλέκτη.
Είχε το ψυχικό σθένος να στηρίζει πολλούς, να συμπαρίσταται, να προσέχει τους άλλους, χωρίς ν’ αφήσει όμως τη δική του αδυναμία, όταν προέκυψε, να φανεί.
Μια αγάπη που αφειδώλευτα τον οδήγησε σε μια ιδιότυπη άλλη συλλογή παλαιών αυτοκινήτων, που συχνά τις Κυριακές τα έβγαζε βόλτα, όπως έλεγε – το πιο παλιό του, Φορντ Ύψιλον κι αυτό, το πάρκαρε για λίγο μπροστά στα γραφεία των εκδόσεών του, στη γιορτή που οργάνωνε κάθε 31η Δεκεμβρίου.
Θιασώτης του έξυπνου, του καλαίσθητου, του χαριτωμένου, αλλά και ικανός αναγνώστης που ήξερε να διακρίνει την αξία των χειρογράφων, τη σημασία που είχε να περιλάβει στους τίτλους του αυτό κι όχι το άλλο, διαμόρφωσε σιγά σιγά ένα «σπίτι» φιλόξενο για πολλούς συγγραφείς, που ήξεραν ότι πίσω από το απόλυτο, συχνά, του χαρακτήρα του, κρυβόταν ένας άνθρωπος ιδιαίτερα ευαίσθητος, σπάνια φιλότιμος και ειλικρινά πιστός στις επαγγελματικές και φιλικές του σχέσεις. Είχε το ψυχικό σθένος να στηρίζει πολλούς, να συμπαρίσταται, να προσέχει τους άλλους, χωρίς ν’ αφήσει όμως τη δική του αδυναμία, όταν προέκυψε, να φανεί. Με αξιοπρέπεια και δύναμη πορεύτηκε πάντα στη ζωή και στην έξοδό της ο Θανάσης Χαρμάνης.
* Η ΙΟΥΛΙΤΑ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ είναι ποιήτρια.
