alt

Της Εύης Λαμπροπούλου

«Ποια είναι η θέση σου στο σεξ;» με ρώτησε πάνω από τη σαλάτα-μπέικον. «Απλή», του είπα. «Είσαι Ελληνίδα, γι' αυτό. Έμενα η θέση μου είναι η επιβολή, η ειδικότητά μου είναι του μάστερ. Το σεξ είναι στο μυαλό, έχει ρόλους. Κάποιες γυναίκες μόνο έτσι λειτουργούν: Όταν παραδίδουν τον έλεγχο. Υποβάλλουν τον εαυτό τους πλήρως, να τους κάνει ο άλλος ό,τι θέλει, ή μάλλον, ό,τι θέλουν. Χωρίς να έχουν την ευθύνη - το θέμα είναι η ευθύνη. Εμπιστεύονται στον άλλον τα σώματά τους. Αυτό είναι κάπως Γερμανικό, βόρειο. Θα έρθει και στην Ελλάδα», είπε ο Γερμανός, λες και επρόκειτο για καμιά καινούρια συνταγή ψυχοθεραπείας.

Ο Μάρκο μου ανέλυσε μετά μια σχέση με μια προτεστάντισσα που τον παρακαλούσε να την πνίγει, και με μία καθολική Γερμανίδα που ήθελε σπάνκινγκ μέχρι αίματος. Με περιγραφή ροδαλή, σαν το μπέικον.

Τελείωσα το κοκτέιλ μου, άφησα το επιδόρπιο, το τραπέζι, τη σαλάτα. Λίγο αργότερα άφησα κι αυτόν. Αδάμαστη, αμαστίγωτη. Το σκεφτόμουν, όμως. Το να εγκαταλειφθείς απόλυτα, ίσως να σκοτώνει όλη την χριστιανική ενοχή, να σπιντάρει την έξαψη. Τέρμα οι ενοχές, η ψυχοθεραπεία. Λες, αντιμέτωπο με την υποταγή, το ζώο μέσα μας να ξυπνούσε και να χόρευε πολυοργασμικούς καρσιλαμάδες;

altΗ κουβέντα μού θύμισε το βιβλίο Pity the animal της Chelsea Hodson, που έφτασε από τη Νέα Υόρκη πρόσφατα, μέσα σε φάκελο με βουλοκέρι. Πρώτα το μύρισα, μια απλή μυρωδιά, σε αντίθεση προς το περιεχόμενο, νομίζω. Η Hodson αγαπάει τα αντικείμενα. Στο μπλογκ της, Inventrory, φωτογραφίζεται με κουτάλες, ακουστικά, βιβλία. Όπως κάποια που ο πατέρας τής έσπαγε τα παιχνίδια, όταν ήταν μικρή, και τώρα μαζεύει πράγματα και το σπίτι της μοιάζει με μουσείο. Πολλοί δένονται με τα αντικείμενα – δεν θα σε προδώσουν, δεν θα σε βρίσουν, δεν θα σ' εγκαταλείψουν ποτέ.

Στο Pity the animal γίνεται αντικείμενο και η ίδια. «Πήγαινε με σε ένα δωμάτιο, εκμεταλλεύσου με – απλό– αλλά δε μου πήρε καιρό να καταλάβω ότι το μυαλό μου ήταν το μόνο μέρος όπου μπορούσα να είμαι απόλυτα υποτακτική», γράφει η Hodson, προσπαθώντας ταυτόχρονα να παραδοθεί και σε εκτός του μυαλού της μέρη. Θέλει να αντικειμενικοποιηθεί, η ηρωίδα αυτού του chapbook, που κάπως χαλαρά ταυτίζω με τη συγγραφέα. «Πόσα μπορεί ν' αντέξει ένα κορμί;» γράφει. Θέλει να κατακτήσει και να κατακτηθεί. Είναι τίμια. Διερευνά την υποταγή ανοιχτά. Οι σκέψεις της είναι φαινομενικά ασύνδετες, αλλά με κεντρικό θέμα: την υποταγή.

Το βιβλίο περιστρέφεται και γύρω από άγρια ζώα, την Μαρίνα Αμπράμοβιτς, σάιτ εύρεσης παρτενέρ, πορνάνθρωπους – μερικοί χρειάζονται φοιτήτριες με κουμπωμένα πουκάμισα, κινμπάκου, σιμπάρι, νιζίτσου για να διεγερθούν. Δε χρειάζονται αγάπη, μόνο σεξ. Είναι όλα εντάξει όμως, όλα μέσα: εφόσον αναλαμβάνεις την ευθύνη. Όπως είπε η Μαρίνα Αμπράμοβιτς, όταν έγινε πόρνη για ένα πρότζεκτ: «Αναλαμβάνω πλήρως την ευθύνη». Μερικές παράγραφοι στάζουν σεξ, παρά τον κουλ φορμαλισμό τους. Η υποταγή απελευθερώνεται σε μικρές συμπυκνωμένες δόσεις. Σύμφωνα με το λεξικό, το να είσαι υποτακτική μπορεί να μπερδευτεί με το να φοβάσαι, αλλά αφορά την υπακοή και την εμπιστοσύνη.

Θέλει να κατακτήσει και να κατακτηθεί. Είναι τίμια. Διερευνά την υποταγή ανοιχτά. Οι σκέψεις της είναι φαινομενικά ασύνδετες, αλλά με κεντρικό θέμα: την υποταγή.

Το κορίτσι του βιβλίου δε φοβάται. Ρισκάρει. Κάπως εμπιστεύεται. «Δεν είναι σεξουαλικό. Ποθούμε τα συναισθήματα που προέρχονται από την ανταλλαγή δύναμης, ό,τι μορφή κι αν παίρνει, από σωματικό παιχνίδι μέχρι την διαταγή να σερβίρεις τσάι στον Κυρίαρχο, να κάθεσαι στα πόδια του και όλα τα ενδιάμεσα», γράφει μια υποτακτική στο μπλογκ της. Πρόκειται για επιστροφή στην ασφάλεια της παιδικής ηλικίας, όπου είμαστε έρμαια των γονιών μας; Πρόκειται για εξελικτικό βήμα; Μια πράξη εύρεσης του εαυτού, με το να εγκαταλείψεις τον εαυτό; Με το να είσαι παρούσα – όπως η Αμπράμοβιτς στη ΜΟΜΑ; Όπως γράφει η Hudson, «Αν ανεμίσω μια σημαία του προσώπου σου αρκετά, μπορώ να ξεχάσω το δικό μου».

Η Μαρίνα Αμπράμοβιτς είναι κάπου εκεί γύρω, καθιστή, αμίλητη, πολύ παρούσα στη ΜΟΜΑ, ένας καθρέφτης όπου η ηρωίδα διστάζει να καθρεφτιστεί, μια πισίνα ενσυναίσθησης όπου φοβάται να βουτήξει. Η Αμπράμοβιτς έχει λύπηση. Είναι σα να λέει, «Λυπήσου το ζώο». Λυπήσου το ζώο που ζητά οργασμό, ηδονή, λυπήσου το εθισμένο Marina-Abraomvic-left-wit-2ζώο. Λυπήσου τον ποδόφιλο, τον ουρολάγνο και τον μαζοχιστή που δεν τολμά να το πει στη γυναίκα του. Λυπήσου την ανθρώπινη φύση. Στάσου μπροστά στη Μαρίνα Αμπράμοβιτς και άφησέ την να σε λυπηθεί. Λυπήσου τον εαυτό σου.

Λύπηση: Ένα είδος ενσυναίσθησης, ένας είδος αγάπης. Το κορυφαίο ανθρώπινο συναίσθημα.

Ο Μάρκο είναι ένας ενσυναίσθητος, διανοούμενος ανθρωπιστής – στη δουλειά του σώζει κόσμο. Καταλαβαίνει το ανθρώπινο ζώο. Όπως και η Hodson. 

* Η ΕΥΗ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ είναι συγγραφέας.

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Το έργο και το δώρο της φιλίας» – Κείμενο του Γιάννη Κιουρτσάκη στη μνήμη του Λάκη Παπαστάθη

«Το έργο και το δώρο της φιλίας» – Κείμενο του Γιάννη Κιουρτσάκη στη μνήμη του Λάκη Παπαστάθη

Σκέψεις, αναμνήσεις, εντυπώσεις και στοχασμοί για την προσωπικότητα και το έργο του Λάκη Παπαστάθη. Κεντρική εικόνα: Γιάννης Κιουρτσάκης, Υβόννη Μαλτέζου, Λάκης Παπαστάθης, Νόρα Αναγνωστάκη. Φωτογραφία © Γιώργος Ζεβελάκης

Γράφει ο Γιάννης Κιουρτσάκης

...
Με αφορμή τους «Σφήκες» και το κεντρί τους

Με αφορμή τους «Σφήκες» και το κεντρί τους

Σκέψεις γύρω από την ελευθερία της Τέχνης και τα όρια της κοσμιότητας με αφορμή την παράσταση «Σφήκες» της Λένας Κιτσοπούλου, η οποία παρουσιάστηκε στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου στις 14 και 15 Ιουλίου.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Με τον απρόσμενο καταιγισμ...

Μίλαν Κούντερα, νυν και αεί

Μίλαν Κούντερα, νυν και αεί

Μια συνοπτική παρουσίαση του πεζογραφικού και δοκιμιακού έργου του Μίλαν Κούντερα [Milan Kundera, 1929-2023].

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

«Ευτυχώς τα σοβιετικά τανκς μπήκαν στην Πράγα», σκέφτηκε ο Τσέχος συγγραφέας στις 21 Αυγούστου 1968. Κι ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«2071» του Ντάνκαν ΜακΜίλλαν, σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη, στο θέατρο Σταθμός (κριτική) – Κάνοντας τα μηνύματα του πλανήτη προσωπική υπόθεση

«2071» του Ντάνκαν ΜακΜίλλαν, σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη, στο θέατρο Σταθμός (κριτική) – Κάνοντας τα μηνύματα του πλανήτη προσωπική υπόθεση

Το «2071» του Ντάνκαν ΜακΜίλλαν [Duncan Macmillan] παρουσιάζεται στο θέατρο Σταθμός σε σκηνοθεσία Μάνου Καρατζογιάννη. Φωτογραφίες: © Σπύρος Περδίου.

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Το 2071, η σημαντική διάλεξη του...

«Elon Musk: Η επίσημη βιογραφία» του Γουόλτερ Άιζακσον (κριτική) – Μια αμφιλεγόμενη φυσιογνωμία

«Elon Musk: Η επίσημη βιογραφία» του Γουόλτερ Άιζακσον (κριτική) – Μια αμφιλεγόμενη φυσιογνωμία

Για το βιβλίο του Γουόλτερ Άιζακσον [Walter Isaacson] «Elon Musk: Η επίσημη βιογραφία» (μτφρ. Γιώργος Μαραγκός, εκδ. Κλειδάριθμος).

Γράφει ο  Διονύσης Μαρίνος

Πριν από λίγες ημέρες ο ...

Το ζοφερό «Σπίτι» του Δημήτρη Καραντζά, στη Στέγη (κριτική)

Το ζοφερό «Σπίτι» του Δημήτρη Καραντζά, στη Στέγη (κριτική)

Ο Δημήτρης Καραντζάς σε συνεργασία με την Γκέλυ Καλαμπάκα, έγραψε και σκηνοθέτησε «Το Σπίτι», την πρώτη του παράσταση έπειτα από δώδεκα χρόνια, ύστερα από ανάθεση της Στέγης για τη δημιουργία ενός πρωτότυπου έργου. «Το Σπίτι» παρουσιάζεται στη Μικρή Σκηνή της Στέγης Τετάρτη - Κυριακή μέχρι και τις 19 Νοεμβρίου. Φωτο...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο μάγος» του Κολμ Τόιμπιν (προδημοσίευση)

«Ο μάγος» του Κολμ Τόιμπιν (προδημοσίευση)

Προδημοσίευσητο από το μυθιστόρημα του Κολμ Τόιμπιν [Colm Tóibín] «Ο μάγος» (μτφρ. Αθηνά Δημητριάδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 9 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Ίκαρος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Λίμπεκ, 1892

Η ορχήστρα έπαιζε το Πρ...

«Όσα σκέφτεται ο βιβλιοπώλης σου για σένα» του Σον Μπίθελ (προδημοσίευση)

«Όσα σκέφτεται ο βιβλιοπώλης σου για σένα» του Σον Μπίθελ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Σον Μπίθελ [Shaun Bythell] «Όσα σκέφτεται ο βιβλιοπώλης σου για σένα» (μτφρ. Μαριάννα Καλέμη) το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 18 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Key Books.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τύπος τρία

ΕΙΔΟΣ: PARENTE...

«Οδός Ευτυχίδου» της Χρύσας Φάντη (προδημοσίευση)

«Οδός Ευτυχίδου» της Χρύσας Φάντη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Χρύσας Φάντη «Οδός Ευτυχίδου», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Σμίλη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Πέτρο;»
«Εμένα φωνάζεις, γιαγιά;»
«Εσένα, γιε μου. Πάμε να δούμε τη θ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Μεσογειακό νουάρ, δικαστικό θρίλερ, whodunnit κι ένα ασήμαντο περιστατικό: 4 δυνατά ευρωπαϊκά αστυνομικά μυθιστορήματα

Μεσογειακό νουάρ, δικαστικό θρίλερ, whodunnit κι ένα ασήμαντο περιστατικό: 4 δυνατά ευρωπαϊκά αστυνομικά μυθιστορήματα

Τέσσερα πρόσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα ανανεώνουν τις γνωστές υποκατηγορίες της αστυνομικής λογοτεχνίας. «Η σκοτεινή μούσα» του Άρμιν Έρι, «Ο κώδικας του θησαυρού» της Τζάνις Χάλετ, «Θάνατος ενός ταξιδιώτη» του Ντιντιέ Φασέν και «Η στρατηγική του πεκινουά» του Αλέξις Ραβέλο.

Γράφει η Χίλ...

Τα βιβλία του φθινοπώρου 2023: Τι θα διαβάσουμε τις μέρες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου 2023: Τι θα διαβάσουμε τις μέρες που έρχονται

Επιλογές από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, θεάτρου, δοκιμίων, μελετών και γκράφικ νόβελ.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Επιλέξαμε και φέτος όχι την εξαντλητική παρουσίαση των νέων εκδόσεων αλλά την στ...

22 σημαντικοί συγγραφείς που έγραψαν μόνο ένα μυθιστόρημα

22 σημαντικοί συγγραφείς που έγραψαν μόνο ένα μυθιστόρημα

Τι κοινό θα μπορούσε να έχει η Έμιλι Μπροντέ [Emily Brontë] με τον Χουάν Ρούλφο [Juan Rulfo] και τον εικονιζόμενο Άρη Αλεξάνδρου; Και οι τρεις τους, όπως και πολλοί ακόμα σημαντικοί συγγραφείς, έγραψαν και εξέδωσαν ένα μόνο μυθιστόρημα στη διάρκεια της ζωής τους, που ωστόσο αρκούσε για να τους καθιερώσει στο λογοτεχ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

22 Σεπτεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα βιβλία του φθινοπώρου 2023: Τι θα διαβάσουμε τις μέρες που έρχονται

Επιλογές από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, θεάτρου, δοκιμίων, μελετών και γκράφικ νόβελ. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

ΦΑΚΕΛΟΙ