Ένα πορτρέτο του βιβλιοπωλείου «Πολιτεία» πολυπρισματικό, φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων και μεταφραστών. Σήμερα, ο πεζογράφος Γιώργος Μητάς.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Η σχέση όλων μας με την ανάγνωση και τα βιβλία περνάει μέσα και από αμέτρητες ώρες αναζήτησης σε μικρά και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία, στο κέντρο της Αθήνας ή στο βιβλιοπωλείο της περιοχής μας. Το βιβλιοπωλείο της «Πολιτείας» από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του αποτέλεσε στέκι συγγραφέων και αναγνωστών, καθιερωμένη στάση στις αθηναϊκές βόλτες μας.
Ένα πορτρέτο της «Πολιτείας» φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων, μεταφραστών και επιμελητών, τους κατοίκους της μεγάλης πολιτείας των βιβλίων.
Του Γιώργου Μητά
Με τον Γιώργο Θωμόπουλο έχουμε κάνει πάμπολλες συζητήσεις για βιβλία, στο λογοτεχνικό «υπόγειο» της «Πολιτείας» όπου τον γνώρισα, περισσότερα από είκοσι χρόνια πριν. Είναι πολύ ενδιαφέρων συζητητής και οι προτάσεις του, σχεδόν πάντα, βρίσκουν στόχο: τα πιο πολλά βιβλία που αγόρασα μέσα στα χρόνια, μετά από δική του προτροπή, ήταν καλά. Για καιρό πολύ έμπαινα στην «Πολιτεία» σαν αναγνώστης.
Ήρθε όμως ο καιρός που μπήκα στην «Πολιτεία» και σαν (πρωτοεμφανιζόμενος) συγγραφέας, με τις Ιστορίες του Χαλ –τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του βιβλίου– να αναπαύονται σε μια ψηλή στοίβα στον πάγκο υποδοχής με τις καινούργιες εκδόσεις της ελληνικής λογοτεχνίας. Προς μεγάλη μου έκπληξη, ο Γιώργος είχε προλάβει να τις διαβάσει. Κάναμε τότε μια συναρπαστική κουβέντα για τις ιστορίες μου και τους πρωταγωνιστές τους –εγώ κυριολεκτικά όλος αυτιά– και άκουσα εξαιρετικά ενδιαφέροντα πράγματα. (Γνωρίζω ότι τους μήνες που ακολούθησαν ο Γιώργος συζήτησε τις Ιστορίες με πολλούς άλλους επισκέπτες του ιστορικού βιβλιοπωλείου, με τον γνωστό του ενθουσιασμό – και του είμαι ευγνώμων γι’ αυτό).
Ήρθε όμως ο καιρός που μπήκα στην «Πολιτεία» και σαν (πρωτοεμφανιζόμενος) συγγραφέας, με τις Ιστορίες του Χαλ –τις πρώτες μέρες κυκλοφορίας του βιβλίου– να αναπαύονται σε μια ψηλή στοίβα στον πάγκο υποδοχής με τις καινούργιες εκδόσεις της ελληνικής λογοτεχνίας.
Τρία χρόνια αργότερα, η σκηνή επαναλήφθηκε στο ίδιο σημείο και με τους ίδιους πρωταγωνιστές, μόνο που τη θέση των Ιστοριών είχε πάρει το Σπίτι. Ο Γιώργος είχε προλάβει να διαβάσει και το καινούργιο βιβλίο, και είχε πάλι σημαντικά πράγματα να πει: μεταξύ άλλων, μία-δύο παρατηρήσεις του ήταν από τις πιο ενδιαφέρουσες –και χρήσιμες– που έχω ακούσει για τα κείμενά μου, και τις θυμάμαι χαρακτηριστικά ακόμα και σήμερα, οκτώ χρόνια μετά.
Έχω πολλές αναμνήσεις από την «Πολιτεία» που συνεχίζει και σήμερα να γράφει νέα κεφάλαια στην ιστορία της. Ο βιβλιοπώλης Γιώργος Θωμόπουλος ίσως να είναι το πιο ξεχωριστό κομμάτι τους.
＊Η ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΗΤΑΣ είναι πεζογράφος.
