alt

Για την ποιητική συλλογή του Νίκου Κατσαλίδα «Ο παρακλητικός του ηλιοβασιλέματος» (Εκδόσεις του Φοίνικα).

Του Μάριου Μιχαηλίδη

Έτσι συμβαίνει σε κάθε εποχή. Μέσα από το χρηματιστήριο των εκδοτικών πεπραγμένων, οι περισσότερες μετοχές, ειδικά της ποιήσεως, είναι από τη φύση τους προορισμένες να βουλιάξουν απνευστί και άλλες να αποδώσουν βραχυπρόθεσμα κέρδη και  να εξαργυρωθούν από επιτηδείους παίκτες της αγοράς του βιβλίου. Αυτοί γνωρίζουν πώς πρέπει να συναλλάσσονται στη σημερινή αγορά, τη χειμαζόμενη από τις πληθωριστικές τάσεις και την οικονομική  απροθυμία των αγοραστών να επενδύουν σε «χαρτιά μηδενικής ανταπόδοσης».

Κι όμως. Είναι κάποια ποιητικά βιβλία που επιμένουν, σε πείσμα των όσων συμβαίνουν σήμερα στο χώρο της εκδοτικής αγοράς, της αγοραστικής απραξίας και του ιδιωνύμου της αδιαφορίας της πολιτείας όσον αφορά την πολιτική του βιβλίου, να ορθώνουν το ανάστημά τους και να δηλώνουν εξ’ ονόματος και επ’ ονόματι του πνευματικού κόσμου, «παρόν». Και αυτό είναι μια ελπίδα, που μόνο μία εν εγρηγόρσει για τα πνευματικά πράγματα κοινωνία μπορεί να αντιληφθεί. Άμποτε.

Το πιο πρόσφατο ποιητικό έργο του Έλληνα Βορειοηπειρώτη Νίκου Κατσαλίδα Παρακλητικός του ηλιοβασιλέματος (Φοίνικας, 2014), ήρθε να ξαφνιάσει και να ανασυστήσει, πάλι, τις αναγνωστικές μας συντεταγμένες για την ποίηση. Ευτυχώς. Γιατί πρέπει κατά καιρούς να αναθεωρούμε τους κανόνες, τα μέτρα και τα ποιητικά σταθμά, εννοώ να ευρύνουμε την κλίμακα των αξιολογικών μας κριτηρίων με ανοιχτοσύνη πνεύματος και ψυχής.

Η λαλέουσα φωνή της ποιητικής του Νίκου Κατσαλίδα αντλεί από αρχέγονες ρίζες και διεκδικεί να βαστάζει ένα βάρος δυσανάλογο προς εκείνο που ανιχνεύει κανείς στα έργα πολλών μαζί σύγχρονων ποιητών.

Η λαλέουσα φωνή της ποιητικής του Νίκου Κατσαλίδα αντλεί από αρχέγονες ρίζες και διεκδικεί να βαστάζει ένα βάρος δυσανάλογο προς εκείνο που ανιχνεύει κανείς στα έργα πολλών μαζί σύγχρονων ποιητών. Δεν μιλώ για εκείνους που εκφράζουν «στιχάδην» προσωπικές ή παραλλαγμένες δάνειες σκέψεις και στοχασμούς και επιμένουν να διεκδικούν κάτι από την ποίηση. Μιλώ για όσους έχουν ταλέντο αδιαμφισβήτητο, αλλά συγχέουν το μοντέρνο και βρίσκουν το παλαιό αδιάφορο. Δηλαδή, μιλώ για τους ποιητές που για συγκεκριμένους λόγους δεν μελετούν, αλλά απλώς γράφουν και αγωνιωδώς διεκδικούν.

Στον Παρακλητικό του Νίκου Κατσαλίδα ανιχνεύονται αποξεχασμένες λέξεις διαμάντια και εικόνες ενός απίστευτου στην έκταση, τη δομή και την αισθητική φυσικού και ανθρώπινου σύμπαντος. Αποδέκτης της ομιλούσας παρακλητικής φωνής, η μάνα. Ο ποιητής, φορέας και αμετανόητος εραστής των πατρογονικών αξιών, όπως άλλωστε διαπιστώσαμε σε προηγούμενο κριτικό σημείωμα για τη σημαντική συλλογή Όφις Οικουρός (Φοίνικας, 2012), συνομιλεί με οδηγό την εγκαθιδρυμένη στη μνήμη του παράδοση, όπου προεξάρχει ο  χώρος και τα πρόσωπα της παιδικής και της νεανικής βιωματικής εμπειρίας.

Ο παρακλητικός λόγος του ποιητή προς το πρόσωπο της μητέρας του, ορίζεται από το πένθος μιας απώλειας και την αγωνία για τις πιθανές συνέπειες από αυτήν. Από μια πολύ προσωπική συνομιλία με τον ποιητή συνειδητοποίησα ότι εκείνο που σηματοδοτεί τη διάχυτη σε όλη την έκταση του Παρακλητικού αγωνία, είναι ο θάνατος του πατέρα του ποιητή και ο φόβος ότι αυτό το γεγονός προεξαγγέλλει τη διάρρηξη των ακατάλυτων δεσμών που συνέχουν τα πρόσωπα της οικογένειας. Ο σημερινός αποδέκτης της πληροφορίας αυτής ενδέχεται να την προσπεράσει με τη συμπάθεια εκείνη που κατά κανόνα επιδεικνύουν οι ευαίσθητοι άνθρωποι. Για τους ανθρώπους, όμως, που εβίωσαν την περιπέτεια της προσφυγιάς και του εξαναγκαστικού χωρισμού, γι’ αυτούς που είδαν την αλυσίδα της ζωής να θρυμματίζεται, η απώλεια δεν είναι απλώς ένα μέρος λυπηρό της ανθρώπινης περιπέτειας. Είναι η κατάρρευση ενός συμπαντικού κόσμου, που η αξία του υπερβαίνει το βάρος και την αξία των προσώπων. Γιατί στο σύμπαν αυτό, ζωτικό μέρος είναι ο χρόνος και η ανάσα των προγόνων και της παράδοσης από όπου οι επίγονοι αντλούν, υπάρχουν και δημιουργούν.

Ο φόβος και η αγωνία του ποιητή, λοιπόν, μήπως αλλαξοδρομήσει και  χαθεί ο τελευταίος κρίκος του κύκλου που κρατεί όρθια ακόμη τη ζωή, μέρος της οποίας είναι και ο ίδιος, τον συγκλονίζουν. Γι’ αυτό και ο παρακλητικός του λόγος είναι ένα συναξάρι επικλήσεων προς την αγιότητα της μητέρας, να κρατηθεί όρθια. Να μην αποκάμει και παραδοθεί τη στιγμή που κατέρρευσε το αγκωνάρι του σπιτιού, γιατί μαζί της θα χαθεί ένας ολόκληρος κόσμος.

Μάνα, μη φύγετε, κρατάτε/τις σκαλισμένες οροφές μας/με τον σταυραετό στη μέση,/και αναμμένη τη φωτιά μας,/τις πατρογονικές μας φλόγες/τα θεμέλια του σπιτικού μας.

Τον κόσμο αυτόν ο ποιητής τον αποδίδει με μία εξαιρετική στη σύλληψή της εικονοποιία που αναπαράγει ατέλειωτους ειρμούς συναισθησίας.

Τον κόσμο αυτόν ο ποιητής τον αποδίδει με μία εξαιρετική στη σύλληψή της εικονοποιία που αναπαράγει ατέλειωτους ειρμούς συναισθησίας, όπου μία εικόνα, φερ’ ειπείν οπτική, διεγείρει ευρηματικά και άλλες εικόνες διαφορετικής αισθητικής τάξεως.

Άκου την παρακλητική μου/με το γλωσσάριο της αιθρίας/από το θρόνο των ανθών μας/μες στα θροΐσματα της αύρας/(…)Κυρά αρχόντισσα της ρούγας/λύσε το μαύρο σου τσεμπέρι/μη στέκεις μαντιλοδεμένη/και φοβηθούνε τα πουλάκια/(…)

Ο Παρακλητικός του ηλιοβασιλέματος είναι μια ποιητική σύνθεση λυρικής έξαρσης, που η έκτυπη της μορφή εκτείνεται σε 56 σελίδες, η καθεμιά από τις οποίες φιλοξενεί δύο δίστηλα, που το καθένα περιέχει 30 εννεασύλλαβους ιαμβικούς προπαροξύτονους και ανομοιοκατάληκτους  στίχους. Γι’ αυτή την εκτυπωτική μορφή και όχι μόνο, ο Φοίνικας διεκδικεί τα εύσημα μιας εξαιρετικής εκδοτικής φροντίδας, με τη συνέργεια της οποίας ο αναγνώστης, έχει την αίσθηση ότι βρίσκεται μπροστά σε ένα παλαιικό κείμενο. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι εξαρχής αφήνεται μέσα στα όρια ενός ελεγχόμενου αισθητισμού, που τον προκαλεί ένα σύστημα εικόνων που δικαιωματικά διεκδικούν, ως σύστημα εννοώ, διακριτή θέση στη νεοελληνική μας ποίηση.

Και παρ’ ότι ο τίτλος της συλλογής παραπέμπει στον Παρακλητικό Κανόνα της καθ’ ημάς ορθόδοξης πίστεως, φρονώ ότι η φθεγγόμενη φωνή είναι φωνή ασκημένη στα μέτρα και το ύφος ενός λαϊκού Συναξαριστή, που ακολουθεί κατά πόδας τον Αντρέα Κορδοπάτη στα δύο γνωστά και ανυπέρβλητα Συναξάρια του Θανάση Βαλτινού. 

* Ο ΜΑΡΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ είναι συγγραφέας.

altΟ παρακλητικός του ηλιοβασιλέματος
Νίκος Κατσαλίδας
Εκδόσεις του Φοίνικα 2014
Σελ. 56, τιμή εκδότη € 10,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΤΣΑΛΙΔΑ

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

«Ηρωίδες» του Οβίδιου (κριτική) – Πρώιμα δείγματα γυναικείας γραφής

«Ηρωίδες» του Οβίδιου (κριτική) – Πρώιμα δείγματα γυναικείας γραφής

Για τον τόμο του Ovidius (43 π.Χ. – 17 μ.Χ.) «Ηρωίδες» (1-15) με εισαγωγή - κείμενο - μετάφραση - σχόλια από τους: Βάιο Βαϊόπουλο, Ανδρέα Μιχαλόπουλο και Χαρίλαο Μιχαλόπουλο (εκδ. Gutenberg).

Του Σπύρου Κιοσσέ

Μια από τις διαδικασίες που επηρ...

«Η απορηματική της ύπαρξής μας» του Αριστείδη Βουγιούκα (κριτική)

«Η απορηματική της ύπαρξής μας» του Αριστείδη Βουγιούκα (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή του Αριστείδη Βουγιούκα «Η απορηματική της ύπαρξής μας» (εκδ. Gutenberg). Κεντρική φωτογραφία © Jr Korpa / Unsplash

Του Γιώργου Βέη

Αναστοχαστικός, ταυτοχρόνως κυριολεκτικός και ρηματικά άμεσος, ανατρεπτικός όπου...

«Η ασπίδα του Αχιλλέα» του Γ.Χ. Ώντεν (κριτική)

«Η ασπίδα του Αχιλλέα» του Γ.Χ. Ώντεν (κριτική)

Για τη δίγλωσση ανθολογία ποιημάτων του W.H. Auden «Η ασπίδα του Αχιλλέα και άλλα ποιήματα» (μτφρ. Ερρίκος Σοφράς, εκδ. Αντίποδες).

Της Άλκηστης Σουλογιάννη

Οι εκδόσεις Αντίποδες προσφέρουν μια εξαιρετική ευκαιρία για μια δημιουργική επίσκεψη σε αισθητ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Μια συζήτηση με την Αλεξάνδρα Δεληγιώργη με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου της «Το κόκκινο της φωτιάς – Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας» (εκδ. Αρμός).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας», είναι ο υπότιτλος του βιβλ...

«Δέντρο από καπνό» του Ντένις Τζόνσον (κριτική)  – Το βραβευμένο μυθιστόρημα-σταθμός για τον πόλεμο του Βιετνάμ

«Δέντρο από καπνό» του Ντένις Τζόνσον (κριτική) – Το βραβευμένο μυθιστόρημα-σταθμός για τον πόλεμο του Βιετνάμ

Για το βραβευμένο μυθιστόρημα του Ντένις Τζόνσον (Denis Johnson) «Δέντρο από καπνό» (μτφρ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης, εκδ. Πατάκη), με αφορμή την κυκλοφορία –ήταν εξαντλημένο εδώ και χρόνια– της δεύτερης έκδοσής του. 

Του Φώτη Καραμπεσίνη

Εί...

Για να τον ξεχάσω (διήγημα)

Για να τον ξεχάσω (διήγημα)

Η αλήθεια είναι πως στην αρχή σε σιχαινόμουν. Απ’ την πρώτη στιγμή που σ’ έφερε στο σπίτι και σε είδα να κολυμπάς μέσα σ’ εκείνο το διάφανο σακούλι που το ‘σφιγγε σαν πουγκί στο χέρι του, σαν μπελά σ’ έβλεπα περισσότερο παρά σαν παρέα, ένα μπελά με τον οποίο δεν ήθελα επ’ ουδενί να συμβιώσω.

Της Χρυσ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Το γεγονός» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη –βραβευμένη με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας πέρσι– ταινία. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ