alt

Για την ποιητική συλλογή του Νίκου Κατσαλίδα Ο παρακλητικός του ηλιοβασιλέματος (Εκδόσεις του Φοίνικα).

Του Μάριου Μιχαηλίδη

Έτσι συμβαίνει σε κάθε εποχή. Μέσα από το χρηματιστήριο των εκδοτικών πεπραγμένων, οι περισσότερες μετοχές, ειδικά της ποιήσεως, είναι από τη φύση τους προορισμένες να βουλιάξουν απνευστί και άλλες να αποδώσουν βραχυπρόθεσμα κέρδη και  να εξαργυρωθούν από επιτηδείους παίκτες της αγοράς του βιβλίου. Αυτοί γνωρίζουν πώς πρέπει να συναλλάσσονται στη σημερινή αγορά, τη χειμαζόμενη από τις πληθωριστικές τάσεις και την οικονομική  απροθυμία των αγοραστών να επενδύουν σε «χαρτιά μηδενικής ανταπόδοσης».

Κι όμως. Είναι κάποια ποιητικά βιβλία που επιμένουν, σε πείσμα των όσων συμβαίνουν σήμερα στο χώρο της εκδοτικής αγοράς, της αγοραστικής απραξίας και του ιδιωνύμου της αδιαφορίας της πολιτείας όσον αφορά την πολιτική του βιβλίου, να ορθώνουν το ανάστημά τους και να δηλώνουν εξ’ ονόματος και επ’ ονόματι του πνευματικού κόσμου, «παρόν». Και αυτό είναι μια ελπίδα, που μόνο μία εν εγρηγόρσει για τα πνευματικά πράγματα κοινωνία μπορεί να αντιληφθεί. Άμποτε.

Το πιο πρόσφατο ποιητικό έργο του Έλληνα Βορειοηπειρώτη Νίκου Κατσαλίδα Παρακλητικός του ηλιοβασιλέματος (Φοίνικας, 2014), ήρθε να ξαφνιάσει και να ανασυστήσει, πάλι, τις αναγνωστικές μας συντεταγμένες για την ποίηση. Ευτυχώς. Γιατί πρέπει κατά καιρούς να αναθεωρούμε τους κανόνες, τα μέτρα και τα ποιητικά σταθμά, εννοώ να ευρύνουμε την κλίμακα των αξιολογικών μας κριτηρίων με ανοιχτοσύνη πνεύματος και ψυχής.

Η λαλέουσα φωνή της ποιητικής του Νίκου Κατσαλίδα αντλεί από αρχέγονες ρίζες και διεκδικεί να βαστάζει ένα βάρος δυσανάλογο προς εκείνο που ανιχνεύει κανείς στα έργα πολλών μαζί σύγχρονων ποιητών.

Η λαλέουσα φωνή της ποιητικής του Νίκου Κατσαλίδα αντλεί από αρχέγονες ρίζες και διεκδικεί να βαστάζει ένα βάρος δυσανάλογο προς εκείνο που ανιχνεύει κανείς στα έργα πολλών μαζί σύγχρονων ποιητών. Δεν μιλώ για εκείνους που εκφράζουν «στιχάδην» προσωπικές ή παραλλαγμένες δάνειες σκέψεις και στοχασμούς και επιμένουν να διεκδικούν κάτι από την ποίηση. Μιλώ για όσους έχουν ταλέντο αδιαμφισβήτητο, αλλά συγχέουν το μοντέρνο και βρίσκουν το παλαιό αδιάφορο. Δηλαδή, μιλώ για τους ποιητές που για συγκεκριμένους λόγους δεν μελετούν, αλλά απλώς γράφουν και αγωνιωδώς διεκδικούν.

Στον Παρακλητικό του Νίκου Κατσαλίδα ανιχνεύονται αποξεχασμένες λέξεις διαμάντια και εικόνες ενός απίστευτου στην έκταση, τη δομή και την αισθητική φυσικού και ανθρώπινου σύμπαντος. Αποδέκτης της ομιλούσας παρακλητικής φωνής, η μάνα. Ο ποιητής, φορέας και αμετανόητος εραστής των πατρογονικών αξιών, όπως άλλωστε διαπιστώσαμε σε προηγούμενο κριτικό σημείωμα για τη σημαντική συλλογή Όφις Οικουρός (Φοίνικας, 2012), συνομιλεί με οδηγό την εγκαθιδρυμένη στη μνήμη του παράδοση, όπου προεξάρχει ο  χώρος και τα πρόσωπα της παιδικής και της νεανικής βιωματικής εμπειρίας.

Ο παρακλητικός λόγος του ποιητή προς το πρόσωπο της μητέρας του, ορίζεται από το πένθος μιας απώλειας και την αγωνία για τις πιθανές συνέπειες από αυτήν. Από μια πολύ προσωπική συνομιλία με τον ποιητή συνειδητοποίησα ότι εκείνο που σηματοδοτεί τη διάχυτη σε όλη την έκταση του Παρακλητικού αγωνία, είναι ο θάνατος του πατέρα του ποιητή και ο φόβος ότι αυτό το γεγονός προεξαγγέλλει τη διάρρηξη των ακατάλυτων δεσμών που συνέχουν τα πρόσωπα της οικογένειας. Ο σημερινός αποδέκτης της πληροφορίας αυτής ενδέχεται να την προσπεράσει με τη συμπάθεια εκείνη που κατά κανόνα επιδεικνύουν οι ευαίσθητοι άνθρωποι. Για τους ανθρώπους, όμως, που εβίωσαν την περιπέτεια της προσφυγιάς και του εξαναγκαστικού χωρισμού, γι’ αυτούς που είδαν την αλυσίδα της ζωής να θρυμματίζεται, η απώλεια δεν είναι απλώς ένα μέρος λυπηρό της ανθρώπινης περιπέτειας. Είναι η κατάρρευση ενός συμπαντικού κόσμου, που η αξία του υπερβαίνει το βάρος και την αξία των προσώπων. Γιατί στο σύμπαν αυτό, ζωτικό μέρος είναι ο χρόνος και η ανάσα των προγόνων και της παράδοσης από όπου οι επίγονοι αντλούν, υπάρχουν και δημιουργούν.

Ο φόβος και η αγωνία του ποιητή, λοιπόν, μήπως αλλαξοδρομήσει και  χαθεί ο τελευταίος κρίκος του κύκλου που κρατεί όρθια ακόμη τη ζωή, μέρος της οποίας είναι και ο ίδιος, τον συγκλονίζουν. Γι’ αυτό και ο παρακλητικός του λόγος είναι ένα συναξάρι επικλήσεων προς την αγιότητα της μητέρας, να κρατηθεί όρθια. Να μην αποκάμει και παραδοθεί τη στιγμή που κατέρρευσε το αγκωνάρι του σπιτιού, γιατί μαζί της θα χαθεί ένας ολόκληρος κόσμος.

Μάνα, μη φύγετε, κρατάτε/τις σκαλισμένες οροφές μας/με τον σταυραετό στη μέση,/και αναμμένη τη φωτιά μας,/τις πατρογονικές μας φλόγες/τα θεμέλια του σπιτικού μας.

Τον κόσμο αυτόν ο ποιητής τον αποδίδει με μία εξαιρετική στη σύλληψή της εικονοποιία που αναπαράγει ατέλειωτους ειρμούς συναισθησίας.

Τον κόσμο αυτόν ο ποιητής τον αποδίδει με μία εξαιρετική στη σύλληψή της εικονοποιία που αναπαράγει ατέλειωτους ειρμούς συναισθησίας, όπου μία εικόνα, φερ’ ειπείν οπτική, διεγείρει ευρηματικά και άλλες εικόνες διαφορετικής αισθητικής τάξεως.

Άκου την παρακλητική μου/με το γλωσσάριο της αιθρίας/από το θρόνο των ανθών μας/μες στα θροΐσματα της αύρας/(…)Κυρά αρχόντισσα της ρούγας/λύσε το μαύρο σου τσεμπέρι/μη στέκεις μαντιλοδεμένη/και φοβηθούνε τα πουλάκια/(…)

Ο Παρακλητικός του ηλιοβασιλέματος είναι μια ποιητική σύνθεση λυρικής έξαρσης, που η έκτυπη της μορφή εκτείνεται σε 56 σελίδες, η καθεμιά από τις οποίες φιλοξενεί δύο δίστηλα, που το καθένα περιέχει 30 εννεασύλλαβους ιαμβικούς προπαροξύτονους και ανομοιοκατάληκτους  στίχους. Γι’ αυτή την εκτυπωτική μορφή και όχι μόνο, ο Φοίνικας διεκδικεί τα εύσημα μιας εξαιρετικής εκδοτικής φροντίδας, με τη συνέργεια της οποίας ο αναγνώστης, έχει την αίσθηση ότι βρίσκεται μπροστά σε ένα παλαιικό κείμενο. Το κυριότερο, όμως, είναι ότι εξαρχής αφήνεται μέσα στα όρια ενός ελεγχόμενου αισθητισμού, που τον προκαλεί ένα σύστημα εικόνων που δικαιωματικά διεκδικούν, ως σύστημα εννοώ, διακριτή θέση στη νεοελληνική μας ποίηση.

Και παρ’ ότι ο τίτλος της συλλογής παραπέμπει στον Παρακλητικό Κανόνα της καθ’ ημάς ορθόδοξης πίστεως, φρονώ ότι η φθεγγόμενη φωνή είναι φωνή ασκημένη στα μέτρα και το ύφος ενός λαϊκού Συναξαριστή, που ακολουθεί κατά πόδας τον Αντρέα Κορδοπάτη στα δύο γνωστά και ανυπέρβλητα Συναξάρια του Θανάση Βαλτινού. 

* Ο ΜΑΡΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ είναι συγγραφέας.

altΟ παρακλητικός του ηλιοβασιλέματος
Νίκος Κατσαλίδας
Εκδόσεις του Φοίνικα 2014
Σελ. 56, τιμή εκδότη € 10,00

alt

ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΤΣΑΛΙΔΑ


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Κωμωδία, των Γιάννη Στίγκα & Νικόλα Ευαντινού (κριτική)

Κωμωδία, των Γιάννη Στίγκα & Νικόλα Ευαντινού (κριτική)

Για την ποιητική συλλογή που συνέγραψε ο Γιάννης Στίγκας με τον Νικόλα Ευαντινό, «Κωμωδία» (εκδ. Άγρα).

Της Τιτίκας Δημητρούλια

Ο Γιάννης Στίγκας και ο Νικόλας Ευαντινός μας παραδίδουν σήμερα μια νέα ποιητική Κωμωδία ...

Θάνατος ο Δεύτερος, του Αντώνη Φωστιέρη (κριτική)

Θάνατος ο Δεύτερος, του Αντώνη Φωστιέρη (κριτική)

Κάθε μήνα, μια ποιητική συλλογή, μπαίνει στο μικροσκόπιο και εξετάζεται με πάθος και χωρίς κανέναν φόβο. Σήμερα, η ποιητική συλλογή του Αντώνη Φωστιέρη «Θάνατος ο Δεύτερος» (εκδ. Καστανιώτη).

Του Διογένη Σακκά

Η ποιητική συλλογή Θάνατος ο Δεύτ...

Θυρίδα 1821, της Σοφίας Διονυσοπούλου (κριτική)

Θυρίδα 1821, της Σοφίας Διονυσοπούλου (κριτική)

Για την ποιητική σύνθεση «Θυρίδα 1821», της Σοφίας Διονυσοπούλου, που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Το Ροδακιό. 

Της Τιτίκας Δημητρούλια

«Στην ποίηση οι στίχοι είναι σφαίρες», διαβάζαμε στην προηγούμενη ποιητική σύνθεση της Σοφίας Διονυσοπούλου, ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Η τελευταία μονομαχία, του Ρίντλεϊ Σκοτ (κριτική)

Η τελευταία μονομαχία, του Ρίντλεϊ Σκοτ (κριτική)

Για την ταινία «Η τελευταία μονομαχία» σε σκηνοθεσία του Ridley Scott, η οποία προβάλλεται στις κινηματογραφικές αίθουσες.

Του Θόδωρου Σούμα

«Η τελευταία μονομαχία» του Ρίντλεϊ Σκοτ είναι μια θεαματική, δραματική και περιπετειώδης...

Πέθανε ο ποιητής και ζωγράφος Γιώργος Κακουλίδης

Πέθανε ο ποιητής και ζωγράφος Γιώργος Κακουλίδης

Ανακοίνωση της Εταιρείας Συγγραφέων για τον θάνατο του Γιώργου Κακουλίδη.

Η Εταιρεία Συγγραφέων εκφράζει τη λύπη της για τον θάνατο του καταξιωμένου ποιητή Γιώργου Κακουλίδη. Συγγραφέας αλλά και ζωγράφος, ο Γιώργος Κακουλίδης υιοθέτησε από νέος, έναν τρόπο ζωή...

Ιστορίες από τη ζωή

Ιστορίες από τη ζωή

Ιστορίες από τη ζωή των αρχαίων ημών – και όχι μόνο.

Του Κώστα Κουτσουρέλη

Συγγενής και σύντροφος του Αλκιβιάδη, ο Αξίοχος (γράφει ο Λυσίας) τον ακολούθησε στην Άβυδο. Εκεί και οι δυο τους νυμφεύθηκαν τη Μεδοντιάδα. Όταν από τον γάμο των τριών γεννήθηκ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες, του Δημήτρη Ινδαρέ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του Δημήτρη Ινδαρέ «Λενάκι: Δυο φωτιές και δυο κατάρες. Με αφορμή ένα δημοτικό τραγούδι του Μοριά», το οποίο κυκλοφορεί τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ι. ΠΗΓΕΣ ΚΑΙ ΡΙΖΕΣ

...
Πράκτορας Σόνυα, του Μπεν Μακιντάιρ (προδημοσίευση)

Πράκτορας Σόνυα, του Μπεν Μακιντάιρ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ben Macintyre «Πράκτορας Σόνυα: Η κατάσκοπος που έκλεψε τα σχέδια της ατομικής βόμβας» (μτφρ. Γιώργος-Ίκαρος Μπαμπασάκης), το οποίο κυκλοφορεί στις 13 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
Τα χρόνια, της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Τα χρόνια, της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Τα χρόνια» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη, επίμετρο: Νίκος Μπακουνάκης), το οποίο κυκλοφορεί στις 14 Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Σε τούτη την ασπρόμαυρη φωτογραφ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

11η Σεπτεμβρίου, 20 χρόνια μετά: 20 βιβλία που μας βοήθησαν να κατανοήσουμε

Είκοσι χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από τα γεγονότα που μας εισήγαγαν στον 21ο αιώνα. Ήταν η μεγαλύτερη και πιο σοκαριστική αλληλουχία τρομοκρατικών ενεργειών που έγινε ποτέ, με μερικά λεπτά διαφορά: οι επιθέσεις στους Δίδυμους Πύργους στη Νέα Υόρκη, και στο Πεντάγωνο στην Ουάσιγκτον, την 11η Σεπτεμβρίου του 2001. Α...

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Τα ώριμα βιβλία του Αυγούστου: 26 πρόσφατες εκδόσεις

Οι περισσότεροι από τα τίτλους που παρουσιάζονται εδώ έφτασαν στα χέρια μας πολύ πρόσφατα. Πρόκειται για ενδιαφέροντα βιβλία που στην πλειονότητά τους πέρασαν «κάτω από τα ραντάρ» των βιβλιοπροτάσεων για το καλοκαίρι. Ιδού μερικά από τα καλύτερα. 

Ε...

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα καλά βιβλία, πρόσκληση για σκέψη

Έντεκα βιβλία ιστορίας, εθνολογίας, σύγχρονων οικονομικών και κοινωνικών ζητημάτων για τους εναπομείναντες στην πόλη αλλά και για όσους ακόμη αναζητούν βιβλία για τις διακοπές τους που να αξίζουν το βάρος τους.

Του Γιώργου Σιακαντάρη

...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

25 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

1ο Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης ΛΕΑ

Ένα νέο βραβείο για τη μεταφρασμένη λογοτεχνία από ισπανικά, πορτογαλικά και καταλανικά στα ελληνικά είναι γεγονός. Διαβάστε τη βραχεία λίστα των υποψηφίων πρ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

11 Δεκεμβρίου 2020 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2020

Να επιλέξεις τα «καλύτερα» λογοτεχνικά βιβλία από μια χρονιά τόσο πλούσια σε καλούς τίτλους όπως η χρονιά που κλείνει δεν είναι εύκολη υπόθεση. Το αποτολμήσαμε, όπως άλ

ΦΑΚΕΛΟΙ