Ιστορίες από την «Πολιτεία» των βιβλίων: Η Λίλυ Εξαρχοπούλου θυμάται...

Η σχέση όλων μας με την ανάγνωση και τα βιβλία περνάει μέσα και από αμέτρητες ώρες αναζήτησης σε μικρά και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία, στο κέντρο της Αθήνας ή στο βιβλιοπωλείο της περιοχής μας. Το βιβλιοπωλείο της «Πολιτείας» από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του αποτέλεσε στέκι συγγραφέων και αναγνωστών, καθιερωμένη στάση στις αθηναϊκές βόλτες μας.

Ένα πορτρέτο της «Πολιτείας» φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων, μεταφραστών και επιμελητών, τους κατοίκους της μεγάλης πολιτείας των βιβλίων.

«Βίος και “Πολιτεία”» της Λίλυς Εξαρχοπούλου

Οι βιβλιόφιλοι έχουν ένα κακό: θεωρούν (και είναι) τα βιβλιοπωλεία παιδική χαρά τους. Μπορεί να εισέρχονται σκυθρωποί μετά από ώρες δουλειάς αλλά βγαίνουν γελαστοί είτε κρατούν ένα φτενό βιβλιαράκι είτε μια φουσκωμένη (δείγμα καταναλωτισμού;) σακούλα· κατέχουν πλέον το/α αντικείμενο/α του πόθου τους.

Τα βιβλιοπωλεία είναι εξ ορισμού χρωματιστά. Τα εξώφυλλα των βιβλίων είναι πολύχρωμα, συνθέτουν μια απίστευτη γκάμα χρωμάτων. Κι ο πιο εστέτ αναγνώστης δεν λοιδωρεί τα κραυγαλέα εξώφυλλα, μπορεί να μην τα εγκρίνει ή να τα θεωρεί κιτς αλλά μια και βρίσκονται μαζί με τις αγαπημένες του αισθητικές καλλιγραφίες, απλώς τα προσπερνά υπομειδιώντας, καταφεύγοντας σε εκείνα της αρεσκείας του.

ー Βρήκα ένα βιβλιοπωλείο στην Ασκληπιού που κατεβαίνεις κάποιες σκάλες και έχει άπειρα βιβλία, ό,τι τραβάει η ψυχή σου…
ー Είναι αυτό που ήταν στη στοά της Όπερας, βρε χαζό… Μη μου πεις ότι δεν το ήξερες!
ー Α! Ε, ναι.

Αχ, βρε Νίκη η «Πολιτεία» έχει πια τέσσερις εισόδους, σε λίγο θα παραείναι Αριστοτελική μέσα στον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» που εν μέρει περιλαμβάνει τις γυναίκες αλλά εξακολουθεί να έχει σκλάβους, πρόσφυγες, παρίες, περιθωριακούς, διεμφυλικούς…

Όμορφος κόσμος. Η Νίκη, ο Στέφανος και τόσοι άλλοι. Άπαντες ενημερωμένοι για τα καινούργια βιβλία, για παλαιότερες εκδόσεις, γι’ αυτό που δεν πρέπει να χάσεις, γι’ αυτό που πρέπει να ανακαλύψεις. Μετά, έφυγε η Νίκη που, αρχικά, είχε κουραστεί και είπε να διαβάσει τον υπόλοιπο Φόκνερ, μετά για να γράψει τα δικά της διαμαντάκια, μετά… Αχ, βρε Νίκη, η «Πολιτεία» έχει πια τέσσερις εισόδους, σε λίγο θα παραείναι Αριστοτελική μέσα στον «θαυμαστό καινούργιο κόσμο» που εν μέρει περιλαμβάνει τις γυναίκες αλλά εξακολουθεί να έχει σκλάβους, πρόσφυγες, παρίες, περιθωριακούς, διεμφυλικούς…

Δεξιά, δίπλα στη σκάλα της εισόδου, τα λογοτεχνικά περιοδικά, αυτά που έβγαλαν και βγάζουν τους νέους συγγραφείς δίνοντάς τους βήμα για να ξεκινήσουν δίπλα στα αφιερώματα στους καταξιωμένους παλαιότερους. Στη συνέχεια πάγκοι με φρέσκια λογοτεχνία, ελληνική και ξένη. Στη μέση, πάγκος με βιβλία ποίησης, αριστερά προς το βάθος πάγκος με αξιόλογες προσφορές, απέναντι από την είσοδο οι νέες εκδόσεις. Κι αυτά τα ολίγα μόνον για την Α είσοδο, να αφήσω χώρο στην τσάντα για τα δοκίμια, τα ιστορικά, τα πολιτικά, τα ξενόγλωσσα…

＊Η ΛΙΛΥ ΕΞΑΡΧΟΠΟΥΛΟΥ είναι συγγραφέας.

.