Ένα πορτρέτο του βιβλιοπωλείου «Πολιτεία» πολυπρισματικό, φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων και μεταφραστών. Σήμερα, ο συγγραφέας Μάνος Κοντολέων.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Η σχέση όλων μας με την ανάγνωση και τα βιβλία περνάει μέσα και από αμέτρητες ώρες αναζήτησης σε μικρά και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία, στο κέντρο της Αθήνας ή στο βιβλιοπωλείο της περιοχής μας. Το βιβλιοπωλείο της «Πολιτείας» από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του αποτέλεσε στέκι συγγραφέων και αναγνωστών, καθιερωμένη στάση στις αθηναϊκές βόλτες μας.
Ένα πορτρέτο της «Πολιτείας» φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων, μεταφραστών και επιμελητών, τους κατοίκους της μεγάλης πολιτείας των βιβλίων.
«Κάποια παλαιότερα Χριστούγεννα όλα αυτά* εκεί στην Ασκληπιού, στο βιβλιοπωλείο της Πολιτείας» του Μάνου Κοντολέων
Μερικά χρόνια πιο πριν. Παραμονές Χριστουγέννων. Χριστούγεννα που για μένα δεν θα είχαν εκείνη τη λάμψη προηγούμενων ετών. Μια παρεξήγηση με πρόσωπο πολυτιμότερο από αμέθυστο είχε συμβεί – μια παρεξήγηση από εκείνες που αν και καιρό κυοφορούνται, ξαφνικά παρουσιάζονται, ξαφνικά και με ένταση και τελικά δεν καταφέρνεις να τις ελέγξεις και άδικα παίρνουν διαστάσεις μεγαλύτερες της αξίας τους.
Μήνες πολλούς που δεν επικοινωνούσαμε – η ασφυξία με έπνιγε και ήξερα πως και το άλλο πρόσωπο το ίδιο θα ασφυκτιούσε. Αλλά ο εγωισμός και από τις δύο πλευρές έδειχνε να είναι άτρωτος.
Παραμονές, λοιπόν, Χριστουγέννων και πέρασα από το πεζοδρόμιο της Ασκληπιού και λαχτάρησα να προσφέρω ενδυνάμωση μα και πίκρα στον εαυτό μου με ένα βιβλίο – εκείνο που είχα δωρίσει στο αγαπημένο πρόσωπο σε μια επέτειο προηγούμενης εποχής*, γενέθλια μάλλον θα είχε τότε και θα έκλεινε τα είκοσι πέντε.
Παραμονές, λοιπόν, Χριστουγέννων και πέρασα από το πεζοδρόμιο της Ασκληπιού και λαχτάρησα να προσφέρω ενδυνάμωση μα και πίκρα στον εαυτό μου με ένα βιβλίο...
Παλιά πλέον έκδοση και λογικό να μην υπήρχε στου πάγκους της «Πολιτείας». Αναζήτησα το τμήμα με βιβλία ξένης λογοτεχνίας και επειδή όλοι οι υπάλληλοι ήταν απασχολημένοι με πολλούς, λόγω των ημερών, πελάτες, άρχισα να αναζητώ τον ποθητό τίτλο στα ράφια παλαιότερων εκδόσεων. Κι ενώ αναζητούσα και φοβόμουν πως ο συγκεκριμένος τίτλος μάλλον θα είχε εξαντληθεί, μια φωνή –πολύτιμο το άκουσμά της ως κελαϊδισμός αηδόνας– με ρώτησε: «Αυτό ψάχνεις;»
Μπροστά μου στεκόταν το αγαπημένο πρόσωπο – μάτια θολά από συγκρατούμενα δάκρυα και στα χείλη ένα χαμόγελο διστακτικής πρότασης. Στα δάχτυλά της μέσα το βιβλίο που αναζητούσα. Με τα δικά μου δάχτυλα το έπιασα κι εγώ. Τα δάχτυλα και των δυο μας μπλεγμένα ολόγυρα σε λέξεις που είχαμε και οι δυο αγαπήσει.
Κάποια παλαιότερα Χριστούγεννα όλα αυτά, εκεί στην Ασκληπιού, στο βιβλιοπωλείο της «Πολιτείας».
＊Ο ΜΑΝΟΣ ΚΟΝΤΟΛΕΩΝ είναι συγγραφέας.
