Ένα πορτρέτο του βιβλιοπωλείου «Πολιτεία» πολυπρισματικό, φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων και μεταφραστών. Σήμερα, ο ποιητής, μεταφραστής και δοκιμιογράφος Παντελής Μπουκάλας.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Η σχέση όλων μας με την ανάγνωση και τα βιβλία περνάει μέσα και από αμέτρητες ώρες αναζήτησης σε μικρά και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία, στο κέντρο της Αθήνας ή στο βιβλιοπωλείο της περιοχής μας. Το βιβλιοπωλείο της «Πολιτείας» από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του αποτέλεσε στέκι συγγραφέων και αναγνωστών, καθιερωμένη στάση στις αθηναϊκές βόλτες μας.
Ένα πορτρέτο της «Πολιτείας» φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων, μεταφραστών και επιμελητών, τους κατοίκους της μεγάλης πολιτείας των βιβλίων.
«Ένας πολύτιμος φίλος, ο Γιώτης Πριώνης» του Παντελή Μπουκάλα
Τον γνώρισα στα τέλη της δεκαετίας του 1970. Μαλλιά προώρως ασημένια, πρόσωπο κόκκινο, βροντερή φωνή κι ένα χαμόγελο σαν ταυτότητά του. Φίλος καλότατου φίλου ο Γιώτης Πριώνης, από την Καστάνιανη της Ηπείρου, στα σύνορα με την Αλβανία, έγινε και δικός μου καλότατος φίλος. Και νοστιμεύαμε τη φιλία με ψευτοτσακωμούς για τα πολιτικά και τα ποδοσφαιρικά (μέγα το πάθος του για τον Πανιώνιο και την Τόττεναμ). Τον χάρηκα στα πανηγύρια του χωριού του, να χορεύει λεβέντικα και να τραγουδάει τα πολυφωνικά με την παρέα του, κλώστης ο ίδιος.
Ο Γιώτης/Παναγιώτης/Τάκης έδινε νόημα στον όρο βιβλιοϋπάλληλος. Εξαιρετικός διάκονος της φιλαναγνωσίας, ένας εμπειρικός μερακλής με τη δουλειά του, είχε χαραγμένη στη μνήμη του τη γεωγραφία του βιβλιοπωλείου, της «Δωδώνης» πρώτα, της «Πολιτείας» έπειτα. Ήταν ο βιβλιοθήρας και βιβλιοσυλλέκτης μου για τα αρχαιογνωστικά και τα λαογραφικά. Έβρισκε ταχύτατα ό,τι κι αν του ζητούσα. Και μου κρατούσε σε μια φωλιά κάτω από το ταμείο όσα ήταν βέβαιος πως θα με ενδιέφεραν.
...το μάτι μου όμως πέφτει σε έναν τίτλο που τον έψαχνα πολύ καιρό: τα Άπαντα του Κοραή, στην επιμέλεια του Γ. Βαλέτα. Πετάχτηκα, μη με προλάβει κανείς, «το είδες ε!» ακούω τον Γιώτη πίσω μου.
Φτάνω κάποια στιγμή στην «Πολιτεία», να πάρω τις παραγγελίες μου και να ξανασκαλίσω τα ράφια με τα δημοτικά και τ’ αρχαία. Μου φτιάχνει έναν εσπρέσο, να μιλήσουμε όσο τον πίνω για τον κοινό καημό μας, την Αριστερά, το μάτι μου όμως πέφτει σε έναν τίτλο που τον έψαχνα πολύ καιρό: τα Άπαντα του Κοραή, στην επιμέλεια του Γ. Βαλέτα. Πετάχτηκα, μη με προλάβει κανείς, «το είδες ε!» ακούω τον Γιώτη πίσω μου. Με δίκαιο καμάρι μού ιστόρησε πώς είχε πετύχει την πλήρη σειρά στο Μοναστηράκι. «Την αγοράζω τώρα. Όσο κι αν κάνει», του λέω. «Μωρέ Παντέλο», με παρακάλεσε, «άσε να την κρατήσω μια-δυο βδομάδες, έτσι, να τη δει ο κόσμος. Είναι κόσμημα». Τίποτα εγώ. Ανένδοτος. Χάιδεψε τον Κοραή ο πολύτιμος φίλος και πήγαμε στο ταμείο. Την επόμενη φορά μού χάρισε τη δυσεύρετη δίτομη συλλογή δημοτικών του Άγι Θέρου. Για τον εαυτό του κράτησε μια φωτοτυπία.
＊Ο ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΜΠΟΥΚΑΛΑΣ είναι ποιητής, μεταφραστής και δοκιμιογράφος.
