Ένα πορτρέτο του βιβλιοπωλείου «Πολιτεία» πολυπρισματικό, φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων και μεταφραστών. Σήμερα, ο ποιητής Δημήτρης Αγγελής.
Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός
Η σχέση όλων μας με την ανάγνωση και τα βιβλία περνάει μέσα και από αμέτρητες ώρες αναζήτησης σε μικρά και μεγαλύτερα βιβλιοπωλεία, στο κέντρο της Αθήνας ή στο βιβλιοπωλείο της περιοχής μας. Το βιβλιοπωλείο της «Πολιτείας» από τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του αποτέλεσε στέκι συγγραφέων και αναγνωστών, καθιερωμένη στάση στις αθηναϊκές βόλτες μας.
Ένα πορτρέτο της «Πολιτείας» φιλοτεχνημένο από τις αφηγήσεις και τις ιστορίες συγγραφέων, μεταφραστών και επιμελητών, τους κατοίκους της μεγάλης πολιτείας των βιβλίων.
«Μια θαυμαστή βιβλιοπολιτεία» του Δημήτρη Αγγελή
Προς τα τέλη δεκαετίας του 1990, δουλεύω στις Εκδόσεις των Φίλων, συνεργάζομαι κυρίως με τη Νίκη Αναστασέα από την «Πολιτεία» για τις παραγγελίες, ακόμα δεν έχει εκδώσει το Αυτή η αργή μέρα προχωρούσε για να τη βλέπω και ως συγγραφέα, αλλά χαίρομαι την εγκαρδιότητα με την οποία με καλωσορίζει όταν περνάω για δειγματισμό των νέων βιβλίων. Σε καθημερινή βάση, λίγο μετά τις δύο το μεσημέρι που σχολάω, κατεβαίνω τα σκαλιά του υπογείου στην Ασκληπιού και χαζεύω τα νέα βιβλία – εκείνη την εποχή ξέρω όλους ανεξαιρέτως τους νέους τίτλους, τους συγγραφείς και τους εκδότες τους (αν υπήρχε σχετικό τηλεπαιχνίδι θα κέρδιζα!).
«Δεν έχουμε βιβλία άλλων εκδοτικών οίκων», της απαντώ, «όμως αν πάτε στην «Πολιτεία», στο υπόγειο... (...)
Θυμάμαι λοιπόν χαρακτηριστικά μια χειμωνιάτικη μέρα που μισανοίγει την πόρτα του μικρού βιβλιοπωλείου των Εκδόσεων, στη στοά της Πανεπιστημίου 10, μια βιαστική κυρία. «Μήπως έχετε το τάδε μυθιστόρημα;», με ρωτάει. «Δεν έχουμε βιβλία άλλων εκδοτικών οίκων», της απαντώ, «όμως αν πάτε στην «Πολιτεία», στο υπόγειο, απέναντι ακριβώς από τη σκάλα, στη δεύτερη βιβλιοθήκη, τρίτο ράφι, πρέπει να είναι το πέμπτο βιβλίο περίπου στη σειρά από τα δεξιά». Η γυναίκα με κοιτάζει έκπληκτη, κλείνει με δύναμη την πόρτα και φεύγει αποσβολωμένη. Η αντίδρασή της μου φαίνεται υπερβολικά αγενής, αλλά περίπου μισή ώρα αργότερα επιστρέφει με το βιβλίο στα χέρια και μου λέει σχεδόν απολογητικά:
«Σας ευχαριστώ πολύ, στην αρχή νόμιζα ότι με κοροϊδεύατε αλλά είχατε δίκιο! Πώς το ξέρατε;».
Τέτοια σχέση είχα εκείνη την εποχή με την «Πολιτεία», όπου στην αρχή κάθε μήνα κατέβαλλα τον μισό μισθό μου (τουλάχιστον).
Δεν εργάζομαι πλέον στο κέντρο για να διατηρώ την ίδια καθημερινή επαφή με το βιβλιοπωλείο, αλλά συχνά, τα Σάββατα, η «Πολιτεία» γίνεται ένας από τους πιο αναζωογονητικούς και κυριολεκτικά ψυχαγωγικούς σταθμούς του αθηναϊκού μου περίπατου.
＊Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΑΓΓΕΛΗΣ είναι ποιητής, διευθυντής του περιοδικού Φρέαρ.
