Το βράδυ, λίγο μετά τη δύση, ένα ποίημα. Απόψε, «Στο πάτωμα», από τη συλλογή «Και με την ελάχιστη υγρασία θ' ανθίζουμε» (εκδ. Περισπωμένη), του Πέτρου Πολυμένη.
Επιμέλεια: Οράτιος
Στο πάτωμα
Αστραπιαία βρεθήκανε στο πάτωμα
με όση ορμή είχε μείνει διαθέσιμη.
Στρώσανε κατάχαμα τη δίψα τους
σε λογής λογής σχήματα κυλούσανε ρευστοί
όπως το ένα σώμα έβρισκε δρόμο στο άλλο.
Με κάθε νεύρο, με κάθε κύτταρο
να έχει πια ξυπνήσει
παραμέρισαν πολύχρονη νηστεία
στάλα στάλα χύθηκαν σε ξεχασμένα περιγράμματα
Ήρθα
να μεταλάβω τη λύτρωση
να σε μυρωθώ
σα λύχνος να λάμψω μαζί σου.
