Το βράδυ, λίγο μετά τη δύση, ένα ποίημα. Απόψε, «Προτού ο κόσμος γίνει» του Ουίλιαμ Μπάτλερ Γέιτς, από τη συλλογή «Μια γυναίκα νέα και γραία και άλλα ποιήματα» (μτφρ. Αντώνης Ζέρβας, εκδ. Περισπωμένη).
Επιμέλεια: Οράτιος
W. B. YEATS (1865 – 1939)
Προτού ο κόσμος γίνει
Που βάφω τις βλεφαρίδες μαύρες
Και κάνω πιο φωτεινά τα μάτια
Κι ακόμα πιο κόκκινα τα χείλη,
Και που ρωτώ από καθρέφτη σε καθρέφτη,
Αν όλα έχουν καθώς πρέπει,
Δεν είναι από ματαιοφροσύνη:
Αναζητώ το πρόσωπο που είχα
Προτού ο κόσμος γίνει.
Τι κι αν κοιτάζω έναν άντρα
Σαν να ’ναι ο άντρας της ζωής μου,
Ενώ το αίμα στέκει παγωμένο
Και δεν σκιρτάει η καρδιά μου;
Άσπλαχνη τάχα γιατί να με νομίσει
Ή και να νιώσει προδομένος;
Θα μ' άρεσε αυτό που ήμουν ν' αγαπήσει
Προτού ο κόσμος γίνει.
Μια γυναίκα νέα και γραία και άλλα ποιήματα, μτφρ. Αντώνης Ζέρβας [Περισπωμένη, 2019]
