diplos-seismos

Διαβάζουμε τα αποτελέσματα των εκλογών με τα εργαλεία που μας κληροδότησε Ο διπλός εκλογικός σεισμός του 2012 (επιμ.: Γ.Βούλγαρη - Η.Νικολακόπουλου). 

Του Σωτήρη Βανδώρου

Είναι αδύνατο να αξιολογήσει κανείς τα αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών και ευρωπαϊκών εκλογών του 2014, χωρίς να συνεκτιμήσει αυτά των εθνικών εκλογών του 2012. Όχι επειδή ήταν οι προηγούμενες εκλογές, αλλά επειδή, όπως εξηγούν οι πολιτικοί επιστήμονες Γιάννης Βούλγαρης και Ηλίας Νικολακόπουλος στην εισαγωγή του ομότιτλου τόμου που επιμελούνται κι ο οποίος εκδόθηκε πολύ πρόσφατα από το Θεμέλιο, επρόκειτο για έναν διπλό εκλογικό σεισμό.

Η οικονομική κρίση αποτελεί βεβαίως ένα «εξαιρετικό γεγονός» το οποίο πυροδοτεί εξελίξεις, όχι όμως μια πρωτογενή αιτία της πολιτικής κρίσης.

Η έννοια «εκλογές-σεισμός» είναι καθιερωμένος στην επιστημονική βιβλιογραφία κι αναφέρεται σε εκείνες τις σπάνιες περιπτώσεις που εκπληρώνονται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) Προϋπάρχει ένα σταθερό ή φαινομενικά σταθερό κομματικό σύστημα, (β) μεσολαβεί ένα «εξαιρετικό γεγονός» το οποίο πυροδοτεί εξελίξεις, (γ) το εκλογικό αποτέλεσμα ανατρέπει ριζικά και με τη μία τη δομή του προϋπάρχοντος κομματικού συστήματος, (δ) το κομματικό τοπίο παραμένει ριζικά διαφορετικό. Είναι ασφαλές κατόπιν και των εκλογών του Μαΐου του 2014 να επιβεβαιώσουμε αναδρομικά και την τελευταία προϋπόθεση.

Αποτελεί  κοινή συνισταμένη των έξι επιμέρους μελετών που συναποτελούν τον τόμο ότι η οικονομική κρίση αποτελεί βεβαίως ένα εξαιρετικό γεγονός κατά την παραπάνω έννοια, όχι όμως μια πρωτογενή αιτία της πολιτικής κρίσης. Λειτούργησε ως επιταχυντής ή/και ως καταλύτης μιας προϋπάρχουσας πολιτικής κρίσης η οποία, μολονότι εμφάνιζε έκδηλα ορισμένες όψεις της ήδη πριν το 2009, παρ’ όλα αυτά ήταν συνολικά αργόσυρτη ή και λανθάνουσα και προσέλαβε ραγδαία κι εντελή μορφή μόνον με την οικονομική κρίση. Έτσι είχαμε προμηνύματα αυτού που θα ξεσπούσε, φερ’ ειπείν τη σταθερή πτώση των δεικτών πολιτικής εμπιστοσύνης προς τους πολιτικούς θεσμούς ή το ιστορικά χαμηλότερο ποσοστό της απερχόμενης από την κυβέρνηση ΝΔ στις εθνικές εκλογές του 2009 που δεν αξιολογήθηκε τότε ως προσεισμική δόνηση για το δικομματισμό, σε συνδυασμό μάλιστα με την αισθητή μείωσή του ιδίως στην Αττική. Εξίσου, δεν εκτιμήθηκε δεόντως μολονότι επισημάνθηκε η τάση διεύρυνσης της διαφοροποίησης της εκλογικής συμπεριφοράς μεταξύ των ηλικιακών ομάδων. Πρόκειται για χαρακτηριστικές ασυνέχειες του κομματικού συστήματος που το 2012 θα προσλάβουν πλέον τη μορφή ρήγματος.

Τι συνέβη το 2012 

kalpi ekloges Τι ακριβώς λοιπόν συνέβη στις διπλές εκλογές του 2012; Εδώ βεβαίως δεν μπορούμε να αναπαράγουμε το εύρος της ανάλυσης που απαιτείται για να ερμηνευθούν σύνθετες διεργασίες και για τις οποίες παραπέμπουμε στις μεστές και υψηλής ποιότητας εργασίες του υπό παρουσίαση τόμου (βλ. αναλυτικά περιεχόμενα στο τέλος). Πολύ επιλεκτικά συνοψίζουμε τη γενική εικόνα, εκκινώντας από μια διευκρίνιση, αλλά και υπενθύμιση (που ίσως να καθιστά απαραίτητη η υπερβολική έκθεση όλων μας σε αποτελέσματα δημοσκοπήσεων που στη σημερινή συγκυρία λειτούργησαν εν μέρει αποπροσανατολιστικά): Γίνεται λόγος για διπλές –αντί για «δίδυμες»– εκλογές διότι ενώ ασφαλώς στις εκλογές του Ιουνίου έχουμε σε μεγάλο βαθμό επανάληψη κι επιβεβαίωση των ρηγμάτων που δημιούργησαν αυτές του Μαΐου, έχουμε όμως ταυτοχρόνως κι ορισμένες σημαντικές διαφοροποιήσεις. Κυριότερες είναι η αξιοσημείωτη ενίσχυση των δύο πρώτων κομμάτων και η συνακόλουθη σημαντική μείωση ποσοστών μικρών ή και πολύ μικρών κομμάτων, καθώς και του ΚΚΕ το οποίο χάνει σχεδόν τη μισή εκλογική του δύναμη.

Ωστόσο, δεν μπορούμε να μιλάμε παρά για έναν καχεκτικό, πια, δικομματισμό που απέχει παρασάγγας από το όριο του 80% και με ένα αισθητά κατακερματισμένο συνολικά κομματικό σύστημα στο πλαίσιο του οποίου πέραν των δύο κύριων είναι πια αρκετά (κι όχι μόνον ένα ή κατά βάση ένα, όπως ίσχυε παλαιότερα) τα επιπλέον των δύο λεγόμενα «σημαντικά» κόμματα. Όμως, για να γίνει πλήρως κατανοητή η μετάβαση σε μια πρωτόγνωρη συνθήκη, πρέπει να επισημανθεί τo μέγεθος της μεταβολής: Έξι στους δέκα ψηφοφόρους το Μάιο του 2012 ψήφισαν διαφορετικά απ΄ ό,τι το 2009 και πάνω από μισό εκατομμύριο που ψήφισαν το 2009 απείχαν τρία χρόνια αργότερα. Ακόμη: (1) καταγράφεται μεγάλη απόκλιση μεταξύ νεότερων και μεγαλύτερων ηλικιών ώστε αυτό να συνιστά πλέον διαγενεακό χάσμα: οι νέοι ψηφίζουν αριστερά και Χρυσή Αυγή σε πολύ υψηλότερα ποσοστά, οι γηραιότεροι περισσότερο συντηρητικά και καθιερωμένες επιλογές (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ). (2) Αποδυναμώνεται ο κοινωνικός συνασπισμός που συντηρούσε το κρατικιστικό-πελατειακό μοντέλο κομματικής πολιτικής. (3) Αναδεικνύεται μια νέα διαιρετική τομή φιλοευρωπαϊκών-ευρωσκεπτικιστικών δυνάμεων.

2014: Το μοτίβο του μικρού δικομματισμού συνεχίζεται

ekloges001Αξιολογώντας τα αποτελέσματα των εκλογών του 2014 παρατηρούμε την επανάληψη μοτίβων του 2012, καθώς και τη σχετική ρευστότητα του συνολικού πολιτικού σκηνικού. Είναι φανερή, με βάση πρωτίστως τις ευρωεκλογές, μια τάση σταθεροποίησης ενός μικρού δικομματισμού, περαιτέρω αποδυναμωμένου από τα ποσοστά του Ιουνίου του 2012. Βεβαίως, ο ΣΥΡΙΖΑ καταγάγει μια καθαρή νίκη, σημαντική καθαυτή, οφείλει ωστόσο να προβληματιστεί από το γεγονός ότι δεν φαίνεται να αναπτύσσει μια ευρεία κοινωνική δυναμική –κι αυτό δείχνει εν πολλοίς και μια πρώτη ματιά στις αυτοδιοικητικές εκλογές–, πόσω μάλλον να διαμορφώνει προϋποθέσεις πολιτικής ηγεμονίας. Κατά προέκταση, οφείλει να διερωτηθεί ποιοι μπορεί να είναι οι δυνητικοί του σύμμαχοι με βάση την τωρινή του στρατηγική, δεδομένου ότι δεν διαφαίνεται πιθανή η προοπτική της αυτοδυναμίας στις επόμενες εθνικές εκλογές όποτε κι αν γίνουν αυτές. Αντίστοιχα, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ/ΕΛΙΑ γνωρίζουν αισθητή πολιτική φθορά, όχι όμως της έκτασης εκείνης που θα μπορούσε κανείς να αναμένει σε εκλογές δεύτερης τάξεως και με την ύφεση και τη δυσπραγία να μαίνονται. Ωστόσο, μειώνονται τα περιθώρια κινήσεων που έχει η συγκυβέρνηση και στο εξής μπορεί αυτή η φθορά να επιταχυνθεί ραγδαία.

Είναι επιτακτικό να αναθεωρήσουν την τακτική τους όλα τα δημοκρατικά κόμματα που ενίοτε φέρονται με μέγιστη επιπολαιότητα.

Η σταθεροποίηση της Χρυσής Αυγής σε υψηλά ποσοστά σχεδόν παντού είναι βεβαίως μια ακόμη σημαντική παράμετρος του νέου κομματικού συστήματος, μολονότι θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί και να μην την υπερτιμούμε, για λόγους που εξηγεί η Βασιλική Γεωργιάδου στη σχετική ανάλυση. Είναι ωστόσο επιτακτικό να αναθεωρήσουν την τακτική τους όλα τα δημοκρατικά κόμματα που ενίοτε φέρονται με μέγιστη επιπολαιότητα. Είναι επιπλέον φανερά στοιχεία ρευστότητας όσο και μεταβατικότητας σε επιμέρους πτυχές του κομματικού συστήματος: Έχουμε βεβαίως την εμφάνιση ενός νέου κόμματος, του Ποταμιού, που ανακατεύει τα κομματικά νερά στο χώρο ιδίως της κεντροαριστεράς σε συνάρτηση και με την κατάρρευση της ΔΗΜΑΡ και του διλήμματος που δεν είναι σαφές αν και πώς θα απαντήσει το ΠΑΣΟΚ, δηλαδή εάν θα κινηθεί αριστερότερα, επενδύοντας στα διακυβεύματα που θέτει η διάκριση Αριστερά-Δεξιά ή θα προτιμήσει να συμπορευτεί με τον νυν κύριο κυβερνητικό εταίρο προβάλλοντας πρωτίστως έναν (προβληματικό) φιλοευρωπαϊσμό. Εξίσου, η ΝΔ καλείται να ξεκαθαρίσει αποφασιστικότερα πώς θα αντιμετωπίσει τις διεργασίες στα δεξιά της, ΧΑ, ΛΑΟΣ και τους ΑΝΕΛ που αν και δεν είναι ακριβώς κόμμα-κομήτης, πάντως δείχνει να πιέζονται ισχυρά και αμφίπλευρα επί του άξονα Δεξιάς-Αριστεράς, ενώ και στο επίπεδο της αντιμνημονιακής ρητορικής δείχνουν να μην μπορούν να ανταγωνιστούν τον ΣΥΡΙΖΑ.

Σε αυτές τις εκλογές, μολονότι προσφέρονταν για την ενίσχυσή τους δεν πήγαν καλά τα φιλελεύθερα μορφώματα που το Μάιο του 2012 είχαν πάει εξαιρετικά καλά, ούτε βέβαια οι διασπασμένες δυνάμεις της Οικολογίας, κάτι που αναπόφευκτα θα θέσει ερωτήματα στρατηγικής τοποθέτησης και στους μεν και στους δε. Το ΚΚΕ δείχνει να ανακάμπτει μερικώς από το απογοητευτικό αποτέλεσμα του Ιουνίου του 2012, ωστόσο αυτό ίσως το «παγιδέψει» περαιτέρω στον αδιάλλακτο δογματισμό του που δεν φαίνεται να πείθει επαρκώς όσο θα αναμενόταν με βάση το μέγεθος της οικονομικής κρίσης ούτε το λαϊκό κι εργατικό ακροατήριο στο οποίο προνομιακά απευθύνεται. Ένα θετικό μήνυμα είναι η ανταπόκριση που βρήκαν άξιες δυνάμεις και πρόσωπα στο χώρο της αυτοδιοίκησης κι ένα αρνητικό το φαινόμενο που είδαμε σε δύο πόλεις να συναρθρώνονται πρακτικές του υπόκοσμου με επιχειρηματικά συμφέροντα και να ορίζουν πολιτικά αποτελέσματα, βρίσκοντας απήχηση στις τοπικές κοινωνίες, τμήματα των οποίων συντάσσονται κυνικά με τους «ισχυρούς».

ΣΩΤΗΡΗΣ ΒΑΝΔΩΡΟΣ

exof-2012-diplos-seismos  2012 Ο διπλός εκλογικός σεισμός
  Επιμ. Γιάννης Βούλγαρης – Ηλίας Νικολακόπουλος
  Εκδόσεις Θεμέλιο 2014
  Σελ. 219, τιμή €14,91

        politeia-link

 

 

Περιεχόμενα

ΕΙΣΑΓΩΓΗ: Ο ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΣΕΙΣΜΟΣ ΤΟΥ 2012 
Γιάννης Βούλγαρης - Ηλίας Νικολακόπουλος
Η ΕΠΙΣΠΕΥΣΗ ΕΝΟΣ ΑΡΓΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ. ΚΟΜΜΑΤΙΚΕΣ ΤΑΥΤΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΥ 
Ευτυχία Τεπέρογλου - Μάνος Τσατσάνης
Η ΑΠΟΡΥΘΜΙΣΗ ΤΟΥ ΚΟΜΜΑΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ 
Πάνος Σταθόπουλος
ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΚΑΙ ΑΝΑΔΟΜΗΣΗ ΤΩΝ ΕΚΛΟΓΙΚΩΝ ΤΑΥΤΙΣΕΩΝ. Η ΚΟΙΝΩΝΙΟΛΟΓΙΚΗ ΑΝΙΧΝΕΥΣΗ ΤΟΥ ΛΕΚΑΝΟΠΕΔΙΟΥ 
Παναγιώτης Κουστένης
Ο ΑΣΤΑΘΗΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ
Κατερίνα Λαμπρινού - Γιάννης Μπαλαμπανίδης
ΡΩΓΜΕΣ ΣΤΟΝ "ΜΟΝΟΛΙΘΟ"; ΤΟ ΚΚΕ ΣΤΙΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ 2012
Κώστας Ελευθερίου
Η ΕΚΛΟΓΙΚΗ ΑΝΟΔΟΣ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ. ΨΗΦΟΣ- ΡΕΒΑΝΣ ΤΩΝ ΕΠΙΣΦΑΛΩΝ ΚΑΙ ΝΕΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ
Βασιλική Γεωργιάδου

 

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ο εθνικισμός και η άνοδος της ακροδεξιάς

Ο εθνικισμός και η άνοδος της ακροδεξιάς

Του Σωτήρη Βανδώρου

Η μετατροπή της Χρυσής Αυγής από ασήμαντο γκρουπούσκουλο της εξτρεμιστικής δεξιάς σε κοινοβουλευτικό κόμμα με αυξανόμενη επιρροή πυροδότησε μια μικρή εκδοτική έκρηξη. Δ...

Η δύση του πράσινου ήλιου

Η δύση του πράσινου ήλιου

Περί ΠΑΣΟΚ

Του Σωτήρη Βανδώρου

Επιτομή του ανορθολογισμού, μόνιμη πηγή παθογένειας, αιτία όλων των δεινών: Για πολλούς το ΠΑΣΟΚ, αν όχι αποκλειστικά, πάντως κατά κύριο λόγο, βαρύνε...

Εκλογές; Ω, τι παραλογισμός!

Εκλογές; Ω, τι παραλογισμός!

Του Σωτήρη Βανδώρου

«Μετά τις εκλογές, η Ελλάδα χρειάζεται μια κυβέρνηση τύπου Μόντι με τους καλύτερους που διαθέτει ο Ελληνισμός, ανεξαρτήτως κομματικής ταυτότητος, στις κρίσιμες θέσεις», απ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Δημιουργική Γραφή - “Παίζουμε Λογοτεχνία”» του Ανδρέα Καρακίτσιου

«Δημιουργική Γραφή - “Παίζουμε Λογοτεχνία”» του Ανδρέα Καρακίτσιου

Για το βιβλίο «Δημιουργική Γραφή-“Παίζουμε Λογοτεχνία”» του Ανδρέα Καρακίτσιου (εκδ. Ζυγός, σελ. 668)

Του Γιάννη Σ. Παπαδάτου

Ο Ανδρέας Καρακίτσιος αποτελεί μια ξεχωριστή παρουσία στον χώρο της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης τ...

Τζάιλς Μίλτον: «Αυτό που συνέβη τον Σεπτέμβριο του 1922 θα μπορούσε εύκολα να συμβεί ξανά»

Τζάιλς Μίλτον: «Αυτό που συνέβη τον Σεπτέμβριο του 1922 θα μπορούσε εύκολα να συμβεί ξανά»

Συνέντευξη με τον Βρετανό δημοσιογράφο και συγγραφέα Τζάιλς Μίλτον (Gilles Milton) για το βιβλίο του «Χαμένος παράδεισος - Σμύρνη 1922, η καταστροφή της μητρόπολης του μικρασιατικού ελληνισμού» (μτφρ. Αλέξης Καλοφωλιάς, εκδ. Μίνωας). Ο συγγραφέας θα παρουσιάσει το βιβλίο του σήμερα, 3 Οκτωβρίου, στο Αμερικανικό Κολλ...

«Bros» – Η αδελφότητα της βίας κατά Καστελλούτσι (κριτική)

«Bros» – Η αδελφότητα της βίας κατά Καστελλούτσι (κριτική)

Ο θεατής που βγαίνει σοκαρισμένος από το «Bros» του Ρόμεο Καστελλούτσι (Romeo Castellucci, παραγωγή της Societas για τη Στέγη Ιδρύματος Ωνάση) δεν έχει την παραμικρή βεβαιότητα: κοινωνικά, πολιτικά, ανθρωπολογικά και -κυρίως- οντολογικά ερωτήματα τον κατακλύζουν.

Του Νίκο...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

«Πλατωνικοί διάλογοι» του Χάρη Βλαβιανού (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το πεζογράφημα του Χάρη Βλαβιανού «Πλατωνικοί διάλογοι ή γιατί στο σπήλαιο κάνουν όλοι πάρτι», που θα κυκλοφορήσει μέσα Οκτωβρίου από τις εκδόσεις Πατάκη.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

ΤΕΛΟΣ ΚΑΛΟ ΟΛΑ ΚΑΛΥΤΕΡΑ

...
«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

«Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας» του Κώστα Καβανόζη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη μελέτη του Κώστα Καβανόζη «Μεταξύ μυθοπλασίας και πραγματικότητας – Το μυθιστόρημα τεκμηρίων και η λογοτεχνικότητα του αναφορικού λόγου», που θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη, τέλη Σεπτεμβρίου.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

...
«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

«Άλμπατρος» της Αν Κλιβς (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα της Ann Cleeves «Άλμπατρος» (μτφρ. Παλμύρα Ισμυρίδου), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 4 Ιουλίου από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Κεφάλαιο 3

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Τα βιβλία του φθινοπώρου: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών, δοκιμίων και μελετών. 

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Τρεις «γεμάτοι» μήνες μένουν μέχρι και το τέλος αυτής της χρονιάς και οι εκδοτικοί οίκοι β...

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια από τη Μικρασιατική Καταστροφή: 15 βιβλία που ξεχωρίζουν

100 χρόνια συμπληρώνονται αυτές τις μέρες από τη Μικρασιατική Καταστροφή. Πολλές και ενδιαφέρουσες εκδόσεις έχουν εμπλουτίσει φέτος τη σχετική βιβλιογραφία. Επιλέξαμε 15 πρόσφατες ή και παλιότερες, που αφορούν βιβλία μη μυθοπλαστικά. Καλύπτουν, πιστεύουμε, μια σφαιρική θέαση των όσων προηγήθηκαν, των γεγονότων του Σ...

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Δέκα κλασικά βιβλία που λογοκρίνονται ξανά και ξανά

Πολλοί πιστεύουν πως η εποχή που τα λογοτεχνικά βιβλία απαγορεύονταν και καίγονταν στην πυρά έχει παρέλθει. Στην πραγματικότητα, μέχρι και σήμερα, πολλές συντηρητικές ομάδες σε πολλές χώρες του κόσμου επιχειρούν να λογοκρίνουν και να καταστρέψουν ακόμα και έργα που θεωρούνται πλέον κλασικά, με διάφορες δικαιολογίες....

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

07 Ιανουαρίου 2022 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2021

Φέτος περιμέναμε την εκπνοή της χρονιάς πριν συντάξουμε την καθιερωμένη μας πια λίστα με τα καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία της χρονιάς. Ο λόγος είναι ότι τούτες τις Γιορτέ

ΦΑΚΕΛΟΙ