karin slaughter1

Στον Κώστα Αγοραστό

Η Κarin Slaughter είναι από τις πλέον επιτυχημένες αμερικανίδες συγγραφείς στο χώρο των crime novels. Μιλήσαμε μαζί της για τα βιβλία της καθώς και για τα Σκανδιναβικά αστυνομικά μυθιστορήματα.

Θα ήθελα να μου μιλήσετε για το πώς ξεκινήσατε να γράφετε τα βιβλία σας.

Ήμουν πολύ τυχερή γιατί το πρώτο μου βιβλίο εκδόθηκε σε μια εποχή όπου οι εκδοτικοί οίκοι ήταν πιο "ανοιχτοί" σε γυναίκες συγγραφείς, που έγραφαν μυθιστορήματα με βίαιο περιεχόμενο αλλά με ειλικρινή τρόπο. Έγραψα το Blindsighted ως κάτι που θεωρούσα ότι έλειπε από τα αστυνομικά μυθιστορήματα: δυνατοί, αληθινοί γυναικείοι χαρακτήρες, που ήταν ικανοί να σώσουν τους εαυτούς τους. Από τότε, κάθε βιβλίο που γράφω, φέρει αυτό το χαρακτηριστικό.

Το πρώτο σας βιβλίο, το Blindsighted έγινε παγκόσμιο μπεστ σέλερ. Άλλαξε τον τρόπο που συνεχίσατε από εκεί και μετά να γράφετε;

Αισθάνομαι ότι αυτό που με άλλαξε περισσότερο ήταν η επαφή μου με διαφορετικές κουλτούρες, μέσα από τα ταξίδια που έκανα για να παρουσιάσω το Blindsighted. Επίσης, απλώς το να μεγαλώνεις σε αλλάζει σαν συγγραφέα. Ξεκίνησα στα 29 μου χρόνια και τώρα είμαι μεγαλύτερη, οπότε υποθέτω βλέπω και τον κόσμο κάπως διαφορετικά.

Υπάρχουν διαβαθμίσεις στην ψυχοπάθεια αλλά ακόμη και ο χειρότερος άνθρωπος έχει ψήγματα καλοσύνης

Ποια είναι τα στοιχεία που βρίσκετε συναρπαστικά και γράφετε βιβλία crime fiction;

Δεν είμαι βέβαιη ότι υπάρχει ο απολύτα κακός άνθρωπος. Υπάρχουν διαβαθμίσεις στην ψυχοπάθεια αλλά ακόμη και ο χειρότερος άνθρωπος έχει ψήγματα καλοσύνης. Αυτό πιστεύω ότι είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα στο χαρακτήρα ενός τέτοιου βιβλίου, γιατί αν οι άνθρωποι ήταν κακοί όλη την ώρα δεν θα μπορούσαν να βρούνε τα θύματά τους και να κρυφτούν από την αστυνομία. Κατά συνέπεια, πώς φτιάχνεις το χαρακτήρα ενός ανθρώπου που δουλεύει σε ένα καταφύγιο αστέγων την ημέρα αλλά ληστεύει ανθρώπους το βράδυ; Ή έναν παιδεραστή, που εργάζεται εθελοντικά σε σχολείο της Κυριακές; Αυτές είναι οι γκρίζες ζώνες ανάμεσα στο καλό και το κακό, τις οποίες ανέκαθεν θεωρούσα συναρπαστικές.

Έχετε δύο σειρές βιβλίων: Τη Grant County series και την Will Trent/Atlanta series. Μιλήστε μου για το πώς προέκυψαν αυτές οι δυο ξεχωριστές σειρές;

Η σειρά Grant County προέκυψε γιατί ήθελα να δείξω τι μπορεί να συμβεί σε μια μικρή πόλη όταν γίνει ένα έγκλημα. Σε αυτή τη σειρά δεν σκέφτομαι τόσο τους χαρακτήρες αλλά την πόλη. Ακριβώς το αντίθετο συνέβη με τη σειρά και τον ήρωα Will Trent. Η πρώτη ιστορία, ο Τρόμος σε τρεις πράξεις, έχει να κάνει περισσότερο με τους χαρακτήρες. Κάποιος θα μπορούσε να το υποστηρίξει αυτό λέγοντας ότι η Ατλάντα είναι ένα πραγματικό μέρος, ενώ το Grant County όχι. Όταν όμως έγραφα τον χαρακτήρα του Will ήξερα ότι κάποια στιγμή οι χαρακτήρες του Grant Count θα τον συναντούσαν.

Από που αντλείτε τα θέματά σας κατά κύριο λόγο;

Ήμουν πολύ τυχερή όλα αυτά τα χρόνια γιατί είχα ανθρώπους μέσα από το GBI (Georgia Bureau of Investigation) και το Αστυνομικό τμήμα της Ατλάντα που μου έλεγαν τις ιστορίες τους. Έχω κάνει και δικές μου έρευνες και παρακολούθησα εκπαιδεύσεις αστυνομικών καθώς και αυτοψίες και έτσι με τον καιρό απέκτησα αρκετές εμπειρίες. Επίσης, η πολιτεία της Georgia έχει στη διάθεση των πολιτών τα αρχεία όλων των υποθέσεων που έχουν κλείσει. Έτσι, αν ήθελα να μελετήσω κάποιους διαβόητους κατά συρροήν δολοφόνους δεν είχα παρά να ζητήσω το φάκελό τους.

Κάνετε εξονυχιστικό πραγματολογικό έλεγχο για κάθε σας βιβλίο;

Προσπαθώ πάρα πολύ να καταγράφω όλες τις λεπτομέρειες σωστά. Μαζί με τη βοήθεια των αστυνομικών, όπως σας έλεγα πριν, έχω και έναν εξειδικευμένο γιατρό που με συμβουλεύει για το χαρακτήρα της Sara. Είναι πολύ σημαντικό να καταγράφω όσο πιο πιστά μπορώ την αλήθεια αλλά δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης ότι δεν γράφω επιστημονικό εγχειρίδιο. Ορισμένες φορές μάλιστα, για χάρη της πλοκής και του σασπένς δεν τα γράφω όλα. Έτσι, ενώ προσπαθώ να είμαι σωστή πάνω απ' όλα το βασικό μου μέλημα είναι να γράφω καλά.

Αυτό που μετράει είναι η δυνατότητα του συγγραφέα να στήνει μια καλή ιστορία γύρω από αληθινούς χαρακτήρες. Και αυτό δεν μπορούν να το κάνουν μόνο οι Σκανδιναβοί

Θα σας ενδιέφερε να δείτε κάποιο από τα βιβλία σας να μεταφέρεται στον κινηματογράφο;

Μια εταιρεία παραγωγής με το όνομα Yellow Bird δουλεύει επάνω στη σειρά Will Trent για να την κάνει τηλεοπτική σειρά. Είμαι ενθουσιασμένη από τη συνεργασία μας γιατί εμπλέκουν τον συγγραφέα σε όλα τα στάδια της παραγωγής. Ελπίζω να γράψω και το σενάριο για το πρώτο επεισόδιο.

Θα επιχειρούσατε ποτέ να γράψετε κάποιο άλλο είδος εκτός από Crime Novels;

Νομίζω θα δυσκολευτείτε να βρείτε μυθιστορήματα που δεν περιέχουν, σε κάποιον βαθμό, κάποιο έγκλημα. Ακόμα και το Όσα παίρνει ο άνεμος έχει μια βίαιη δολοφονία. Στ' αλήθεια αγαπώ αυτό που κάνω. Οι αναγνώστες αυτού του είδους των βιβλίων είναι πολύ πιστοί και δεν μπορώ να σκεφτώ κάποια περίοδο της ζωής μου που δεν θα γράφω γι΄αυτούς.

Παρακολουθείτε τα αστυνομικά μυθιστορήματα που βγαίνουν στην Ευρώπη και κυρίως στις Σκανδιναβικές χώρες; Ποια η γνώμη σας γι' αυτά;

Όπως κάθε τι που είναι στη μόδα έχει στοιχεία υπερβολής. Υπήρχε μια εποχή, όπου οτιδήποτε κυκλοφορούσε από τη Σκανδιναβία θεωρούνταν σπουδαίο. Όλοι ξέρουμε ότι όλα τα βιβλία δεν είναι σπουδαία. Αυτό που μετράει είναι η δυνατότητα του συγγραφέα να στήνει μια καλή ιστορία γύρω από αληθινούς χαρακτήρες. Και αυτό δεν μπορούν να το κάνουν μόνο οι Σκανδιναβοί. Για παράδειγμα, πέρσυ κυκλοφόρησε ένα εξαιρετικό βιβλίο με τίτλο Burial Rites της Hannah Kent. Η ιστορία εκτυλίσεται στην Ισλανδία το 1800 και είναι μια μοναδική οπτική σε έναν άγνωστο (τουλαχιστον σε μένα) κόσμο. Το γεγονός ότι η συγγραφέας είναι Αυστραλή δεν τη βοήθησε. Αν ήταν από τη Δανία ή τη Σουηδία θα γράφονταν όλα αυτά για τη νέα γενιά των Σκανδιναβών συγγραφέων. Ευτυχώς, πολλοί άνθρωποι πήραν το βιβλίο και το αγάπησαν.

Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συγγραφείς;

Michael Connelly, Sara Blaedel, Lee Child, Lisa Gardner, Tess Gerritsen, Mark Billingham, Mo Hayder, Denise Mina, Emma Donoghue... Οι αναγνώστες των αμερικανών συγγραφέων αστυνομικής λογοτεχνίας ζούνε ένδοξες εποχές.

Στα ελληνικά έχουν μεταφραστεί τα βιβλία σας Triptych και Fractured. Πείτε μας κάτι για γι' αυτά τα βιβλία.

Δεν ξέρω να διαβάζω ελληνικά αλλά πιστεύω ότι είναι φανταστικό που τα βιβλία αυτά εκδίδονται στη χώρα σας. Κάποιοι από τους αγαπημένους μου συγγραφείς είναι Έλληνες (Jeffrey Eugenides, Orania Papazaglou). Επίσης, μ' αρέσουν πολύ και τα εξώφυλλα της ελληνικής έκδοσης των βιβλίων μου. Λένε πολλά για τη αγορά του βιβλίου στη χώρα σας.

 

altΤρόμος σε τρεις πράξεις
Καρίν Σλότερ
Μτφρ: Χρήστος Καψάλης
Εκδόσεις Ψυχογιός 2012
Τιμή € 14,40, σελ.540 

alt

  

altΡήξη
Καρίν Σλότερ
Μτφρ: Χρήστος Καψάλης
Εκδόσεις Ψυχογιός 2013
Τιμή € 17,70, σελ.502

alt

 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Ραμού Ραμανάθαν: «Από τη φύση του το θέατρο είναι μια κατεξοχήν σωματική εμπειρία»

Ραμού Ραμανάθαν: «Από τη φύση του το θέατρο είναι μια κατεξοχήν σωματική εμπειρία»

«Στην Ινδία το πολιτικό και το θρησκευτικό αίσθημα λογίζονται ως οι δύο συχνότερες αφορμές για λογοκρισία, αλλά θα πρόσθετα και μια τρίτη, που αναφέρεται λιγότερο: οι κάστες» είπε ο θεατρικός συγγραφέας, σκηνοθέτης και ποιητής Ραμού Ραμανάθαν (Ramu Ramanathan), με αφορμή το ανέβασμα παράστασής του στο Φεστιβάλ «Αναλ...

Ίντα Τερέν: «Ο αγώνας για εξουσία δεν θα μας βγάλει πουθενά»

Ίντα Τερέν: «Ο αγώνας για εξουσία δεν θα μας βγάλει πουθενά»

«Πρέπει να ακούμε τις γυναίκες και τα κουίρ άτομα. Ειδάλλως, ο κόσμος απλώς θα πάψει να υπάρχει» λέει η  Ίντα Τερέν (Ida Therén), με αφορμή την κυκλοφορία του μυθιστορήματός της «Η Τζουν και εγώ» (μτφρ. Γιώτα Ποταμιανού, εκδ. Βακχικόν). ...

Μάρλον Τζέιμς: «Η γλώσσα του μίσους είναι παντού η ίδια»

Μάρλον Τζέιμς: «Η γλώσσα του μίσους είναι παντού η ίδια»

«Η γλώσσα του μίσους είναι παντού η ίδια, ανεξάρτητα από το τι μισεί κανείς. Από μία άποψη, λοιπόν, η μισαλλοδοξία δεν απαιτεί πολλή φαντασία» είπε ο Μάρλον Τζέιμς στο LitHub με αφορμή το μυθιστόρημά του «The disappearers» που είναι υποψήφιο για το Βραβείο Μπούκερ 2026. © Riverhead Books

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Ο «Άγγελος στο σπίτι» & η «Τρελή στη σοφίτα»: Η κατασκευή της γυναικείας ταυτότητας στη βικτωριανή εποχή

Ο «Άγγελος στο σπίτι» & η «Τρελή στη σοφίτα»: Η κατασκευή της γυναικείας ταυτότητας στη βικτωριανή εποχή

Πώς ο «Άγγελος στο σπίτι» και η «Τρελή στη σοφίτα», δυο γυναικείες φιγούρες που απεικονίζονται στη λογοτεχνία, αποτέλεσαν τη βάση για να οικοδομηθεί η γυναικεία ταυτότητα στη βικτωριανή εποχή. Εικόνα: Από την ταινία «Τζέιν Έιρ» (2011) του Κάρι Φουκουνάγκα. 

Γράφει η ...

Εκδήλωση: Ο Λεοπάρντι στην Αθήνα – Τα «Ανάλεκτα» & τα «Μικρά Ηθικά Έργα» υπό νέα θεώρηση

Εκδήλωση: Ο Λεοπάρντι στην Αθήνα – Τα «Ανάλεκτα» & τα «Μικρά Ηθικά Έργα» υπό νέα θεώρηση

Εκδήλωση για το έργο του Τζάκομο Λεοπάρντι (1798-1837), μια από τις πιο σημαντικές και βαθιές φωνές της ιταλικής και ευρωπαϊκής λογοτεχνίας, στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο Αθηνών. 

Επιμέλεια: Book Press

Το ...

«Μίμησις» του Έριχ Άουερμπαχ (κριτική) – Πώς η πραγματικότητα γίνεται λογοτεχνία

«Μίμησις» του Έριχ Άουερμπαχ (κριτική) – Πώς η πραγματικότητα γίνεται λογοτεχνία

Για τη μελέτη του Έριχ Άουερμπαχ (Erich Auerbach, 1892-1957) «Μίμησις – Η εικόνα της πραγματικότητας στη δυτική λογοτεχνία» (μτφρ. Λευτέρης Αναγνώστου, εκδ. ΜΙΕΤ). Εικόνα: Ο Άουερμπαχ περίπου το 1930. ©Wikimedia

Γράφει ο Φώτης Καραμπεσίνης 

...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Η ζωή µε την Εντίθ Πιάφ» του Ρομπέρτο Γκόρο (προδημοσίευση)

«Η ζωή µε την Εντίθ Πιάφ» του Ρομπέρτο Γκόρο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Ρομπέρτο Γκόρο «Η ζωή µε την Εντίθ Πιάφ», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η πόρτα του ψυχιατρείου έτριξε καθώς έκλεινε πίσω του, λες και τ...

«Το τείχος του ονείδους» του Κλέαρχου Λιάτη (προδημοσίευση)

«Το τείχος του ονείδους» του Κλέαρχου Λιάτη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Κλέαρχου Λιάτη «Το τείχος του ονείδους», το οποίο θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ο Κυβερνήτης έριξε μια ψυχρή ματιά στο πρωινό που του είχε ετοιμά...

«Το πέμπτο παιδί» της Ντόρις Λέσινγκ (προδημοσίευση)

«Το πέμπτο παιδί» της Ντόρις Λέσινγκ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο της Ντόρις Λέσινγκ [Doris Lessing] «Το πέμπτο παιδί» σε νέα μετάφραση της Έφης Τσιρώνη, το οποίο κυκλοφορεί στις 23 Σεπτεμβρίου, από τις εκδόσεις Διόπτρα.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Εκείνο το πρωί, ξαπλωμένη στ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τι διαβάζουμε τώρα; Τρία καλά αστυνομικά, πρώτα φθινοπωρινά

Τι διαβάζουμε τώρα; Τρία καλά αστυνομικά, πρώτα φθινοπωρινά

Τρία καλά πρόσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα: Χόρχε Ροντρίγκες Γκόμες, Κάιλ Ντέκερ, Γιώργος Κ. Θεοχάρης. Πολιτικό θρίλερ στην ταραγμένη Βενεζουέλα, hardboiled αστυνομικό με έναν νέο, αναπάντεχο ήρωα και μία νέα φωνή στο ελληνικό αστυνομικό που «τα λέει όλα σε 200 σελίδες». Εικόνα: Vonderauvisuals, CC BY-NC-ND 2.0

...
Τι διαβάζουμε τώρα; 10 βιβλία ελληνικής πεζογραφίας περιμένοντας το φθινόπωρο

Τι διαβάζουμε τώρα; 10 βιβλία ελληνικής πεζογραφίας περιμένοντας το φθινόπωρο

Αστυνομικές υποθέσεις με έντονο κοινωνικό προβληματισμό, δυστοπικές πραγματικότητες που όμως περιγράφουν την εποχή μας, σκοτεινές οντότητες που ξεπηδούν από τις λαϊκές αφηγήσεις: δέκα βιβλία ελληνικής πεζογραφίας που διαβάζουμε μετά το καλοκαίρι.

Επιλογή-παρουσίαση: Σόλων...

Τι διαβάζουμε τώρα: Ποίηση καθώς τελειώνει το καλοκαίρι

Τι διαβάζουμε τώρα: Ποίηση καθώς τελειώνει το καλοκαίρι

Ποιήματα που συνομιλούν με αναμνήσεις, βιώματα, μύθους, κινηματογραφικά πλάνα. Τέσσερις προτάσεις λίγο πριν από το τέλος του καλοκαιριού. Εικόνα: «Οι Λουόμενοι της Ανιέρ» (1884) του Ζορζ Σερά.

Επιλογή-παρο...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ

ΦΑΚΕΛΟΙ