fitzek1

Από τη λαοθάλασσα της Θεσσαλονίκης, στην επιτυχία της Αθήνας. Ο Γερμανός συγγραφέας Σεμπάστιαν Φίτζεκ [Sebastian Fitzek] βρέθηκε στην πρωτεύουσα για λίγο, και εμείς τον συναντήσαμε ώστε να μάθουμε, μεταξύ άλλων, πώς τα καταφέρνει κάθε βιβλίο του να πουλάει παγκοσμίως πάνω από ένα εκατομμύριο αντίτυπα. 

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο

Αν και ο ίδιος αρνείται τον χαρακτηρισμό του σταρ, στην πραγματικότητα ο Σεμπάστιαν Φίτζεκ έλαμψε με την παρουσία στη Θεσσαλονίκη κατά τη διάρκεια της 20ής Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου Θεσσαλονίκης. Ουδείς άλλος συγγραφέας συγκέντρωσε τόσο κόσμο στην εκδήλωσή του και ουδείς άλλος είδε να στήνονται μακριές ουρές αναγνωστών για να πάρουν μια υπογραφή του. 

Ο Σεμπάστιαν Φίτζεκ είναι φαινόμενο. Με εκατομμύρια πωλήσεις σε όλο τον κόσμο, αυτή τη στιγμή θεωρείται ο νέος μετρ της λογοτεχνίας θρίλερ. Κάτι σαν τον Στίβεν Κινγκ της νέας εποχής. Τον συναντήσανμε στην Αθήνα, λίγο πριν από την εν Αθήναις παρουσίασή του και είπαμε πολλά.  

Στη Θεσσαλονίκη έγινε χαμός στην παρουσίασή σας. Το περιμένατε;

Οχι, δεν το περίμενα. Φυσικά, ήξερα ότι υπάρχουν πολλοί αναγνώστες μου στην Ελλάδα. Λαμβάνω μέιλ και βλέπω τι γίνεται στα social media με τα βιβλία μου, αλλά, όχι, για να είμαι ειλικρινής δεν το περίμενα.

dioptra fitzek mimik

Ακόμη κι εσείς που είστε τόσο διάσημος συγγραφέας;

Όταν πηγαίνεις σε μια ξένη χώρα ξεκινάς σκεπτομένος που θα είσαι ο μοναδικός στην αίθουσα παρουσίασης. Επομένως, τώρα δεν γίνεται παρά να είμαι απόλυτα χαρούμενος με τον κόσμο που ήρθε και στάθηκε υπομονετικά στην ουρά για να τους υπογράψω τα βιβλία.

Πάντως, ήσασταν ο σταρ της 20ής Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης.

Δεν το περίμενα πραγματικά. Είμαι χαρούμενος για έναν λόγο παραπάνω: αγαπάω πολύ την Ελλάδα. Όταν έρχομαι προσπαθώ να παρατείνω λίγο παραπάνω τις μέρες διαμονής μου. Τώρα, μάλιστα, σκοπεύουμε οικογενειακώς να πάμε ξανά στη Θεσσαλονίκη.

Ως συγγραφέας είμαι σε θέση να μπορώ να πατάω στη γη. Δεν μπορώ να αισθανθώ σαν pop star γιατί μπορεί αρκετοί να ξέρουν το όνομά μου, κάποιοι να ξέρουν και το πρόσωπό μου, αλλά δεν υπάρχει κόσμος που τρέχει ξοπίσω μου όπου και να πάω.

Γενικά αισθάνεστε σαν pop star; Ο κόσμος σας αναγνωρίζει, τα βιβλία σας πουλάνε παγκοσμίως.

Ως συγγραφέας είμαι σε θέση να μπορώ να πατάω στη γη. Δεν μπορώ να αισθανθώ σαν pop star γιατί μπορεί αρκετοί να ξέρουν το όνομά μου, κάποιοι να ξέρουν και το πρόσωπό μου, αλλά δεν υπάρχει κόσμος που τρέχει ξοπίσω μου όπου και να πάω. Το καλό σ’ αυτή την περίπτωση είναι ότι μπορείς να κάνεις ό,τι θέλεις. Το κακό είναι πως όταν σε αναγνωρίσουν, κάτι που μου συνέβη προηγουμένως στο Μουσείο της Ακρόπολης, σκέφτομαι μέσα μου: συμπεριφέρθηκα καλά; Συνήθως το ξεχνάω αυτό.

Στην ουσία ο συγγραφέας, ακόμη και ο γνωστός, πάλι στη μοναξιά της λευκής σελίδας δεν θα επιστρέψει;

Ναι, υπάρχει η λευκή σελίδα, αλλά υπάρχουν και οι ιδέες που τριγυρίζουν στο μυαλό μου. Μάλιστα, τις επόμενες ημέρες σκοπεύω να ξεκινήσω το νέο μου βιβλίο. Το καλό στην περίπτωσή μου είναι ότι μπορώ να ασχοληθώ με κάτι που αγαπάω με πάθος.

Δεν φοβάστε αυτό που λέμε «μπλοκάρισμα του συγγραφέα»;

Είναι μια ωραία εφεύρεση των συγγραφέων. Αν κάποιος δούλευε σε ένα βενζινάδικο και έλεγε σε έναν οδηγό ότι έχει μπλοκάρισμα βενζίνης (γελάει) θα τον κοιτούσε περίεργα. Ενώ όταν ένας συγγραφέας το λέει, τότε όλοι σκέφτονται πως πρέπει να του φερθούν ευγενικά. Ο κόσμος σε λυπάται που δεν μπορείς να γράψεις. Πόσο τέλεια!

Εσείς πώς αντιδράτε σ’ αυτό;

Εμένα μου συμβαίνει το εξής: μετά από τις πρώτες 60-80 σελίδες οι ήρωές μου αρχίζουν να αυτονομούνται και κάνουν πράγματα που δεν τα είχα σχεδιάσει. Τότε σταματάω για λίγο και σκέφτομαι αν αυτό θα οδηγήσει κάπου και αν θα τελειώσει η ιστορία. Ξανασκέφτομαι, λοιπόν, τα πάντα αναλογιζόμενος ποιο θα είναι το επόμενο βήμα του μυθιστορήματος. Αυτό είναι το δικό μου μπλοκάρισμα.

Και το αντίδοτο ποιο είναι;

Συνεχίζεις να γράφεις, κάνεις και μια ευχή να πετύχει. Μπορεί να σκεφτώ ότι αυτά που γράφω δεν θα μπουν, τελικά, ποτέ στο βιβλίο, αλλά για μένα το να γράφεις είναι σαν να είσαι αθλητής και να έχεις πάθει κράμπα. Δεν σταματάς, αλλά συνεχίζεις να παίζεις. Το πρόβλημα είναι να αφήσεις για πολλές μέρες τη σελίδα λευκή. Τότε μετατρέπεται σε ψυχολογικό πρόβλημα. Χίλιες φορές να πεις σήμερα δεν ήταν μια καλή μέρα, αλλά τουλάχιστον έγραψα μια σελίδα και αύριο θα γράψω περισσότερο.

Πιο πριν είπατε πως αφήνετε τους ήρωές σας να αυτονομηθούν. Με ποια έννοια το λέτε;

Καταρχάς δεν το κάνω από την αρχή αυτό. Αλλά πάντα πιστεύω πως οι ήρωές μου είναι πιο έξυπνοι από εμένα και μπορούν να αλλάξουν την πλοκή. Έχω ακούσει αναγνώστες να λένε πως ήξεραν τι θα συμβεί στο τέλος. Ε, εγώ δεν το ξέρω ποτέ!

Fitzek Sebastian

Ο Sebastian Fitzek γεννήθηκε το 1971 και είναι ο πιο επιτυχημένος συγγραφέας ψυχολογικών θρίλερ στη Γερμανία. Το πρώτο του μυθιστόρημα, Η θεραπεία κυκλοφόρησε το 2006 κι έγινε αμέσως best seller. Έκτοτε τα βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε 24 γλώσσες κι έχουν διασκευαστεί για τον κινηματογράφο και το θέατρο. Ο Sebastian Fitzek ζει με την οικογένειά του στο Βερολίνο. Από τις εκδόσεις Διόπτρα κυκλοφορούν τα βιβλία του: Το δέμα (Βραβείο Κοινού στα Βραβεία Public 2019 για το Καλύτερο Μεταφρασμένο Μυθιστόρημα), Η θεραπεία, Η θέση 7Α, Το πείραμα, Ο τρόφιμος, Πείραμα μνήμης, Τα ψάρια που σκαρφαλώνουν στα δέντρα, Ο αναλφάβητος, Μάτια I: Ο Συλλέκτης, Μάτια ΙΙ: Ο Κυνηγός και Το τελεσίγραφο

Γιατί μας αρέσουν οι ιστορίες που μας τρομάζουν. Τι δικό μας ψάχνουμε εκεί μέσα;

Υπάρχουν πολλές και διαφορετικές απαντήσεις σ’ αυτή την ερώτηση. Για μένα είναι σαν τους ανθρώπους που στέκονται στην ουρά για να μπουν στο τρενάκι του τρόμου. Δεν είναι τρελοί, δεν θέλουν να πέσουν από το τρένο και να πεθάνουν. Αλλά μαθαίνουν κάτι που έχει να κάνει με την εμπειρία που αγγίζει τον θάνατο. Λειτουργούν εκείνη τη στιγμή οι φερομόνες. Οταν τελειώσει αυτό και έχεις επιβιώσει, τα βλέπεις όλα διαφορετικά. Είσαι γεμάτος ενέργεια, ο αέρας μυρίζει διαφορετικά. Είναι σαν ναρκωτικό. Βιβλία σαν τα δικά μου είναι η πιο ασφαλής εμπειρία κοντά στον θάνατο που μπορείς να έχεις. Κάθεσαι στο σπίτι σου, εντελώς προστατευμένος. Από την άλλη, είναι αναγκαίο να κατανοήσουμε πως κάποια μέρα όλοι θα πεθάνουμε. Φυσικά την απωθούμε αυτή τη σκέψη, διότι έτσι δεν θα κάναμε τίποτα καθημερινά. Αν είσαι νέος, δε, αρνείσαι καν να το σκεφτείς. Ωστόσο, με κάποιο τρόπο μέσα μας ξέρουμε πως πρέπει να το αντιμετωπίσουμε αυτό το δεδομένο ή το ταμπού, αν θέλετε. Είναι καλύτερο να το κάνεις με έναν ασφαλή τρόπο, με μια επινοημένη ιστορία.

Που δεν θα συμβεί ποτέ στην πραγματικότητα…

Ακριβώς. Φυσικά, υπάρχουν και άνθρωποι που διασκεδάσουν παρακολουθώντας αληθινούς φόνους. Κι εδώ υπάρχει μια εξήγηση, καθώς σου δίδεται μια πληροφορία για το πώς πρέπει να αντιδράσεις όταν θα χρειαστεί να αντιμετωπίσεις έναν δολοφόνο.

Τα βιβλία σας έχουν, φυσικά, έντονη δράση, αλλά έχω την αίσθηση πως το κύριο συγγραφικό σας κίνητρο είναι βαθύτερο. Εχει να κάνει με τα ψυχολογικά κίνητρα των ηρώων σας. Κάνω λάθος;

Παρότι υπάρχει πάντα ενδιαφέρον για την πλοκή και το πώς αντιδρούν οι ήρωες, θα ήταν βαρετό να ασχοληθείς μόνο μ’ αυτό. Μετά από κάποιες σελίδες θα βαριόσουν, ακόμη κι αν η πλοκή ήταν επιτυχημένη. Για να πω ένα παράδειγμα: όλοι ξέρουμε ότι ο Τιτανικός θα βυθιστεί, κι όμως όταν βλέπουμε την ταινία ενθουσιαζόμαστε. Γιατί; Επειδή βλέπουμε τους ήρωες και πώς τους άλλαξε η επικείμενη καταστροφή. Αυτό είναι και το δικό μου ενδιαφέρον με τους ήρωές μου: πώς αλλάζουν κάτω από καθεστώς πίεσης. Είναι σαν να κάνουν ένα εσωτερικό ταξίδι.

Στο τέλος ποιος κερδίζει; Το καλό ή το κακό;

Νικάει το καλό, αλλά όχι 100%. Προσωπικά είμαι ένας αισιόδοξος άνθρωπος. Θυμάμαι τι μου έλεγε η μητέρα μου μετά την πτώση των δίδυμων πύργων στη Νέα Υόρκη. Βλέπαμε τηλεόραση σε κατάσταση σοκ. Κάποιοι ούρλιαζαν, αλλά υπήρχαν και κάποιοι, έστω λίγοι άνθρωποι, που προπαθούσαν να διασώσουν άλλους. Αυτό δεν σημαίνει ότι το κακό γίνεται να εξαφανιστεί. Στα βιβλία μου υπάρχει πάντα αυτή η μάχη.

Τελικά, το ανθρώπινο είδος είναι καλό ή όχι; Είναι οι καταστάσεις που μας κάνουν κάποιες φορές κακούς; Ναι, το πιστεύω ότι είναι δύσκολο να κάνεις κάτι καλό. 

Λένε πως το κακό είναι εύκολο να το κάνεις, σε αντίθεση με το καλό που χρειάζεται προσπάθεια.

Αυτό είναι στην ουσία ένα φιλοσοφικό ερώτημα. Τελικά, το ανθρώπινο είδος είναι καλό ή όχι; Είναι οι καταστάσεις που μας κάνουν κάποιες φορές κακούς; Ναι, το πιστεύω ότι είναι δύσκολο να κάνεις κάτι καλό. Ένας καθηγηηγής είπε πως δεν γίνεται να είμαστε καλοί, καθώς στο DNA μας υπάρχουν δεδομένα από τους προγόνους μας. Γι’ αυτό όταν βαφτίζεται ένα παιδί του βάζουν λάδι στο μέτωπο. Για να το εξαγνίσουν από το κακό που έχουν από τους προγόνους του.

Ποιος είναι πιο σημαντικός στα μυθιστορήματά σας, το θύμα ή ο θύτης;

Το θύμα! Άλλωστε, τα θύματα είναι πάντα περισσότερα από τους θύτες. Υπάρχουν, πάντως, περιπτώσεις όπου ο θύτης γίνεται το κεντρικό πρόσωπο. Δείτε, ας πούμε, την περίπτωση του Χάνιμπαλ Λέκτερ στη Σιωπή των Αμνών. Είναι δύσκολο να φτιάξεις έναν αρνητικό ήρωα που να έχει τόσο ενδιαφέρον όσο ο Λέκτερ. Εδώ μπαίνει μια ερώτηση που θέτει κάθε θρίλερ: πώς θα αντιδρούσα εγώ αν βρισκόμουν σε παρόμοια κατάσταση; Καταλαβαίνω ότι στα αστυνομικά βιβλία πρέπει να βρεις «ποιος το έκανε», αλλά για ‘μένα το πιο σημαντικό είναι τι θα έκανα αν ήμουν σ’ αυτή την κατάσταση. Από την άλλη, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως πολλές φορές οι θύτες γίνονται pop stars, σε αντίθεση με τα θύματα που η κοινωνία τα ξεχνάει με τον καιρό.

Σαν την περίπτωση του Τσαρλς Μάνσον.

Ή σαν τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη. Ολοι τους ξέρουν, αλλά πόσοι θυμούνται τα θύματά τους;

Ποιο είναι το αγαπημένο βιβλίο από όσα έχετε γράψει;

Πάντα αυτό που γράφω. Γιατί αν δεν είχα την αίσθηση πως είναι καλύτερο από τα προηγούμενα που έχω γράφει, θα σταματούσα αμέσως να το γράφω. Είναι σαν να σε ρωτούν ποιο είναι το αγαπημένο σου παιδί. Για να είμαι ειλικρινής, αυτό αλλάζει κάθε μέρα. Αυτή τη στιγμή είμαι στην Αθήνα και πριν στη Θεσσαλονίκη για να παρουσιάσω το Μίμικ (μτφρ. Ρένα Γεούργα, εκδ. Διόπτρα). Ίσως θα μπορούσα να πω τη Θεραπεία (μτφρ. Γιώτα Λαγουδάκου, εκδ. Διόπτρα) ως αγαπημένο. 

fitzek2

Είμαι σίγουρος πως θα μου πείτε πως δεν υπάρχει συνταγή για να γράψει κανείς ένα ένα μπεστ σέλερ.

Ναι, δεν υπάρχει. Είναι, όμως, μια δεξιότητα που μπορείς να αποκτήσεις. Οι συγγραφείς λένε συχνά για την έμπνευση, αλλά όλοι οι άλλοι καλλιτέχνες πηγαίνουν σε καλλιτεχνικά σχολεία για να μάθουν. Έβλεπα πρόσφατα μια έκθεση του Πικάσο με νατουραλιστικούς πίνακες στη Βαρκελώνη. Μια τεχνική που την έμαθε στο σχολείο. Για να φτάσει πολύ αργότερα να φτιάχνει αφαιρετικές γραμμές θα έπρεπε πρώτα να μάθει τη βασική δομή. Το ίδιο και ο μουσικός που κάνει καθημερινή πρόβα. Για μένα η λογοτεχνία μοιάζει με την αρχιτεκτονική. Οι αρχιτέκτονες μαθαίνουν τη στατική ενός κτιρίου, πώς να το χτίσουν για να μην πέσει. Όταν γράφεις πρέπει να έχεις τα ίδια στο μυαλό σου. Να φτιάξεις κάτι σταθερό που ακόμη κι αν το χτυπάει ο άνεμος δεν θα πέσει.

Επίσης, πρέπει να είναι ένα σπίτι που οι άνθρωποι θα θέλουν να το κατοικήσουν ή να το θαυμάσουν όπως κάνουν στη Βαρκελώνη με τα κτήρια του Γκαουντί. Η επιτυχία δεν έχει να κάνει με το ότι βρήκες μια συνταγή. Πρέπει να γράφουμε ιστορίες που θέλουμε πραγματικά να γράψουμε. Πρέπει να θέτουμε στους εαυτούς μας το ερώτημα: «Αν έπρεπε να γράψεις ένα και μόνο βιβλίο, ποιο θα ήταν;»

Εσείς είχατε λάβει απορρίψεις από εκδοτικούς;

Ναι, φυσικά. Ξεκίνησα να γράφω νωρίς και όπως συμβαίνει πάντα αισθανόμουν σαν να ήμουν ο βασιλιάς του κόσμου και όλοι θα ήθελαν να διαβάσουν το βιβλίο μου. Θεωρείς πως έχεις γράψει το καλύτερο μυθιστόρημα του κόσμου. Έστειλα την πρώτη γραφή σε 15 εκδοτικούς. Από αυτούς οι 12 με απέρριψαν και οι άλλοι τρεις δεν απάντησαν ποτέ. Άρα, είχα 100% αποτυχία. Εξακολουθούσα να είμαι τρελός με το κείμενό του. Πολύ μετά έμαθα την ατάκα του Χέμινγουεϊ που έλεγε ότι η πρώτη γραφή είναι πάντα χάλια. Ήταν να σαν είχα μπει στο γήπεδο κάνοντας το πρώτο σουτ και να είχα την απαίτηση να με ζητήσει η Ρεάλ Μαδρίτης. Τότε ήταν που συνεργάστηκα με έναν ατζέντη που μου έδωσε συμβουλές και με έκανε να θέλω να μάθω. Χρειάστηκε να ξαναγράψω το βιβλίο εφτά φορές και τότε ενάς εκδότης από τους 15 μου είπε: «Τώρα μπορούμε να συνεργαστούμε».

Ο ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΜΑΡΙΝΟΣ είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας. 

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Μπεατρίζ Χάουσνερ: «Η αγάπη είναι ποίηση και η ποίηση είναι αγάπη»

Μπεατρίζ Χάουσνερ: «Η αγάπη είναι ποίηση και η ποίηση είναι αγάπη»

Συνέντευξη με την Καναδή ποιήτρια Μπεατρίζ Χάουσνερ [Beatriz Hausner] με αφορμή την πρόσφατη έκδοση της συλλογής ποιημάτων της «Λατρευτέ επαναστατημένε έρωτά μου» (μτφρ. Χριστίνα Λιναρδάκη, εκδ. Βακχικόν). 

Συνέντευξη στην Αγγελική Δημοπούλου

Η Μπ...

Έι Τζέι Φιν: «Το Γυναίκα στο Παράθυρο με ταξίδευσε σ' όλο τον κόσμο, αλλά πιστεύω ότι το νέο βιβλίο μου είναι καλύτερο»

Έι Τζέι Φιν: «Το Γυναίκα στο Παράθυρο με ταξίδευσε σ' όλο τον κόσμο, αλλά πιστεύω ότι το νέο βιβλίο μου είναι καλύτερο»

Με αφορμή την έκδοση του δεύτερου μυθιστορήματός του «Τέλος ιστορίας» (μτφρ. Χρήστος Καψάλης, εκδ. Ψυχογιός) συζητήσαμε με τον Αμερικανό συγγραφέα A.J. Finn για το πώς η επιτυχία τού άλλαξε τη ζωή, για το τι είναι ένα καλό μυθιστόρημα αγωνίας, και για πολλά άλλα.

Συνέντευξη στον ...

«Να μεθάς ή να μη μεθάς;» – Ένα ερώτημα με πολλαπλές απαντήσεις σε μια συζήτηση με τον Βέλγο συγγραφέα Λοράν ντε Σουτέρ

«Να μεθάς ή να μη μεθάς;» – Ένα ερώτημα με πολλαπλές απαντήσεις σε μια συζήτηση με τον Βέλγο συγγραφέα Λοράν ντε Σουτέρ

Μια ενδιαφέρουσα συζήτηση για τη επιρροή του ποτού στους ανθρώπους με τον Βέλγο δημοσιογράφο και δοκιμιογράφο Λοράν ντε Σουτέρ [Laurent de Sutter]. Αφορμή το βιβλίο του «Η τέχνη της μέθης» (μτφρ. Ζωή Καραμπέκιου, εκδ. Το μέλλον). 

Συνέντευξη στην Αγγελική Δημοπούλου ...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

«Τηρούμενες αναλογίες» της Πόπης Φιρτινίδου (κριτική) – Ζωντανές ανταποκρίσεις από την ηλικία της ήττας

«Τηρούμενες αναλογίες» της Πόπης Φιρτινίδου (κριτική) – Ζωντανές ανταποκρίσεις από την ηλικία της ήττας

Για τη συλλογή διηγημάτων της Πόπης Φιρτινίδου «Τηρούμενες αναλογίες» (Εκδόσεις των Συναδέλφων). Κεντρική εικόνα: Πίνακας από τον Αργυρό Ουμβέρτο (1884 - 1963) με τίτλο «Ο παππούς» (1912) / Εθνική Πινακοθήκη.

Γράφει ο Γιώργος Ν. Περαντωνάκης

Η ψυχολογί...

«Respublica»: μια κοινότητα χαράς απέναντι σ’ ένα σύμπαν καταναλωτισμού και στρες

«Respublica»: μια κοινότητα χαράς απέναντι σ’ ένα σύμπαν καταναλωτισμού και στρες

Για την multi παράσταση «Respublika» του Λούκας Τβαρκόβσκι [Lukasz Twarkowski], σε παραγωγή της Στέγης του Ιδρύματος Ωνάση, η οποία παρουσιάστηκε στο Terra Vibe Park στη Μαλακάσα. Φωτογραφίες: Ανδρέας Σιμόπουλος

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Ο Πολωνός σκηνοθέτ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

«Συμπληγάδες αξιών» του Μηνά Στραβοπόδη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Μηνά Στραβοπόδη «Συμπληγάδες αξιών» το οποίο κυκλοφορεί στις 21 Ιουνίου από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ναι, το ξέρω! Δεν έπρεπε να σκοτώσω. Μα έπρεπε να σκοτώσω. Ξέρω, δεν είνα...

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

«Μικρές δοκιμές» του Αντώνη Μακρυδημήτρη (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή ΕΚΠΑ Αντώνη Μακρυδημήτρη «Μικρές δοκιμές», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Το μείζον πρόβλημα στην εποχή μας έχει ...

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

«Αποστολή στο Βερολίνο» του Λεν Ντέιτον (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το κατασκοπικό μυθιστόρημα του Λεν Ντέιτον [Len Deighton] «Αποστολή στο Βερολίνο» (μτφρ. Αντώνης Καλοκύρης), το οποίο κυκλοφορεί αυτές τις μέρες από τις εκδόσεις Κλειδάριθμος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

«Μάλλον φέρνουν κ...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Αδικημένη κουίρ λογοτεχνία: 8 βιβλία που δεν διαβάστηκαν όσο τους αξίζει

Υπάρχουν βιβλία που τυχαίνει να συμπίπτουν με πολυαναμενόμενες εκδόσεις, δεν μπαίνουν στο οπτικό πεδίο του κοινού ή πολλές φορές μένουν στη σκιά πολύ δημοφιλών τίτλων με παρόμοια θεματική. Το ίδιο συμβαίνει και με τα κουίρ βιβλία. Κάποια ακούγονται και διαβάζονται περισσότερο από άλλα. Σήμερα, λοιπόν, ημέρα εορτασμο...

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Πατέρας και γιος: 5 σπουδαία μυθιστορήματα για μια δύσκολη σχέση

Σύμμαχοι, ενίοτε κι αντίπαλοι. Αγαπημένοι, μα κάποιες φορές σε άλλο μήκος κύματος. Με αφορμή την Ημέρα του Πατέρα (16 Ιουνίου) επιλέξαμε πέντε βιβλία που βρίσκονται σε κυκλοφορία και αναδεικνύουν την πολυπλοκότητα και την ουσιαστική δύναμη που φέρει ο πατέρας ως ρόλος και ως υπόσταση. Κεντρική εικόνα: ο Φίλιπ Ροθ με...

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

10 κλασικά λογοτεχνικά έργα που έφεραν στο φως τη ΛΟΑΤΚΙ+ εμπειρία

Τα τελευταία χρόνια, η κουίρ λογοτεχνία έχει ανανεωθεί με σύγχρονους εκπροσώπους όπως ο Όσεαν Βουόνγκ ή η Κάρμεν Μαρία Ματσάδο. Εάν αναζητούσαμε, όμως, τις βάσεις ενός κουίρ λογοτεχνικού Κανόνα θα έπρεπε να πάμε πιο πίσω, σε κάποια βιβλία καθοριστικά για την ομοερωτική λογοτεχνία αλλά και για τη λογοτεχνία γενικότερ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ