Σε συνέντευξή της στον Guardian, η συγγραφέας Ali Smith μίλησε για το βιβλίο της με τίτλο «Άνοιξη», το τρίτο μέρος μιας τετραλογίας πολιτικών μυθιστορημάτων. Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά από τις εκδόσεις Καστανιώτη, σε μετάφραση Μιλτιάδη Αργυρόπουλου.
Επιμέλεια: Book Press
Στη συνέντευξη, μεταξύ άλλων, η Άλι Σμιθ μίλησε για την απόφασή της να γράψει τα τέσσερα πολιτικά μυθιστορήματά της, καθένα εκ των οποίων φέρει το όνομα μιας εποχής. Το 2014, ο εκδοτικός οίκος Hamish Hamilton εξέδωσε το σύνθετο μυθιστόρημά της Άλι Σμιθ με τίτλο Πώς να είσαι δύο, μόλις έξι εβδομάδες μετά την ολοκλήρωση του βιβλίου από τη συγγραφέα.
«Επειδή χρειάστηκε απίστευτα λίγος χρόνος ώστε να ετοιμάσουμε ένα τόσο περίπλοκο έργο, επισκέφτηκα τον Simon Prosser, τον διευθυντή των εκδόσεων, και τον ρώτησα αν μπορούμε να εκδώσουμε μια σειρά βιβλίων που θα κυκλοφορήσουν εξίσου άμεσα, μένοντας πιστοί στην έννοια της λέξης novel [που σημαίνει ‘’μυθιστόρημα’’, καθώς και ‘’νέο’’, ‘’καινοτόμο’’]. Εκείνος μου απάντησε: ‘’Ας το τολμήσουμε’’. Οπότε έπρεπε να μιλήσω για το Brexit - δεδομένου ότι η σειρά κατέληξε να γράφεται, αλλά και να διαδραματίζεται σε αυτήν την εποχή. Όμως το κάνω με τους δικούς μου όρους.»
Όπως και τα υπόλοιπα έργα της Σμιθ, έτσι και η Άνοιξη περιλαμβάνει αναφορές σε διάφορους σημαντικούς συγγραφείς και καλλιτέχνες, φανερώνοντας την αγάπη της για τη λογοτεχνία και την πεζογραφία.
«Κάθε λογοτεχνική ιστορία είναι μια αρχαία μορφή γενναιοδωρίας, μας διηγείται όλα όσα πρέπει να γνωρίζουμε για τον σύγχρονο κόσμο. Η λογοτεχνία ήταν ανέκαθεν μια μορφή καλωσορίσματος, ανέκαθεν μας προσέφερε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, μια μέθοδο ώστε να αντιληφθούμε τις ανάγκες των άλλων. Είναι μια μορφή τέχνης που βασίζεται στη συμπάθεια και στην κατανόηση.
»Η πολιτική είναι το αντίθετο. Οι ιστορίες μας ακυρώνουν ή αναιρούν τις ιστορίες των άλλων. Στην πολιτική, οι άνθρωποι αποφασίζουν ότι οι άλλες ιστορίες δεν πρέπει να ακουστούν, καθώς οι δικές τους ιστορίες είναι σημαντικότερες.
»Τα μυθιστορήματα αφορούν στη γλώσσα, επομένως η γλώσσα της κάθε εποχής εισχωρεί στο μυθιστόρημα και γίνεται κομμάτι του: για παράδειγμα, τα ψευδή tweets του Τραμπ μάς αποδεικνύουν πολλά πράγματα για τη γλώσσα και για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί. Όμως αυτό είναι μονάχα ένα παράδειγμα• υπάρχουν επίσης οι σκέψεις μας και οι εσωτερικοί μας φόβοι, που συνδέονται μ’ όλα αυτά. Είμαστε σφουγγάρια, απορροφούμε όλα όσα ρέουν γύρω μας. Όμως πλέον αποκτάμε πληροφορίες τόσο γρήγορα, από τις ειδήσεις, από τις διαφημίσεις, από τη βιομηχανία του θεάματος, ώστε δεν μπορούμε να αντιληφθούμε τι πραγματικά απορροφούμε.»
Στην καρδιά του έργου της Άλι Σμιθ βρίσκεται η ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο, η βεβαιότητα ότι ο κόσμος μπορεί να σωθεί από τις επόμενες γενιές.
«Ήξερα πως ένα βιβλίο με τον τίτλο Άνοιξη θα πρέπει να μιλάει για τα παιδιά. Είναι η εποχή που όλοι ελπίζουμε, και τα παιδιά είναι η ελπίδα. Πάρτε ως παράδειγμα την Γκρέτα Τούνμπεργκ. Οι διαμαρτυρίες που οργανώνει θα συνεχίσουν να γίνονται όλο και μαζικότερες, θα μας αποδείξουν ότι μπορούμε πράγματι να αλλάξουμε. Το Ηνωμένο Βασίλειο θα διαλυθεί και η Ιρλανδία θα ενωθεί ξανά. Όμως αυτά δεν είναι τόσο σημαντικά στην πραγματικότητα – ο εθνικισμός δεν είναι τίποτα μπροστά στην κλιματική αλλαγή. Ευτυχώς, η νέα γενιά είναι καταπληκτική. Μας δείχνει ότι πρέπει να αλλάξουμε και ότι μπορούμε να αλλάξουμε. Αυτό είναι το συναρπαστικό με το να είσαι άνθρωπος».
