Julia Sarachu

Συνέντευξη με τη Julia Sarachu με αφορμή την ανθολογία ποιημάτων της «Προμηθέας Δεσμώτης» (μτφρ. Ξένια Κακάκη, εκδ. Βακχικόν), η οποία καλύπτει μια συγγραφική διαδρομή δεκαπέντε χρόνων.

Tης Χριστίνας Σανούδου

Στις απαρχές του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, ένας νεαρός Σλοβένος εγκατέλειψε τη χώρα του προκειμένου να γλιτώσει την επιστράτευση. Αρκετές δεκαετίες αργότερα, η εγγονή του, γαλουχημένη με Σλοβένικα ποιήματα και αφηγήσεις για τους δύο μεγάλους πολέμους, θα έβρισκε στις ιστορίες του παππού της έμπνευση για το ποιητικό και μεταφραστικό της έργο, καθώς και τα θεμέλια της προσωπικής της θεωρίας για τη ζωή και τη φύση του ανθρώπου.

Καθηγήτρια και ερευνήτρια φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, η Χούλια Σαράτσου εργάζεται επίσης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και έχει κυκλοφορήσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, ενώ επί μία δεκαετία διηύθυνε τον εκδοτικό οίκο Gog y Magog.

Καθηγήτρια και ερευνήτρια φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες, η Χούλια Σαράτσου εργάζεται επίσης στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και έχει κυκλοφορήσει τέσσερις ποιητικές συλλογές, ενώ επί μία δεκαετία διηύθυνε τον εκδοτικό οίκο Gog y Magog. Τα ποιήματα της ανθολογίας «Προμηθέας Δεσμώτης», που μόλις κυκλοφόρησε στα ελληνικά από τις εκδόσεις Βακχικόν, προέρχονται από διάφορες περιόδους του έργου της και καταδεικνύουν τη βαθιά γνώση της για τη φιλοσοφία και την αρχαιοελληνική γραμματεία, το ενδιαφέρον της για την ιστορία της Σλοβενίας, αλλά και την πεποίθησή της πως η μόνη ελπίδα σωτηρίας για την ανθρωπότητα έγκειται στην απελευθέρωσή μας από τα δεσμά της τεχνολογίας και της πολιτικής.

⁜  ⁜  ⁜  

Πιστεύετε πως η ποίηση μπορεί να μεταφραστεί χωρίς να χάσει την ουσία της;

O παππούς μου ήρθε από τη Σλοβενία στην Αργεντινή το 1938. Απέδρασε από τον πόλεμο γιατί ήταν 23 ετών και ήξερε πως ανήκε στην ηλικιακή ομάδα που θα πήγαινε πρώτη στο μέτωπο. Είχε δίκιο: η επιστολή επιστράτευσης από το Ιταλικό κράτος έφτασε δύο εβδομάδες μετά την αναχώρησή του. Πέθανε το 2015 σε ηλικία 100 ετών, έζησε 77 χρόνια στην Αργεντινή αλλά δεν ξέχασε ποτέ τη Σλοβενία, τα βουνά και την κοιλάδα Vipava. Όμως πατρίδα για εκείνον ήταν τα ποιήματα που απομνημόνευσε στο δημοτικό σχολείο, τα ποιήματα του ποιητή Simon Gregorčič με καταγωγή από την ίδια περιοχή με εκείνον, το δυτικό τμήμα της Σλοβενίας στα σύνορα με την Ιταλία.

Όταν ήμουν παιδί, μου απήγγειλε συχνά αυτά τα ποιήματα, πρώτα στα Σλοβένικα και ύστερα στα Ισπανικά. Πάντοτε κατέληγε με τη φράση: «εντάξει... αλλά στη γλώσσα μου ακούγεται όμορφο». Με κάθε ποίημα, επιβεβαίωνε πως η μετάφραση είναι συγχρόνως εφικτή και ανέφικτη: ανέφικτη γιατί μεταφράζοντας χάνεις τον ρυθμό, τους ήχους και μέρος του νοήματος, κι όμως εκείνος το έκανε, μπορούσε να αποδώσει το νόημα και το συναίσθημα στα Ισπανικά. Θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό να μεταφράζουμε όχι από μια γλώσσα σε μια άλλη, αλλά από μια κουλτούρα σε μια άλλη, εντάσσοντας το ποίημα και το έργο του ποιητή στο πολιτισμικό, κοινωνικό και ιστορικό τους πλαίσιο.

Θεωρώ πως είναι πολύ σημαντικό να μεταφράζουμε όχι από μια γλώσσα σε μια άλλη, αλλά από μια κουλτούρα σε μια άλλη, εντάσσοντας το ποίημα και το έργο του ποιητή στο πολιτισμικό, κοινωνικό και ιστορικό τους πλαίσιο.

Τι πυροδότησε το ενδιαφέρον σας για τους δύο Παγκόσμιους Πολέμους;

Το ενδιαφέρον μου δεν σχετίζεται μόνο με το παρελθόν της οικογένειάς μου. Θεωρώ ότι οι δύο αυτοί Πόλεμοι άλλαξαν ριζικά τον τρόπο ζωής σε όλο τον κόσμο, επίσπευσαν την παγκοσμιοποίηση και την εξάρτησή μας από την τεχνολογία, διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στο να γίνει ο καπιταλισμός πιο σκληρός, επέφεραν το τέλος της παραδοσιακής ζωής, των εθνικών ταυτοτήτων, των ηθικών νόμων, της αθωότητας. Οι μεγάλοι πόλεμοι του 20ού αιώνα δεν ήταν δύο γεγονότα που έφτασαν στο τέλος τους. Οι επιπτώσεις τους διαρκούν ως το σήμερα. Για τα ποιήματά μου βασίστηκα σε αληθινές ιστορίες: εμπειρίες του παππού μου, της οικογένειας, των φίλων και των γειτόνων του που μου αφηγήθηκαν τις ιστορίες τους. Πιστεύω ότι είναι μια σπουδή πάνω στη Σλοβένικη συλλογική συνείδηση.

Θα μοιραστείτε μαζί μας την ιστορία πίσω από το σπαρακτικό ποίημα «Επιβίωση»;        

Ο παππούς μου είχε έναν δίδυμο αδελφό, γεννήθηκαν το 1915 στο Dornberk της Αυστρίας (σήμερα ανήκει στη Σλοβενία), 15 χιλιόμετρα από τα σύνορα με την Ιταλία. Όταν η περιοχή μετατράπηκε σε πεδίο μάχης, η προγιαγιά μου και τα επτά παιδιά της, συμπεριλαμβανομένων των νεογέννητων διδύμων, μεταφέρθηκαν σε έναν προσφυγικό καταυλισμό στη Γιουγκοσλαβία. Ο αδελφός του παππού μου πέθανε λίγους μήνες αργότερα. Όταν η μητέρα του θύμωνε με τον παππού μου, πάντοτε του έλεγε πως το άλλο μωρό ήταν καλό, ήσυχο, ένας άγγελος, ενώ ο ίδιος έκλαιγε και ήταν νευρικός, ένα διαβολάκι. Ήταν όμως ο πιο δυνατός και γι’ αυτό επιβίωσε. Πράγματι, ο παππούς μου είχε πολύ ισχυρό ένστικτο αυτοσυντήρησης. Η καθολική μητέρα του, που δεν του συγχώρησε το ότι έγινε άθεος στα 14 και λίγο αργότερα προσχώρησε στον κομμουνισμό, τον ευγνωμονούσε γιατί αρκετές φορές έσωσε την οικογένειά του από την πείνα.

sarachu ex


«Η καταστροφή είναι το τίμημα του πολιτισμού». Πόσο σας εκφράζει αυτή η φράση από το ποίημα «Πρόποση»;

Το συγκεκριμένο ποίημα είναι μια παρωδία του εθνικού ύμνου της Σλοβενίας. Ο παππούς μου είχε μια θεωρία: Πως ίσως πολλές φορές σε αυτόν τον πλανήτη η ανθρωπότητα ξεκίνησε από μία πρωτόγονη κατάσταση, δημιούργησε έναν παγκόσμιο πολιτισμό, κατέστρεψε το οικοσύστημα και, ύστερα από μια μεγάλη φυσική καταστροφή, ξεκίνησε από τη αρχή.

Στα «Πολιτικά», ο Αριστοτέλης αντιλαμβάνεται τον πολιτισμό ως τον έλεγχο του ανθρώπινου σώματος και του ζωώδους ενστίκτου της αυτοσυντήρησης. Κάτι αντίστοιχο υποστηρίζει ο Χέγκελ στη «Φαινομενολογία», και όλοι οι δυτικοί φιλόσοφοι του 20ου αιώνα αναπαράγουν τη συγκεκριμένη ιδέα. Σε αυτό τον αγώνα κυριαρχίας πάνω στη φύση, η ανθρωπότητα καταλήγει να καταστρέψει τον εαυτό της, είμαι βέβαιη. Ας κοιτάξουμε γύρω μας: η ανθρωπότητα ήθελε να είναι ελεύθερη και απέτυχε, κατέληξε υπόδουλη των μηχανών που η ίδια δημιούργησε για να κυριαρχήσει στη φύση και να απελευθερωθεί από τα φυσικά ένστικτα. Αυτό, για μένα, είναι το νόημα της τραγωδίας του Προμηθέα, που προσπάθησε να δώσει ελευθερία στην ανθρωπότητα και έλαβε σε αντάλλαγμα το αιώνιο μαρτύριο.

Ποια είναι, κατά τη γνώμη σας, η σχέση ανάμεσα στην πολιτική και την ποίηση;

Πολιτική σημαίνει κυριαρχία, υποκρισία, ψέματα, μόλυνση, φτώχεια, πείνα, μίσος, αδράνεια, εξάρτηση. Η ποίηση για μένα αντιπροσωπεύει τη ζωή, την ελευθερία, την αλήθεια, την πραγματικότητα, την αφθονία, τη θρέψη, τη δημιουργικότητα, την εργασία, την αυτονομία. Η πολιτική αποτελεί παρέκκλιση από την ανθρώπινη ευφυΐα και την ανθρώπινη ικανότητα οργάνωσης. Η ποίηση αποτελεί το τελευταίο καταγεγραμμένο κατάλοιπο αυθεντικής ανθρώπινης δημιουργικότητας. Θα έπρεπε να έχουμε τη δύναμη να παραδεχτούμε πως δεν μπορούμε να υπερνικήσουμε τον θάνατο και τις επιταγές της φύσης, και να αποκηρύξουμε με τη θέληση μας τις ευκολίες της τεχνολογίας, που αντί να μας απελευθερώνουν μας καθυποτάσσουν. Αλλά ποιος είναι αρκετά γενναίος ώστε να θυσιάσει τις ανέσεις του;

Πόσο αυτοβιογραφικό είναι το ποίημα «Αυτοσυνέπεια» από το οποίο προέρχεται και ο τίτλος της ανθολογίας;

Η «Αυτοσυνέπεια» είναι ένα πολύ σημαντικό ποίημα για μένα. Είναι ένας ύμνος προς τον εαυτό μου και συνδέεται άμεσα με το πρώτο ποίημα της ενότητας «Ο Αρχαίος Πόλεμος», όπου γράφω ότι «η φαντασία, η σκέψη είναι κινήσεις της θέλησής μου να ελέγξω την καρδιά». Μου είναι δύσκολο να διατηρήσω τον αυτοέλεγχο μου, έτσι επαναλαμβάνω το ποίημα από μέσα μου σαν μάντρα.

Κάθε θραύσμα του συνόλου στρέφεται προς τον εαυτό του, στη μοναξιά και τον ρεμβασμό, διότι ανάμεσα στα θραύσματα που συνθέτουν το σύνολο υπάρχει διάδραση, αλλά μόνο επιφανειακή. Στην πραγματικότητα είμαστε όλοι απομονωμένοι στους εγκεφαλικούς και ψηφιακούς κόσμους μας.

Το πρώτο μέρος του βιβλίου παρουσιάζει γεγονότα, που καθόρισαν την παρούσα παγκόσμια κατάσταση. Το δεύτερο μέρος τιτλοφορείται «Αταβισμός» γιατί τα ποιήματα αποτυπώνουν το παρόν, ένα παρόν καθορισμένο από το αρχαίο παρελθόν: ένας παρηκμασμένος, άρρωστος κόσμος χωρίς θέληση, χωρίς ζωτική ενέργεια, κάτω από τον ζυγό της πολιτικής κυριαρχίας και της τεχνολογίας. Τέλος, στο τρίτο μέρος, «Μορφοκλασματικότητα», η παρακμή και η υποδούλωση που οφείλονται στην εμπειρία του πολέμου προκαλούν κατακερματισμό. Κάθε θραύσμα του συνόλου στρέφεται προς τον εαυτό του, στη μοναξιά και τον ρεμβασμό, διότι ανάμεσα στα θραύσματα που συνθέτουν το σύνολο υπάρχει διάδραση, αλλά μόνο επιφανειακή. Στην πραγματικότητα είμαστε όλοι απομονωμένοι στους εγκεφαλικούς και ψηφιακούς κόσμους μας.

Στο τρίτο μέρος υπάρχει παραίτηση. Ο άνθρωπος προσπάθησε να είναι ελεύθερος και απέτυχε, απομονώθηκε και εγκλωβίστηκε στον ατομικό του μικρόκοσμο, υποταγμένος στα συστήματα που δημιούργησε για να επιβληθεί στην φύση. Τελικά αποδέχεται την μοίρα του. Είναι η δική μου, σύγχρονη εκδοχή της τραγωδίας του Προμηθέα.

Πώς έχει επηρεάσει η πανδημία τη ζωή σας; Εκτιμάτε πως οι ανισότητες που δημιουργεί η παρούσα κατάσταση μπορούν να οδηγήσουν ίσως σε έναν Γ' Παγκόσμιο Πόλεμο;

Η πανδημία θα έπρεπε να λειτουργήσει ως ευκαιρία για την εγκατάλειψη των μεγάλων αστικών κέντρων, την ανακατανομή του πληθυσμού και την αναδιανομή της γης και του φυσικού πλούτου. Όμως επειδή καθένας δεν θέλει να θυσιάσει τη βολή του, η ποιότητα της ανθρώπινης ζωής απλώς θα υποβαθμιστεί. Οι άνθρωποι θα ζουν με τον ίδιο τρόπο αλλά με χειρότερη διατροφή, χειρότερη υγεία, χειρότερη εκπαίδευση, μεγαλύτερη απομόνωση και περιορισμένες ελευθερίες.

Η πανδημία θα έπρεπε να λειτουργήσει ως ευκαιρία για την εγκατάλειψη των μεγάλων αστικών κέντρων, την ανακατανομή του πληθυσμού και την αναδιανομή της γης και του φυσικού πλούτου.

Όσο για μένα, δεν είμαι ελεύθερη γιατί εξαρτώμαι από το σουπερμάρκετ και το μισθό μου που κατατίθεται στην τράπεζα, αλλά ευτυχώς έχω μια στέγη και ψωμί για την οικογένειά μου. Κοντά στο σπίτι μου ωστόσο ζουν άνθρωποι σε απάνθρωπες συνθήκες, οι οποίοι υπόκεινται σε κάθε είδους εξευτελισμούς. Εργάζομαι σε ένα σχολείο όπου φοιτούν έφηβοι από μια μικρή φαβέλα έξω από την πόλη μου. Προσπαθώ να βοηθήσω όσο μπορώ, αλλά αυτό δεν αρκεί, απαιτείται μία αναδιοργάνωση του τρόπου ζωής μας που κανένας δεν θέλει να κάνει. Δεν μπορείς να είσαι ευτυχισμένος έτσι. Οι συνέπειες της πανδημίας βαθαίνουν τις κοινωνικές ανισότητες και ολοένα περισσότεροι άνθρωποι βουλιάζουν στην φτώχεια. Νομίζω πως στο πέρασμα του χρόνου θα υπάρξει μια πολύ ισχυρή κοινωνική αναμέτρηση. Δεν ξέρω πότε, αλλά θα συμβεί. Ελπίζω μετά τον θάνατό μου.

* Η ΧΡΙΣΤΙΝΑ ΣΑΝΟΥΔΟΥ είναι δημοσιογράφος.

Ακολουθήστε την boopress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Χάνα Κεντ: «Με γοήτευσε η ιδέα μιας αγάπης που ήταν πέρα από τον χρόνο»

Χάνα Κεντ: «Με γοήτευσε η ιδέα μιας αγάπης που ήταν πέρα από τον χρόνο»

Η Αυστραλή Χάνα Κέντ (Hannah Kent), συγγραφέας του εξαιρετικού «Έθιμα ταφής», μιλάει για το νέο της μυθιστόρημα με τίτλο «Λατρεία» (εκδ. Ίκαρος), το οποίο περιγράφει τη βαθιά αγάπη μεταξύ δυο νεαρών μεταναστριών τον 19ο αιώνα.

Επιμέλεια: Book Press

...
Τζόναθαν Φράνζεν: «Γράφω τα πράγματα όπως τα βλέπω και αυτό με βάζει σε μπελάδες»

Τζόναθαν Φράνζεν: «Γράφω τα πράγματα όπως τα βλέπω και αυτό με βάζει σε μπελάδες»

Το τελευταίο μυθιστόρημα του Jonathan Franzen, με τίτλο «Σταυροδρόμια», περιγράφει την ιστορία μιας οικογένειας από τις Μεσοδυτικές Πολιτείες των ΗΠΑ και σχολιάζει, με χιούμορ και οξυδέρκεια, την πορεία μιας ολόκληρης γενιάς. Το βιβλίο κυκλοφόρησε πρόσφατα στα ελληνικά από τις εκδόσεις Ψυχογιός, σε μετάφραση Γιώργου...

Κόλσον Γουάιτχεντ: «Τη μια μέρα έγραφα για τις εξεγέρσεις στο Χάρλεμ του 60, την άλλη γίνονταν οι πορείες για τον Τζορτζ Φλόιντ»

Κόλσον Γουάιτχεντ: «Τη μια μέρα έγραφα για τις εξεγέρσεις στο Χάρλεμ του 60, την άλλη γίνονταν οι πορείες για τον Τζορτζ Φλόιντ»

Ο Κόλσον Γουάιτχεντ (Colson Whitehead), βραβευμένος εις διπλούν με Pulitzer, είναι ένας από τους σημαντικότερους Αφροαμερικανούς πεζογράφους. Το πρόσφατο μυθιστόρημά του με τίτλο «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» ΄(μτφρ. Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Ίκαρος) μάς ταξιδεύει στις φτωχογειτονιές της Νέας Υόρκης της δεκαετίας του '60, σε έναν...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

«Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» του Κόλσον Γουάιτχεντ (κριτική)

Για το μυθιστόρημα του Colson Whitehead «Μπέρδεμα στο Χάρλεμ» (μτφρ. Μυρσίνη Γκανά, εκδ. Ίκαρος).

Του Νίκου Ξένιου

“You move it to the left,
Yeah, and you go for yourself. ...

«Θέτις και Αηδών» της Φοίβης Γιαννίση (κριτική)

«Θέτις και Αηδών» της Φοίβης Γιαννίση (κριτική)

Για την ποιητική σύνθεση της Φοίβης Γιαννίση «Θέτις και Αηδών – Χιμαιρικό ποίημα» (εκδ. Καστανιώτη).

Του Διογένη Σακκά

Η ποιητική συλλογή ...

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Αλεξάνδρα Δεληγιώργη: «Την τύχη των βιβλίων σήμερα την επικαθορίζει η δύναμη των εκδοτών»

Μια συζήτηση με την Αλεξάνδρα Δεληγιώργη με αφορμή την επανακυκλοφορία του βιβλίου της «Το κόκκινο της φωτιάς – Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας» (εκδ. Αρμός).

Του Κ.Β. Κατσουλάρη

«Μικρό εγχειρίδιο λογοτεχνίας», είναι ο υπότιτλος του βιβλ...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

«Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά» του Γιάννη Καρκανέβατου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το μυθιστόρημα του Γιάννη Καρκανέβατου «Ο πατέρας δεν μιλούσε γι' αυτά», που θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Εστία.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Μέχρι κάποια ηλικία η μνήμη θυμίζει πατάρι· στοιβάζεις ό,...

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

«Το γεγονός» της Ανί Ερνό (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα της Annie Ernaux «Το γεγονός» (μτφρ. Ρίτα Κολαΐτη), στο οποίο βασίστηκε η ομώνυμη –βραβευμένη με τον Χρυσό Λέοντα στο Φεστιβάλ της Βενετίας πέρσι– ταινία. Το βιβλίο θα κυκλοφορήσει στις 26 Μαΐου από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.

Επιμέλεια: Κώστας...

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

«Ονειρεύομαι πίνακες» του Σόλωνα Παπαγεωργίου (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από τη συλλογή διηγημάτων του Σόλωνα Παπαγεωργίου «Ονειρεύομαι πίνακες», η οποία θα κυκλοφορήσει τις επόμενες μέρες από τις εκδόσεις Στίξις.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ονειρεύομαι πίνακες

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

«Σταυροδρόμια», «Σάγκι Μπέιν», «Η υπόσχεση»: Τρία σπουδαία σύγχρονα μυθιστορήματα

Το μυθιστόρημα, ακόμη και την τρίτη δεκαετία του 21ου αιώνα, παραμένει το μεγάλο χωνευτήρι της πεζογραφικής φόρμας, ένας αφηγηματικός κόσμος ευρύχωρος και δεκτικός, που έχει τη μοναδική δύναμη να κινεί μεγάλους όγκους αφηγηματικού υλικού και να τους κατανέμει ομαλά μέσα στη διάρκεια μίας ή και πολλών δεκαετιών. ...

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του Όργουελ

Έξι προσφατα αστυνομικά μυθιστορήματα και ένα δοκίμιο του George Orwell. Κλασικό και σύγχρονο βρετανικό, σκανδιναβικό αλλά και μια αυτοέκδοση ελληνικού αστυνομικού μυθιστορήματος μεταξύ των προτάσεων. Κεντρική εικόνα: Εικονογράφηση του Λιθουανού © Karolis Strautniekas.

Της Χίλντας Παπαδημητρίου ...

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Πόλεμος στην Ουκρανία: Οκτώ βιβλία για το «πώς φτάσαμε ως εδώ»

Οκτώ βιβλία που μας βοηθούν να καταλάβουμε, ακόμη και σε καταστάσεις κρίσιμες και τραγικές όπως αυτές που ζούμε σήμερα, «Πώς φτάσαμε ως εδώ». Τα έξι είναι βιβλία ιστορίας, έρευνας και γεωπολιτικής και τα δύο είναι λογοτεχνικά έργα Ουκρανών συγγραφέων. Στην κεντρική εικόνα: Από διαδήλωση στο Βερολίνο την περασμένη Κυ...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

14 Σεπτεμβρίου 2021 ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΝΕΑ

Τα βιβλία του χειμώνα: Τι θα διαβάσουμε τους μήνες που έρχονται (ανανεωμένο)

Επιλογές βιβλίων από τις προσεχείς εκδόσεις ελληνικής και μεταφρασμένης πεζογραφίας, ποίησης, βιογραφιών και δοκιμίων από 34 εκδοτικούς οίκους. Επιμέλεια: Κώστας Αγορα

ΦΑΚΕΛΟΙ