douka kentriki

Μια συζήτηση με τη Μάρω Δούκα, με αφορμή το νέο μυθιστόρημά της «Φελιτσιτά» (εκδ. Πατάκη), αλλά και θέματα της ευρύτερης επικαιρότητας.

Συνέντευξη στον Σόλωνα Παπαγεωργίου

Η Μάρω Δούκα, μία από τις σημαντικότερες ελληνίδες πεζογράφους της εποχής μας, δημοσίευσε προσφάτως το καινούριο μυθιστόρημά της, με τίτλο Φελιτσιτά. Είναι ένα έργο με χειμαρρώδη αφήγηση, για τη ζωή και τις σχέσεις μεταξύ των μελών μιας σύγχρονης ελληνικής οικογένειας. Ο κεντρικός ήρωας, ο εξηντάρης εμποροϋπάλληλος Κωνσταντίνος Καβουράκης, γνωστός κι ως Κάβουρας, φεύγει από το σπίτι του μετά από έναν καυγά με τη σύζυγο και τον μεγαλύτερο γιο του και καταλήγει άστεγος στην οδό Αιόλου.

Συζητήσαμε με τη συγγραφέα, που τα τελευταία πενήντα χρόνια ψυχογραφεί ακούραστα την ελληνική κοινωνία, για τους ήρωές της, τη σημερινή Ελλάδα, την εξέγερση και τη Γενιά του Πολυτεχνείου.

Το Φελιτσιτά είναι ένα πολυφωνικό μυθιστόρημα στο οποίο πρωταγωνιστούν τα μέλη μιας οικογένειας και κυρίως, ο Κωνσταντίνος Καβουράκης ή Κάβουρας, ο πάτερ φαμίλιας, ο οποίος μετά από έναν καυγά με τους συγγενείς του, εγκαταλείπει το σπίτι του και ζει ως άστεγος. Η Φελιτσιτά είναι μια γάτα που τον επισκέπτεται συχνά στο σημείο όπου κοιμάται. Υπήρξε κάποιο αρχικό ερέθισμα που σας ενέπνευσε να δημιουργήσετε την ιστορία σας; Τι σας τράβηξε στον συγκεκριμένο ήρωα;

Ο συγκεκριμένος ήρωας άρχισε να εγκαθίσταται μέσα μου, καθώς, εδώ και κάποια χρόνια, σχεδόν άθελά μου, είχα αρχίσει να συγκρατώ εικόνες και λέξεις από τους δρόμους της Αθήνας. Τον Καβουράκη ή Κάβουρα, άστεγο και ζητιάνο πολλές φορές σαν να τον είχα δει, να τον είχα πλησιάσει και να του είχα πιάσει κουβέντα, πάντα θυμόσοφος, θα έλεγα, οικογενειάρχης, ιδιωτικός υπάλληλος, σχολιαστής αυτών που τον οδήγησαν στα πεζοδρόμια της Σταδίου, της Πανεπιστημίου και στην οδό Αιόλου, το καταφύγιό του. Εκεί κάθεται καρτερικός σαν «μεγιστάνας», καθώς αναλύει και ανασύρει τα κρυμμένα του εσωτερικού του κόσμου. Κι όσο καταγινόμουν με τον χαρακτήρα του αναδύονταν και τα άλλα πρόσωπα, τα τρία παιδιά του και η γυναίκα του, το αφεντικό του, η γειτονιά του, τα παιδικά του χρόνια. Ώσπου γράφοντας και σβήνοντας άρχισαν να «χτίζονται» τα κεφάλαια του βιβλίου.

Στο συγκεκριμένο μυθιστόρημα, καθώς και σε πολλά έργα σας, κεντρικό ρόλο διαδραματίζει η ελληνική οικογένεια. Ο Κάβουρας, όμως, αφήνει τη σύζυγο και τα παιδιά του, οι οποίοι δεν προσπαθούν ποτέ, οργανωμένα, να τον πείσουν να επιστρέψει. Είναι ο Κωνσταντίνος Καβουράκης, λοιπόν, ένας ήρωας που διαφέρει από άλλους χαρακτήρες σας ή οι εποχές έχουν αλλάξει;

Διαφέρει από τους άλλους ήρωές μου και ταυτοχρόνως έχει κάποια κοινά χαρακτηριστικά με ορισμένους απ’ αυτούς (π.χ. ο ταξιτζής Ανιμούκας – αχνά τον θυμάμαι, από το βιβλίο μου Εις τον πάτο της εικόνας, 1990). Τα χρόνια όμως περνούν, κάθε εποχή έχει τα δικά της καλούπια για να στερεώσει τους χαρακτήρες, κι εδώ θα έλεγα ότι ο Καβουράκης εμπεριέχει τη δυνατότητα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, μιλώντας για την εποχή μας, να αναδείξει ότι ο άστεγος και ο ζητιάνος του σήμερα, θα μπορούσε να είναι και ένας από εμάς, ένας καθώς πρέπει που έρχεται κάποια στιγμή με τη θέλησή του, αλλά και εκδιωγμένος ταυτοχρόνως από το σπίτι του, να πάρει τη θέση του επαίτη.

Κάθε εποχή έχει τα δικά της καλούπια για να στερεώσει τους χαρακτήρες...

Τα μέλη της οικογένειας στο Φελιτσιτά παρουσιάζουν τις δικές τους εκδοχές για το παρελθόν, ξεχνούν λεπτομέρειες, αποκρύπτουν στοιχεία, τα οποία φανερώνονται στον αναγνώστη χάρη στην πολυφωνική αφήγηση. Κάποιοι από αυτούς, βέβαια, αναφέρουν συνεχώς, και κάπως επιδεικτικά, ιστορικές πληροφορίες για την αρχαία Αθήνα και τη Σπάρτη, για τον Γεννάδιο και τον Πλήθωνα, για τον Ιουλιανό τον Παραβάτη κλπ. Αυτή η μπερδεμένη αντίληψη για την ιστορία και τον πολιτισμό μας χαρακτηρίζει τους συγκεκριμένους ανθρώπους ή τους Έλληνες συνολικότερα;

Κάθε άνθρωπος θέλει δε θέλει κουβαλάει μέσα του τη δική του πραγματικότητα, ορίζεται από τα δικά του πάθη και παθήματα, τις δικές του φιλοδοξίες, ακριβώς, όπως το λέτε κι εσείς, εδώ έχουμε μια ευδιάκριτα πολυφωνική αφήγηση από κεφάλαιο σε κεφάλαιο, καθένας με τη δική του άποψη, τη δική του εκτίμηση, τη δική του συγκίνηση και αποστροφή για τα ίδια ακριβώς θέματα.

Στο βιβλίο υπάρχουν η Βούλα και η Αγγέλα, η πρώτη έχει φοιτήσει στη φιλολογία στο ιστορικό τμήμα, η δεύτερη είναι γλωσσολόγος, φυσικό είναι, λοιπόν, να συζητούν ή να σκέφτονται γύρω από την ιστορία και τη γλώσσα, δεν επιδεικνύουν γνώσεις, απλώς επιβεβαιώνουν μ’ αυτά και μ’ αυτά την ύπαρξή τους, υπάρχει και ο Κωνσταντίνος Κάβουρας που ήθελε κάποτε να γίνει αστυνόμος, και είχε μάθει πολλά για τον προστάτη άγιο της Αστυνομίας τον Άγιο Αρτέμιο… τα θυμάται όλα αυτά πότε με παράπονο, πότε με καμάρι που είναι κι αυτός διαβασμένος.

Αν και είναι αλήθεια ότι συνηθίζουμε να ρητορεύουμε σαν προγονόπληκτοι, στο βιβλίο δεν υπάρχει καμιά μπερδεμένη αντίληψη για την ιστορία, υπάρχουν χαρακτήρες που σκέφτονται για το παρελθόν, δεν παραπληροφορούν όμως, όλες τους οι αναφορές ακουμπούν σε ιστορημένα γεγονότα.

douka mesa

Η Μάρω Δούκα έχει τιµηθεί µε το Bραβείο «Nίκος Kαζαντζάκης» του Δήµου Hρακλείου για το µυθιστόρηµα H αρχαία σκουριά, µε το B΄ Kρατικό Bραβείο για το µυθιστόρηµα H πλωτή πόλη και µε το Bραβείο Πεζογραφίας Kώστα Oυράνη της Aκαδηµίας Aθηνών για το µυθιστόρηµα Aθώοι και φταίχτες. Για το ίδιο µυθιστόρηµα τιµήθηκε επίσης µε το Bραβείο Balkanika και το Βραβείο Καβάφη. Για το µυθιστόρηµα Έλα να πούµε ψέµατα έχει τιµηθεί µε το βραβείο «Νίκος Θέµελης» του ηλεκτρονικού περιοδικού Αναγνώστης. Επίσης, έχει βραβευτεί για το σύνολο του έργου της με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνίας 2019 (Μεγάλο Βραβείο Γραμμάτων).

Ο Κωνσταντίνος Καβουράκης και ο πρωτότοκος γιος του εκφράζουν απόψεις μισογυνικές, αλλά εντέλει, θεωρούν τους εαυτούς τους αδικημένους από τις γυναίκες. Ο Καβουράκης, μάλιστα, ασκεί σωματική βία στη σύζυγό του, «την πιάνει από τα μαλλιά και τη σέρνει». Θεωρείτε πως τα τελευταία χρόνια, με τις μαζικές αποκαλύψεις των κακοποιήσεων, με το κίνημα #metoo κλπ, έχουν αλλάξει κάποια πράγματα ως προς αυτό το θέμα; Κάναμε κάποια βήματα μπροστά;

Ευχή όλων μας να γίνονται βήματα μπροστά, είναι, άλλωστε, οι ίδιες οι αλλαγές της ζωής που τις προκαλούν, η γυναίκα δεν είναι πια το τέλειο, το σιωπηλό, το άβουλο θύμα. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι η συνύπαρξη του άντρα και της γυναίκας δεν έχει να αντιμετωπίσει την κακοποιητική συμπεριφορά του ενός ή του άλλου. Ναι, στο βιβλίο και ο Καβουράκης και ο γιος του ο Βαγγέλης έχουν μισογυνικές απόψεις, ο καθένας ανάλογα με την ηλικία και τη διαδρομή του, ο πατέρας με τη σιγουριά του αδικημένου, ο γιος με την ανασφάλεια του υπερόπτη… Και οι δυο με τον τρόπο τους έχουν να παλεύουν με τα δικά τους δαιμόνια, τα δικά τους τραύματα. 

Όλοι δικαιούνται τη λύτρωσή τους ανεξάρτητα από το μυθιστόρημα, και οι χαρακτήρες του μυθιστορήματος εμπεριέχουν το χάρισμα να συνομιλούν με τον εαυτό τους, να μην εθελοτυφλούν, έστω και αν ουρανοβατούν καμιά φορά...

Όλοι οι χαρακτήρες του βιβλίου είναι παγιδευμένοι, καταπιέζονται, ασφυκτιούν. Παρόλο που οι καταληκτικές σελίδες είναι αρκετά απαισιόδοξες, θα μπορούσε να υπάρξει λύτρωση για τους ήρωές σας μετά από το τέλος του μυθιστορήματος, ή η Φελιτσιτά θα παραμείνει η μοναδική ευτυχία που θα βρουν; Γίνεται να «σωθούν» αυτοί οι άνθρωποι;

Όλοι μας λίγο ή πολύ παγιδευμένοι και καταπιεσμένοι είμαστε, λάθος να πιστεύουμε ότι εμείς δεν ασφυκτιούμε… Όλοι δικαιούνται τη λύτρωσή τους ανεξάρτητα από το μυθιστόρημα, και οι χαρακτήρες του μυθιστορήματος εμπεριέχουν το χάρισμα να συνομιλούν με τον εαυτό τους, να μην εθελοτυφλούν, έστω και αν ουρανοβατούν καμιά φορά, γρήγορα επανέρχονται, προσγειώνονται και προχωρούν όλοι με τις δουλειές τους, κανείς τους δεν παρασιτεί, εκτός από τον πατέρα, τον Κάβουρα ή Καβουράκη που θα καταλήξει με τη γατούλα Φελιτσιτά στην αγκαλιά του. Αλλά και αυτός θα μας αφήσει λυτρωμένος…

patakis douka felicitaΟ Καβουράκης είναι ένας άνθρωπος μάλλον απολιτικός. Έχει χάσει την αστυνομική ταυτότητά του, αλλά, όπως ομολογεί κι ο ίδιος, ακόμα κι αν την είχε, δεν θα ψήφιζε στις εκλογές. Μπορεί να βρει πολιτική έκφραση σήμερα ένας άνθρωπος σαν κι αυτόν;

Ο Καβουράκης δεν είναι ακριβώς απολιτικός, είναι απελπισμένος και πικραμένος, εξάλλου οι απολιτικοί με το στερητικό άλφα μπροστά είναι συνήθως οι κυνικοί και οι σνομπ που αρνούνται να πάνε να ψηφίσουν, διότι κανείς δεν αξίζει την ψήφο τους… Αλλά μη γενικεύω. Υπάρχουν και οι βαθιά απογοητευμένοι, αυτοί που καταφεύγουν στην αποχή από άποψη, αυτοί που ίσως δεν πιστεύουν στην αντιπροσωπευτική δημοκρατία. Αντιθέτως ο Καβουράκης δεν θα ψήφιζε ακόμη και αν είχε την ταυτότητά του διότι δεν θεωρεί τον εαυτό του άξιο να ψηφίσει!

Τις μέρες αυτές γιορτάζουμε την 50η επέτειο της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Στη σημερινή εποχή, τι σημαίνουν για εμάς τα γεγονότα της αντιδικτατορικής εξέγερσης; Κατάφερε, τελικά, η Γενιά του Πολυτεχνείου μέσα στα χρόνια που μεσολάβησαν να κάνει τα όνειρά της πραγματικότητα;

Το Πολυτεχνείο υπάρχει και θα υπάρχει ως γεγονός που άφησε βαθύ το αποτύπωμά του. Δεν είναι απλώς ο εορτασμός μιας ιστορικής επετείου, είναι μια γιορτή, κάτι σαν κοινωνικό πανηγύρι, κάτι σαν «ένδοξο αλωνάκι». Κι ας ήταν βαρύ το τίμημά του, μην ξεχνάμε ότι από το Πολυτεχνείο και μετά άρχισε να ξηλώνεται το καθεστώς της δικτατορίας. Τα γεγονότα επομένως της αντιδικτατορικής εξέγερσης του Πολυτεχνείου σημαίνουν ότι μπορεί ο άνθρωπος, όταν τον καλούν τα γεγονότα που ο ίδιος προκάλεσε με τη δράση του, να σηκώσει το χέρι και να φωνάξει παρών.

Μετράμε της στιγμής τη λαχτάρα και την πίστη και δεν μετανιώνουμε. Όσο για τη γενιά του πολυτεχνείου και τα όνειρά της, που με ρωτάτε, καθένας μας συλλογικά αλλά και μόνος του πορεύεται, καθένας με τον τρόπο του εννοεί τα όνειρά του, διαβάζει τα βιβλία του, ακούει τα τραγούδια του, και είναι παρηγοριά να αισθάνεται ότι υπάρχουν και πολλοί άλλοι σαν κι αυτόν στον ίδιο δρόμο αν και χωριστά…


Ο ΣΟΛΩΝ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ είναι φοιτητής φαρμακευτικής και συγγραφέας. Μόλις κυκλοφόρησε σε επιλογή και μετάφρασή του η ανθολογία «Τα μυστικά της συγγραφής» (εκδ. Key Books).

Ακολουθήστε την bookpress.gr στο Google News και διαβάστε πρώτοι τα θέματα που σας ενδιαφέρουν.


ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

Θεόδωρος Γρηγοριάδης: «Κλείνει ένας κύκλος αγάπης και γραφής ταυτόχρονα»

Θεόδωρος Γρηγοριάδης: «Κλείνει ένας κύκλος αγάπης και γραφής ταυτόχρονα»

Μια συζήτηση με τον συγγραφέα Θεόδωρο Γρηγοριάδη με αφορμή το πρόσφατο μυθιστόρημά του «Ελσίνκι» (εκδ. Πατάκη).

Συνέντευξη στον Κώστα Αγοραστό 

Ο Θεόδωρος Γρηγοριάδης είναι ένας τολμηρός και ταυτόχρονα χαμηλών τόνων συγγραφέας. Μέχρι στιγμής έχει ...

Άλκης Χαραλαμπίδης: «Το απλό, καθημερινό αντικείμενο, ακόμη και στην πιο μπανάλ εκδοχή του, αναβαπτίζεται από την τέχνη»

Άλκης Χαραλαμπίδης: «Το απλό, καθημερινό αντικείμενο, ακόμη και στην πιο μπανάλ εκδοχή του, αναβαπτίζεται από την τέχνη»

Συνέντευξη με τον ομότιμο καθηγητή του ΑΠΘ, ιστορικό της τέχνης Άλκη Χαραλαμπίδη, με αφορμή την έκδοση του βιβλίου «Τέχνη εκ των πραγμάτων» (εκδ. University Studio Press). 

Συνέντευξη στον Διονύση Μαρίνο 

Δύσ...

Αγνή Μαριακάκη: «Οφείλουμε τις δυνάμεις και τις αντοχές μας στα παιδικά μας τραύματα»

Αγνή Μαριακάκη: «Οφείλουμε τις δυνάμεις και τις αντοχές μας στα παιδικά μας τραύματα»

Μιλήσαμε με την ψυχολόγο και κοινωνική ερευνήτρια Αγνή Μαριακάκη με αφορμή το βιβλίο της «Μάθε από το παρελθόν σου, αγάπησε τον εαυτό σου, ζήσε τη ζωή που σου αξίζει», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Key Books. 

Συνέντευξη στην Ελένη Κορόβηλα

...

ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΑΡΘΡΑ

«Θεόδωρος Τερζόπουλος: Ο σκηνοθέτης στο μεταίχμιο - Ανιχνεύοντας το υπερπολιτισμικό θέατρο» του Δημήτρη Τσατσούλη (κριτική)

«Θεόδωρος Τερζόπουλος: Ο σκηνοθέτης στο μεταίχμιο - Ανιχνεύοντας το υπερπολιτισμικό θέατρο» του Δημήτρη Τσατσούλη (κριτική)

Για το βιβλίο του Δημήτρη Τσατσούλη «Θεόδωρος Τερζόπουλος: ο σκηνοθέτης στο μεταίχμιο - Ανιχνεύοντας το υπερπολιτισμικό θέατρο» (εκδ. 24 Γράμματα). 

Γράφει ο Νίκος Ξένιος

Η πρόσφατη παράσταση της αισχύλειας τριλογίας «...

«Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» της Αντωνίας Μποτονάκη (κριτική) – Η ποιητική εξαίρεση του Φεστιβάλ Βιβλίου των Χανίων

«Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» της Αντωνίας Μποτονάκη (κριτική) – Η ποιητική εξαίρεση του Φεστιβάλ Βιβλίου των Χανίων

Για το ποιητικό βιβλίο της Αντωνίας Μποτονάκη «Τη γλώσσα της την πέταξαν στη γάτα» (εκδ. Θράκα). Kεντρική εικόνα: Pablo Picasso, Cat Catching a Bird, 1939, Musée Picasso, Paris, France.

Γράφει η Άννα Αφεντουλίδου 

Έχει...

Γιώργος Αρβανίτης: «Το πιο δύσκολο είναι να πιστέψεις αληθινά σε αυτό που κάνεις και να υπερβείς τον εαυτό σου»

Γιώργος Αρβανίτης: «Το πιο δύσκολο είναι να πιστέψεις αληθινά σε αυτό που κάνεις και να υπερβείς τον εαυτό σου»

Ο Γιώργος Αρβανίτης μάς συστήθηκε πρόσφατα με το μυθιστόρημα «Ταξίδι στον πράσινο ήλιο – Η πιο βλαχομπαρόκ χρεοκοπία που έγινε ποτέ» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.

Επιμέλεια: Book Press

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέα...

ΠΡΟΔΗΜΟΣΙΕΥΣΕΙΣ

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

«Ο λαγός έχει λεφτά» του Τζον Απντάικ (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση του επίμετρου του Γιώργου-Ίκαρου Μπαμπασάκη, από το μυθιστόρημα του Τζον Απντάικ [John Updike] «Ο λαγός έχει λεφτά» (μτφρ. Πάνος Τομαράς), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 12 Ιουλίου από τις εκδόσεις Οξύ.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Η Μεγάλη Αμερικανική βόλτα τε...

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

«Σκάβοντας εντός» του Χρήστου Β. Μασσαλά (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το βιβλίο του ομότιμου καθηγητή πανεπιστημίου Ιωαννίνων, 
Χρήστου Β. Μασσαλά «Σκάβοντας εντός», το οποίο θα κυκλοφορήσει το επόμενο διάστημα από τις εκδόσεις Νίκας.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

Ξύπνησε μέσα μου η επιθ...

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

«Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» του Αλέξις Ραβέλο (προδημοσίευση)

Προδημοσίευση αποσπάσματος από το αστυνομικό μυθιστόρημα του Αλέξις Ραβέλο [Alexis Ravelo] «Οι σκληροί δεν διαβάζουν ποίηση» (μτφρ. Κρίτων Ηλιόπουλος), το οποίο θα κυκλοφορήσει στις 25 Ιουνίου από τις εκδόσεις Τόπος.

Επιμέλεια: Κώστας Αγοραστός

2ο ΚΕΦΑΛΑΙΟ

...

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

50 χρόνια από την εισβολή στην Κύπρο: 5 μυθιστορήματα που μιλούν για το ανεπούλωτο τραύμα

Στις 20 Ιουλίου συμπληρώνονται 50 χρόνια από τον Αττίλα Ι που αποτέλεσε την πρώτη πράξη της κυπριακής τραγωδίας. Επιλέγουμε πέντε μυθιστορήματα που εξετάζουν τα επίχειρα της Ιστορίας μέσα από το πρίσμα προσωπικών καταστροφών. Εικόνα στο κέντρο του άρθρου: © Doros Partasides. 

...
Πώς να περάσεις «απέναντι»: 10 βιβλία που βοηθούν να αλλάξεις νοοτροπία και στόχους

Πώς να περάσεις «απέναντι»: 10 βιβλία που βοηθούν να αλλάξεις νοοτροπία και στόχους

Γίνεται να αλλάξουμε τη ζωή μας αντιμετωπίζοντας τους φόβους, τα τραύματα του παρελθόντος και να αγαπήσουμε πραγματικά; Επιλέγουμε δέκα βιβλία που μας παρέχουν πρακτικές συμβουλές για να δούμε τον εαυτό μας κάτω από ένα νέο φως. 

Γράφει ο Λεωνίδας Καλούσης 

...
Ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά – 24 επιλογές για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο

Ελληνικά και μεταφρασμένα αστυνομικά – 24 επιλογές για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο

12 ελληνικά + 12 μεταφρασμένα μυθιστορήματα, αστυνομικά και ψυχολογικά θρίλερ, είναι η αναγνωστική μας πρόταση για ένα καλοκαίρι γεμάτο μυστήριο.

Γράφει η Χίλντα Παπαδημητρίου

Όπως φαίνεται και από τον κατάλογο που ακολουθεί με τις επιλογές της Χίλντας...

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

ΠΡΟΘΗΚΕΣ

Newsletter

Θέλω να λαμβάνω το newsletter σας
ΕΓΓΡΑΦΗ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ

ΤΑ ΠΙΟ ΔΗΜΟΦΙΛΗ ΤΗΣ ΧΡΟΝΙΑΣ

15 Δεκεμβρίου 2023 ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Τα 100 καλύτερα λογοτεχνικά βιβλία του 2023

Mυθιστορήματα, νουβέλες, διηγήματα, ποιήματα: Επιλογή 100 βιβλίων, ελληνικών και μεταφρασμένων, από τη βιβλιοπαραγωγή του 2023. Επιλογή: Συντακτική ομάδα της Book

ΦΑΚΕΛΟΙ