Η Τάνια Οικονόμου μας συστήθηκε πρόσφατα με την ποιητική συλλογή της «Το γράμμα» (εκδ. Ιωλκός).
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας ποιητής / μια ποιήτρια; Τι το καινούργιο φέρνει;
Είναι πολλοί, πάρα πολλοί αυτοί που γράφουν ποίηση και πολλοί από μας θα αποτύχουμε, αλλά μέσα απ' το πλήθος των ξοδεμένων προσπαθειών θα βγει ζωντανός ο ποιητής ή η ποίηση της γενιάς μας.
Με ποιους στίχους από τη Συλλογή σας θα τη συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτα γι’ αυτήν;
«Όλα για σένα· που είπες,
στο μπλε των ματιών σου
εγώ ναυάγησα,
εσύ, θα ‘ρθεις να με σώσεις;
εσύ τρελαίνεις κόσμο,
εγώ
αγκαλιάζω την τρέλα σου,
θα ξαπλώσεις δίπλα μου;»
Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»;
Σεφέρης. Είναι σοφός ο μεγάλος μας ποιητής. Τα δικά μας λόγια, όχι δεν είναι ολότελα δικά μας, μας τα ψιθύρισε ο Γέρος στην ακροποταμιά και τα δανειστήκαμε όπως έκανε κι αυτός όταν μιλούσε για γυάλινη θάλασσα (απο του Ιωάννη την Αποκάλυψη, κλεμμένο) για να πει να προσέχουμε, εύθραυστη η σχέση μας με τη θάλασσα, να προσέχουμε, λαός θαλασσινός εμείς.
Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;
Η δικιά μας ποίηση που συνομιλεί με τα υπόγεια ρεύματα, που έρχονται απ' έξω, τις πηγές του μοντερνισμού.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες -εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.- το ποιητικό σας έργο;
Ο Ταρκόφσκι που σμιλεύει τον χρόνο είναι ή όχι ποιητής; Η εκτέλεση του Γκόγια χρειάζεται λέξεις για να υμνήσει τον θυσιαζόμενο άνθρωπο που υψώνει τα χέρια στην ικεσία στους ουρανούς; Στο «Storm» του Vivaldi, αν δεν νιώσεις την καταιγίδα, πώς θα ελπίσεις την Άνοιξη; Όλες οι τέχνες έχουν φωνή, μας χαρίζουν τα λόγια τους.
