Η Αλεξία Κουδιγκέλη μας συστήθηκε πρόσφατα με την ποιητική συλλογή της «Ίσως δεν κάνω για άνθρωπος μόνο για καλλιτέχνης» (εκδ. Ιωλκός, 2025).
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: «ακόμη ένας ποιητής»; Τι το καινούργιο φέρνει;
Κάθε ποιητής -όπως και κάθε άνθρωπος- φέρνει κάτι δικό του, τη δική του φωνή και μοναδική οπτική. Δεν υπάρχει συναίσθημα που να μην έχει ειπωθεί, ούτε θέμα που να μην έχει θιχτεί. Κι όμως, κάθε φορά είναι λίγο αλλιώς. Η δική μου ποιητική συλλογή είναι μια ειλικρινής καταγραφή της εσωτερικής σύγκρουσης μεταξύ ανθρώπου και καλλιτέχνη, της αναζήτησης της ταυτότητας μέσα από την τέχνη. Φέρνει μια φρέσκια, αλληγορική ματιά, όπου η μυθολογία και η σύγχρονη ύπαρξη συναντιούνται.
Με ποιους στίχους από τη συλλογή σας θα τη συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτήν;
Πόσο ψέμα κουβαλάω πάνω μου, ξένε!
Το ταξίδι με άλλαξε, με νιώθεις,
με άλλαξε πολύ.
Αυτός που με γέννησαν να είμαι,
στο βάθος του χρόνου έχει χαθεί.
Αυτός που γεννήθηκα να είμαι, όμως,
στα ανοιχτά πελάγη έχει βρεθεί.
Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»;
Ως βαθιά αλήθεια. Κανείς δεν γράφει μόνος του. Τα λόγια μας δεν γεννιούνται σε απόλυτη μοναξιά· είναι αποτέλεσμα της επιρροής, της μνήμης, και της κοινής ανθρώπινης εμπειρίας. Ό,τι νιώθουμε, το έχουν νιώσει κι άλλοι πριν από εμάς, δίπλα μας, μέσα μας. Κάθε στίχος κουβαλά κομμάτια από άλλες ζωές, φωνές και στιγμές που έχουν αφήσει το αποτύπωμά τους μέσα μας. Γι’ αυτό μπορεί να αγγίξει τόσους.
Εμπνέομαι ιδιαίτερα από τον Υπερρεαλισμό και τον Εξπρεσιονισμό. Μελετώ μεταφράσεις που με συγκινούν για το περιεχόμενο τους, ενώ πάντα επιστρέφω στην ομορφιά της ελληνικής γλώσσας, που δεν σταματά να με γοητεύει.
Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;
Εναλλάσσομαι, γιατί αγαπώ την ποιητική φωνή ανεξαρτήτως γλώσσας. Μεγάλωσα με την ελληνική παράδοση αλλά και με το βλέμμα στραμμένο στη διεθνή σκηνή, καθώς οι σπουδές μου ήταν στην Αγγλία. Εμπνέομαι ιδιαίτερα από τον Υπερρεαλισμό και τον Εξπρεσιονισμό. Μελετώ μεταφράσεις που με συγκινούν για το περιεχόμενο τους, ενώ πάντα επιστρέφω στην ομορφιά της ελληνικής γλώσσας, που δεν σταματά να με γοητεύει.
Με την πρώτη μου ποιητική συλλογή, όμως, αντιστρέφεται ο ρόλος: οι λέξεις γίνονται καμβάς όπου δημιουργώ εικόνες όχι μόνο με τα χρώματα, αλλά και με το λόγο.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες -εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.- το ποιητικό σας έργο;
Αναμφίβολα, οι άλλες τέχνες -και κυρίως η ζωγραφική, με την οποία ασχολούμαι επαγγελματικά- έχουν επηρεάσει βαθιά το ποιητικό μου έργο. Η ζωγραφική μου είναι πάντα άμεσα εμπνευσμένη από την ποίηση· οι τίτλοι πολλών έργων μου είναι στίχοι αγαπημένων ποιητών, και η ποίηση υπήρξε η σιωπηλή συνομιλήτρια σε όλη τη διάρκεια της καλλιτεχνικής μου πορείας. Με την πρώτη μου ποιητική συλλογή, όμως, αντιστρέφεται ο ρόλος: οι λέξεις γίνονται καμβάς όπου δημιουργώ εικόνες όχι μόνο με τα χρώματα, αλλά και με το λόγο.
