Δημήτρης Καραγιάννης: «Κάθε γραπτό αποτελεί άθροισμα ή απόσταγμα της διάδρασής μας με τους άλλους»

Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας ποιητής; Τι το καινούργιο φέρνει;

Με τη λογική ότι όλα τα θέματα έχουν εξαντληθεί και τα νοήματα έχουν αποδοθεί ήδη από τους προηγούμενους δεν θα έπρεπε κανένας να γράφει. Κάθε νέος δημιουργός φέρνει την οπτική και τη γλωσσική του έκφραση αποτυπωμένη με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται το συναίσθημα. Το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό που νομίζω ότι φέρνω με αυτή την έννοια είναι ότι η γραφή μου αφήνει περιθώριο για σκέψη και δημιουργεί σημεία ταύτισης με τον αναγνώστη.

Με ποιους στίχους από τη Συλλογή σας θα τη συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι' αυτήν;

«στο δέρμα μου τα στίγματα τα κρύβω από παιδί, μην καταλάβει το θεριό ευαισθησία»

Οι Μικρές λέξεις είναι ουσιαστικά μια ανθολογία αυτής της ευαισθησίας που έμενε κρυμμένη σε συρτάρια και τετράδια μέχρι να πάρω την απόφαση να την αποδεχτώ και τελικά να την εκθέσω. Είναι η στίχοι που ταϊσαν το «θεριό» ώστε να βγει στην επιφάνεια κάτι δημιουργικό που εμπεριέχει όλο το φάσμα των εμπειριών και των συναισθημάτων που οδήγησαν στη γραφή. 

Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»;

Είναι μια απόλυτη αλήθεια αυτό για μένα. Κάθε γραπτό αποτελεί άθροισμα ή απόσταγμα της διάδρασης που έχει ο δημιουργός με τους άλλους ανθρώπους, έτσι εσωκλείει την εμπειρία μαζί τους και την αποτυπώνει ουσιαστικά με τα δικά του λόγια. Άλλωστε, αυτό που νομίζω ότι οδηγεί τον κάθε δημιουργό είναι η έμπνευση που βρίσκει στις συναντήσεις τους με τους άλλους, οπότε σίγουρα πολλά από τα λόγια τους βρίσκονται στα δικά μας. Στη δική μου περίπτωση, η "πορεία" είναι ένα τέτοιο ποίημα που προέκυψε από συζητήσεις με συγκεκριμένους ανθρώπους. Μπορεί να μην μεταφέρει αυτούσια τα λόγια τους, σίγουρα όμως μεταφέρει την ουσία της συζήτησης. 

Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;

Δεν έχω κρατήσει σκορ, αλλά η αλήθεια είναι ότι με έχει επηρεάσει περισσότερο η ελληνική ποίηση, ειδικά όση έχει μελοποιηθεί κιόλας, αλλά ταυτόχρονα και ποιήματα στην πρωτότυπη γλώσσα που έχουν γραφτεί από τον TS Eliot, τον Charles Bukowski και τον Jack Kerouac. Μετανιώνω που δεν έχω μάθει Ισπανικά για να μπορώ να εκτιμήσω την ποίηση του Marquez και του Lorca από το πρωτότυπο, γιατί η αλήθεια είναι ότι ποιήση αγγίζει περισσότερο στο πρωτότυπο. 

Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.– το ποιητικό σας έργο;

Φυσικά, είδικα η μουσική. Νομίζω είναι φανερό και στην έμμετρη γραφή μου ή και τον πιθανό λυρισμό που μπορεί κάποιος να εντοπίσει διαβάζοντάς τη. Ο κινηματογραφος ήταν πάντα μια μεγάλη μου αδυναμία και έχει αποτελέσει έμπνευση πολλές φορές σε ότι αφορά το ερέθισμα και την εικονοπλαστική διέξοδο στην έκφραση. Θεωρώ ότι τα αισθητήρια κάθε δημιουργικού ανθρώπου επηρεάζονται από τις Τέχνες και αυτό που αλλάζει κάθε φορά είναι το τι είναι αυτό που κινητοποιεί την έμπνευση και πως τελικά μεταφράζεται η μετασχηματίζεται σε έργο.