Η Χλόη Αντωνοπούλου–Μουζακίτη μάς συστήθηκε πρόσφατα με την ποιητική συλλογή της «Αστρικοί ταξιδιώτες» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Eπιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη μια ποιήτρια ποιητής; Τι το καινούργιο φέρνει;
Δε βρίσκω τίποτε κακό στη φράση «ακόμα ένας ποιητής». Είναι ευτυχές να γράφουν οι άνθρωποι. Πιστεύω βαθιά στις λέξεις που εμπνέουν και κινητοποιούν με όποιον τρόπο έναν αναγνώστη.
Με ποιους στίχους από τη συλλογή σας θα την συστήνατε σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε γι’ αυτήν;
«Αγαπιούνται αστρικά, μέσα σε κέντρα αστικά, έτσι στα κρυφά».
Πώς κατανοείτε τον περίφημο στίχο του Γιώργου Σεφέρη «Είναι παιδιά πολλών ανθρώπων τα λόγια μας»;
Κάθε ένας από εμάς κουβαλάει μέσα του χιλιάδες άλλους ανθρώπους. Όλους εκείνους με τους οποίους θα μοιραστεί χρόνο ουσιαστικό ακόμα κι εκείνους που θα τους συναντήσει έμμεσα, μέσω των τεχνών. Όλοι αυτοί είναι μέρος μας, οι λέξεις μας είναι δικές μας και δικές τους. Το ποιοι τελικά είμαστε είναι απόρροια αυτής της διαρκούς επικοινωνίας και συνύπαρξης. Οι άλλοι κι εμείς όλοι μαζί μέσα σε εμάς.
Προτιμώ να διαβάζω ελληνική ποίηση και μη μεταφρασμένη, από το πρωτότυπο. Στη μετάφραση όσο καλή κι αν είναι αυτή πάντα κάτι χάνεται κυρίως από την μουσικότητα των λέξεων.
Ελληνική ποίηση, μεταφρασμένη ποίηση. Ποιο είναι το δικό σας «αναγνωστικό ισοζύγιο»;
Προτιμώ να διαβάζω ελληνική ποίηση και μη μεταφρασμένη, από το πρωτότυπο. Στη μετάφραση όσο καλή κι αν είναι αυτή πάντα κάτι χάνεται κυρίως από την μουσικότητα των λέξεων. Αγαπώ τον Ε. Ε. Cummings, την Sylvia Plath, τον Walt Whitman, τον Οδυσσέα Ελύτη και την Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –εικαστικά, μουσική, κινηματογράφος κ.ά.– το ποιητικό σας έργο;
Θα δανειστώ μια φράση από το High Fidelity. «Σημασία δεν έχει το πώς είσαι αλλά το τι σου αρέσει. Βιβλία, δίσκοι, ταινίες, αυτά τα πράγματα έχουν σημασία». Η ποίησή μου κι εγώ μαζί της δεν θα υπήρχαμε δίχως την τέχνη σε οποιαδήποτε μορφή της.
