Ο Σεραφείμ Μπακολουκάς μάς συστήθηκε πρόσφατα με τη συλλογή διηγημάτων του «Στο ψαχνό» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Βακχικόν.
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Ένας νέος συγγραφέας, όσο και αν ακούγεται εγωκεντρικό ή ματαιόδοξο, καταθέτει τη δική του εμπειρία για τον κόσμο, τη δική του οπτική γωνία, τον προσωπικό του τρόπο νοηματικής ανίχνευσης και αισθητικής μορφοποίησης. Πιστεύω πως όσοι άνθρωποι είμαστε ανάλογες είναι και οι θεάσεις του κόσμου. Ή συμβίωσή μας τις φέρνει σε επαφή, σε διάλογο, σε σύγκρουση. Από εκεί και ύστερα τίθεται το θέμα της επιλογής σε μία ανοιχτή διαδικασία της οποίας η πολυφωνία καθιστά το βίο μας συναρπαστικότερο.
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;
Είναι μία συλλογή διηγημάτων που εστιάζει σε καταστάσεις καθημερινών ανθρώπων, οι οποίοι, χωρίς φαινομενικά να έχουν κάτι το ξεχωριστό, καταλήγουν να κάνουν ξεχωριστές επιλογές διανοίγοντας μία εξατομικευμένη διαδρομή ή επινοώντας εκ νέου την ταυτότητά τους. Πρόσωπα που θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν συμβατικά, μα που την κρίσιμη στιγμή αίρονται στο ύψος της περίστασης αναλαμβάνοντας την ευθύνη που τους αναλογεί, πληρώνοντας τα γραμμάτιά τους.
Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι». Ακολουθήσατε κάποια «μέθοδο»; Συμβουλευτήκατε κάποιον; Αυτοσχεδιάσατε; Πώς τα καταφέρατε να μην χαθείτε στον κόσμο των λέξεων;
Δεν μπορώ να πω ότι ακολούθησα συνειδητά μία μέθοδο εξαρχής. Άλλωστε τα διηγήματα έχουν μεγάλη χρονική απόκλιση μεταξύ τους ως προς τη χρονολογία γραφής τους. Αυτό που με ενδιέφερε ήταν έχουν ένα στέρεα ρεαλιστικό υπόβαθρο, απόρροια της πεποίθησής μου ότι η πραγματικότητα υπερβαίνει πολλές φορές την επινοητικότητά και τη φαντασία μας, και να αναζητήσω εκείνες τις λέξεις και το σχεδιασμό του ώστε ο αναγνώστης να νιώθει κάποιες φορές περισσότερα παρά να καταλαβαίνει.
Αν και με τις άλλες τέχνες έχω μία στοιχειώδη επαφή, ενσυνείδητα τουλάχιστον δεν επιδρούν στη διαδικασία της γραφής. Σε αυτή με επηρεάζουν νομίζω τα προσωπικά μου διαβάσματα.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;
Δεν θα το έλεγα. Αν και με τις άλλες τέχνες έχω μία στοιχειώδη επαφή, ενσυνείδητα τουλάχιστον δεν επιδρούν στη διαδικασία της γραφής. Σε αυτή με επηρεάζουν νομίζω τα προσωπικά μου διαβάσματα, πολλές φορές και συγγραφείς τους οποίους διαβάζω την περίοδο που γράφω.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Δεν ήταν σπαρμένος ούτε με ροδοπέταλα ούτε με αγκάθια. Πρώτα δημοσιεύτηκαν διηγήματά μου σε λογοτεχνικό περιοδικό που μου άρεσε γιατί πλάι σε καταξιωμένους συγγραφείς έδινε χώρο και σε συγγραφείς μη «επώνυμους», και μετά, αφού έστειλα τη συλλογή ηλεκτρονικά σε κάποιους εκδοτικούς οίκους, ακολούθησε η συνεργασία.
