Πέντε λεπτά με μία συγγραφέα. Σήμερα, με την Κωνσταντίνα Κατρακάζου, με αφορμή το μυθιστόρημά της «Λέξεις που δεν έζησε...» που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Αρμός.
Επιμέλεια: Book Press
Τι απαντάτε σε όσους θα πουν: ακόμη ένας συγγραφέας; Τι το καινούργιο φέρνει;
Κάθε συγγραφέας, μέσω του λογοτεχνικού του έργου, αποτυπώνει την προσωπική του αντίληψη και ερμηνεία για τον κόσμο. Αυτό δημιουργεί μια μοναδικότητα στο έργο του, η οποία μπορεί να επιφέρει νέες ιδέες και προοπτικές, συμβάλλοντας έτσι στον εμπλουτισμό του πνευματικού μας τοπίου.
Το βιβλίο μου είναι η ιστορία ενός ανθρώπου -συμβόλου- επάνω στον οποίο διακλαδίζονται ιστορίες από το παρελθόν, το παρόν και σκέψεις για το μέλλον.
Με ποια λόγια θα συστήνατε το βιβλίο σας σε κάποιον που δεν γνωρίζει τίποτε για σας;
Είναι η ιστορία ενός ανθρώπου -συμβόλου- επάνω στον οποίο διακλαδίζονται ιστορίες από το παρελθόν, το παρόν και σκέψεις για το μέλλον. Αποτελεί ένα έργο εν εξελίξει, που βαδίζει προς έναν κόσμο αλλόκοτο. Μνήμες, σκέψεις, γεγονότα, ο ήρωας τα παρακολουθεί όλα με απάθεια. Δεν ενθουσιάζεται, δεν χαίρεται, δεν λυπάται για τίποτα. Προστατεύει τον εαυτό του από τον ψυχικό πόνο ζώντας σ' ένα φαντασιακό κόσμο. Ικανοποιεί όλες του τις ανάγκες αρκεί να πληκτρολογήσει τις επιθυμίες του. Έχει μια σχεδόν ερωτική σχέση με τον υπολογιστή του. Αποφεύγει κάθε απτή εμπειρία τόσο που τελικά οι αισθήσεις του από την αχρηστία ατροφούν. Η όρασή του θολώνει, η αφή του δεν αντιλαμβάνεται το άγγιγμα, η ακοή του μόνο τους ήχους της σιωπής καταλαβαίνει, το στόμα του, άλαλο κουφάρι, μόνο να τρώει ξέρει. Αποστραγγισμένος από κάθε συναίσθημα υπερασπίζεται την αυτονομία του με το να αποφεύγει κάθε συγκίνηση, εγγύτητα, ερωτική ή φιλική.
Σε ορισμένα σημεία του βιβλίου μου φαίνεται σαν να προσπαθώ να δημιουργήσω με τις λέξεις ένα εικαστικό έργο, το οποίο αναπτύσσεται είτε ως σκηνογραφία είτε ως ζωγραφική.
Πείτε μας δυο λόγια για το νεότευκτο «συγγραφικό σας εργαστήρι». (Ακολουθήσατε κάποια «μέθοδο»; Συμβουλευτήκατε κάποιον; Αυτοσχεδιάσατε; Πώς τα καταφέρατε να μην χαθείτε στον κόσμο των λέξεων;)
Σχετικά με τον τρόπο γραφής μου, θα απαντούσα πως δεν ακολούθησα κάποια συγκεκριμένη «μέθοδο», αλλά ωστόσο επηρεάστηκα από το υλικό που με τα χρόνια, έχω συλλέξει στο πνευματικό μου οπλοστάσιο. Αυτό το υλικό περιλαμβάνει τόσο το διάβασμα άλλων βιβλίων όσο και την αλληλεπίδρασή μου με τους ανθρώπους και γενικά την παρατήρηση του κόσμου μας. Ωστόσο, αναπόφευκτα, επηρεάστηκα από τα εικαστικά και το θέατρο που έχω σπουδάσει και με τα οποία ασχολούμαι εδώ και πολλά χρόνια. Φυσικά, συμβουλεύτηκα μερικούς στενούς φίλους οι οποίοι έχουν ιδιαίτερη σχέση με το βιβλίο και με την τέχνη γενικότερα. Οι συμβουλές τους ήταν πολύτιμες.
Έχουν επηρεάσει άλλες τέχνες –κινηματογράφος, εικαστικά, κόμικς, μουσική κ.ά.– τη συγγραφική σας δουλειά; Αν ναι, με ποιους τρόπους;
Ναι, με έχουν επηρεάσει, θα έλεγα ιδιαίτερα η εικαστική τέχνη και το θέατρο, για τον λόγο που προανέφερα. Σε ορισμένα σημεία του βιβλίου μου φαίνεται σαν να προσπαθώ να δημιουργήσω με τις λέξεις ένα εικαστικό έργο, το οποίο αναπτύσσεται είτε ως σκηνογραφία είτε ως ζωγραφική. Πιστεύω πως επίσης με έχει επηρεάσει η γραφή του κινηματογράφου, όπου το συναίσθημα υποδηλώνεται μέσω της εικόνας περισσότερο παρά μέσω της περιγραφής του.
Ο δρόμος προς την έκδοση για τους νέους συγγραφείς συνήθως δεν είναι σπαρμένος με ροδοπέταλα. Ποια είναι η δική σας ιστορία;
Συμφωνώ μαζί σας, η έκδοση ενός βιβλίου είναι μια ιστορία εμπιστοσύνης, συνδιαλλαγής και αποδοχής και τίποτα από αυτά δεν είναι απλό, ιδιαίτερα για έναν νέο συγγραφέα. Πιστεύω πως στάθηκα τυχερή, διότι ο Γ. Χατζηιακώβου, εκδότης του «Αρμού», έδωσε στο βιβλίο μου το χώρο, τη σημασία και τελικά την ευκαιρία που κάθε πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας ελπίζει. Η ανταπόκριση του εκδοτικού οίκου ήταν άμεση και θετική και από εκεί και πέρα, όλα κύλησαν πολύ ομαλά, πάντα σε συνεργασία με ολόκληρη την ομάδα των εκδόσεων «Αρμός» που στελέχωσαν και πλαισίωσαν τη διαδικασία με τον καλύτερο τρόπο.
