Βασίλης Βαρδάκας & Βλάσης Μαρωνίτης: «Νιώθουμε ευγνωμοσύνη για όσους μας αμφισβήτησαν»

Οι εκδόσεις Key Books ιδρύθηκαν το 2013, στα χρόνια της «βαθιάς κρίσης». Στο background σας είχατε μια επιτυχημένη πορεία στο χώρο των περιοδικών – αρχισυντάκτες αμφότεροι σε περιοδικά ομίλων που μέχρι τότε μεσουρανούσαν. Ο χώρος των περιοδικών, η εκ των έσω γνώση των τάσεων της αγοράς, σε συνδυασμό με ένα γενικευμένο κλίμα αβεβαιότητας και απαισιοδοξίας, πόσο σας βοήθησε αλλά και πόσο σας πείσμωσε στις επόμενες αποφάσεις σας;

Δεν θα ήμασταν οι εκδότες που είμαστε, αν στην «προηγούμενη ζωή μας», όπως μας αρέσει να την αποκαλούμε, δεν είχαμε ανδρωθεί στον χώρο των media. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να μάθουμε να αναγνωρίζουμε τις καλές πένες, να συνεργαστούμε με κορυφαίους δημιουργικούς ανθρώπους από την Ελλάδα και το εξωτερικό, να εντρυφήσουμε στην ποπ κουλτούρα, να αφουγκραζόμαστε τις τάσεις και τη δυναμική τους, να αποκτήσουμε γνώσεις και δεξιότητες που αποδείχθηκαν χρήσιμες στις πωλήσεις και στο μάρκετινγκ, να διευθύνουμε πολυπληθείς ομάδες, να ασχοληθούμε σε βάθος και στη λεπτομέρεια με τον σχεδιασμό των εντύπων.

Μπορεί σήμερα να ακούγεται παράδοξο, αλλά το ζοφερό οικονομικό κλίμα του 2013 μάλλον ήταν ο κατάλληλος χρονισμός για να βγούμε από τη ζώνη άνεσής μας, να αφήσουμε πίσω τις επιτυχημένες καριέρες μας και να τολμήσουμε να οραματιστούμε ένα νέο επαγγελματικό μέλλον. Άνθρωποι της αγοράς του βιβλίου, συγγενείς και φίλοι προσπάθησαν ευγενικά να μας μεταπείσουν: «Δεν μένετε στη δημοσιογραφία καλύτερα;». Ήμασταν, όμως, και παραμένουμε hungry and foolish, όπως έλεγε και ο Στιβ Τζομπς. Οπότε, κάψαμε τα καράβια μας και προχωρήσαμε έχοντας τεράστια πίστη στο όραμα μας. Δέκα χρόνια μετά, νιώθουμε ευγνωμοσύνη για όσους μας αμφισβήτησαν. Καμιά φορά λειτουργεί συμπληρωματικά στο εσωτερικό κίνητρο και ένα εξωτερικό.

Από την πρώτη στιγμή είχατε δώσει το στίγμα σας: «Είμαστε ένας εκδοτικός οίκος που εστιάζει στα μη λογοτεχνικά βιβλία». Δήλωση ξεκάθαρη που ενέχει την ίδια στιγμή και ένα μεγάλο βαθμό ρίσκου, για τα ελληνικά δεδομένα. Αναγνωρίζατε το παράτολμο της απόφασής σας ή είδατε ξεκάθαρα ένα εκδοτικό κενό στον χώρο των non fiction βιβλίων;

Αυτή ήταν μάλλον μια από τις πιο εύκολες και γρήγορες αποφάσεις που έχουμε πάρει. Είμαστε αναγνώστες non-fiction βιβλίων, ως επί το πλείστον, οπότε είναι ένας χώρος τον οποίο γνωρίζουμε και μας παθιάζει. Παράλληλα, επειδή τα συγκεκριμένα βιβλία αποδεικνύονται χρήσιμα σε πολλούς ανθρώπους, ακόμα και σε εκείνους που τα χλευάζουν πότε πότε, θεωρούσαμε ότι το timing ήταν ιδανικό για τέτοιες εκδοτικές προτάσεις. Η Ελλάδα του 2013 δοκιμαζόταν από μια πρωτοφανή οικονομική κρίση, πολλές επιχειρήσεις έβαζαν λουκέτο, ολόκληροι κλάδοι της αγοράς αφανίζονταν. Καριέρες καταστρέφονταν, θέσεις εργασίας χάνονταν, σχέσεις και οικογένειες διαλύονταν. Χιλιάδες άνθρωποι έψαχναν διέξοδο και τρόπους να μεταβολίσουν ψυχικά και πρακτικά αυτή τη δοκιμασία.

Θέλαμε τα βιβλία μας να κάνουν τους αναγνώστες να σηκωθούν νωρίς το πρωί για να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να δημιουργήσουν μέσα στο χάος.

Τα non-fiction βιβλία θεωρούμε ότι είχαν να προσφέρουν έμπνευση και γνώση προκειμένου να τολμήσουν οι άνθρωποι να κάνουν το επόμενο βήμα στη ζωή τους. Θέλαμε τα βιβλία μας να κάνουν τους αναγνώστες να σηκωθούν νωρίς το πρωί για να κυνηγήσουν τα όνειρά τους και να δημιουργήσουν μέσα στο χάος. Προφανώς και δεν πιστεύουμε ότι τα βιβλία είναι από μόνα τους αρκετά ή πανάκεια για πάσα νόσο, αλλά μπορούν να λειτουργήσουν ως αφετηρία προς μια νέα πορεία ζωής. Και αυτό αποδείχτηκε στην πράξη, αφενός το εισπράξαμε από τους αναγνώστες, αφετέρου είδαμε πόσο βοηθούσαν κι εμάς, που είμαστε οι πρώτοι αναγνώστες των βιβλίων μας, σε διάφορους τομείς: από το πώς να αναπτύξουμε τη δημιουργικότητά μας, πώς να αξιοποιήσουμε αντί να φοβηθούμε την εσωστρέφειά μας, μέχρι το πώς να εμπνευστούμε από προσωπικότητες «μεγαλύτερες από τη ζωή» κ.ά.

Όσο για το αν υπήρχε κενό στην συγκεκριμένη αγορά… Παρατηρήσαμε ότι αρκετά από τα ξενόγλωσσα βιβλία που διαβάζαμε δεν υπήρχαν μεταφρασμένα στα ράφια των ελληνικών βιβλιοπωλείων. Και αυτό ήταν αρκετό.

Με την παραπάνω ερώτηση δεν θέλω να πω ότι δεν υπήρχαν εκδοτικοί οίκοι με βασικό αντικείμενο τα non-fiction βιβλία, αλλά δώσατε προσοχή συνολικά στο βιβλίο ως αντικείμενο, με φρέσκα εξώφυλλα, προσεγμένες μεταφράσεις, επιμέλεια στα κείμενα, το δικό σας στίγμα. Πότε αισθανθήκατε ασφάλεια με αυτό που κάνετε; Ποια ήταν τα πρώτα σημάδια δικαίωσης των μέχρι τότε επιλογών σας;

Τα πρώτα ενθαρρυντικά σημάδια από την αγορά φάνηκαν από την έκδοση του πρώτου κιόλας βιβλίου μας, το Κλέψε σαν καλλιτέχνης του Austin Kleon. Ήταν ένα ασυνήθιστο για τα ελληνικά δεδομένα βιβλίο, που ανακαλύψαμε σε ένα ταξίδι στην Νέα Υόρκη, με τετράγωνο σχήμα γεμάτο artwork και συμβουλές για ανθρώπους που θέλουν να ξεκλειδώσουν τη δημιουργικότητά τους. Το εκδώσαμε στις 11 Οκτωβρίου του 2013. Δύο εβδομάδες μετά, κάνοντας βόλτα στα βιβλιοπωλεία του κέντρου ρωτούσαμε τους βιβλιοπώλες για τις πωλήσεις και μας έλεγαν ότι «ακόμα είναι νωρίς», «έχουμε δώσει λίγα αντίτυπα». Ήταν μια σκοτεινή νύχτα της ψυχής. Τρεις εβδομάδες μετά, το Κλέψε ήταν στη λίστα με τα ευπώλητα της Καθημερινής, όπου έμεινε εκεί για καιρό, έγινε bestseller και εξελίχθηκε σε longseller. Toν Δεκέμβριο το πρώτο τιράζ των 2.000 αντιτύπων εξαντλήθηκε, προχωρήσαμε σε ανατύπωση και τα υπόλοιπα είναι πια ιστορία. Οπότε αυτή ήταν μία πρώτη, σημαντική ψυχολογικά, δικαίωση.

Αφιερώνουμε πολύ χρόνο, φαιά ουσία και ενέργεια στα εξώφυλλα, στους τίτλους, στις γραμματοσειρές, στα χαρτιά και σε όλες τις λεπτομέρειες που αφορούν την κάθε έκδοση και αυτή η εμμονή έχει τις ρίζες της στη θητεία μας σε εταιρείες που έκαναν πρωταθλητισμό.

Αφιερώνουμε πολύ χρόνο, φαιά ουσία και ενέργεια στα εξώφυλλα, στους τίτλους, στις γραμματοσειρές, στα χαρτιά και σε όλες τις λεπτομέρειες που αφορούν την κάθε έκδοση και αυτή η εμμονή έχει τις ρίζες της στη θητεία μας σε εταιρείες που έκαναν πρωταθλητισμό. Έχουμε μπολιαστεί με το mindset της μεγάλης εταιρείας και αυτή μας ακολούθησε ακόμα και όταν κάναμε τα πάντα οι δυο μας: από συσκευασία μέχρι εμπορικές συμφωνίες.

Όσο για το πότε νιώσαμε ασφαλείς με αυτό που κάνουμε, θα σας παραπέμψουμε σε ένα βιβλίο μας που μόλις κυκλοφόρησε: Τη Σοφία της Ανασφάλειας. Γράφει ο Alan W. Watts, «όταν ξοδεύουμε όλο μας το χρόνο ανησυχώντας για το μέλλον και θρηνώντας για το παρελθόν, δεν είμαστε σε θέση να απολαύσουμε την παρούσα στιγμή – τη μόνη που είμαστε πραγματικά σε θέση να βιώσουμε».

Για να είμαστε απόλυτα ακριβείς βέβαια, σε εκείνο το πρώτο statement, λέγατε πού σκοπεύετε να εστιάσετε την προσοχή σας, δεν αποκλείατε κανένα genre. Γι’ αυτό και κάποια στιγμή ξεκινήσατε μια σειρά ελληνικής πεζογραφίας, όπου κι εκεί, οι τίτλοι που έχετε εκδώσει [Δευτέρα, του Ηλία Αναστασιάδη, Το τελευταίο reunion, της Κατερίνας Μπέη, Ανδρολίβαδο, της Τζούλη Αγοράκη για να αναφέρω κάποιους ενδεικτικούς) είναι δηλωτικοί για το εύρος των κειμένων που θεωρείτε σύγχρονη ελληνική πεζογραφία μακριά από φιλολογικές προσεγγίσεις και «λογοτεχνίζοντα» θέματα. Θέλετε να μας δώσετε μια εικόνα για τα χαρακτηριστικά που αναζητάτε, κάθε φορά που διαβάζετε ένα χειρόγραφο, ώστε να το εκδώσετε;

Πρόσφατα έφτασε στα χέρια μας μια πρόταση από έναν Έλληνα ατζέντη, μας άρεσε ο τίτλος, οπότε αρχίσαμε την ανάγνωση. Από την πρώτη σελίδα καταλάβαμε ότι πρόκειται για ένα καλογραμμένο βιβλίο. Είχε ροή, ευφυΐα, χιούμορ, βάθος. Το καλό κείμενο σου μιλάει, ενίοτε φωνάζει, άλλοτε μοιάζει με μελωδία. Δεν έχουμε στεγανά όσον αφορά τα βιβλία που εκδίδουμε. Και μπορεί να εστιάζουμε στο non-fiction, αλλά όπως αγκαλιάζουμε εκεί τις διαφορετικές φωνές, έτσι είμαστε ανοιχτοί και στη φόρμα και στο είδος. Ο Jordan Peterson και ο Gabor Maté ζουν και οι δύο στον Καναδά, και είναι κορυφαίοι συγγραφείς μας, αλλά ο ένας έχει έναν αρκετά ακαδημαϊκό λόγο και ο άλλος έναν πολύ ανθρώπινο. Χωρούν και οι δύο στην Key Books, το μόττο μας άλλωστε είναι «βιβλία για ανοιχτά μυαλά».

Έχουμε απορρίψει αρκετά βιβλία τα οποία δεν ταίριαζαν στην αισθητική και στα στάνταρ μας, τα οποία τελικά βρήκαν εκδότη και έχουν σημειώσει μάλιστα και καλές πωλήσεις. Και είμαστε ok με αυτό.

Και στις λίγες εκδόσεις που έχουμε κάνει στον χώρο της πεζογραφίας, ο άμεσος λόγος του Η. Αναστασιάδη και η γλαφυρή πένα της Τ. Αγοράκη συνυπάρχει με το μεστό κείμενο του Κ. Γαβριήλ στην Τυχερή Δάφνη και με τη γεμάτη εικόνες γλώσσα του Ν. Καραστάθη στο Μέρες Ντυμένες Αντίο. Έχουμε απορρίψει αρκετά βιβλία τα οποία δεν ταίριαζαν στην αισθητική και στα στάνταρ μας, τα οποία τελικά βρήκαν εκδότη και έχουν σημειώσει μάλιστα και καλές πωλήσεις. Και είμαστε OK με αυτό.

Στην Ελλάδα στο άκουσμα: «εκδοτικός οίκος», αυτοματοποιημένα πρώτα σκεφτόμαστε «λογοτεχνία» [πεζογραφία και ποίηση] και αμέσως μετά «δοκίμιο» και «μελέτες». Αναγκαστήκατε να έρθετε αντιμέτωποι και με άλλα στερεότυπα [δομικά, λειτουργικά, «ποιοτικά»] στον εκδοτικό χώρο, όπως το παραπάνω, και αν ναι, υπήρξε κάποιο που δεν έχετε καταρρίψει ακόμα;

Για να είμαστε ειλικρινείς, δεν ασχοληθήκαμε και πολύ με τα στερεότυπα του εκδοτικού χώρου. Δεν είχαμε τον χρόνο. Ήμασταν και είμαστε εστιασμένοι στη δημιουργία ενός εκδοτικού οίκου που θα μας εκφράζει και θα εκφραζόμαστε μέσω αυτού. Αν αφιερώναμε χρόνο και φαιά ουσία για παγιωμένες αντιλήψεις, ενδεχομένως να μας απέτρεπε από την έκδοση βιβλίων που –τελικά– κάνουν τη διαφορά στις ζωές των αναγνωστών τους.

Πιστεύουμε πως έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι συνεργαστήκαμε και με αρκετούς ταλαντούχους ανθρώπους που δεν ήταν του «χώρου» οπότε μείναμε οχυρωμένοι από τα στερεότυπα στο δημιουργικό μας ταξίδι και αυτό μας βοήθησε να χτίσουμε μια αυθεντική εκδοτική ταυτότητα.

Πιστεύουμε πως ακόμα και σήμερα, μια δεκαετία μετά, συνεχίζουμε να έχουμε μια φρέσκια ματιά σε αυτό που κάνουμε, τη ματιά του ερασιτέχνη – κυριολεκτικά. Επίσης, πιστεύουμε πως έπαιξε ρόλο το γεγονός ότι συνεργαστήκαμε και με αρκετούς ταλαντούχους ανθρώπους που δεν ήταν του «χώρου» οπότε μείναμε οχυρωμένοι από τα στερεότυπα στο δημιουργικό μας ταξίδι και αυτό μας βοήθησε να χτίσουμε μια αυθεντική εκδοτική ταυτότητα.

Κάτι που συνηθίζουν σχεδόν όλοι οι εκδοτικοί οίκοι είναι να εκδίδουν τίτλους «κλασικών» βιβλίων, ελεύθερα δικαιωμάτων, συχνά με πολύ προσεγμένες μεταφράσεις και συνοδευτικά κείμενα, παραδίδοντας στον αναγνώστη έναν τόμο καλόγουστο και με αρχειακή αξία, ο οποίος δεν έχει ιδιαίτερο εμπορικό ρίσκο. Εσείς δεν έχετε μπει καθόλου σε αυτή τη λογική, αλλά από τα πρώτα κιόλας χρόνια είχατε στον κατάλογό σας bestseller με εκατομμύρια παγκόσμιες πωλήσεις, τα οποία συχνά βρίσκονταν στις πρώτες θέσεις στις λίστες των New York Times κ.ά. Εξηγήστε μου, το να στοχεύετε και να εντάσσετε αυτού του βεληνεκούς τίτλους στον κατάλογό σας, αποτελεί τόσο μεγάλο ρίσκο όσο μοιάζει στα μάτια ενός απλού αναγνώστη ή το «bestseller» είναι σχεδόν «μοιραίο» να έχει και στη χώρα μας μια ικανοποιητική πορεία; Με κάποια από τις επιλογές σας «πέσατε» ολοσχερώς έξω στις προσδοκίες σας;

Τα βιβλία που έχουν κερδίσει «παράσημα», πλήθος διεθνών εκδόσεων, είσοδο στη λίστα των New York Times, στα μάτια μας μοιάζουν περισσότερο με ευκαιρίες παρά με ρίσκο – το οποίο υπάρχει σε κάθε έκδοση άλλωστε. Θεωρούμε ότι οι επιτυχίες αυτές δεν είναι τυχαίες, είναι σίγουρα ενδείξεις ότι πρόκειται για βιβλία που αν μη τι άλλο είναι συγχρονισμένα με την εποχή. Τα «παράσημα» βέβαια από μόνα τους δεν εγγυώνται μια καλή εκδοτική πορεία και στην Ελλάδα, πρέπει τα μηνύματα του συγγραφέα να αγγίζουν τις ανησυχίες και τις ανάγκες του εγχώριου κοινού.

Η μεγαλύτερη εκδοτική αποτυχία μας είχε όλα τα –όπως αποδείχτηκε θεωρητικά– στοιχεία για να γίνει bestseller. [...] Κι όμως, ό,τι μπορούσε να πάει στραβά πήγε και το βιβλίο δεν βρήκε ποτέ το κοινό του! Λάθος ημερομηνία κυκλοφορίας, κακό εξώφυλλο, αποτυχημένη σύνδεση με την ταινία, και κάπως έτσι Η Επιστροφή έγινε η δική μας εκδοχή του γνωστού ρητού που λέει πως «ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός».

Η μεγαλύτερη εκδοτική αποτυχία μας είχε όλα τα –όπως αποδείχτηκε θεωρητικά– στοιχεία για να γίνει bestseller. Η Επιστροφή του Μάικλ Πανκ ήταν στη λίστα των New York Times, είχε εξαιρετικές κριτικές, ο Ινιαρίτου βάσισε σε αυτό το σενάριο της ταινίας «The Revenant», ο Ντι Κάπριο κέρδισε το πρώτο του Όσκαρ και η ταινία άλλα 11 αγαλματίδια, και έκοψε 330.000 εισιτήρια! Τι μπορεί να πάει στραβά, θα μπορούσε να αναρωτηθεί κανείς. Κι όμως, ό,τι μπορούσε να πάει στραβά πήγε και το βιβλίο δεν βρήκε ποτέ το κοινό του! Λάθος ημερομηνία κυκλοφορίας, κακό εξώφυλλο, αποτυχημένη σύνδεση με την ταινία, και κάπως έτσι Η Επιστροφή έγινε η δική μας εκδοχή του γνωστού ρητού που λέει πως «ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός».

Για να επιστρέψουμε πάντως στην αρχή της ερώτησής σας, ναι, ακόμα λαμβάνουμε υπόψιν μας τη διεθνή πορεία ενός βιβλίου, αλλά τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε πως είναι εξίσου σημαντική η παρουσία των συγγραφέων στα κοινωνικά δίκτυα, ειδικά εκείνων που επικοινωνούν στα αγγλικά, καθώς τους δίνουν τη δυνατότητα να χτίσουν ένα κοινό και στην Ελλάδα.

Τις προηγούμενες δεκαετίες τα βιβλία αυτοβοήθειας αντιμετωπίζονταν στη χώρα μας είτε με χλευασμό και υποτίμηση ως προϊόντα μιας περιθωριακής υποκουλτούρας, βιβλία «δεύτερης» κατηγορίας, είτε με παντελή αδιαφορία [εκ μέρους του σιναφιού, των βιβλιοφιλικών σελίδων στις εφημερίδες, κ.α] για την ύπαρξη και την κυκλοφορία τους [και συχνά κάνοντας τα στραβά μάτια όταν κάποιο βιβλίο σημείωνε ασύλληπτες πωλήσεις]. Η επιτυχία και το ανανεωμένο ενδιαφέρον των αναγνωστών σήμερα για τα non-fiction βιβλία, πιστεύετε ότι οφείλεται στα πολλά και ετερόκλιτα ζητήματα [οικονομικά, ψυχολογικά, εργασιακά, διαπροσωπικά, ερωτικά, συναισθηματικά] τα οποία ζητούν επιτακτικά μια λύση, στην κατάρριψη πλήθους ταμπού και στη διεύρυνση των θεμάτων του δημόσιου διαλόγου;

Τα βιβλία προσωπικής ανάπτυξης αντιμετωπίζονταν επιφυλακτικά και υποτιμητικά από τότε που εμφανίστηκαν σε όλο τον κόσμο. Επομένως, δεν είναι ελληνικό φαινόμενο. Δεν γράφονται κριτικές γι΄ αυτά σε λογοτεχνικά περιοδικά ή «σοβαρές» εφημερίδες, οι συγγραφείς τους είναι στο περιθώριο από τους θεματοφύλακες της κουλτούρας. Στη βάση αυτής της προκατάληψης βρίσκεται η συναισθηματική εκπαίδευση. Ο οποιοσδήποτε σοβαρός συγγραφέας ή/και αναγνώστης θεωρεί δεδομένο ότι κάποιος με στοιχειώδη νοημοσύνη θα έπρεπε να γνωρίζει πώς να ζήσει τη ζωή του. Γι’ αυτό και τα βιβλία προσωπικής ανάπτυξης θεωρούνται χαμηλότερης ποιότητας.

Το Εις Εαυτόν του Μάρκου Αυρήλιου, για παράδειγμα, είναι ξεκάθαρα ένα καλογραμμένο βιβλίο αυτοβοήθειας.

Βέβαια, δεν ίσχυε πάντα αυτό. Στην αρχαία Ελλάδα και στη Ρώμη ήταν δεδομένο πως τα σπουδαία μυαλά της εποχής θα μοιράζονταν με τους ανθρώπους τα μυστικά της ζήσης. Από τον Πλάτωνα και τον Επίκτητο μέχρι τον Κικέρωνα και τον Μάρκο Αυρήλιο, όλοι μιλούσαν για το πώς να ζήσουμε και να πεθάνουμε καλά. Το Εις Εαυτόν του Μάρκου Αυρήλιου, για παράδειγμα, είναι ξεκάθαρα ένα καλογραμμένο βιβλίο αυτοβοήθειας.

Πιστεύουμε βαθιά ότι τα σπουδαία βιβλία προσωπικής ανάπτυξης είναι διαχρονικά. Οι άνθρωποι πάντα θα γεννιούνται και πάντα θα πεθαίνουν και στο ενδιάμεσο θα ερωτεύονται, θα κυνηγούν τα όνειρά τους, θα επιβιώνουν από τις τραγωδίες της ζωής, θα εξελίσσονται, θα γίνονται ή δεν θα γίνονται σοφότεροι επιδιώκοντας να ζήσουν μια ζωή γεμάτη νόημα. Και αν δεν κοιτάξει κανείς μέσα του θα περάσει η ζωή σαν μια αναλαμπή.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι τα βιβλία εκλαϊκευμένης επιστήμης, αυτοβοήθειας, ολιστικής αντιμετώπισης σημαντικών ζητημάτων [υγείας κατά κύριο λόγο], συχνά αντιμετωπίζονται ως πανάκεια κάθε προβλήματος. Το βιβλίο του Gabor Mate Όταν το σώμα λέει όχι (μτφρ. Μαρία Κουκιάδη), ενώ καλύπτει αυτή τη θεματική, αποφεύγει εύκολες και αόριστες συμβουλές και κάνει ήδη μια πολύ καλή πορεία. Ποιες είναι οι αντιδράσεις μέχρι σήμερα γι’ αυτόν τον συγγραφέα με την παγκόσμια φήμη;

Το βιβλίο του κυκλοφόρησε στις 28 Φεβρουαρίου, εξαντλήθηκε σε τρεις μέρες και έκτοτε έχει ανατυπωθεί τέσσερις φορές. Δείχνει να είναι εκδοτικό φαινόμενο. Το κοινό έχει αγκαλιάσει με τέτοιο ενθουσιασμό τον Γκάμπορ Μάτε, που πολλοί μας ρωτούν πότε θα κυκλοφορήσουμε τα άλλα βιβλία του! Ας ενημερώσουμε ότι όλα του τα βιβλία θα κυκλοφορήσουν από την Key Books, μέσα στα επόμενα δύο έτη, και πως το επόμενο στη σειρά είναι το The Myth of Normal τον προσεχή Νοέμβριο.

Αυτό που έχουμε ακούσει από αρκετούς έγκριτους Έλληνες ψυχολόγους είναι η εκτίμηση πως ο Μάτε είναι ο Ίρβινγκ Γιάλομ του σήμερα. Μιλάει με σοφία και ενσυναίσθηση για θέματα που αφορούν όλους, με πρώτο και καλύτερο το τραύμα και πώς αυτό μας καθορίζει και οδηγεί σε ανισορροπίες στη ζωή μας: από την ασθένεια μέχρι τους εθισμούς.

Το κοινό έχει αγκαλιάσει με τέτοιο ενθουσιασμό τον Γκάμπορ Μάτε, που πολλοί μας ρωτούν πότε θα κυκλοφορήσουμε τα άλλα βιβλία του! Ας ενημερώσουμε ότι όλα του τα βιβλία θα κυκλοφορήσουν από την Key Books, μέσα στα επόμενα δύο έτη.

Μπορεί να πλησιάζει τα 80 αλλά είναι πιο δραστήριος από ποτέ, χαίρει πλέον παγκόσμιας αναγνώρισης και μάλιστα αυτόν τον καιρό έχει ξεκινήσει μαζί με τον γιο του τη συγγραφή του έκτου του βιβλίου!

Κλείνοντας, θα ήθελα να μου πείτε πώς βλέπετε τον χώρο των βιβλίων για παιδιά. Τι έχετε κάνει μέχρι σήμερα και πώς βλέπετε να κινείστε σε αυτόν τον χώρο στα επόμενα χρόνια.

Ο χώρος του παιδικού βιβλίου έχει τεράστια άνθιση τα τελευταία χρόνια. Το επίπεδο έχει ανέβει πολύ, δημιουργούνται εξαιρετικά βιβλία από Έλληνες και ξενόγλωσσους συγγραφείς και εικονογράφους. Μας ενδιαφέρει πολύ ο συγκεκριμένος χώρος, μέχρι στιγμής έχουμε εκδώσει 20 τίτλους και σκοπός μας είναι να αυξήσουμε την παραγωγή μας με ποιοτικά βιβλία, εικονογραφήσεις σύγχρονης και υψηλής αισθητικής, και ιστορίες που ανοίγουν τα «μυαλουδάκια» των παιδιών. Νιώθουμε περήφανοι που είμαστε οι εκδότες έξι βιβλίων της βραβευμένης Marta Altés, όπως και για το ότι εκδώσαμε πρόσφατα τα βιβλία της Lauren Ace, Τα Αγόρια και Τα Κορίτσια. Πρόκειται για δύο βιβλία που αποτυπώνουν την πραγματικότητα μιας σύγχρονης κοινωνίας, πολυφυλετικής και ανοιχτής σε κάθε σεξουαλικό προσανατολισμό.

Ένα βιβλίο που θα τους μιλάει με τρόπο διασκεδαστικό για πράγματα που ίσως στο σχολείο να τους φαίνονται βαρετά, και θα τα εισαγάγει στον μαγικό κόσμο της αρχαιολογίας μαθαίνοντάς τα να βλέπουν τις αναλογίες με τον σημερινό κόσμο.

Η επόμενη έκδοση μας που θεωρούμε ότι έχει μεγάλο ενδιαφέρον και απευθύνεται σε παιδιά ηλικίας άνω των 9 είναι μια ειδική έκδοση του βραβευμένου bestseller Χωράει όλη η αρχαιότητα στο ασανσέρ του αρχαιολόγου Θεόδωρου Παπακώστα. Πολλοί αναγνώστες μοιράστηκαν με τον συγγραφέα και με εμάς, πόσο λείπει ένα τέτοιο βιβλίο για παιδιά. Ένα βιβλίο που θα τους μιλάει με τρόπο διασκεδαστικό για πράγματα που ίσως στο σχολείο να τους φαίνονται βαρετά, και θα τα εισαγάγει στον μαγικό κόσμο της αρχαιολογίας μαθαίνοντάς τα να βλέπουν τις αναλογίες με τον σημερινό κόσμο. Η έκδοση συνοδεύεται από την πλούσια εικονογράφηση του Lawrence Elwick και θα είναι διαθέσιμη από τις 29 Ιουνίου.

^＊ Ο ΚΩΣΤΑΣ ΑΓΟΡΑΣΤΟΣ είναι δημοσιογράφος.